(@) - Raf

rosa 3 years ago

Şeytan`la Konuşmalar

Türk filozof Hilmi Ziya Ülken'den müthiş bir yapıt! Hilmi Ziya felsefeci, filozof, sosyologdur. Bu yazarı okumayan çok şey kaybediyor kesinlikle. Kitap şeytanın başkahramanımızın yanına gelmesiyle başlar. Burada şeytan kahramanımızı yoldan çıkarmaktan ziyade sohbet ediyorlar. Kitabın büyük kısmı tabi diyaloglardan oluşuyor.…devamı

rosa 3 years ago

Aşkın Metafiziği

Arthur Schopenhauer

20 Gönderi

Aşk içsel bir güdü mü sadece ❔ Kitabın açıklaması Raf'ta o kadar uzun verilmiş ki benim çok da fazla yorum yapmama gerek kalmıyor. Ancak ben kitabı daha çok tavsiye etmek amacıyla gönderi atıyorum. Schopenhauer bir filozof olarak aşkı ele alıyor.…devamı

rosa 3 years ago

Sevme Sanatı

Erich Fromm

32 Gönderi

'sevgi' konusu hep tartışılan, derin, anlaşılmaz ve kişiden kişiye değişiyor derim... Peki 'sevgi' tam olarak nedir/neydi? Kitap adında 'sevme' var yani 'sevmek eylemi' görüldüğü gibi. Sevme, sevilme elbette 'sevgi' den geliyor. Yazarımız üç önemli unsur üzerinde duracaktır; sevme, sevilme, sevgi..…devamı'sevgi' konusu hep tartışılan, derin, anlaşılmaz ve kişiden kişiye değişiyor derim... Peki 'sevgi' tam olarak nedir/neydi? Kitap adında 'sevme' var yani 'sevmek eylemi' görüldüğü gibi. Sevme, sevilme elbette 'sevgi' den geliyor. Yazarımız üç önemli unsur üzerinde duracaktır; sevme, sevilme, sevgi.. Peki 'sevgi' seven için mi geçerli yoksa sevilen için mi? Seven kişi olabilir öyle değil mi? O zaman demek ki kitap 'sevme' kavramına bağlı olarak 'sevgi' ye odaklanacaktır. Bu kitap incelemesinde bir sanatı konuşacağız. Bu hiç şüphesiz kitabımızın adından da geçtiği gibi "Sevme Sanatı"dır. Erich Fromm giriş yazısında şöyle bir açıklama yapar: "Bu kitabı okuyarak sevme sanatına ilişkin hazır bilgiler edinmek isteyenler düş kırıklığına uğrayacaklardır. Tam tersine bu kitap, belli bir olgunluk düzeyine erişmeden kişinin sevgiye ulaşamayacağını göstermeyi amaçlamaktadır. Burada yapılmak istenen okuyucuya, sevgiye erişmek için harcadığı tüm çabaların, kendi kişiliğini bütünüyle yaratıcı yönde geliştirmedikçe, başarısız kalacağını göstermek, komşusunu sevme yeteneği, alçak gönüllülük, cesaret, inanç ve disiplin kazanmadan sevgiden yana kişisel doygunluğa erişemeyeceğini kanıtlamaktır." Ve BAM! İşte Fromm müthiş bir seslenişte bulundu okuyucuya. Bu kitap asla bir kişisel gelişim değildi. Devamında dikkatinizi çekmek istiyorum 'Tam tersine bu kitap, belli bir olgunluk düzeyine erişmeden kişinin sevgiye ulaşamayacağını göstermeyi amaçlamaktadır." yani sevgi olgunluk mu? Ya da olgunluğu mu gerektiriyordu? Sonra ki devamı ise" kendi kişiliğini bütünüyle yaratıcı yönde geliştirmedikçe" diyor, bu kısma baktığımız zaman ise bu olgunluğu kişiliğin bütünüyle yaratıcı olmalı, gelişmeli diyor. Ayrıca disipline de önem verdiği aşikardır, sevgi iyi yollarda olacağını son cümlesinde de belirtir. Bu bölümü vermemin nedeni ise kitap hakkında bilgi, özet niteliği taşıdığını düşünüyorum. Sevmek bir sanat mıdır? Dedikten sonra yolu ikiye ayırıyor Fromm; "Öyleyse eğer, bilgi ve çabaya gereksinimi vardır. Yoksa sevgi, kaderin bir lütfuyla şanslı olanlarımızın «kapıldığı» tatlı bir duygu mudur? Şüphesiz büyük çoğunluk ikinci önermeye inanmaktadır. Oysa bu kitap, birinci önerme temeline oturtulmuştur." yani bilgi ve çaba gerekiyor. Sevmek için bir bilgiye ve çabaya ihtiyacımız var? İhtiyaç mı dedim? İşte şimdi olay değişiyor. Buyrun devam edelim. Fromm kitabında insanların 'sevme' den ziyade 'sevilmeyi' arzuladığını belirtir. İnsanlar nasıl sevilirim, çabası içerisindedir. Erkekler için sevilmenin yolu güç ve paradır, kadınların ise endam ve güzellik. Sizce de çok haklı değil mi? Ayrıca romantizmi ele alan yazar aşkın artık bir çeşit pazarlama olduğu belirtir yani kişilerin karşılıklı çıkarı söz konusudur. Boşuna demiyoruz aşk kalmadı diye, gerçekten de aşk neredeyse kalmadı. 