Raf Yorumu: Buggy (@buggyninburnu)

Spoiler içeriyor Ben bu finali izledikten sonra gerçekten “Eee??” diye kaldım 😭😭 Dokuz bölüm boyunca bize lanet, ölümsüzlük, intikam, yüzlerce yıllık travma, “Beni öldürebilecek tek kişi kim?” muhabbetleri izlettiniz.. Sonra finalde James hastanede uyanıyor, Ken geri geliyor ve herkes tamam artık mutluyuz…devamıBen bu finali izledikten sonra gerçekten “Eee??” diye kaldım 😭😭 Dokuz bölüm boyunca bize lanet, ölümsüzlük, intikam, yüzlerce yıllık travma, “Beni öldürebilecek tek kişi kim?” muhabbetleri izlettiniz.. Sonra finalde James hastanede uyanıyor, Ken geri geliyor ve herkes tamam artık mutluyuz moduna giriyor??? 😭 Özellikle Ken’in yüzlerce yıldır ölmek istemesi üzerine kurulan hikâyeden sonra James’in onun hayatına girmesiyle “Aslında yaşamak istiyorum” noktasına gelmesi fikrini sevdim. Hatta James yaralıyken onu Nour’a çevirmemesini istemesi ve Ken’in bunu kabul etmesi, karakterleri açısından güzel bir kapanıştı.. Yani Ken'in verdiği sözde kalması harika hissettirdi. Ama bu kısımda bir sorum olucak Chitayla yüzyüze gelip artık ölüme yürüyebilecekken ağladın ama devam ettin ölüme gitmeye.. James gelip senin onunla mutlu olduğunu, ölmekten korktuğunu falan söyleyince hemen vazgeçtin!? Tamam da knk bunun farkına yeni mi vardın??!!! Bir de JAMES NASIL HAYATTA KALDI 😭😭 Adamı ölümün eşiğine getirdiniz, Ken başında resmen vedalaşıyor, sonra çocuk hastanede gözünü açıyor. Nasıl??? Neden??? Ne oldu??? Bunu da açıklamadan geçtik. Ken’in gözyaşları mı, Nour’un gücü mü, kader mi, senaryo yazarının “Bunu da sonra düşünürüz” demesi mi belli değil 😭 Chita ve Jirat tarafında da aynı şeyi hissettim. Karakterlerin yaşadığı şeylerin bir ağırlığı vardı, intikam meselesi vardı, yıllarca taşınan bir geçmiş vardı... Sonra finalde her şey öyle hızlı çözüldü ki ben daha ne olduğunu anlamaya çalışırken sahne değişti 😭 Açıklanması gereken o kadar şey varken bazı şeyleri özellikle havada bırakmaları da ayrıca sinir bozucuydu. Oyunculuklara asla lafım da yok, bana duyguları aşırı geçti zaten. Ancak finalde o şekilde gitmeleri hiç içime sinmedi. Böyle olmamalıydı, nasıl olmalıydı bilmiyorum ama böyle değil. Ve ayrıca Ji' nin kardeşi Nin, ya abi senin abin yanarak ölmüş, bak ölmüş lan ölmüş!! Sen bunu bu kadar kolay atlatamazsın ya aradan kaç sene geçti de alıştın buna olum kafanız mı güzel?! Bir diğer problemim ise dizinin bütün atmosferinin finalde bir anda değişmesi oldu. Başlarda o karanlık, gizemli, lanetli atmosfer vardı ya.. Sürekli “Burada kesin bir şey olacak” diye izliyordum. Finalde ise sanki bütün karakterler terapiye gidip hayatlarını düzene sokmuş gibi 😭 Mutlu son yapmalarına karşı değilim. Ama bunun MUTLU SON OLMASI bile beni mutlu etmedi 😭 Çünkü ben bu kadar karanlık bir hikâyeden ya gerçekten yıkıcı bir final bekliyordum ya da en azından bütün taşların yerine oturduğu, “Heh tamam, şimdi oldu” dedirten bir final. Bana ikisini de vermedi. Diziyi beğendim ama finali hayır. Bir dizinin akılda kalan kısmı finali olmalı daha yeni bitirmeme rağmen finalle alakalı gerçekten aaa bak burası bu yüzden böyle oldu diyebileceğim hiç bir sahnesi yoktu. Beğenenlere, izleyenlere, izleyecek olanlara iyi seyirler..