(@) - Raf

Gerçek bir hikâyeye dayanan, aynı zamanda biçim olarak da oldukça özgün bir yapım. Tüm vaktini bilgisayar başında geçiren, tamamen engelli bir gencin ölümünden sonra hiçbir iz ya da hatıra kalmadığı düşünülür; çünkü onun ne bir arkadaşı vardır, ne bir sosyal…devamı

razaras 6 months ago

The Good Nurse

Tobias Lindholm

37 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu polisiye gerilim filmi, seri katil Charles Cullen'ın gerçek hikâyesini ve korkunç çalışma tarzını, ayrıca onu yakalamaya yardımcı olan dedektifleri ve hemşireyi konu alıyor. Altı yıl boyunca davayı araştıran ve Cullen'la hapishanede röportaj yapan tek muhabir olan gazeteci Charles Graeber'in…devamı

razaras 6 months ago

Platonik: Mavi Dolunay Otel

Onur Bilgetay

51 Gönderi

Açık konuşmak gerekirse Platonik: Mavi Dolunay Otel benim için hayal kırıklığı oldu. Gupse Özay’ın komedi anlayışını bilen biri olarak neyle karşılaşacağımı az çok tahmin etsem de, bu defa hikâyenin fazla dağınık kaldığını düşündüm. Dizi boyunca absürt sahneler, “enerji insanları” göndermeleri,…devamı

razaras 6 months ago

Three Pines

Emilia di Girolamo

4 Gönderi

Three Pines aslında Louise Penny’nin müfettiş Armand Gamache romanlarından uyarlandı. Kanada’nın Quebec bölgesindeki sakin, huzurlu gibi görünen ama aslında karanlık sırlarla dolu bir köyde geçiyor. Alfred Molina’nın canlandırdığı Gamache karakteri, empati gücü yüksek bir dedektif olarak hem cinayetleri çözüyor hem…devamıThree Pines aslında Louise Penny’nin müfettiş Armand Gamache romanlarından uyarlandı. Kanada’nın Quebec bölgesindeki sakin, huzurlu gibi görünen ama aslında karanlık sırlarla dolu bir köyde geçiyor. Alfred Molina’nın canlandırdığı Gamache karakteri, empati gücü yüksek bir dedektif olarak hem cinayetleri çözüyor hem de kasabanın sırlarını ortaya çıkarıyor. Dizi, her iki bölümde bir yeni bir vaka işliyor ama aynı zamanda Gamache’in geçmişi ve köydeki bazı gizemler de sezon boyunca devam ediyor. Polisiye atmosferi, Kanada kırsalının karlı ve melankolik görüntüleriyle birleşince biraz Broadchurch ve Mare of Easttown havası veriyor. Three Pines, Kanada’nın karlı kırsalında geçen, dışarıdan bakıldığında huzurlu gibi görünen ama aslında sırlarla dolu bir kasabanın karanlık yüzünü ortaya çıkarıyor. Louise Penny’nin popüler romanlarından uyarlanan dizide, Alfred Molina’nın hayat verdiği Müfettiş Armand Gamache, yalnızca cinayetleri çözmekle kalmıyor; empati, vicdan ve adalet kavramlarını da izleyiciye sorgulatıyor. Dizinin en güçlü yanı atmosferi. Kanada’nın kırsal doğası, kar altındaki kasaba, köy halkının tuhaf ve gizemli halleri izleyiciyi içine çekiyor. Görsel olarak karamsar ama aynı zamanda büyüleyici bir estetik yaratılmış. Bu atmosfer, klasik bir polisiye dizinin ötesine geçerek psikolojik ve toplumsal bir derinlik de katıyor. Hikâye anlatımı ise her iki bölümde bir yeni bir vaka üzerine kurulu. Bu yönüyle bölümler bağımsız ilerlese de, Gamache’in geçmişi ve kasabadaki “süregelen gizem” tüm sezon boyunca işleniyor. Yani hem kısa vadede merak unsuru canlı kalıyor, hem de uzun vadeli bir hikâye akışı korunuyor. Eksilerine gelirsek, bazı yan karakterler yeterince derinlemesine işlenmemiş ve dizi zaman zaman yavaş ilerliyor. Polisiye temposu arayanlar için durağan görünebilir. Genel olarak Three Pines, klişe polisiye dizilerden sıkılan ve karakterlerin iç dünyasına, kasabanın gizemine odaklanmak isteyenler için güçlü bir alternatif. Alfred Molina’nın oyunculuğu, görsel atmosfer ve insana dair sorgulatıcı yönüyle iz bırakıyor.

