Raf Yorumu: cocoberry (@cocoberry)

✨ Bu kitabı iki sene önce okumuştum ve beni çok etkilemişti. Ama kitabı okuduğum dönemde psikolojik olarak çok zor bir süreçten geçiyordum. Bu yüzden bu süreci atlattığımda bu kitabı yeniden okumak istemiştim. Araya çok fazla zaman ve kitap girdikten sonra…devamı✨ Bu kitabı iki sene önce okumuştum ve beni çok etkilemişti. Ama kitabı okuduğum dönemde psikolojik olarak çok zor bir süreçten geçiyordum. Bu yüzden bu süreci atlattığımda bu kitabı yeniden okumak istemiştim. Araya çok fazla zaman ve kitap girdikten sonra geçenlerde kitaba yeniden başladım. Yazın okumak için ideal bir kitap değil öncelikle fakta yine de bu bunaltıcı sıcaklar bile kitaptan aldığım keyfi gölgeleyemedi. ✨ Kitabın konusuna gelirsek. Kitabın ana kahramanı Cevriye isimli bir sokak kadını. Kendisini bildi bileli sokaklarda yaşayan Cevriye ne anasını ne babasını tanımıyor. Sokaklarda bedenini satarak geçimini sağlıyor. Mezarlarda, harabelerde yatıp kalkıyor. Yine sokakta kaldığı bir kış günü soğuktan ve hastalıktan donmak üzereyken içinde yattığı kayığın sahibi olan bir adam Cevriye'yi buluyor. Onu kayığa yatırıp kaldığı yere götüren bu adam Cevriye iyileşene kadar ona bir hasta bakıcı gibi bakıyor. Yaptığı iyiliklerin karşılığında Cevriye'den hiçbir şey beklemeyen bu adam Cevriye'yi çok etkiliyor. ✨ Kendisini kurtaran bu adam akrabasının çalıştığı bir hanın odasında gizli yaşıyan ve polisten saklanan bir suçlu. Cevriye suçlu, kaçak veya gizli yaşayan insanlara alışkın o yüzden bu adamı da garipsemiyor. Ona asıl garip gelen alışkın olduğu suçluları aksine bu adamın oldukça kibar, bilgili ve insancıl olması. Bu adını bile bilmediği adam tüm hayatı boyunca Cevriye'ye insan gibi davranan onu dinleyen ve anlamaya çalışan tek insan oluyor. Ve Cevriye de elinde olmadan bu kaçak yaşayan ve hakkında idam kararı olan adını bile bilmediği adama aşık oluyor. ✨ Kitabın atmosferi çok güzel insanı içine alıyor. Okurken sanki sizde Cevriye ile beraber İstanbul kaldırımlarını arşınlıyor, hapislere düşüyor, polislerden kaçıyor ve aşık oluyorsunuz. Kitapta beni en çok etkileyen şeylerden bir diğeri ise karakterler. Cevriye zaten başlı başına çok ilginç bir karakter bir sokak kadını olmasına rağmen kendine göre ahlak kuralları olan ve bunlara bağlı kalan bir kişi ve sokaklarda sefil bir hayat yaşasa da kadere veya tanrıya isyan etmiyor. Hatta tam tersine Allah'ı çok seviyor ve gördüğü en küçük bir iyilikte bile Allah'a şükür ediyor. Ayrıca Yeşilçam'ın zavallı ve üzgün kadın tiplemesinende uymuyor. Yaşadığı hayata rağmen oldukça neşeli ve hayatı yaşamayı seviyor. Hikayede ki yan karakterler bile çok derinlikli sadece laf arasında adı geçen karakterler bile Arap Cemile, Hacı Ağa, Sümbül Dudu, Barba ve daha nicesi hepsi hayatın içinden gerçek karakterler ve hepsini okumak hayatlarına bir göz atmak çok güzel bir deneyimdi. Bence bu kış okuyacak birşeyler arıyorsanız bu kitaba bir şans verin okuduğuna pişman olacağınızı sanmam. Denizlerin kumuyum Balıkların puluyum Aç koynunu Cevriye Ben de Allah kuluyum