Raf Yorumu: Ertugrul (@ertugrulerkan)

Son sezonuyla, yani 3. sezonu oluyor bu, fiyaskoya dönmüş dizi. Şimdi aslında neden fiyaskoya döndüğünün gezi parkı/okan bayülgen ilişkisine kadar anlatılacak bir yolu var. Malesef bizim kuşağımızın davası spritüel olduğu için, 68 liler gibi ortaya kahramanlık hikayeleri koyamıyoruz. Medya ve…devamıSon sezonuyla, yani 3. sezonu oluyor bu, fiyaskoya dönmüş dizi. Şimdi aslında neden fiyaskoya döndüğünün gezi parkı/okan bayülgen ilişkisine kadar anlatılacak bir yolu var. Malesef bizim kuşağımızın davası spritüel olduğu için, 68 liler gibi ortaya kahramanlık hikayeleri koyamıyoruz. Medya ve iletişim araçları kitleleri sosyalleştireceğine aksine bireyselleştirdi. Özellikle ülkemizde 80 sonrası edebiyatta da kendini gösteren bu tutum, Özal ve neo liberal politikalarla tamamen hakim oldu. Ha bu kötü bir şey mi? Hayır tabi ki, sonuçta sartre da "başkaları cehennemdir" demiş. Avrupa da 20 yy düşünceleri bizim gibi tarım toplumlarına ancak sirayet ediyor. Fekat bu gecikmeli ve sorunlu durum yüzünden olsa gerek, ki bu noktada sadece ülkemiz değil Amerika da dahildir buna, hala tarım toplumlarının dürtüleriyle hareket etmeye çalışıyor (her ne kadar öyle olmadıklarını iddia etselerde). Ama işte görüyoruz; bir hacker dizisindeki karakter, fight club ın aslında kitapta en az yer tutan olayından hikaye çıkartıyor. Vay efendim bankalar patlatılırsa, toplum tarım toplumuna hatta belki de avcı toplayıcı döneme dönerse her şey düzelecekmiş. Tartışılır, hem de oldukça ciddi bir biçimde... Ama dizinin böyle bir amacı yok, amaç ancak sorunlu bir zekanın çoğu zaman bilinçsiz bir şekilde yaptığı protesto eylemleriyle "sistemi" yıkmak, yıkınca da görüyoruz ki insanlar çok kötü hallere düşüyorlar... Niye? Bunun cevabı yok. Kaldı ki karakter aslında ne kadar yanlış yaptığını fark edip bir dişli haline gelme kararı alıyor... Çünkü başka bir dünyadan söz etmek bile mümkün değil... Ha gelgelelim bu dizi niye fiyasko değil, niye Okan Bayülgen haklı... Çünkü umutsuzca kahraman yaratmaya çalışıyoruz, önümüze çıkan her kişiyi, aslında birer popüler kültür unsurları olmalarına rağmen bireyselliğimizin protest sesi haline getiriyoruz, bu yetkiyi onlara hemen ve koşulsuz devrediyoruz. Aslında hiçbir zaman öyle olmadıkları ortaya çıkınca da fiyasko oluyor... Nietzsche nin deyimiyle; "insanlığı düzeltmek... verebileceğim son söz olurdu sanırım." Ecce Homo