Raf Yorumu: gamzeyy (@nediyordumhoca)

Leila, ailesi için iyi bir gelecek isteyen bir kadın. Hayata daha gerçekçi bir perspektiften bakmak zorunda kalan, ailesini bir arada tutmaya çalışan, kendinden veren bir kadın. Gel gör ki ailesi; işsiz erkek kardeşleri, boş hayaller peşinde süzülen babası ve kocasını…devamıLeila, ailesi için iyi bir gelecek isteyen bir kadın. Hayata daha gerçekçi bir perspektiften bakmak zorunda kalan, ailesini bir arada tutmaya çalışan, kendinden veren bir kadın. Gel gör ki ailesi; işsiz erkek kardeşleri, boş hayaller peşinde süzülen babası ve kocasını her şeyin önüne koymuş bir kadın olan annesinden ibaret. Hal böyle olunca işler çok da kolay görünmüyor. Leila's Brothers, çok hayatın içinden.. Leila, içinde yaşadığı hayatın kendisine ait olmadığının farkında ve buna karşı çıkma cesareti gösterebiliyor. Bunu şu replikle çok net görebiliyoruz; benim ne istediğimin ne zaman bir önemi oldu ki? Bir kardeş var, ismi Alireza. Diğerlerinden ayrışan yönleri onu filmin önemli figürlerinden biri haline getiriyor. Alireza, hep olduğu yerden ve yüzleşmekten kaçan bir korkak, merhametiyle ise yaşamın hakkını veren biri. Alireza'nın filmin sonunda, tüm film boyunca beraberinde tuttuklarıyla bir patlamaya ihtiyacı vardı. Ona, bu gücü veren de Leyla oldu. Bu konuyla ilgili Leila'nın söylediği cümle dikkat çekici; çünkü nasıl düşüneceğin değil, ne düşüneceğin öğretildi sana. Leila'nın Alireza'yla olan diyaloğu, hayatına dair küçük bir kesit, biraz izlenim verebilir: -Bizi bu sefaletten kurtarmak için ne yapabilirim? -Sihirli bir lamban var mı? -Diyelim ki var -Bana küçük bir kız kardeş ver. Bir de sırtımı yaslayabileceğim bir abla. Bir sahne var bir de, beni kişisel olarak etkileyen. Leila, bir düğün öncesi ailesinin fotoğrafını çekerken yüzünde bir bakış fark ediyoruz. Bu, çok tanıdık.. O ana dışarıdan bakmanın ve bir daha geri gelmeyeceğini bilmenin verdiği buruk hissi yaşıyor gibi. Filmi izlerken zorlandım. Çünkü fazla gerçekti, fazla tanıdıktı. Filmde en sevdiğim şeyse kardeşlerin birlikte gülüp eğlendiği birkaç sahne oldu. Filmin son sahnesiyse kesinlikle çarpıcıydı. Alireza'nın acısını içinde saklamak zorunda kalması, devam eden yaşama verdiği değeri ifade ediyor sanki. Leila'nın yüzündeki birkaç saniyelik küçük tebessüm, çektiği acıların getirdiği bir şey olsa gerek diye düşündürdü. Ardından da yerini gözyaşına bıraktı zaten.