(@) - Raf

8 Lavisse yazısında der ki: "Laik olmak, insan fikrini görülen ufuk ile çevrelemek, hatta insana rüyayı yasak ve mütemadiyen Allah'ı aramak arzusunu bertaraf eylemek değildir. Laik olmak bugünkü hayat için vazife hissini edinmektir. Laiklik şiddet göstermek, hâlâ eski itikatların tatlılıkları…devamı

petrell 4 weeks ago

7 LAİKLİK"Laikliği Batı lügatları genel olarak, 'Din ve ruhbanlıkla ilgili olmayan' diye tarif ederler. Bizde işi baltalamak amacı ile bunun dinsizlik demek olduğunu iddia edenler bulunmuştur. Halbuki öyle değildir. 'Dinle ilgisi yok tabiri dinsiz demek değildir, aynı lügatlar şu gibi…devamı7 LAİKLİK"Laikliği Batı lügatları genel olarak, 'Din ve ruhbanlıkla ilgili olmayan' diye tarif ederler. Bizde işi baltalamak amacı ile bunun dinsizlik demek olduğunu iddia edenler bulunmuştur. Halbuki öyle değildir. 'Dinle ilgisi yok tabiri dinsiz demek değildir, aynı lügatlar şu gibi örnekleri verirler: 'Laik elbise, laik bina' vesaire. Bizlerin giydiğimiz elbiseler laik elbiseleridir, hoca, papaz ve hahamların ibadet sırasında giydikleri dini elbiseleridir, keza oturduğumuz evler laik binalardır, cami kilise ve havralar ise dini binalardır.Buna göre bir devlet görmekle mükellef olduğu siyasal, kültürel, idari ve askeri gibi işlere dini karıştırmazsa ona laik devlet denir.Bir zamanlar hem Doğu hem Batı dünyasında din bütün devlet işlerine egemendi. Papaların herhangi bir karar ve tedbirleri dolayısıyla imparator ve kralları aforoz edip tahttan indirdikleri olurdu. Din adamları ilim işlerine de egemen idiler.Bunun en ünlü örneği büyük İtalyan matematikçisi Galile'ye 17. yüzyılın ilk yarısında yapılan muameledir. Papa ve kardinaller meclisi bu bilginin dünyanın hem güneşin, hem de kendi mihverinin etrafında döndüğü iddiasından vazgeçmesini emretmişler, bu emre uymadığı için o hapse atılmış ve ancak bu "küfür ve bid'atları" reddetmek sayesinde işkenceden kurtulmuştur. Papazların anlayışına göre Galileo'nun dünyanın dönüşü hakkındaki iddiası ve Kopernik nazariyesini tutması kutsal kitaplara ve gerçek imana aykırı olup felsefe bakımından da saçma imiş. Bu iş papazların "nakilci" yani İncil gibi kutsal kitapların nakil ettikleri bilgilere dayanarak "akıl"ı nasıl zincire vurmak istediklerini gösterir.O devirde İslam dünyasında hocaların da aynı şeyleri yaptıklarını ve parlak İslam medeniyetini söndürmeye çalıştıklarını görüyoruz.Fatih İstanbul'da Medaris-i Semaniye (sekiz medreseler)'yi kurduğu vakit Şiraz'da ve Timur devrinde Semerkant'ta müderrislik etmiş olan ünlü "Kelam"cı ve filozof Seyyit Şerif Cürcani'nin Şerhi Mevakıf ve Haşiye-i Tecrit gibi eserlerinin orada okutulmasını tensip etmişti. Bunlar iki yüz yıl kadar okutulduktan sonra aşağı yukarı Galileo'nun işkence ile tehdit edildiği sırada "felsefiyattandır" diye medrese programlarından çıkartılırlar. Bu hareket "nakil" dışında "akıl" kullanılmasını önlemek isteyen ve bu yüzden felsefeye düşman olan geri kafalıların eseridir.Osmanlı'da bu felsefe düşmanlığı hiç dinmez. İkinci Abdülhamit'in şeyhülislamlarından Üryani Zade Esad Efendi 19. yüzyılın sonlarında bile programlardan felsefe derslerinin kaldırılmasını isteyecektir.Halbuki İslam medeniyetinin parlaklığını yaratanların arasında, hatta başında Farabi, İbn-i Sina, İbn-ir-Rüşd ve İmam Gazali gibi felsefe üstadları bulunmuştur. Keza parlaklık devrinde Aristo ve Eflatun gibi Yunan filozoflarının eserleri de pek itibarda tutulurdu.yüzyıldan bu yana Batı dünyasının durmadan ilerleyip kuvvetlenmesinin, Osmanlı ve İslam âleminin de bunu tersine olarak biteviye gerileyip çökmesinin ana amili Batı’da papazlar gitgide daha büyük ölçüde yalnız ibadet ve onunla ilgili işlerle uğraşmak zorunda bırakılıp devlet ve kültür işlerine karıştırılmaz olmaları, Doğu’da ise hocaların durmadan siyasal, kültürel vesaire bakımından egemenliklerinde ta Mustafa Kemal devrine kadar esaslı büyük bir değişiklik olmamış bulunmaktadır.Batı’da her işi akıl, bilgi ve tecrübeye dayanılarak çözmek ve kutsal kitapların yazılarını esas tutan “nakil”ci, yalnız inan ve ibadet işlerine hasretmek yoluna gidildikten sonra dahi Doğu’da bundan 30 