'Nerede o eski aşklar', Neden böyle deriz biliyor musunuz? Çünkü o aşklarda çıkar yoktu sadece sevgi vardı. Artık her şey o kadar değişti ki, sanal dünyayla beraber hiç tanımadığımız insanlara karşı yakınlık hissediyoruz ve sevgi duyuyoruz, çok garip değil mi? En önemlisi bu ne tür bir sevgi ya da sevgi mi? 'Sevgi olmadan insan yaşayamaz.' Kesinlikle öyle çünkü sevgi bir ihtiyaçtır, bizler sevmek ve sevebilme gereksinimi duyarız. Fromm, sevginin bir ihtiyaç olduğunu belirtir. İncelemenin başında sorduğum sorunun henüz yanıtını alamadık, 'sevgi nedir/neydi?' o zaman devam. Biz insanlar kabuğumuzu kırmadan asla yaşayamayız, biz insanlar birbirimize ihtiyacımız var. Biz sürüyüz, yalnız yaşayamayız. Kadın-erkek önce kendini keşfetti sonra birbirini keşfettiler. Öncesinde insan birbirine yabancıydı bu yüzden sevgi oluşmadı, ancak yakınlaşmayla oluşabilirdi. Kişinin birbiriyle kaynaşma arzusu insanın içindeki en güçlü itkidir. Bu, insan soyunu, kabileyi, aileyi, toplumu bir arada tutan güç en temel duygudur. Sevgi vermektir. Mesela en önemlisi ilgi vermektir, eğer insan sevdiği bir şeye yeterince ilgi göstermiyorsa bu onun sevgisinin yetersizliğidir. Kişi sevdiği şeyler için emek verir, sevdiği şey için çabalar. Kitapta yer yer sadistlik hakkında da ilişkiler olacak, bu sizin ilginizi çekecektir. Peki neden sadistlikten söz ediliyor? Sadistler acı çektimek isteyen kişilerdir çünkü acı çektirmek zihnen onları doyurur. Sadistler acı çektirmeyi seviyor da diyebiliriz öyle değil mi? Farkettiğiniz üzere 'sevgi' dedim. Ayrıntılı bilgi için 'sevme sanatı' adlı kitaba ya da çeşitlik makalelere başvurabilirsiniz. Sevgi denince kadın ve erkek arasındaki ilişki muhakkak akla gelir, kitapta bu konu hakkında da bilgi verir Fromm. Bu konuda elbette Freud görüşleri de konuşulacak ve eleştirilecektir. Birde çocuk, anne, baba arasındaki sevgi konu ediliyor. Anne ile çocuk arasında sevgi, baba ile çocuk arasında sevgi; hoş, anlaşılır bir şekilde dile getiriyor yazar. Hadi ilginç bir bilgi de verelim: Sekiz buçuk - on yaşlarına kadar çocukların çoğunda, sorun hemen hemen bütünüyle sevilmektir, O olduğu için sevilmek. Bu yaşa dek çocuklar henüz daha sevemezler, sevilmeyi minnetle, sevinçle karşılarlar. Çocukların gelişmelerinin tam bu noktasında yeni bir unsur girer sahneye; kişinin kendi çabasıyla sevgi üretme duygusu. Yani bu sevme kavramı sonradan gelişiyor bizde. Kadın-erkek ilişkisinde Fromm'un deyimiyle 'cinsel sevgi' üzerinde biraz duracağız. Fromm anne sevgisi ve kardeş sevgisini aynı katagoriye alıyor çünkü bir anne bütün çocuklarını sever, bir kardeş bütün kardeşlerini sever. Ancak cinsel sevgide ise bir kişi tek biri kişiyi seviyor ve Fromm bunu 'bencillik' olarak belirtiyor. Bunu şöyle açıklıyor: "Birbirine "âşık", kendileri dışında başkasına hiç bir sevgi duymayan iki insana sıkça rastlanır. Bunların sevgisi gerçekte iki kişilik (â deuz) bencilliktir. Onlar kendilerini karşılıklı aynılaştıran iki insandır. Ayrı - olma sorununu tek kişi olmayı, iki kişi yaşıyarak çözümlerler, Yalnızlığın üstesinden gelmeyi başarabilirler. Ne var ki diğer insanlardan ayrı oldukları için birbirlerinden de ayrıdırlar ve kendilerine yabancılaşırlar, bir olma deneyi boş bir hayaldir, Cinsel sevgi iki