Raf Yorumu: Klaatu (@procyonn)

Spoiler içeriyor O kadar iyiydiki izledikten sonra artık aynı kişi değilim sanırım. Craig Foster'ın küçüklüğünde yüzdüğü Afrika'nın hırçın denizlerinde hayatının olgun dönemlerinde yaşadığı zorluklardan sonra tekrar kesişmesi ile yine aynı sularda yüzmeye başlıyor. (Aslında Carl Jung'ın Unus Mundus felsefesine burada bile rastlıyoruz,…devamıO kadar iyiydiki izledikten sonra artık aynı kişi değilim sanırım. Craig Foster'ın küçüklüğünde yüzdüğü Afrika'nın hırçın denizlerinde hayatının olgun dönemlerinde yaşadığı zorluklardan sonra tekrar kesişmesi ile yine aynı sularda yüzmeye başlıyor. (Aslında Carl Jung'ın Unus Mundus felsefesine burada bile rastlıyoruz, detaylandıracağım.) Bu denizler hırçın ve agresif. Ancak bir gün bir ahtapotla karşılaşıyor ve ahtapotla ilgili aslında onun ne kadar zeki, hisli ve farkındalığı yüksek olabileceği hissine kapılıyor. Her gün, ahtapotu ziyarete gidiyor. Acaba her gün giderek ahtapotun güvenini kazanması mümkün mü? Yabani bir canlı... İnanılır gibi değil ama evet ahtapotlar o kadar zeki ve hisli canlılar ki hatta zeka seviyeleri köpekler kadar ve ahtapot Craig Foster'a bir süre sonra yakın davranmaya başlıyor. Bir sahne de kollarından birisiyle resmen yüzüne dokunuyor, birlikte yüzüyorlar ve bir süre sonra adamın koluna sarılıp kendisini sevdiriyor... Son fiziksel görüşmelerinde ise kendisini sevdirmek için göğsüne kadar çıkıyor, bu inanılmazdı... İzlerken Carl Jung'ın Unus Mundus felsefesini düşünüp durdum. Uzak doğuluların Taoizm dediği, kuantum fizikçilerin "dolanıklık" dediği olgu. Jung'a göre zihnimiz ve dış dünya aslında aynı evrenin, aynı gerçekliğin farklı halleri. Tüm evren ise birbiriyle bağlantılı bir ağ. Bu belgesel, bunun net kanıtıdır bana göre. Bir ahtapotun, onu ziyarete gelen bir insan ile bir süre sonra niyetini anlayıp ondan korkmamaya başlaması, saklandığı taşın altından çıkarak kendisini sevdirmesi... Tüm canlılar, tüm evren aslında birbirine dolanık, bağlantılı birbirine eş aslında. Craig Foster'da belgeselin sonunda ahtapottan "bu dünyada bir ziyaretçi olmadığımı, bir parçası olduğumu öğrendim" diyerek Jung'ın Unus Mundus felsefesine atıfta bulunuyor... İzlediğim şey, gördüklerim ve düşündürdükleri inanılmazdı. 10/10