Raf Yorumu: berraa (@berraaaa)

Spoiler içeriyor Film tam bi anadolu filmi bence yani o kadar içinde hissediyosun ki gerçekten oyunculuklar kamera açıları sürükleyicilik diyaloglar bu kısım gerçekten filmin teknik kısmını güçlendirmiş. Biraz içine giricek olursak aslında 2.30 saat boyunca tam anlamıyla sonuçlanmış bi şey izlemiyoruz imayla…devamıFilm tam bi anadolu filmi bence yani o kadar içinde hissediyosun ki gerçekten oyunculuklar kamera açıları sürükleyicilik diyaloglar bu kısım gerçekten filmin teknik kısmını güçlendirmiş. Biraz içine giricek olursak aslında 2.30 saat boyunca tam anlamıyla sonuçlanmış bi şey izlemiyoruz imayla söylenen bi sözün , anlatılan bi hikayenin , uzun uzun arkasından izlenilen sahnelerin atılan bakışların konuşulan şeylerin bi sonucu yok ama aslında bu bile o kadar doğal ki . çünkü hayattan bi parça gösterilmek istenmiş günlük anadolu yaşamından bi parça , izleyici içinde olsun ama bi parçası olmasındır belki de amaç yani nbc izleyici bunun nası sonuçlanıcağını , neden olduğunu bilsin kaygısından çok günlük hayat koşuşturmasına diyoloğuna dönüştürmüş . zateb günümüzde insanlar arasında konuştuğu şeyi niye anlamlandırma ve anlatma çabasına girsin değil mi . aslında filmin en sürükleyici yeri de bu belki soru işareti olan yer çözülür diye bekliyoruz film sonunda fakat öylece kalıyo sanki en başından beri ordaymışım ama gözlerim kapanmış gibi film bitmesi gibi değil. biraz filmin içine karakterlere giricek olursam aslında çok şey denir ama beni en çok doktorun olduğu sahneler aldı galiba , savcıyla olan konuşmasında savcının aslında kendi karısıyla yaşadığını düşündüm hikayeyi kendinde suçluluk duygusu yaratmamak adına ısrarla doktorla konuşması kendinden başka herkesi suçlaması . karısının neden ne için yaptığını anlayabilecek kadar zeki iyi mertebede bi adamın , işi olay çözmek olan adamın konu kendi hatasından kaynaklı olunca ne kadar kör olabildiğini gördük filmde sonraki aydınlanışı ve hala karısını suçlayışı da aslında ne kadar demek istemesem de yine bi anadolu gerçeği olarak yine kadının suçlanmasına geliyo sadece çocuğu için dayandığı bi hayata karşılık hemde . kadınlar bazen çok acımasız olabiliyor değil mi doktor? aslında vakalarda ne acımasızlıklar görmüştür belki de. özellikle morg otopsi sahnesi etkiledi beni dışarda kocasını ve babasını bekleyen bi aile içerde ceset ,ceset başında tamamen normalleştirerek hatta bunu çok metaryalistleştirerek konuşan savcı ve diğerleri gerçekten orda vuruyo belki de anadolunum gerçekleri biri için değerli biri için et parçası . ve filmin sonuna kadar dürüst ve sanki en güvenilir gelen kişi olan doktorun işin sonunda gerçeği gizleme çabası . insanlar ,çatışmaları ve insanların kendi içinde çatışmaları işte günümüz ve daha öncesi galiba insanın özü de bu biraz. filme de dediği gibi bi zamanlar anadolu da böyle olmuştı dersin anlatırsın masal gibi . sanki gerçek olamıycak bi hikaye gibi ama anadolunun ve insanın gerçeği