kişilik yalnızlıktır. Oysa sevdiği kişide insan, tüm insanlığı, yaşayan ne varsa hepsini sever." sonunda ise verdiği mesaj ne hoş öyle değil mi? Kişi sevdimi yaşayan ne varsa hepsini sever. Sevgi sadece bir cinsel ilişki olarak algılanmamalı Kadın-erkek ilişkisinde. Kardeş ve anne sevgisi süreklidir yani doğuştan beri ve hayatımızın büyük bir kısmında var olan insanlara duyulan sevgidir. Cinsel sevgi ise tanımadığımız bir insana hissettiğimiz bir sevgi, bu sevgi genelde sürekliliği olmaz çünkü cinsel isteğe bağlı olarak olur, bunun yaşanmaması için kişi sadece sevdiği yabancıya bağlı ise tüm her şeye sevgi duymalı ve sevdiği kişiyi niçin sevdiği de önemlidir. Burada kısmen Fromm bu konuyu derin ve anlaşılır ele alıyor. Gelelim, bana göre en önemli konuya: KENDİNİ SEVME Maalesef kendini sevme konusuna bakınca mevzu gerçekten derin ve can sıkıyor. Şöyle ki; Calvin, kendini sevmeye 'veba' diye niteliyor; Freud'a göre ise narsizmle eşit. "Narsizm, insan gelişmesinin ilk evresidir, yaşamının daha sonraki evrelerinde narsizme dönen kişi sevme yetisini yitirir, en uç noktası çıldırmaktır." Kendimizi de mi sevemiyeceğiz! Onu geçtimde kendini sevmek bencilliktir denilmiş hep, günümüzde bencillik, kendini beğenmiş, egoist vb. görülür, neden öyle olsun ki, kişi kendini sevemez mi? Birde kendini seven bir insan başkasını sevemez, o zaman Fromm'dan gelsi cevap:"Eğer bir insan, olarak komşumu sevmem bir erdemse, bir insan olduğuma göre kendimi sevmem de bir erdemdir." komşu sadece bir örnektir. Bu arada bencil kişi sadece kendisiyle ilgilidir. Herkesin kendine göre olmasını ister. Kısacası insanın kendini sevmesi bir erdemdir. Daha sonra yazar kendini sevme ve başkasını sevme arasındaki ilişkiyi açıklıyor, kitabı okuduğunuzda göreceksiniz. Tanrı sevgisine de değinelim, zaten daha sonra iki konu geliyor, o iki konudan sonra kitap bitiyor. Tanrı ile kul (insan) arasında bir bağ vardır, bu sevgi olabilir nefret de ya da başka bir şey de olabilir. Her ne olursa olsun bir bağ var, ister kabul edelim ister etmeyelim bu bağın varlığı değişmez. Kitapta Fromm Tanrı sevgisini dinlerle bağdaştırarak anlatıyor ancak ağırlıklı olarak Hristiyanlık üzerine durmasını doğru bulmadım, diğer dinlere de kısmi olarak yer veriyor ama özellikle İslama neredeyse hiç değinmiyor. Bunun nedeni İslam ile Hristiyanlık arasındaki benzerlik mi bilemiyorum. Kısacası Tanrı ile insan arasındaki ilişkiye ve sevgiye açıklık getiriyor. - Sevginin Uygulanması - Sevgiyi, sevmeyi duygu olarak ele aldık şimdi de bu duygunun artık fiile geçmesine geçeceğiz, şimdi bakalım Fromm bize neler anlatacak bu konuda. Bizim için olduğu gibi Fromm içinde zor bir konu olmuş: "Sevme sanatının kuramsal yanından sonra, şimdi daha güç bir sorunla karşı karşıyayız, sevme sanatının uygulanması" diyor kendileri ve çokta haklı. Sevgi herkesi sevmekle gerçekleşebilir. Bir insanı insan olduğu için sevmeliyiz, tek bir kişi severek diğer insanları yok sayamayız. Bir toplumda sevgi olmazsa o toplum yok olur diyor Fromm. Sevme sanatında ustalaşmak isteyen biri, disiplini, yoğunlaşmayı ve sabrı tüm yaşamına uygulamaya da başlamalıdır. Konuyla ilgili daha detaylı açıklamayı kitapta bulabilmek mümkün. Konuyu toparlayıp incelemeyi bitirelim. Sevme sanatı sevgiye bağlı olarak açıklanır ve üzerinde düşünülüyor. Sevgi bağlarını ele alan kitap insan ilişkilerinde sevginin yerini, rolünü anlatıyor. Yani aslında sevgi insanlar arasında önemli bir bağdır diyebiliriz. Kısacası 'sevgi' kavramı hakkında bir düşünceniz olacağı ve üzerinde düşünebileceğiniz bir kitap. Puanım: 10