yıl öncesine kadar her önemli devlet işi için ana temeli “nakil” olan fetvalara başvurulmuştur. Yani sözün kısası Batı dünyasında laikleşirken Doğu din, devlet ve kültür işlerini birbirlerine karıştırmakta devam etmiştir.Medeniyet ilerledikçe bir adamın birkaç kolda mütehassıs olması esasen imkânsızlaşmıştır. Buna rağmen yirminci yüzyılın başlarına kadar medreselerde Ptoleme ve Aristo gibi eski bilginlerden kalma müspet ilimlerden daha ileri gidilmemiş olduğu halde hocaların devlet ve kültür işlerinde söz sahibi kılmak ayrıca da manasızdı.Son yüzyıllara kadar Müslüman ve Hristiyan âlemlerinde din her işe karıştırıldığı vakit bütün siyasal, ekonomik vesaire ihtilaflardan birer din kavgası çıkardı. Her taraf kendi iddiasını haklı göstermek için Kuran’dan veya İncil’den ayetler alıp onları işine geldiği gibi tefsir ederdi. Bu yüzden İslam’da ve Hristiyanlıkta bir sürü hizip, mezhep, tarikat vesaire türemiş ve aralarında pek kanlı savaşlar olmuştur. Laiklik bu faciaları sebepsiz kılmış ve dinin kutsal ve yüksek bir durumunda kalmasını sağlamıştır.Bilhassa İslam dini insanlığı ilerletmek ve yükseltmek için gelmiştir, bunu da sağlamıştır. Ancak onu siyasal alet yapanlar, ona dayanarak muhafazakârlık güdenler, her yeniliğe küfür ve bid’at diye düşman olanlar dini tehlikeli bir alet yapmışlardır. Laiklik bu tehlikeyi önleyecek bir vasıtadır.Dine dayanan muhafazakâr anlayışın en acı sonucu matbaa işinde görülmüştür.Müteharrik harfle kitap basmak usulü Almanya’da 1436 yılında keşfedilir ve çok geçmeden bu keşif Batı dünyasına yayılır. Paris’te ilk matbaa 1469’da açılır. İstanbul’da ise aynı şeyin yapılabilmesi için fetva veirade 1139 sonlarında (1727) çıkan, Keşfe nazaran 291 ve Paris'e nazaran da 258 yıl geç!.. Padişahın fermanında din kitaplarının basılması yine yasak edilmektedir.Laikleşmekte geç kalmamız yüzünden Rönesans'ın Avrupa'da adeta fışkırttığı ilimleri 19. yüzyılın ortalarında Tanzimat'a kadar ülkemize sokmaktan kaçındık, keza yeni usul askeri talimini İkinci Sultan Mahmut devrine kadar reddettik.İşin hem garip, hem de feci yönü şudur ki din adamları yenilikleri daima er geç kabul etmişler ve sonra gereken fetvaları vermişlerdir. Ancak her defasında bunu birkaç yüzyıl geç yapmakla Osmanlı ve İslam dünyasının Hristiyan âleminden hep geri kalması ve bu yüzden ezilmesi sonucunu husule getirmişlerdir.Burada İslam din adamlarının Hristiyan meslektaşlarından daha geri kafalı olduklarını söylemek istemiyoruz; bilakis. Suç, İslam ulemasında değildi, onları her işe karıştıran usulde idi. Bu usul Hristiyan dünyasında dahi varken bizim âlem üstün durumda bulunmuştur. Ancak Hristiyan devletleri laikleşme yoluna girip İslam dünyası dini her şeye karıştırmakta devam ettikçe arada pek büyük bir kültür ve kuvvet farkı hasıl olmuş, yüzlerce yıl bilinen felaketler içinde yuvarlanılmıştır.Buna göre laikliği devrimlerimizin temeli saymalıyız. Onun Atatürk devrine kadar bizde mevcut olmaması geri kalmamızın başlıca sebebidir; hatta bütün öbür gerilik amillerini doğuran, laikliğin eksikliği olmuştur. Kadın-erkek eşitliği ve yeni harfler gibi devrimler en büyük kuvvetlerini laiklikten almışlardır.Şu esaslı müşahade samimiyetle yapılmalıdır: Atatürk'e ve onun devrimlerine kadar Osmanlı Devleti iki-üç yüz yıl boyunca durmadan göçtü, her 15-20 yılda bir iller ve ülkeler kaybetti ve yok olup gitti. Ata'dan beri son otuz yılda ise genç Türkiye devleti sapsağlam durmuştur.Bu kadar kesin bir mukadderat değişikliği ancak esaslı bünye değişikliğiyle, yani devrimlerimizle izah edilebilir.Mukaddesata bağlılıktan çok bahsediliyor. Bizce mukaddesatın başında Türk millet ve devleti gelir. Onları yok olmaktan kurtarıp dipdiri tutan devrimlerimiz de mukaddesattandır. Her ulussever ve yurtsever Türk onlara candan bağlı kalmalıdır.Aydın ve bilgili hocalarımız da böyle düşünmeli ve halka bunu anlatmalıdırlar. Onlar takdir ederler ki değeri ne kadar büyük olursa olsun bir adam her şeyi bilemez, dolayısıyla devlet ve türlü dünya işlerini bunlarda ihtisası olanlara bırakıp kendileri iman ve ibadet işleriyle meşgul olmalı ve bunu sağlayan laikliğe bağlanmalıdır.

