nehır (@qpnnehirr)

Normal yaşantımda bu kadar ciddi cümleler kurmadığım için kendime burada başka bir kimlik oluşturduğumu hissediyorum. Bu kimliğimi çok seviyorum çünkü beni düşünerek konuşmaya itiyor. Kısacık metinleri dakikalarca silip düzeltip yenileyip yayınlıyorum. Kelime dağarcığımın kısıtlılığına şahit oluyorum. Yazdıkça ufkumun açıldığını fiziken…devamı

qpnnehirr 4 hours ago

12 13 yaşlarında korku filmlerinden hiç korkmazdım. Aksine en sevdiğim tür korku gerilimdi. Kabuslar görürdüm. Etkilenmez, ertesi gün hayatıma devam ederdim. (normal kabuslar değildi bayağı ürkütücü olurlardı) Annem korku filmlerini bir dönem yasaklamıştı. Ne olduysa bi yerlerde birşeyler değişmiş olmalı…devamı

qpnnehirr 8 hours ago

Dışarda pıtır pıtır yağmur yağıyor. Balkon kapısı açık, perde kapalı. Türk kahvesiyle klavye başındayım. Dünyadaki önemsizliğimizi düşünüyordum. İçimizdeki tufanlar dünyada ne az yer kaplıyor. Gönderiler paylaşıyorum ne için ? Saatlerce yazılar yazıyorum. Kimi hedef kitle alıyorum. Düşüncelerim kimi alakadar eder…devamı

qpnnehirr 1 day ago

Kabullenmek olgunlaşmanın en büyük göstergesidir diye düşünüyorum. Önceleri çok keskin tabulara sahiptim. İnsan hata yapamaz, yaparsa sonuçlarına katlanmalı, yakınmayı kendine hak görmemeli derdim. Geçilmeyen yolun çakılı bilinmez. Yaşamadığımız hayatlara olan acımasızlığımız deyimsizlikten besleniyor. Katı düşüncelerimin arasına kendi başarısızlıklarımı da sığdırmam…devamı

qpnnehirr 2 days ago

Etik anlayışlarımı sorguladığım bir dönemdeyim. Kötülüğün benim için ölçütünü, oluşumunu ve yansımasını konuşacağım. Hala içselleştirememiş olsam da insanlar gridir. Her insan içinde biraz beyaz biraz siyah barındırır. Ahlaki açıdan mutlak sınırlar yoktur. Kötülük ölçülemez çünkü yansımadır. Bizi tanıyan herkesin gözündeki…devamıEtik anlayışlarımı sorguladığım bir dönemdeyim. Kötülüğün benim için ölçütünü, oluşumunu ve yansımasını konuşacağım. Hala içselleştirememiş olsam da insanlar gridir. Her insan içinde biraz beyaz biraz siyah barındırır. Ahlaki açıdan mutlak sınırlar yoktur. Kötülük ölçülemez çünkü yansımadır. Bizi tanıyan herkesin gözündeki ahlaki değerimiz, bizimle deneyimledikleriyle sınırlıdır. Herkes için (yaptıklarımız değişmese bile) farklı bir kimlik taşırız. Kötülük yorumlamadan ibarettir. Doğuştan kötü olmaya inanmıyorum ama genetiğin bir tetikleyici olduğu da aşikar. Çocukluk travmaları yetişkinlikte kişiliğimizin temelini oluşturur pek tabi suçu travmalara bağlamak da yanlış. Yetişkinlik çağına kadar her kimlik yarımdır, tamamlanmayı bekler. Rol model ebeveyn, hayranlık duyulan bir ünlü ya da yoldan geçen alelade biri. Özenme hali küçükken kaçınılmaz bir durum. Bir çocuğun hele ki dijital çağda kendine bir tanım ararken beyin yıkayacak etkenlerin arasında kalması savrulmasına yol açar. Yetişkinlik çağında rol model aldıklarımız , çocukken yaşadıklarımız ,(görece daha az etkilese de) genetiğimiz kişiliğimizin taslağını oluşturur. Farkındalık geliştirmezsek akıntısına kapılırız. İyi kötü sınırımız bulanıklaşır. (Bu çağda iyiliğin enayi saflığı gibi görülmesi de bu bulanıklaşmaya zemin hazırlar). İlerleyen yaşlarda akıntıdan kurtulmak daha zor bir hal alır. Zaten en tehlikelisi de farkında olmadan yapılan kötülüklerdir çünkü durdurucu bir vicdan muhakemesi kalmaz. Parantez açıp Ted Bundy den bir söz alıntılayacağım " Bir insanı öldürmek ile jambonlu bir sandviç yemek arasında ne fark var ki?" Sonuçta ikisi de haz için yapılan eylemler... Dünyadaki her oluşumun sizi menun etmek için var olduğunu düşünen bir narsist değilseniz, her davranışınızı ahlaki açıdan analiz etmenizin gerektiğini düşünüyorum. Empati duygumuzun giderek kaybolması, farketmeden birilerinin hayatını negatif anlamda etkilemenin önünü açıyor. Kendimizin daima farkında olmak dileğiyle.:)

