Raf Yorumu: Ekrem (@paxera)

Evettt, nihayet uzun zamandır okuduğum o kitabı bitirdim. Yeri geldi derin düşüncelere dalıp içime döndüm, yeri geldi hiçbir şey anlamadım, bazen de sıkıldım; ama en nihayetinde sona ulaştım. Şimdi eserde beni etkileyen temel noktalara değinip, ardından altını çizdiğim sayısız satırdan…devamıEvettt, nihayet uzun zamandır okuduğum o kitabı bitirdim. Yeri geldi derin düşüncelere dalıp içime döndüm, yeri geldi hiçbir şey anlamadım, bazen de sıkıldım; ama en nihayetinde sona ulaştım. Şimdi eserde beni etkileyen temel noktalara değinip, ardından altını çizdiğim sayısız satırdan yalnızca birkaçını paylaşacağım (zira hepsini yazmaya kalksam, kitabın büyük bir kısmını buraya aktarmam gerekirdi). Bu kitabı böylesine beğenmemin temelinde yatan asıl neden, yazarın felsefesinin İslami hayat tasavvuruyla ne kadar derin bir şekilde örtüştüğünü görmek oldu. Marcus Aurelius; iyi ya da kötü başımıza gelen her şeyin, evrenin yani kâinatın muazzam düzeni içinde gerekli ve uyumlu bir parça olduğunu savunuyor. Ona göre bizi yoran ve yıpratan şey başımıza gelen olaylar değil, bizim o olaylara yüklediğimiz anlamlar. Yani yazar bir noktada, tam anlamıyla "Kadere İman"ın felsefi bir tarifini yapıyor. İnsanın özünde iyi bir varlık olduğunu; içindeki iyiliğin, yani vicdanının sesini dinleyip doğru olana yöneldikçe gerçek mutluluğa ve huzura kavuşacağını vurguluyor. Hayattaki her şeyin bir gayesi olduğunu belirten Aurelius’a göre insanın yegâne amacı; çevresine fayda sağlamak, yardımsever olmak, hislerini ifrat ve tefritten koruyarak dengeyi bulmak ve kâinatı tefekkür etmektir. Özetle; iyi bir insan olmayı, hayata güzel bir pencereden bakmayı ve bütüne fayda sağlamayı öğütleyen, insana asıl değerlerini hatırlatan çok kıymetli bir eser bu ve tüm bunları kaleme alan Marcus Aurelius, kelimenin tam anlamıyla çok kral bir kral. "Biri beni düşüncelerimin ya da davranışlarımın yanlış olduğuna ikna edebilir ya da bana bunu gösterebilirse seve seve değişirim. Çünkü ben gerçeği arıyorum ve gerçek kimseye zarar vermez. Sadece hatasını ve cahilliğini sürdüren biri zarar görebilir." "Bir başkasına bile asla bilerek acı çektirmediğime göre kendime acı çektirmem de doğru değil." "İnsan çoğu zaman yalnızca belirli bir şey yaparak değil,belirli bir şeyi yapmayarak da adaletsizlik etmiş olur."