petrell 4 weeks ago

6 Devlete gelince: Devlet denilen kurum, toplumun dünya işlerini düzenlemek, böylece toplum içinde "düzen"i sağlamak ödevi üzerine almış olduğu için tamamiyle din dışıdır, laiktir. Düzeni yerine getirmek için yapacağı kanunlar, dünya işlerini düzenlemek olacağına göre devletin din ile hiçbir ilgisi…devamı

petrell 4 weeks ago

5 Din duygusu ve düşüncesi, duyar ve düşünür bir yaratık olmak bakımından insana, insanların birleştiği toplumlara has bir konu olup, yoksa tabiatta din denilen bir şey ne aranır, ne de bulunur.Şu halde dine ilişik duygu ve düşünceler yalnız insanda, insanların…devamı5 Din duygusu ve düşüncesi, duyar ve düşünür bir yaratık olmak bakımından insana, insanların birleştiği toplumlara has bir konu olup, yoksa tabiatta din denilen bir şey ne aranır, ne de bulunur.Şu halde dine ilişik duygu ve düşünceler yalnız insanda, insanların toplanıp birleştikleri "toplum" hayatında görülür ve bu duygu ve düşüncelerden ileri gelen birtakım eylemler olarak göze çarpar.Bu bakımdan insana ilişik eylemleri üçe ayırmak gerekir: 1 - Dinli eylemler; 2 - Dinsiz eylemler; 3 - Din dışı eylemler. Mesela: İbadet etmek dini bir eylemdir. İbadeti hoş görmemek dinsiz bir eylemdir. Yürümek yahut su içmek, yahut konuşmak din dışı bir eylemdir. İşte laiklik bu üçüncü bölüme girer; yani öyle bir düşünce veya eylemdir ki dinin dışında kalır, din ile hiçbir ilgisi yoktur, dünya işine, hayat gidişine ilişik eylem olup din bakımından düşünülmez. İş böyle olunca, yani din konusu, laiklik konusu yalnız insana özgü bir konu olup, başka herhangi bir yaratıkta din hayatı düşünülmeyeceğine göre ilk önce "insan"ı nasıl bir sıfat ile ele alacağımızı düşünelim: İnsan tek insandır, yahut toplu insandır, yahut bir devletin uyruğu olarak insandır. İmdi din konusu: 1 - Tek insanda "birey"de; 2 - İnsanların birleştiği "toplum"da, 3 - En sonda toplumda düzeni sağlamak için egemenliği yürütecek olan "devlet"te olarak ele alınmak gerekir.1- İlk önce topluma bakalım: Çünkü insana ilişik herhangi konu ele alınacak olsa, toplum dışında bir insan varlığı düşünülmeyeceği için din konusu da ilkin toplum bakımından göze çarpar. Nitekim tarih boyunca şimdiye kadar gelmiş geçmiş olan türlü türlü toplumlar içinde "dinsiz" bir toplum görülmemiş; toplumun yaşadığı ilkel yahut ileri duruma göre, o toplumun herhangi bir din ile "dinli" olduğu görülmüştür. Toplum hayatı ise birtakım kurumların birleşmesinden doğar: Dil, din, ahlak, estetik, bilim, felsefe, devlet, ekonomi, aile, kadın, yazı vs. gibi. Toplum ne kadar ilerlemiş olursa o toplumu yapan kurumlar da o kadar çoğalır ve kendi varlıklarını dinden yahut gizemsellikten ayrılmış, bağımsız olarak ortaya koyarlar. Nasıl ki toplum hayatı ne kadar geri kalmış olursabu kurumlar da henüz kendini göstermemiş, gizemsel bir kılığa bürünmüş, bunun sonucu olarak toplum içinde yalnız din kurumu, yahut gizemsel bir kurum tek başına kalmış olur; ve bütün toplum hayatı onun içinde yaşanır. Bütün ilkel toplumlarda gördüğümüz gibi.