razaras 6 months ago

Ayakçı

Mustafa Kotan

8 Gönderi

Spoiler içeriyor Film baştan sona yanlış anlaşılma üzerine kurulu, klişelerle ilerleyen bir yol komedisi. Ünlü isimlerin cameo görünümleri (Seda Sayan, Gülben Ergen, Arif Susam, Emre Kınay, Mustafa Üstündağ, Erkan Can vb.) sürpriz yaratmaya çalışsa da, senaryo gevşek kurgusu ve abartılı esprilerle izleyiciyi…devamıFilm baştan sona yanlış anlaşılma üzerine kurulu, klişelerle ilerleyen bir yol komedisi. Ünlü isimlerin cameo görünümleri (Seda Sayan, Gülben Ergen, Arif Susam, Emre Kınay, Mustafa Üstündağ, Erkan Can vb.) sürpriz yaratmaya çalışsa da, senaryo gevşek kurgusu ve abartılı esprilerle izleyiciyi yormaktan öteye geçmiyor. Size baştan sona kısaca filmi anlatayım da izleyeyim belki iyidir deyip izleme hatasına düşmeyin :) Hayri burnunu kapıya çarpıp hastaneye gider. Acilde yanında yatan kişi, garip şifreli sözler söyleyip (muhabbet kuşları, sevgi kelebekleri vs.) yanlışlıkla Hayri’yi “ayakçı” sanır ve eline adres ile dolar dolu bir zarf tutuşturur. Hayri önce anlamasa da, parayı görünce “Evet, ayakçı benim” diyerek oyuna dahil olur. Adrese giderken Serkan’a çarpar, onu da yanına alır. Yolda pavyona girerler; burada Arif Susam sahne alırken mekânın sahipleri Seda Sayan ve Erkan Can’dır. Hayri sarhoş olup racon kesince ikili canlarını zor kurtarır. Peşlerine gerçek ayakçı Muro (Mustafa Üstündağ) ve yardımcısı düşer. Hayri’nin elektrikli arabası yolda kalınca bir karavan işletmesinde, aynı zamanda at çiftliğinde, geceyi geçirirler. Serkan’ın da Bursa’ya gitme sebebi vardır: sevdiği kız Zeynep’i amcası istemeye gidecektir. Ancak amca son anda vazgeçince iş Hayri’ye kalır. Hayri kendisini “Finlandiya’da Hayri AVM sahibi” olarak tanıtır. Tesadüfen kızın dayısı da Finlandiya’dan gelir (Emrah Kaman, dönerci rolünde). “Madem ikiniz de oradasınız” diyerek işler karışır. Kız İsteme & Kaçırma; Komik/absürt geçen isteme töreninde, bıçaklı oyun havasında kayınpeder dizinden yaralanır, dedesi (Zihni Göktay) de kalp krizi geçirip ölür. Aile tarafından kovulan ikili, ertesi gün Zeynep’i kaçırır. Finale Doğru; Hayri’nin teslim etmesi gereken emanetin aslında tarihi bir yazıt olduğu anlaşılır. Onu teslim etmeye gittiklerinde karşılarına tarihi eser kaçakçısı Emre Kınay çıkar. Bu sırada gerçek ayakçı da ortaya çıkar ve büyük bir çatışma yaşanır. Sonunda herkes birbirini öldürür, sadece Hayri ve Serkan kurtulur. Finalde, Hayri, ayakçılıktan aldığı parayı Serkan’a vererek düğün yapmasını sağlar. Kendisi ise en baştaki hayaline dönerek seyyar arabada kap kacak satarken, yanında iki çocuğu ile görülür.

razaras 7 months ago

Karanlık Cinayetler

Scott Walker

7 Gönderi

Alaska’nın soğuk ve karanlık atmosferini bu kadar yoğun hissettiren çok az film izledim. Frozen Ground, sadece bir polisiye değil; gerçek bir kabusun perdeye yansıması. Nicolas Cage’in kararlı dedektif rolündeki duruşu, John Cusack’in ürkütücü sakinliği ve Vanessa Hudgens’in kırılgan ama güçlü…devamı

razaras 7 months ago

What the Finn?! – Summer of Surprises

Stefan Westerwelle

2 Gönderi

Finn'in şansı yaver gitmez. Önce babasıyla çıktığı kürek gezisi iptal olur, ardından Berlin'e giden trende soyulur. Üstüne üstlük, ne kondüktör ne de polis sırt çantasının ve biletinin kaybolduğuna inanır. Neyse ki, maceraperest Jola ile tanışır ve Jola, harap bir traktörü…devamı

razaras 7 months ago

Hop

Tim Hill

5 Gönderi

Benim açımdan Hop filmi, çocuklara yönelik görünüp aslında yetişkinlere de mesaj veren bir yapım oldu. İzlerken en çok dikkatimi çeken şey, hayaller ve sorumluluklar arasındaki gerilimdi. E.B.’nin müzisyen olma arzusu bana, toplumun beklentileri ile bireysel tutkular arasındaki çatışmayı hatırlattı. Fred’in…devamı

