Raf Yorumu: samet (@sametskywalker)

Sabahattin Ali öyküleri diye bir gerçek var. Kimi insanlar öyküleri sıradan yazılmış eserler gibi görebilir ama bu öyküler kesinlikle onlardan değil. Sıradan insanları, sıradan konuları bu kadar ustaca okunası şekilde yazmak, gözlemlemek ve üzerinde düşündürmek büyük iş. Kimi öyküler gülümsetirken…devamıSabahattin Ali öyküleri diye bir gerçek var. Kimi insanlar öyküleri sıradan yazılmış eserler gibi görebilir ama bu öyküler kesinlikle onlardan değil. Sıradan insanları, sıradan konuları bu kadar ustaca okunası şekilde yazmak, gözlemlemek ve üzerinde düşündürmek büyük iş. Kimi öyküler gülümsetirken kimi öyküler bittiğinde boğazınızda bir yumru kalıyor. Bundan dolayıdır ki kitap bittikten sonra duygu karmaşası yaşıyorsunuz. Kitap içeriğine gelirsek kağnı, ses, ve esirler olarak 3 bölümden oluşuyor. Kağnı ve ses bölümünde öyküler bulunurken esirler bölümünde bir oyun var. Yazarın okuduğum ilk oyununu da çok beğendim. Kısaca bu eseri okuyalım, okutalım. Halinden şikayetçi olan ve bulunduğu vaziyete asla alışamayan bütün insanlarda olduğu gibi onun da muhayyilesi kendisini bile şaşırtan bir mükemmellikle işliyordu. O kadar bugünden uzak, o kadar eski hayatın içinde yaşıyordu. Sessiz sedasız bir köşeye çekilip yaşamak lazım. + Dünyayı değiştireceğini mi sanıyorsun? - Siz dünyanın değişmez olduğuna inanmaya mecbursunuz! Farkında olmadan bile biraz düşününce insanın rahatı kaçacaktı. "Bırakın beni kendi halime.." Hayatında yalnızlıktan başka bir şey görmediği için, müthiş yalnızlığının farkında bile değildi. Konuşmuyor, sormuyorsunuz. Fakat öyle bir haliniz var ki, her şeyi anlayabilirsiniz hissini veriyor. Biliyor musunuz, bir dakika, hatta bir saniyede verilen veya verilmeyen bir karar, bir tereddüt anı, insanın hayatı üzerinde ne uçsuz bucaksız neticeler doğurabiliyor. Zaten insan en tatlı, en bahtiyar anlarını bile ileride geleceğini tasavvur ettiği felaketli ve karanlık günleri düşünerek karartmaktan kendisini alamaz. Bana yaşamak kudretini, yaşamak cesaretini, yaşamak imkanını ver. Ölüme gidenlerin anaları ve hayatta olan muhabbetleri değil, iman ve cesaretleri sorulur. Dünyanın ve insanların bir parça bir şeye benzeyen yerleri de bu anlaşılmaz taraflarıdır.