rosa 3 years ago

Gekijouban Jujutsu Kaisen 0

Seong-Hu Park

17 Gönderi

Diziden sonra filmi Dizi ve film aynı mantık yani konu aynı; ortada bir lanet var, bu lanet ya da lanetleri yok etmeli. Dikkat ettiyseniz lanet ya da lanetleri dedim, çünkü bu lanetlerin tümü tek bir lanetten türüyor olabilir. Kötü huylu…devamıDiziden sonra filmi Dizi ve film aynı mantık yani konu aynı; ortada bir lanet var, bu lanet ya da lanetleri yok etmeli. Dikkat ettiyseniz lanet ya da lanetleri dedim, çünkü bu lanetlerin tümü tek bir lanetten türüyor olabilir. Kötü huylu timör ya da kanser hücresi gibi düşünün, sürekli yayılıyor. Genelde kemoterapi ise bu yayılımı durdurmaktır. Gördüğümüz üzere bir okul var ve bu okulun adı Jujutsu Kaisen. Bu okulda öğretmen ve öğrenciler var bunlar lanete karşı savaşıyor, öğrenciler elbette bir takım eğitim alıyor. Jujutsu kaisen'i kemoterapiye, lanetleri de kanser hücrelerine benzetebiliriz. Konu az çok anlaşıldığına göre filmi yorumlamaya gelebiliriz. Öncelikle ltadori ve diğer iki arkadaşının olmaması beni üzdü çünkü oldukça özlediğim karakterler oldu. Ancak filmde görüyoruz ki olay onların olmadığı zamanlarda yaşanmış (onlar jujutsu kaisen okuluna gelmeden önce işte). Kurgu oldukça sağlam. Acaba filmin baş karakterinde olan, dizide hiç görünmeyen bu çocuk yeni sezonda olacak mı? Ben daha çok bunu merak ettim. Olsa güzel olur ama sağlam bir kurgu olmalı. Sonuçta ltador'da var bir baş karakter olarak. Nasıl yürütülür bilemiyorum. Dizi de son bölümlere doğru çok heyecanlı ve güzel hal alıyor. Yeni sezon nasıl olur bilemiyorum, hatta izler miyim onu da bilmiyorum çünkü benlik bir anime değil. Ama güzel bir anime idi. Filmde ve dizide fark ettim ki bir sahnede bu lanetler insanların üstünde olabilir mesela omuzunda falan. Kişi bir ağırlık hisseder, omuzu sürekli ağır bir yük taşıyormuşçasına yorulur. Farklı tiplerde olan bu yaratıklar insanlara görünmüyor ve böylece üstüne de çıkıyorlar. Bu bana izlediğim bir filmi hatırlattı. Filmin adı Resimdeki Hayalet idi. Filmde hayalet var ama hayalet sadece fotoğraflarda görünüyor. Bir sahnede kadın ya da adam idi tam hatırlamıyorum (yıllar önce izlemiştim çünkü) omuzunda sürekli bir ağırlık hisseder ve sürekli elini boynuna götürür. Elinde düşen fotoğraf makinesi bir fotoğraf çeker ve adam bakar ki omuzlarında bir hayalet kadın var. Oldukça korkunç bir sahne idi. Neyse konudan sapmasam iyi olur. Kısacası film güzeldi. Benim önerim önce dizinin izlenmesi sonra filmi izlemek çünkü daha anlaşılır ve keyifli oluyor. Filmdeki dövüş sahneleri en beğendiğim oldu. Çizim, renk, kurgu hepsi iyiydi. Sadece bir puan kırdım nedeni ltadori ve iki karakterin olmaması ve onları özlediğim içindi. Keyifli izlemeler. Puanım: 9