qpnnehirr 2 days ago

Cinsiyet kimlikleri üzerine karalayacağım bugün. Herşeyde olduğu gibi bunda da epeyce kutuplaşma var. Toplumsal cinsiyet eşitliğinin olması gereken bir şey olduğunu anlatmak için ayrıca dil dökmeye gerek duymuyorum. Bunları aşmış olmalıyız artık. Ben bugün feminizm alt başlığında insanların gereksiz hırçınlaştığı…devamı

qpnnehirr 4 days ago

Dünya dikdörtgenler tarafından istila edilmiş gibi bir alıntı gördüm. Herşeyin dikdörtgen olduğu bilgisinin kilidi açıldı. Artık gördüğüm herşey birer dikdörtgen... Sinir bozucu bir simülasyon hatası ve başka bir ihtimale yer yok gibiii

qpnnehirr 5 days ago

Dün sosyal medyada bir videoya denk geldim. 50li yaşlarında bir abla şehre uzak olduğunu düşündüğüm bir yerden bir video paylaşmıştı. Videoda bundan bahsedilmese de dikkatimi kıyafetleri ellerinde yıkaması çekti. Mutsuz görünmüyordu. Gayri ihtiyari içimden halinden memnun mu acaba diye geçirdim.…devamıDün sosyal medyada bir videoya denk geldim. 50li yaşlarında bir abla şehre uzak olduğunu düşündüğüm bir yerden bir video paylaşmıştı. Videoda bundan bahsedilmese de dikkatimi kıyafetleri ellerinde yıkaması çekti. Mutsuz görünmüyordu. Gayri ihtiyari içimden halinden memnun mu acaba diye geçirdim. Sonra yorumları açıp gezindim.Akranı olduğunu düşündüğüm biri "haline şükretmelisin bir sene önce kaza sonucu bir kolumu sakatladım eskisi gibi kullanamıyorum. Kıyafet yıkayacak gücüm yok" gibi bir şey yazmıştı. Bir süredir evimde kurutma makinesi yok diye yakındığımı anımsadım. Afalladım. İlk düşündüğüm değiştiğim oldu. Duyarsızlaştığımı yüzüme çarpılmışcasına hissettim. Sadece elimizdekilere olan minnet duygusu değil derdim. Daha köklü katmanlı bir sorun seziyorum. Aklımda ayrı bir sekme açıp çocukluğumu düşündüm. Köye gitmek için gün sayardım. Rahatsız minderler o zaman için pamuk yumağı hissi veriyordu. Kıyafetlerimde yamalar veya geçmemiş görünür lekeler olması aklıma bile gelmezdi. Pembe bir montum vardı her kıyafetimle onu giymek isterdim başka monta gerek duymazdım. Ben 50li yaşlarda değilim çok eskilerden söz edemem ama bu doyumsuzluğun, reflekse dönüşen başkalarına gıpta halinin normal olmadığını söyleyebilirim. Mükemmel bir hayatın hep daha mükemmeli vardır. Daha mükemmeli arayıp sıradanlaşmış bir haset besliyoruz. Bununla beraber başkaları da bize gıpta edebilsin diye kendimizi de maskeleyip "çok mutluyuz, bizim de hayatımız mükemmel " imajı çiziyoruz. Gıpta hasedi, haset nefreti, nefret öfkeyi besliyor. Kendimden yola çıkarak söyleyebilirim ki bu öfke farkettirmeden ilerliyor. Gülünüp geçilen her 15 saniyelik video sadece güldürme amacı gütmüyor. Bir kesme olan zorbalık veya duyarsızlık olabiliyor. İçinizdeki bazı duyguları köreltme ihtimali de taşıyor. Böylelikle sıradanlaşıyor. Yüzünüze çarpmadığı müddetçe farkedilmiyor. Bu vaziyetteyken öfkeli mutsuz birer roboto dönüşmek kaçınılamaz oluyor...:|