İmdi ileri toplum hayatında "din" tıpkı öbür kurumlar gibi, toplum hayatını yapan kurumlardan biri olarak kalır; bütün öbür kurumlar din dışıdır, laiktir. Böylece ulusal varlık kendini gösterir; yoksa "Osmanlılık"ta gördüğümüz gibi toplum hayatı -tıpkı ilkel toplumlarda ve Ortaçağda olduğu üzere- tamamiyle dine bürünmüş olur ve bunun sonucu olarak ulusal varlık ortadan kalkar. Şimdi toplum hayatında laikliğin nasıl toplumsal kurumları kendi varlıklarına kavuşturduğunu ve din kurumunun da bayağı dünya olaylarını belirten bütün ömür kurumlardan sıyrılarak kendi yüksek yerini bulduğunu ve böylece din hayatının laiklik içinde kendi yüksek yerine erdiğini gördükten sonra ulus varlığını yapan bütün öbür kurumların nasıl laik, yani din dışı olduklarını göz önüne alalım: Toplumsal kurumların başında dil gelir. Dil toplum bireylerinin kendi aralarında "konuşmak" ve "anlaşmak" için bireyler arasında, onların düşüncelerini birbirine ulaştıran araçtır; bu ise bir dünya işi olduğu için din dışıdır; ve bir dilin varlaşması ve gelişmesi için bilim yoluyla incelemeler yapılır, dil "olmuş" bir kılığa girer. İmdi dil laiktir. Böyle olduğu halde eski "Osmanlıca"nın baş öğesi Arapça olduğu için Osmanlıcaya bir din varlığı verilmişti. (1) Nitekim Osmanlıcada başta olan gramer Arapça gramer idi. Ve böylece "Türkçe" Arapça gramerin baskısı altında kalmış ve varlaşma ve gelişmeden yoksun kalmıştı. "Büyük Türk Devrimi" Türkçeyi bu baskıdan kurtarmış, kendi öz varlığına ve bağımsızlığına kavuşturmuştur.Yine toplumsal kurumlardan "ahlak" laiktir; yani din dışıdır, ulusaldır. Biliyoruz ki ahlak bir toplumun bireyleri arasındaki ilişkileri düzenleyen kuralların topudur. Bu ilişkiler ahlak olayları olduğuna göre her toplum ve her zamana göre değişir. Çünkü ahlak olayları böyle bireyler arasındaki ilişkiler olduğu için dünyaya ilişik olaylardır ve bir "oluş" halindedir, olmuş bitmiş değildir. Şimdi böyle olaylar toplumun içinde yaşadığı zamana göre değişen olaylardır; böyle olunca hiç değişmez olan din kurallarına bağlanamaz. Hatta bundan dolayı ahlakçı filozoflar, ahlakın dine bağlanmasında, din duyguları zayıflayınca ahlak duygularının da onlarla birlikte zayıflayacağını ve bundan dolayı ahlakın dine bağlanamayacağını pek doğru olarak ileri sürerler. İmdi ahlak laiktir, yani din dışıdır ve ulusaldır, dinsel değildir.Yine toplumsal kurumlardan biri olan "hukuk" laiktir, din dışıdır. Biliyoruz ki hukuk, bir toplumun bireyleri arasında ilişkileri "hak ve adalet" esaslarına göre düzenleyen kuralların topudur. Bu ilişkiler hukuk olayları olduğuna göre her topluma ve her zamana göre değişir; çünkü dünya olaylarıdır ve bir "oluş" halindedir. Bundan dolayı toplumun yaşadığı zamanın gereklerine göre sürekli olarak değişir. İmdi hukuk laiktir, din dışıdır ve ulusaldır, dinsel değildir. Şu halde Osmanlılık zamanında olduğu gibi bu olayları birtakım din kurallarına bağlamak isteyen ve bunun sonucu olarak "hukuk olayları" ile "din olaylarını" birbirine karıştırarak **"toplum düzeni"**ni bozan, bilim dışı bir düşünüşün ürünü olan "Fıkıh" gibi "usulü fıkıh" gibi bilimlerin -ve bu bilimlerin yazıldığı kitapların- bugün hayatta yeri yoktur.Yine