rosa 3 years ago

Spy x Family

Tatsuya Endo

41 Gönderi

Ajan = baba Casus = anne Telepati = küçük kız Aile = tamamen sahte bir aile Ajanımıza iki ülke arasında barış sağlanması için bir görev verilir. Bu onun en zor görevidir çünkü bir aile kurmalı. Öncelikle yetiştirme yurdundan bir kız…devamı

rosa 3 years ago

Aydaki İlk İnsanlar

H. G. Wells

1 Gönderi

Biraz saçma olabilir ama... Son zamanlarda kendimi iyice bilime verdim. Dergiler alıp takip ediyorum, filmler izliyorum ve bir çok kaynaklara bakıyorum. Buna bir de okumalar ekledim. Her ne kadar bilim kurgu okumak yerine filmlerini izlemeyi tercih etsem de bulduğum kitapları…devamıBiraz saçma olabilir ama... Son zamanlarda kendimi iyice bilime verdim. Dergiler alıp takip ediyorum, filmler izliyorum ve bir çok kaynaklara bakıyorum. Buna bir de okumalar ekledim. Her ne kadar bilim kurgu okumak yerine filmlerini izlemeyi tercih etsem de bulduğum kitapları da okumadan edemiyorum. Bu kitaba da denk gelip okudum. Kitap hakkında önce görüşümü kısaca belirtip daha sonra konusundan bahsedeceğim ona göre okumak isteyen olursa alıp okur. Kitaba başlar başlamaz tuhaf bir kurgu ile karşılaştım. Başta 'yok artık' desem de kendimi okumaktan alamadım. Tabi ki kitabı okudukça 'yok artık' demelerim de devam etti. Çünkü kitap aslında büyük bir hayal gücünün tesiri olsa da saçma geliyor. Açıkçası saçmalık iyidir. Saçmalık dediğimiz şey ise akla mantığa oldukça ters olmasıdır. Bilimde olan şeyler genelde saçmalıkla başlar sonra zamanla normalleşir. Kitabın konusu iki adamın ay yolculukları anlatıyor. Yalnız bildiğiniz roket ile fırlatıp gidip gelme değil. Çılgın bilim insanı olan Cavor aya gitmeyi kafaya takar. E tabi yol arkadaşı olarak bilim insanı olmayan ama oyun yazarı olan Bedford'u yanına alır. Aslında dayanıklı biri olduğunu düşündüğü için onu da alır. Aya gitmek için yapılan küre olsun yahut ayın atmosferi olsun her şey çok tuhaf. Ayda bildiğiniz nefes alıyorlar yani. Olayları Bedford'un ağzından okumaktayız. Her ne kadar çok fazla bilimsel açıklama olmasa da bazı şeyler mantıklı olarak açıklanır. Gerçekçi bir atmosfer oluşturulmaya çalışılmış. Bilim alanı olmayan oyun yazarı Bedford elbette bilimsel açıklamayı tam olarak aktaramayacağını da okuyucuya bildirir. Okurken Bedford gibi okuyucu da şaşkın, tuhaflık yaşayacaktır. Yani daha çok Bedford'un ruh halini yaşıyoruz. E aya gitmek ve o atmosferde olmak kolay değil, yani normal değil. Cavor'un yapmış olduğu küreyle aya giderler. Tabi küre Cavor'un adını yaşıyan Cavorit'tir. Ayda o kadar inanılmaz şeyler keşfederler ki insanın aklı almıyor gerçekten. Bana bazen saçma gelse de kitap gayet akıyor. Aslında kitap baştan sona akıl almaz şeyler içeriyor. Şuan az bir şey anlatmış olsam bile sanki kitabın sürprizi kaçıyor gibime geliyor. Eğer uzay, bilim kurgu seviyorsanız kesinlikle öneririm ben. Kitap baştan sona şaşırtıcı, sürükleyici, saçma ve sürprizlerle dolu. Ah ah keşke filmi olsaydı. İnşallah bir gün filmi yapılır. Ben çok isterim, ve eminim filmi çok iyi olacaktır. Keyifli okumalar dilerim. Puanım: 8