qpnnehirr 6 days ago

Sessiz kendi halimde uslu bir çocuktum. Birşey istemeden yapmadan herşey için annemin gözlerine bakar icazet beklerdim. Misafirliklerde hep beni örnek gösterirler bak arkadaşın gibi ol derlerdi. Derslerim iyiydi, ödevlerimi önlüğümü çıkarmadan eve gelir gelmez yapardım.Tüm eğitim hayatım boyunca öğrenmeyi ders…devamıSessiz kendi halimde uslu bir çocuktum. Birşey istemeden yapmadan herşey için annemin gözlerine bakar icazet beklerdim. Misafirliklerde hep beni örnek gösterirler bak arkadaşın gibi ol derlerdi. Derslerim iyiydi, ödevlerimi önlüğümü çıkarmadan eve gelir gelmez yapardım.Tüm eğitim hayatım boyunca öğrenmeyi ders çalışmayı hep sevdim. Her boş kaldığımda hikaye yazardım.( Hikaye yazma ödevinde 1 buçuk ders sadece hikayemin okunduğunu hatırlıyorum) Kompozisyon yarışmaları için bana özellikle teşvik vardı.(hiç kazanamadım) Büyüdükçe birşeyler bilmeyi üretmeyi okuldan bağımsız tuttum. Ben herşeyi kendim için öğreniyorum ve üretiyorum kimseye kanıtlamam gerekmiyor diye düşünmeye başladım. Onaylanma beklentimle çatışmaya girdim. Bunu da ilk ailemin öğretmenlerimin benden beklentisini kesmeye çalışarak yaptım. Beni vasıfsız bilsinler ama içten içe öyle olmadığımı hissetsinler isterdim. Ailemi hiç kendimle tanıştırmadım sadece onları gururlandırma görevi üstlendim. İçime kapandım konuşmadım denediler ama açılmadım. İçimde hep duvar örme isteği vardı.Büyüdükçe bu duvarı çatlatsam da kırmadım.Başarısızlıklarıma şahit olmamaları inancım hep diri kaldı. 18ime basar basmaz çalışmak istiyorum okumayacağım dedim. Tek ve kendim olmayı deneyimlemek , ne istediğimi çözmek istedim. Gayet normal endişelerle okumam için büyük bir çaba sarfettiler,ediyorlar ve olasılıkla edecekler. Henüz çözümlenmiş sorunlar değiller. Kaçma modunda olduğumun da ayrıdındayım.Pekala bunları süreç olarak kabulleneceğim ve ilerde pişmanlık duymayacağım:) Şimdi 20 yaşındayım. Rüyalarımda aileme çığlıklarla sitem ettiğimi sıkça görürüm. Çok uzun süre ağlamışım gibi bir ağırlıkla uyanırım. Bastırılmış duygularımın yansıması. Böyle rüyalar görmesem bunları düşünüp çözümlemeye çalışır mıydım... Sanmam Her geçen gün ki Nehir bir önceki gün ki Nehirden daha bilge :) [GİBİ İLKKAN]

qpnnehirr 1 week ago

Maid

Molly Smith Metzler

82 Gönderi

"Bir sorun olduğunu düşünüp deşmeye başlarsan, mutlaka birşeyler bulursun" Dizi gerçek bir hayata dayanıyor, gerçekçi yaralardan yakalıyor sizi. Kendi ayakları üzerinde durabilmek için çırpınan bir kadını izliyoruz. Kızı için alkol problemli eşini ve hergün tartışmalarına şahit olan karavanı terkediyor. 18…devamı