toplumsal kurumlardan biri olan estetik: Toplum hayatının güzelliğini, bireylere sunarak, hayatı onlara tattıran güzel sanatların din ile ilgisi olmayacağı için laiktir, din dışıdır, ulusaldır, dinsel değildir.Yine toplum kurumlarından biri olan "bilim" laiktir. Din dışıdır. Çünkü "bilim"in amacı dünya olaylarını bilimsel bir yöntem ile inceleyip açıklayarak bir yandan zihinleri aydınlatmak öbür yandan hayat olaylarını daha elverişli bir kılığa sokarak, insanlara uygarlığı sunmak olduğundan ulusaldır, dinsel değildir. Hatta bunun için Ribot, "Bilgin laboratuvarına girerken dini kapıda bırakır" der. Yani bilim laiktir.Bunun gibi felsefe de laiktir. Çünkü bilimlerin üstünde kalan yüksek konuları herhangi bir sonuca bağlamak isteyen felsefe hiç şüphe yok ki tamamıyla "hür düşünce" ile olur. Bundan dolayı laiktir, din dışıdır.Yine toplumsal kurumlardan biri olan ekonomi olayları, dünyada yaşayan insanların ekonomi hayatını düzenleyen kurallara bağlı olacağına göre, her zamana göre değişeceğinden laiktir, din dışıdır. Ve ulusaldır, dinsel değildir.Yine toplumsal kurumlardan biri olan "aile" laiktir, din dışıdır. Yani aile devlet kanunlarına bağlı olup, o kanunlara göre kurulur. Yoksa din kurallarına göre değil. Şu kadar ki ailenin içinde birleşen bireyler, kadın olsun, erkek olsun her biri **"vicdan hürriyeti"**ne sahiptir, istediği gibi düşünür, istediği gibi "inanabilir" buna hiç kimse karışamaz.Yine toplum kurumlarından biri olan "kadın" laiktir. Din dışıdır. Yani kadın konusu ele alındığı, onun toplum içindeki yeri, hakları ve ödevleri düşünüldüğü vakit din bakımından değil, din dışı, laik olarak ele alınır.Fakat kurumun içindeki bireylerden, kadınlardan her biri "vicdan hürriyeti"ne sahiptir. İstediği gibi düşünür, istediği gibi inanır.Yine toplum kurumlarından biri olan yazı laiktir, din dışıdır. Zamanın gereğince toplum kendisine en elverişli gelen harfleri kullanır. Nitekim eskiden "Arap harfleri" kullanılırdı. Türk dilinin yazılışına hiç elverişli olmadığı en son görülerek "Büyük Türk Devrimi" onları atmış, yerine Türk dilinin yazılmasına en uygun olan Latin harflerini almıştır. Ve böylece toplumun bu ihtiyacını en güzel bir kılıkta yerine getirmiştir. Nitekim bu harfler alındıktan sonra memlekette okuma yazma bilenlerin sayısı gittikçe artmaktadır.Yine toplum kurumlarından biri olan "askerlik" laiktir, din dışıdır. Yurt savunmasını üzerine alan askerlik, zamanın gereğince her türlü teknik araçlardan, silahlardan faydalanarak bu savunmayı bugüne göre yapmak ödeviyle yükümlüdür. Bundan dolayı dünya işi olan askerlik de laiktir. Böyle olduğu halde eski Osmanlılık zamanında bu da bir din işi sayılarak Tanzimat zamanından beri başlayan "yenilenme" davranmaları ne kadar güç olmuş, bunların din bakımından olabilir olduğunu bildiren "fetvalar" çıkarmak gibi adeta gülünç yollar tutulmak gerekmiştir.İşte bunlar gibi ve toplum uygarlıkta ilerledikçe buna benzer olarak ortaya çıkacak ve yeni ihtiyaçları karşılayacak olan yeni kurumlar, hep toplumun kalkınmasını sağlayacak araçlar olacağına göre laiktir, din dışıdır.2-