rosa 3 years ago

Kırlangıç Çığlığı

Ahmet Ümit

45 Gönderi

"vicdanını yitirmiş bir dünyadan başka nedir ki cehennem?" Tanzimat Edebiyatı'nın ünlü yazarı Ahmet Mithat Efendi'nin 1883 yılında Tercüman-ı Hakikat'te yayımlanan, ertesi yıl da kitap olarak basılan “Esrâr'ı Cinâyât” eseri, ülkemizin ilk polisiye türündeki roman olarak kabul ediliyor. Ülkemizde polisiye roman…devamı"vicdanını yitirmiş bir dünyadan başka nedir ki cehennem?" Tanzimat Edebiyatı'nın ünlü yazarı Ahmet Mithat Efendi'nin 1883 yılında Tercüman-ı Hakikat'te yayımlanan, ertesi yıl da kitap olarak basılan “Esrâr'ı Cinâyât” eseri, ülkemizin ilk polisiye türündeki roman olarak kabul ediliyor. Ülkemizde polisiye roman türünde ünlenmiş kişi ise Ahmet Ümit olmuştur. Daha önce polisiye kitapları okudum ancak ilk okuduğum Türk polisiye romanı bu kitap oldu. Ahmet Ümit elbette bildiğim bir yazardı ancak henüz kitaplarını okumamıştım, ta ki bugüne kadar. Olayın baş kahramanı Nevzat Başkomiser ağzıyla anlatılıyor olaylar. Kitabın temel konusu çocuk tacizciliğiydi. Beş yıl önce 2012 yılında 12 kişiyi öldüren körebe adlı bir suçlu çocukları taciz eden kişileri acımasızca öldürmüştür. Ancak cinayeti işlerken tek bir iz dahi bırakmıyor ardından. Tam beş yıl sonra tekrar ortaya çıkıyor bu körebe. Peki ama neden tekrar ortaya çıktı? Neden bunca yıl yakalanmadı? Ve en önemlisi bu körebe kim? Kitap oldukça ilgi çekici ve sürükleyiciydi. Hatta kitaba dalarken çayım soğudu. Ayrıca Ahmet Ümit'in ülkemizdeki sorunları, özellikle Suriye mültecileri ele alışı çok titizdi. Eleştirileri çok iyi buldum. Romanlar elbette sosyal hayatı yansıtırlar, bu romanda da bunu etkili bir şekilde görmekteyiz. Kitabın ilk yüz sayfası beni etkilemedi çünkü anlatım oldukça zayıftı. Giriş elbette merak uyandırıcıydı ancak dediğim gibi anlatım zayıf düştü. Bazı bölümlerde ise betimleme hataları vardı fakat roman kendini toparlamaya başladı. Kitabın çok sevilen kahramanı Nevzat Başkomiser Ahmet Ümit kitaplarında meşhurdur, okuyanlar bilir. Fakat okuduğum polisiye romanlarında (Sherlock Holmes serisi ve John Verdon kitapları) karakter karşılaşması oldu beynimde ve Nevzat Başkomiser'i zeki bulmadım maalesef, sadece bu konuda hayal kırıklığım oldu ama genel olarak orta halli bir karakter yani göze batan bir hali yok. Polisiye romanda karakterleri karşılaştırmak ne kadar doğru bilmiyorum ama zeki karakterler hep dikkat çeker. Kitabı genel olarak beğendim. Gayet akıcı ve merak uyandırcıydı, adeta kitabın içinde kayboldum. Tavsiye ederim ben. Keyifli okumalar dilerim. Puanım:8

