Keşke çocuk olsaydım, ağaç olsaydım, ne bileyim yerdeki taş olsaydım. Son günlerde baktığım her yerde bir başkasına, başka şeylere özeniyorum; orada öylece duran duvara, her gün gelip geçen insanların bastığı kaldırıma mesela, koşturan bir çocuğa, bastonlu teyzeye, bağıra çağıra yürüyen…devamıKeşke çocuk olsaydım, ağaç olsaydım, ne bileyim yerdeki taş olsaydım. Son günlerde baktığım her yerde bir başkasına, başka şeylere özeniyorum; orada öylece duran duvara, her gün gelip geçen insanların bastığı kaldırıma mesela, koşturan bir çocuğa, bastonlu teyzeye, bağıra çağıra yürüyen liselilere. Evet taş olmak istedim, taş olsaydım da hissetmeseydim şu lanet acı duygusunu. Kaldırım olsaydım; her gün üzerime binlerce insan bassaydı ama bu denli acımasaydı yüreğim. Ya da dönsem 14 yaşıma. Kafama taktığım tek şey derslerim, arkadaşlarım olsa. Ya da yok. Sonuçta o da ölmediği sürece büyüyecek değil mi ? Kalsın. Seneler önce bir hocam gözlerindeki ışık gitmiş demişti. Hatırladıkça üzülürüm bu söze. Ah hocam gözlerimdeki ışığı kaybedeli çok olmuş. Sahi ne zaman gelir gözlerdeki ışık ? Ne zaman tekrar parlar ?
Hiçbir şey yapmak istemiyorum. Hayalim yok, hevesim yok. İnsanlar konuşuyor etrafımda; bir şeyler anlatıyorlar ama kafamı veremiyorum. Gülüyorlar, eğleniyorlar; planlar yapılıyor, davet ediliyorum. Uyanabilirsem, daha doğrusu uyandıktan sonra zihnimi sakinleştirebilirsem gidiyorum ama yok başaramazsam bir bahane bulup gitmiyorum. Ekiyorsun bizi diyorlar, bir dediğin bir dediğini tutmuyor diyorlar. Değiştin, artık seni tanıyamıyoruz diyorlar. Olgun bir insandım ben. Bana sorulurdu bir şeyler, akıl alınırdı, tavsiye istenirdi. Büyüklerim bile sorardı bana. Ama o ben yok artık. Sahi kimim ben ? Bu ruh, bu beden kim? Ben ne istiyorum? Ben neredeyim ? Ve nerede olmalıydım ? Ne yapmam gerek, ne yapmamam gerek ? Bilmiyorum. Ben yine ve yeniden hiçbir şey bilmiyorum. O'na teslim olmam gerektiğinden başka bir şey bilmiyorum. Yapabiliyor muyum peki ? Hayır. En acısı da bu. Bildiğin hâlde yapamamak.
İnsan Rabbine karşı pek nankördür.(Adiyat 6) Nankör müyüm ? Evet.
İnsan şerri de hayrı istediği gibi ister. İnsan pek acelecidir. (İsra 11)
Aceleci miyim ? Yine evet.
Aciz miyim ? Çokça.
Ama O var ve benimle olduğunu biliyorum. En azından hissediyorum.
Ey iman edenler ! Sabır ve namazla yardım dileyin. Şüphesiz Allah sabredenlerle beraberdir. (Bakara 153)
Sabredebiliyor muyum ? Elimden geldiği kadar. Hepsi bu kadar. Bazen isyana da düşsem, nankörlük de yapsam O'nunla olmaya çalışıyorum. Hatalarıma, günahlarıma,keşkelerime,pişmanlıklarıma rağmen. Ve tüm bunlara rağmen benimle olduğu için O'nunlayım. Ben O'ndan ümit kesmem çünkü bilirim ki ümit tükendiyse geriye hiçbir şey kalmamıştır.
Bu yaşa erdirdin beni,gençtim almadın canımı
ölmedim genç olarak, ölmedim beni leylak
büklümlerinin içten ve dışardan
sarmaladığı günlerde
bir zamandı
heves ettim gölgemi enginde yatan
o berrak sayfada gezindirsem diye
ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende. ~İsmet Özel, Münacaat.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Safe Place
(@safeplace)
"Göç benim içimde, nereye gitsem varamadığım yerdeyim."
Joined at October 2025
27
Followers
25
Following
8
Post
26
Movie
8
Serie
27
Book
Keşke çocuk olsaydım, ağaç olsaydım, ne bileyim yerdeki taş olsaydım. Son günlerde baktığım her yerde bir başkasına, başka şeylere özeniyorum; orada öylece duran duvara, her gün gelip geçen insanların bastığı kaldırıma mesela, koşturan bir çocuğa, bastonlu teyzeye, bağıra çağıra yürüyen…devamı
"Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi taşınacak suyu göster, kırılacak odunu kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin tütmesi gereken ocak nerde?" İsmet Özel En en en sevdiğim şiirden kısa bir alıntı.
Kaçıngan bağlanmanın vücut bulmuş halisin Alper. Malum ayrılma sahnesinde Ada'ya çok fena üzüldüm. Alper'e üzüleceğimi düşünmemiştim ama son sahnede üzdü. Keşke bi destek alsaydı ne bileyim... "Seninki kadar güzel olmadı tabi ama olacak,umut var. Azmettim,başaracağım."
İçimden bazı şeyleri tekrarlıyorum. Düşüncelerim aynı şeyleri tekrarlıyor ama içime sinmeyen bir şeyler var sanki;anlamını yitiren bir şeyler. O anlamı yeniden kazanmak için ne yapmalıyım, o maneviyatı, o teslimiyeti geri kazanmak için. Günler ardı sıra geçip gidiyor. Peki ben nereye…devamı
Öncelikle beklentimin dışında bir filmdi. Ben daha çok komedi beklemiştim ama daha monoton bir yapısı vardı. Bu monoton yapıya rağmen izletiyor. (Monotonluktan kastım film daha çok iki kişi arasında geçtiği için.)Oyuncular harika seçilmiş. Hepsi rolüne cuk diye oturmuş. Feyyaz Yiğit…devamı
Aşırı derecede etkilendim... Bu filmi, hocamızın derste bahsettiği bir araştırma vesilesi ile izledim. Ignaz Semmelweis, annelerin kurtarıcısı olarak da bilinir. Ayrıca tıp kitaplarındaki el yıkama bölümlerinde de adı anılır. Peki neden ? Semmelweis Viyana Hastanesinin kadın doğum bölümünde çalışmaktadır. Çok…devamı
Daha önce İran sineması olarak sadece Cennetin Çocukları'nı izlemiştim ve çok dokunaklıydı. Ayrıca instagramda bazı İran dizilerine yapılmış editleri görüyordum. Şuan dizilerin isimlerini hatırlamıyorum ama ana karakterin ismi Hamid idi. Öyle sarmıştım ki o editlere neredeyse dizinin tamamını izlemiş gibiydim…devamı
Herkese merhabalar. Buralarda yeniyim. İçimden geçenleri,duygularımı,düşüncelerimi yazacağım buraya. Belki de kimseye söyleyemediklerimi... Bugün annemle babamın yaşlanıyor olduğu düştü aklıma. Bi hüzün çöktü içime. İnsanız elbette yaşlanacağız,gün gelecek kara toprağın altına gireceğiz. Biz küçükken onlar bize bakıyordu. Gün geçtikçe biz onlara…devamı