petrell 4 weeks ago

4 İslâmiyetin SON DİN olmasının üzerinde yükseldiği üç temel vardır:Lâ ikrah-ı fid-din = Dinde zorlama yoktur.Lâ ruhbaniyet-i fil İslâm = İslâmda ruhban sınıfı yoktur.Ezmanın tegayyürü ile ahkâm tebeddül eder = Zamanın yapılanması değiştikçe kurallar değişen zamana uyar.1997 (2026 hâlâ!)Türkiye’sinde, İslâm…devamı

petrell 4 weeks ago

3 Ve 1915 MISIR'ın Câmiül Ezher'ine benzer bir İslâm Darülfünunu (Üniversitesi) Medine'de kurulmuş, siyasî iktidar İttihat ve Terakki'nin üç paşası Talat, Enver, Cemal Paşalar açılış törenine Medine'ye gelmişlerdi.Şereflerine oraların en değerli ikramı olarak develer kesilmişti.Bu törenler için yetiştirilmiş OSMANCIK TABURU…devamı3 Ve 1915 MISIR'ın Câmiül Ezher'ine benzer bir İslâm Darülfünunu (Üniversitesi) Medine'de kurulmuş, siyasî iktidar İttihat ve Terakki'nin üç paşası Talat, Enver, Cemal Paşalar açılış törenine Medine'ye gelmişlerdi.Şereflerine oraların en değerli ikramı olarak develer kesilmişti.Bu törenler için yetiştirilmiş OSMANCIK TABURU saf tutmuş, paşalar bekleniyordu. Arap bedevi kadınların ellerinde tefler yanık seslerle türküler söylüyorlardı. Türkülerin konusu da deve etinin lezzetiydi. Bu etin kebabının, haşlamasının, kızartmasının ne kadar lezzetli olduğu yanık yanık, makam içinde anlatılıyordu.Töreni tertipleyen Osmanlı Teşkilâtı Mahsusa Reisi Eşref Sencer Kuşçubaşı Bey, bir de gördü ki, HAZIR OL vaziyetinde olan Anadolu'nun arslan yapılı Osmancık taburunun erlerinden bazılarının Arapça deve eti kasidesini dinlerken göz yaşları şıpır şıpır damlıyor...İyi Arapça bilen Eşref Bey şaşırdı, bir ere yaklaştı, sordu:"— Oğlum, ne ağlıyorsun?"Hazırol vaziyetindeki Mehmetçik durumunu değiştirmeden cevap verdi:"— Kumandanım... Bakınız ne güzel Kur'an okunuyor..."Bu sâf, pırıl pırıl yürekli Anadolu çocuğunun duyguları önünde gözleri dolan Eşref Bey dayanamıyor:"— Oğlum, o bedevî kadınları kendilerine dağıtılacak deve etlerinin lezzetini anlatan kasideyi makamla okuyorlar. Sil gözyaşlarını..." Bir de, Dahiliye Nazırlığı da yapmış olan Kudüs Valisi, Cemal ve Ekrem Reşid'in babaları Mehmed Reşid Rey Beyefendi'den dinlediğim ibretli olayı anlatacağım: Sultan Hamid'in falcısı ünlü Ebi Huda ile ilgili olarak...Şöyle anlattı Reşid Bey: "- Sultan Hamid Ebül Huda'ya çok inanır, değer verir, iltifat ederdi. Sultanlar ve Sarayın ileri gelen hanımları arasında da itibarı yüksekti. Rüyalarını yorumlar, sorularını cevaplandırırdı. Aslında zarif, terbiyeli, nâzik bir adamdı.Bir gün benimle Kudüs'le alâkalı bir mevzuu görüşmek istemişti. Yıldız Sarayı'ndaki hususi odasına ziyaretine gittim. Minderinde rahat ve derin uykuya dalmıştı. Önünde yaldızlı ciltli, büyük eb'atta ve tabii Arapça bir kitap vardı. Sayfaları açıktı. Şöyle bir göz attım: Binbir gece Masalları'ydı!.."