rosa 3 years ago

Barnaba İncili ve Gerçekler

İskender Cedid

2 Gönderi

Neler buldum neler. Toplanın millet, konu hassas 📣 16. Yüzyılda 'Barnaba incil' adlı bir incil bulunur. Bu incil gerçek incil olduğunu ileriye süren Müslümanlar oldu. Ancak Hristiyanlar tarafından asla kabul edilmedi çünkü onlarda ki incille asla bir ilgisi yoktu. Bu…devamıNeler buldum neler. Toplanın millet, konu hassas 📣 16. Yüzyılda 'Barnaba incil' adlı bir incil bulunur. Bu incil gerçek incil olduğunu ileriye süren Müslümanlar oldu. Ancak Hristiyanlar tarafından asla kabul edilmedi çünkü onlarda ki incille asla bir ilgisi yoktu. Bu incilde hz. Muhammed'in son peygamber olduğu ve kutsal kitapların değiştirildiği yazılır. Buraya kadar her şey normal ancak bu kitapta hz. Muhammed'in hz. Isa'dan üstünlüğü, Allah'ın cenneti ve kainatı hz. Muhammed için yarattığı ve hz. Ademin gökyüzüden onun adını gördüğü ve hatta kelimeyi Şahadet dahi geçmektedir. Tabi ki Kur'ân ayetlerine bakınca bunları görmemekteyiz. Elbette Kur'ân'da elçileri yani peygamberin dahi sorguya çekileceği ayette geçer: "Kendilerine mesaj gönderilenleri de sorguya çekeceğiz, elçileri de sorguya çekeceğiz." Araf 7/6 Elimdeki bu kitap ise Hristiyanlara ait. Elbette kendi incillerini doğru kabul ederler. Ancak hz. İsa'yı haşa Allah'ın oğlu yaparak zaten büyük bir yanlış yapıyorlar. Barnaba incili elbette Kur'ân ile uyuşan yanları var: Mesela hz. İsa çarmıha gerilmedi iddiası. "Biz Allah'ın peygamberi Meryem oğlu İsa Mesih'i öldürdük." demeleri yüzünden. Oysa onu ne öldürdüler, ne de astılar. Fakat kendilerine bir benzetme yapıldı. Onda anlaşmazlığa düşenler bundan dolayı şüphe içindedirler, o hususta tahmin peşinde gitmekten başka hiç bir bilgileri yoktur. Kesin olarak O'nu öldürmediler. Nisa 4/157 Barnaba incili elbetteki Kur'ân ile çelişkileri de çok fazla. Yukarda biraz bahsettim ve buna ek olarak hz. Meryem'in sancısız doğum yaptığını ve hz. İsa'yı haşa Allah'ın oğlu olarak göstermekte. Oysaki Kur'ân'da böyle bir durum söz konusu değil. Bunu için Meryem(19)22-23, kehf(15)4 ayetlere bakabilirsiniz. Barnaba inciline göre günahkar bütün Müslümanlar cennete gidecekmiş. Bu size bir şey hatırlatıyor mu? Mesela bazı rivayetlerde bütün Müslümanların yandıktan sonra cennete gideceğini falan. Oysa böyle bir şey yoktur. Ayrıca cennetin, kainattın hz. Muhammed için yaratıldığı falanda doğru değil. İslâm hakkında gerçek bilgiler hepsi Kur'ân'da var. Bu Barnaba incili kısaca Hristiyanlık ve İslâm karışımı olmuş. Buna inan var inanmayan var. Elbette İslâm bilginlerinden bu incili kabul etmeyen de var. Kimi rivayetlerin ve hurafelerin nereden geldiğini de görmüş olduk. Bu ve buna benzer şeylerle ilgili maalesef çok fazla hadisler de var oysa ilginçtir ki Kur'ân'da yer almıyor ve hatta çelişiyor. Neyse anlatacaklarım bu kadar. Keyifli okumalar dilerim.

