Raf Yorumu: Mortis (@mortis)

Ölü Canlar - Nikolay Vasilyeviç Gogol Gogol'un ilk kez bir eserini okuma fırsatı buldum. Kendisi esprili bir dille eleştirisini yapıyor, düşüncesini ortaya koyuyor. Zevk alınıyor rahatlıkla okunurken. Bu eserinde de okuyucu ile direkt iletişim kurmayı, okuyucunun zihnini okumayı ve okuyucu…devamıÖlü Canlar - Nikolay Vasilyeviç Gogol Gogol'un ilk kez bir eserini okuma fırsatı buldum. Kendisi esprili bir dille eleştirisini yapıyor, düşüncesini ortaya koyuyor. Zevk alınıyor rahatlıkla okunurken. Bu eserinde de okuyucu ile direkt iletişim kurmayı, okuyucunun zihnini okumayı ve okuyucu ile konuşmayı seçmiş. Ve bu çok güzel tad katmış aslında esere. Okurken aklıma direk Ahmet Mithat Efendi geldi 😊 Kahramanımız yalancı, düzenbaz, kısa yoldan köşeyi dönme heveslisi Çiçikov... Kitapta insanların ölmüş canları bile satacak kadar düşmüş olmaları toplum için gerçekten de ne vahim durum dedirtiriyor aslında. Kitap en başta insanı afallatıyor biraz ama okudukça çekiyor içine aslında. Farklı yazım tarzı ve farklı konusuyla okunması gereken bir kitap bence. Ve Gogol'un diğer eserlerine de okuma fırsatı bulduğumda okuyacağım 😊 Birkaç alıntı bırakmak istiyorum; "Hiçbir zaman bir eserin derinliği ve değeri başlangıçta anlaşılmaz, istediğiniz bir şehre hatta başkente gidince her şey pek sönük görünür." "Bu daha hayatın başlangıcıdır, hayata bir hazırlıktır. Gerçek hayat bir görev alınca başlar, ilerleme orada olur." "Yalnızlığın mutluluk getirdiğini,insanda büyük fikirlerin doğmasına sebep olduğunu ekledi. Kitaplığa bir göz atarak, kitaplarını övdü, bunların insanı boş zamanlarını öldürmekten kurtardığını söyledi." "Özür dilerim ama bir şeyi anlamıyorum. Bir insan, nasıl bir şey yapmadan durabilir? İnsanın ayakları altında bir yol olmazsa nasıl yürüyebilir? Bir balık su olmazsa nasıl yüzebilir? Hayat bir yolculuktur.." Eser, 2. Kısma geldiğinde bizi sarsabiliyor. Bunun sebebi ikinci kısmın öncesindeki açıklamadan kaynaklı. Bu açıklamada Gogol'un manik depresif psikoz hastalığına sahip olduğu, dönemin yetersiz tedavi yöntemlerine ve inanç bağnazlığına maruz kaldığına dair bilgiye ve kitabın ikinci kısmını atak geçirdiği sırada yaktığı bilgisine ulaşıyorsunuz. Bu bilgiyi bilmiyordum. Ve gerçekten beni etkiledi bu kısmı. Sanırım bu detayı da unutamayacağım uzun bir süre ☘ Delilik onda bir dâhilik halini almış ve müthiş yazılar bırakmış geriye. "Acaba bende de, Çiçikov dan bir parçacık yok mu?" Aslında hiç belli olmaz,bakarsınız yolda biri, herhangi birinizi Çiçikov'a benzetebilir. Bu sahne gerçekten düşündürmedi değil 😇 Hepimiz birer Çiçikov muyuz?