Özellikle rica ediyorum: Sizlere aktardığım bu geçmiş anılarla Arapça üzerinde menfi duygulara sahip olduğumu sanmayınız. Asla!.. Fakat öylece düşündürücü izler varki ortada, kendi anadilimizi adeta silmeye çalışan maksatlı bir kültür emperyalizminin karşısında olduğumuzu düşünmemek mümkün değil... Doktor Kırımlı bir Rahmi Bey var ki, ilk TIB OKULU, Tibhane adıyla kurulduğu zaman dersler Lâtince (Fransızca) olarak veriliyor, tüm dünyada olduğu gibi, bir de bakıyorsunuz ki bir MEDRESE kafası hortluyor: "— Lisanı Arabî var iken Frenkçeye ne lüzum var?" diyor... Bir yürek sahibi cesur kişi çıkıpta:"— A kişiliksiz bahtsız kafa... benim bir Yusuf Has Hasib'im ve bir de onun 1070'de tamamladığı buram burak Türklük örülü KUTADGU BİLİG'im var. Benim uygarlıklara yol vermiş dopdolu bir DİL'im var, Senin ARAP'ı, ACEM'in (İRAN'ın) devletine sahip değilken ben:NUH idim yer yüzünde köpüren her TUFAN'da,MEDENİYET tacını giyen bendim TURFAN'da.diyordum"— Neden benim doktorlarımı, bir Batı diliyle alıp, yakın gelecekte kendi öz dilimle onu değerlendirme emeğinin önündesin?" dememiş, diyememiştir?Bu bizim ulusal yapımızın reddinde olan aşağılık duygusunun sebebi nedir?Kur'an'ın ARAPÇA olması, ARAP'ı CAHİLİYE KARANLIK ve UTANCINDAN kurtarmak için indirilmiş olmasından dolayıdır: Yoksa İslâmiyeti bir CİHAN HAREKETİ yapmış Türklüğü cezalandırmak için değil!..Soruyorum: İbadetin sadece ARAP DİLİ'yle yapılması yolunda Kur'an veya sahih hadislerde nassı katı' (değişmez dinsel hüküm) halinde bir emir var mıdır? Yoktur.

petrell 4 weeks ago

2. Olay şudur: 23 Ocak 1930'da Menemen'de "şeriat isteriz" sesleri arasında Derviş Mehmed'in arkasına takılan yirmi otuz kişilik kalabalık, talim dönüşü yolda kendileriyle karşılaşan ve ne istediklerini soran yedeksubay öğretmen Mustafa Fehmi Kubilay'ı (doğumu: 1906 - şehit edilmesi: 1930) ellerinde…devamı

petrell 4 weeks ago

Ömer Seyfettin hikâyeleri beni yatiştiran nadir şeylerden ya iyi ki geçmişsin bu dünyadan be adam ruhun şad olsun.

petrell 4 weeks ago

Algernon'a Çiçekler

Daniel Keyes

107 Gönderi

Şunun sesli kitap versiyonu bulanin alnından öpeyim. Yok abi hiçbir yerde yok

petrell 1 month ago

Şahdamar / Körfez / Sesler

Sezai Karakoç

2 Gönderi

Göz seni görmeli, ağız seni söylemeli Hafıza seni anmak ödevinde mi Bütün deniz kıyılarında seni beklemeli Sen Eskimoların ısınması sevgililer mahşeri Aklım yeni bir akıldır çiçeklerden Mantığım mantığın üstünde yeni İçimde Nuh'un en yeni tufanı Dünyaya ayak basıyorum yeniden Göz…devamı