rosa 3 years ago

Sandman

Neil Gaiman

11 Gönderi

Beklentimin çok üstünde çıkan bir efsane: Sandman (Rüyaların Efendisi) Pek çizgi roman seven bir insan değilim. Bu seriye ise aslında dizisi çıktı diye merak edip başladım. Önce okuyup sonra dizisine bakacaktım. Her ne olursa olsun benim tarzım olduğunu pek düşünmüyordum.…devamıBeklentimin çok üstünde çıkan bir efsane: Sandman (Rüyaların Efendisi) Pek çizgi roman seven bir insan değilim. Bu seriye ise aslında dizisi çıktı diye merak edip başladım. Önce okuyup sonra dizisine bakacaktım. Her ne olursa olsun benim tarzım olduğunu pek düşünmüyordum. Hatta şunu söylebilirim ki okumaya başlamadan önce de okuyunca da bu birinci seriyi okuyup bırakacağım diyordum. Hevesim yoktu, bu yüzden ilk elli sayfa beni sıkmadı değil, çünkü okuma isteğim yoktu. Sonra her ne olduysa beni inanılmaz sardı. Sandman rüyaların efendisi. Kendisi rüya krallığında. Ancak bir gün esir edilir ve yıllar sonra esaretten kurtulur. Faniler (insanlar) tarafından esir edildiği süre boyunca hem fanilerin dünyası hem de kendi dünyası çok değişmiştir. Her iki dünya da çok karışmıştır. Peki Sandman ne yapacak? İşte asıl sürükleyici kısım burada başlıyor ve tek bir solukta okumuş oluyorsunuz. (Rüyaların insanları ne hale getirdiğine inanamayacaksınız) Ayrıca şöyle bir detay gözüme çarpmadı değil; Sandman tamamen siyahlar içinde yani saçı giyimi hep siyah ve teni ise grimsi. Yazar Neil Gaiman'in de siyah ceketler, siyah tişört, siyah kotlar giyormuş. Ayrıca yazarın karanlık bir evde beş kedisi, bir beyaz köpeği ve arılarıyla yaşaması da epey garip geldi. Ama farklı ve güzel Stephen King'in dahi övdüğü güzel bir baş yapıt. Okudukça gerçekten övülmeyi hak eden bir eser olduğunu kabul ettim. Efsanevi, destansı, mitolojik bir yapıt diyebilirim. Kimi zaman yazarlar, filmler, oyuncular ve kitaplara da yaptığı hoş göndermeler vardı. Ben bu kadar yaratıcılık beklemiyordum. Ayrıca çizim ve renk de gayet güzeldi. Dizisine de genel olarak bir göz attım ama henüz tam olarak izlemedim. Dizide Sandman'ı canlandıran oyuncu oldukça iyiydi. Her ne olursa olsun ben çizgi romandan yanayım. Bence önce çizgi romanına bakın sonra diziyi izleyin. Diğer serileri çok merak ediyorum. Seriyi herkese öneriyorum. Benim gibi çizgi roman pek sevmeyenler dahi okuyabilir. Patrick Rothfuss dediği gibi: "Çizgi roman okuyup okumamanız umurumda bile değil ama bu seriyi kesinlikle okumalısınız." Keyifli okumalar. Puanım: 10

rosa 3 years ago

Paperman

John Kahrs

11 Gönderi

Belki bir gün aşk kazanır¿ Aslında bu kısa filme bir çok kişi bir yerden illa karşılaşmıştır. Bir ara popüler olmuştu epey. Eğer hâlâ izlemeyen varsa bence 6-7dk cık zamanını versin. 2012 yılına ait kısa film ödüllü. Gerek çizimi ve gri…devamı