İzledikten sonra açıkçası beklediğim şeyin biraz dışında bir film olduğunu düşündüm. Başta sıradan bir seri katil filmi izleyeceğimi sanıyordum ama ilerledikçe olayların çok daha karanlık ve rahatsız edici bir tarafı olduğunu anladım. Filmde Lee Harker adında bir FBI ajanı var.…devamıİzledikten sonra açıkçası beklediğim şeyin biraz dışında bir film olduğunu düşündüm. Başta sıradan bir seri katil filmi izleyeceğimi sanıyordum ama ilerledikçe olayların çok daha karanlık ve rahatsız edici bir tarafı olduğunu anladım.
Filmde Lee Harker adında bir FBI ajanı var. Birbirinden bağımsız gibi görünen, ailelerin topluca öldüğü ve babaların ardından intihar ettiği bir dizi cinayeti araştırmaya başlıyor. Olayların en garip tarafı, cinayetlerin işlendiği evlerde bulunan mektuplar ve bu mektupların Longlegs adında gizemli biriyle bağlantılı olması. Ortada mantıklı bir açıklama bulmak gerçekten zor çünkü bazı olaylarda katilin cinayet mahallinde bulunduğuna dair hiçbir iz yok.
Beni asıl meraklandıran şey de buydu zaten: Bu adam bütün bunları nasıl yapıyor? İnsanları nasıl bu kadar korkunç şeyler yapmaya yönlendirebiliyor?
Longlegs karakteri ortaya çıktıkça film daha da tuhaflaşıyor. Adamın konuşması, hareketleri, yüz ifadeleri… Normal bir katilden ziyade, ne yapacağı kestirilemeyen ve insanın içine huzursuzluk veren biri. Nicolas Cage'in oyunculuğu da karakteri iyice rahatsız edici hâle getirmiş.
Ama film ilerledikçe bunun sadece bir katili bulma meselesi olmadığını anlıyoruz. Olayların içinde doğaüstü, şeytani bir taraf var. Lee araştırmayı derinleştirdikçe kendi geçmişinin de bu hikâyenin bir parçası olduğunu öğreniyoruz. İşte o noktada başta anlam veremediğimiz bazı şeyler yerine oturmaya başlıyor.
Bence filmin en iyi yaptığı şey, insana sürekli kötü bir şey olacakmış hissi vermesi. Öyle her dakika bir şeylerin patladığı, insanların koşuşturduğu bir korku filmi değil. Bazen hiçbir şey olmuyor ama yine de ekrana bakarken huzursuz hissediyorsun. Görüntüler, sessizlikler ve karakterlerin davranışları insana bir tuhaflık veriyor.
Sonlara doğru hikâye daha da karanlık bir hâl alıyor ve Lee'nin bu olaylarla olan kişisel bağlantısı ortaya çıkıyor. Bazı şeylerin aslında en başından beri planlanmış olduğunu anlıyoruz. Final de insanı rahatlatan, her şeyin güzelce çözüldüğü bir son değil. Film bittiğinde bile aklında bazı sahneler kalıyor.
Benim filmden çıkardığım şey şu: Bazen bir hikâyede asıl korkutucu olan, kötülüğün ne yaptığı değil, insanların hayatlarına ne kadar fark ettirmeden girebildiği. Film bunu aile, çocukluk, inanç ve korku üzerinden anlatıyor.
Genel olarak beğendim diyebilirim ama herkese hitap edecek bir film değil. Sürekli aksiyon bekleyen biri sıkılabilir. Fakat karanlık atmosferi, psikolojik gerilimi ve sonradan anlam kazanan ayrıntıları seviyorsan izlemeye değer. Nicolas Cage'in karakteri de uzun süre akılda kalacak türden.
En tuhafı da şu: Filmde katilin kim olduğunu öğrenmek merak uyandırıyor ama öğrendikten sonra bile insanın içindeki huzursuzluk geçmiyor. Bence filmin asıl başarısı bu.