razaras 7 months ago

Umudun Tarifi

Naomi Kawase

16 Gönderi

Tek kelimeyle müthiş bir filmdi. Yüzeyde yalnızca küçük bir dorayaki dükkânının öyküsü gibi görünse de, aslında yaşamın özüne, sabra, dışlanmaya ve insanın içsel yolculuğuna dair çok şey söylüyor. Film, büyük olaylara yaslanmadan, gündelik anların içine gizlenmiş derinliklerle izleyiciyi yakalıyor. İzledikten…devamıTek kelimeyle müthiş bir filmdi. Yüzeyde yalnızca küçük bir dorayaki dükkânının öyküsü gibi görünse de, aslında yaşamın özüne, sabra, dışlanmaya ve insanın içsel yolculuğuna dair çok şey söylüyor. Film, büyük olaylara yaslanmadan, gündelik anların içine gizlenmiş derinliklerle izleyiciyi yakalıyor. İzledikten sonra içte tatlı bir hüzün, ama aynı zamanda dingin bir umut bırakıyor. Tokue’nin dorayaki dükkanına başvurmasıyla başlayan hikâyede, fasulye ezmesi yalnızca bir tatlı malzemesi olmaktan çıkıp bir yaşam metaforuna dönüşüyor. “Ben fasulye pişirirken onların öykülerini dinlerim” dediğinde, aslında var olan her şeyin bir hikâyesi olduğuna işaret ediyor. Bu cümle, hayata daha dikkatli, daha özenli bakmanın bir çağrısı gibi. Aceleyle yapılan hiçbir şeyin lezzetli olmayacağı, fasulyenin şekere alışması gerektiği gibi, insanın da hayatta her şeye sabırla yaklaşması gerektiğini hissettiriyor. Sentaro’nun baştaki isteksizliği, Tokue’nin öğretilerine zamanla teslim oluşu, aslında hepimizin hayatındaki dönüşüm süreçlerini hatırlatıyor. İçinde bulunduğu çıkmazlardan, kendi suçluluğundan kurtulmak isteyen Sentaro, yaşlı kadının bilgeliğinde yeni bir bakış açısı buluyor. Tokue’nin deformeli elleri, Hansen hastalığı nedeniyle dışlanmış hayatı, onu toplumun kıyısına itmiş olsa da, hayata karşı derin bir sevgiyi ve umudu içinde taşıyor. Bu umut, izleyiciye doğrudan geçiyor. Film boyunca Tokue’nin sözleri, yalnızca Sentaro’ya değil, seyirciye de fısıldanmış bir öğüt gibi: “Bir zamanlar benim de gözlerim çok üzgün bakardı. Duvarları aşamayacağımı sanırdım.” Bu replik, umutsuzluğun insanın ruhunu nasıl sardığını ve buna rağmen nasıl yeniden ışık bulunabileceğini hissettiriyor. Onun hikâyesi, yalnızca bireysel bir yaşam mücadelesi değil, aynı zamanda insanlığın yüzleşmesi gereken bir toplumsal ayıp: bulaşıcı olmadığı halde Hansen hastalarının dışlanması, ailelerinden koparılması, şehirlerden uzak tutulması. Kawase’nin yönetmenliği, doğayı ve gündelik ayrıntıları öylesine yalın bir biçimde yansıtıyor ki, sessizlik bile anlam taşıyor. Fasulyelerin kaynama sesi, rüzgârın dalları titreyişi, güneşin yüzlere düşüşü... Tüm bunlar, yaşamın özünü hatırlatan küçük mucizeler gibi perdeye yayılıyor. Film bittiğinde, insanın içinde buruk bir tat kalıyor. Ama aynı zamanda Tokue gibi biriyle karşılaşmış olmanın sıcaklığı da. Yalnızlığı, yaşlılığı, toplumsal dışlanmayı, hatta acıyı anlatırken bile hayatı sevmenin bir yolunu gösteriyor. Bir fasulyenin bile anlatacak bir öyküsü olduğunu hissettiren bu film, bize kendi hikâyemizi de yeniden duyumsatıyor.

razaras 7 months ago

Hayat Öpücüğü

Şenol Sönmez

8 Gönderi

Şuan Star'da gösteriliyor, 4 yıl önce izlemiştim. “Hayat Öpücüğü” aslında çok iddialı olmadan, seyirciye gündelik hayatın içinden, sıcak bir hikâye sunmaya çalışıyor. Metin’in hastalık hastası, kaygılı ve sürekli kendini frenleyen yapısı ile Hayat’ın canlı, özgür ve neşeli tavrı arasındaki tezat,…devamı