Raf Yorumu: berk1907 (@berk1907)

berk1907 6 hours ago

Sür Pulluğunu Ölülerin Kemikleri Üzerinde

Roman, son yıllarda okuduğum en ilginç kitaplardan biri oldu. Bittiğinde ise zihnimde birçok soru işareti bıraktı. Polisiye gibi başlayan hikâye, ilerledikçe din, felsefe ve ahlak gibi konulara uzanıyor. Kitabın bende uyandırdığı en önemli sorulardan biri, yasal olanın her zaman ahlaki…devamıRoman, son yıllarda okuduğum en ilginç kitaplardan biri oldu. Bittiğinde ise zihnimde birçok soru işareti bıraktı. Polisiye gibi başlayan hikâye, ilerledikçe din, felsefe ve ahlak gibi konulara uzanıyor. Kitabın bende uyandırdığı en önemli sorulardan biri, yasal olanın her zaman ahlaki olup olmadığıydı. Romanın başkarakteri Janina, hayvanların insanlar için yaratıldığı yönündeki dinî inanışa şiddetle karşı çıkan, dünyaya alışılmışın dışında bir gözle bakan bir karakter. Onun hayvanlara yönelik duyarlılığı ve insanın kendisini diğer canlılardan üstün görmesine karşı çıkışı, okuru kendi doğrularını sorgulamaya itiyor. Janina’nın düşüncelerine her zaman katılmak mümkün olmasa da onun dünyaya bakışını görmezden gelmek de kolay değil. Beni en çok düşündüren tarafı da bu oldu: İnsan, kendi çıkarları söz konusu olduğunda ahlakını ne kadar kolay esnetebiliyor? Üstelik toplumun normal kabul ettiği şeyler, gerçekten doğru olmak zorunda mı? Kitapta Frankenstein, Dionysos, Faust, Hiroşima ve Dante’nin Cehennemi gibi pek çok esere, kişiye ve olaya da gönderme yapılıyor. Bu göndermeler, romanın düşünsel dünyasını zenginleştirirken anlatılanların farklı katmanlarını keşfetme imkânı sunuyor. Elbette kitabın eleştirilecek yönleri de var. Astrolojiye sık sık yer verilmesi ve karakterlerin zaman zaman keskin fikir değişiklikleri yaşaması, anlatının akıcılığını olumsuz etkiliyor ve okumayı zorlaştırıyor. Janina, kitabın son sayfasını kapattığımda bile zihnimden kolayca uzaklaştıramadığım bir karakter oldu. Ona hak verdiğim anlarla düşüncelerine mesafe koyduğum anlar arasında gidip geldim. Belki de asıl mesele, Janina’nın haklı olup olmaması değil, onun sayesinde kendi doğrularımı ne kadar sorguladığımdı. Bir kitabı sevip sevmediğimden emin olamamak benim için alışılmadık bir durum. Bu yüzden Sür Pulluğunu Ölülerin Kemikleri Üzerinde, bende tam olarak nereye oturduğunu hâlâ kestiremediğim ama üzerine düşünmeyi de bırakamadığım kitaplardan biri oldu. Sanırım bazı kitaplar bittiğinde kapanmıyor; asıl hikâye, insanın zihninde devam ediyor. Kısacası, kitabı beğendim mi, beğenmedim mi, hâlâ bilmiyorum. Ama Janina’nın sorularını kitabın sayfalarında bırakabildiğimden de emin değilim. :))