Raf Yorumu: Kerem (@keremglsen)

Film toplumdaki şizofreni hastalığına olan bakışı net bir şekilde bize aktarıyor. Peter ın kızını bulmaya çalışmasını izliyoruz. Film içerisinde karakterin duyduğu anlık sanrı ve sesler, radyo sesleri, dip sesler, çevreden gelen abartılı sesler ile birlikte insanın içini bir huzursuzluk kaplıyor.…devamıFilm toplumdaki şizofreni hastalığına olan bakışı net bir şekilde bize aktarıyor. Peter ın kızını bulmaya çalışmasını izliyoruz. Film içerisinde karakterin duyduğu anlık sanrı ve sesler, radyo sesleri, dip sesler, çevreden gelen abartılı sesler ile birlikte insanın içini bir huzursuzluk kaplıyor. Bu sayede karakterin çıkmazını anlamak kolaylaşıyor. Yönetmen sesler dışında kadrajı da dar tutarak peter a yaklaşmamızı ve onun yaşadığı stresi yaşamamızı istemiş gibi. Zaten filmde de klasik filmlerdeki aslında bu karakter onun hayal dünyasındaydı anladınızmı demek yerine şizofrenin aslında işitsel bir işkence olduğunu hissettirdi. Araba kullanırken vs duyduğu bağıran ve tehditkâr seslerde cabası tabi. Kütüphane sahnesinde çocuk fotoğraflarına bakarken duyduğu sesler izlediğim güzel sahneler arasında. Peter’ın kendi bedenine yabancılaşması arabada veya camda kendisini gördüğü her şeyi kapatması, çevirmesi veya kırmasıyla basitce açıklanmış. Ayrıca clean olmak için (annesinin yanına gitmeden hemen önce) kendine zarar vermesine rağmen vazgeçmeden temizlenmesi de. Bunların altında annesinin yanına gittiği zaman gördüğü toplumdan dışlanma hissi en sarsıcı yerdi. Daha içeriye girer girmez yargılanmaya ve görülmemeye başlanması peterın asla kabul görmeyeceğini bilmesine rağmen hala sağlığını korumaya çalışmasının en güzel tasviriydi. Yönetmen de peterın korkutuculuğuyla başladı filme. Sanki bir poşette bir çocuk cesedi varmış gibi bagaja koydu ve direkt film bu şekilde başladı. Sonra dedektif geldi ve her ne hikmetse tüm işaretler peter’a yöneldi. Toplumun bakışını temsil etti diyebileceğimiz dedektif; henüz etrafındaki kötülüklere çözüm bulamamışken 2 izmaritten suçluyu peter yaptı bir anda (deliller hayır dese bile). Kendi kendine kurguğu ve tekrar eden sahnelerle dedektifde aslında kendisiyle savaşıyor bu karar nedeniyle. Spoiler olmadan bu kadar anlatabilirim. İzlenmeye değer bir film. Kısaca Clean, Shaven Peter’ın şizofrenisini seyirciye anlatmıyor; seyirciyi kısa bir süreliğine Peter’ın yaşadığı dünyada yaşamaya zorluyor.