samilavci (@samilavci)

Uçuk kaçık extrem olaylarla duygu reseptörlerimizi yakan filmlere nazaran hayatın tam ortasından basit ama görmek istemediğimiz bir hikayeyi anlatan ve bir sahnede sizi de filmin içine dahil ederek empati duygunuzu arşa çıkaran somut keyifli bir film. Aldığı oscarı hakediyor.

samilavci 10 months ago

Kill Bill: Vol. 1

Quentin Tarantino

144 Gönderi

Yıllardır dilden düşmediğini, puanının çok yüksek olduğunu bildiğim kanlı sahnelerinden dolayı izlemekte hep çekimder kaldığım ama tarantinodan beklentilerim doğrultusunda izlemeye karar verdiğim müziklerine hayran kaldığım ama tokyodaki ortalama 30 dk kadar süren Cüneyt arkın dövüş sahneleri tadında 1 vs 3000…devamı

samilavci 10 months ago

Tufan

Byung-woo Kim

74 Gönderi

The Great Flood ilk bakışta klasik bir doğal afet filmi gibi başlıyor. Bir anne ve çocuğun sıradan bir güne uyanışı, ardından gelen büyük sel, yükselen suyla birlikte insanların üst katlara yığılması, panik, izdiham… Film bu noktada izleyiciyi bilinçli olarak yanlış…devamıThe Great Flood ilk bakışta klasik bir doğal afet filmi gibi başlıyor. Bir anne ve çocuğun sıradan bir güne uyanışı, ardından gelen büyük sel, yükselen suyla birlikte insanların üst katlara yığılması, panik, izdiham… Film bu noktada izleyiciyi bilinçli olarak yanlış bir beklentiye sokuyor. Sanki dar bir alana sıkışmış, felaket ortamında oğlunu kurtarmaya çalışan bir annenin hikâyesini izleyeceğiz. Etik tercihler, hayatta kalma refleksi, insanın insana ne kadar yaklaşabileceği ya da uzaklaşabileceği anlatılacak gibi duruyor. Ama film tam da bu beklentinin içinden sıyrılıyor. Sel, burada esas mesele değil. Asıl felaket, insanlığın biyolojik ve varoluşsal sınırlarına dayanmış olması. Hikâye ilerledikçe film, insanlığın tükeniş noktasında yapay zekâ aracılığıyla yeniden var olma çabasını anlatmaya başlıyor. Ve çok net bir ayrım koyuyor ortaya: Zekâ aktarılabilir. Bilgi kopyalanabilir. Hafıza depolanabilir. Ama insanı insan yapan şey — duygu, etik sezgi, bağlanma — doğrudan kodlanamaz. Bu yüzden filmde simülasyon fikri merkezi bir yere oturuyor. Yapay zekâya duyguyu öğretmenin yolu, onu anlatmak değil; yaşatmak. Çocuğun gerçek dünyada deneyimle “oluşturulması”, annenin ise gerçek dünya artık mümkün olmadığı için simülasyonda eğitilmek zorunda kalması ilk anda tuhaf görünebilir. Ancak film burada çok bilinçli bir hiyerarşi kuruyor: Çocuk, insanlığın tohumu. Anne ise insanlığın etik çekirdeği. Annenin verdiği mücadele bir hayatta kalma savaşı değil. O, “sonuç ne olursa olsun” mantığına karşı direniyor. Yapay zekânın savunduğu şey, insanlığın devam etmesi. Annenin savunduğu şey ise insanlığın nasıl devam ettiği. Film bu noktada açık bir tavır alıyor: İnsanlık, sadece sürdürülerek değil, ahlaki bir biçimde sürdürülerek anlamlıdır. Teknik açıdan bakıldığında filmin kusurları yok değil. Özellikle su altı sahnelerinde gerçekçilik ciddi biçimde zayıflıyor. Suyun fazlasıyla berrak olması, boğulma sahnelerinin bedensel paniğini hissettirmiyor. Görsel etki uğruna fiziksel gerçeklikten feragat edilmiş. Bu tercihler filmin bazı sahnelerinde yapay bir his yaratıyor. Ancak anlatılan mesele o kadar güçlü ki, bu teknik zaaflar filmin özünü tamamen zedelemiyor. Filmin asıl ağır darbesi finalde geliyor. Çocuğun annesiyle kavuşma sahnesinde kurduğu şu cümle her şeyi kilitliyor: “Çok çok önceki günlerden birinde bana şöyle demiştin…” Bu cümle, masum bir anı anlatımı değil. Bu, zamanın anlamını yitirdiği bir bekleyişin özeti. Belki binlerce, belki milyonlarca kez aynı senaryo tekrar etmiş. Çocuk her döngüyü hatırlıyor. Günlerin geçtiğini biliyor. Her şeyin tekrar ettiğinin farkında. Annesinin gelmediğini, gelmeyebileceğini de biliyor. Yani burada bir kandırılma yok. Saflık yok. Cehalet yok. Buna rağmen çocuk umudu bırakmıyor. Ve asıl sarsıcı olan da bu. Bu umut, sonucu bekleyen bir beklenti değil. Bu umut, insan kalabilmenin tek yolu hâline gelmiş bir tutunma. Zaman ilerledikçe umut hafiflemiyor; ağırlaşıyor. Ama çocuk bu ağırlık altında sertleşmiyor, vazgeçmiyor, umudu optimize etmiyor. Çünkü bırakırsa, geriye kalan şeyin insan olmayacağını biliyor. Kavuşma anında hâlâ ilk günkü masumiyetle konuşabilmesinin nedeni de bu. Çocuk, bekleyiş boyunca kendini bozmamış. Umudu bir pazarlığa çevirmemiş. “Gelmezsen vazgeçerim” dememiş. Beklemek, bir sonuç için değil, bir ilke için sürdürülmüş. Film bana aynı anda iki şeyi hissettirdi: Zamanın dayanılmaz ağırlığını ve o ağırlığa rağmen ayakta kalabilen umudun gücünü. Ve sonunda şunu söylüyor: İnsan bazen kurtulmak için değil, kendini kaybetmemek için bekler. - Zaman zaman gözyaşlarınıza hakim olamayabilirsiniz.

samilavci 1 year ago

Beşinci Element

Luc Besson

20 Gönderi

-Ateş su toprak TAHTA!.... -Yok yok demin biri hava dedi HAVA! G*tünüzden element uydurmayın. Film Yaşamı yok etmek isteyen şeytanı durdurmanın yolunun 5 elementi korumaktan geçtiğini anlatıyor. Ateş Su Hava Toprak ve en önemlisi SEVGİ. İnsanın yıkıcı gücüyle başedebilecek, yaşamı…devamı-Ateş su toprak TAHTA!.... -Yok yok demin biri hava dedi HAVA! G*tünüzden element uydurmayın. Film Yaşamı yok etmek isteyen şeytanı durdurmanın yolunun 5 elementi korumaktan geçtiğini anlatıyor. Ateş Su Hava Toprak ve en önemlisi SEVGİ. İnsanın yıkıcı gücüyle başedebilecek, yaşamı anlamlı ve korumaya değer kılabilecek tek şey sahip olduğu sevgidir. Bu romantizm felsefesine çok güzel tezat oluşturacak ama birlikte harmanlanabildiğinde insanlığa çok büyük bir perspektif kazandıracak bir bölüm var filmde: -Zorg, yaşamı büyük bir yıkıma uğratma amacının felsefesini açıklarken şu cümleyi kullanıyor. "Yaşam kaostan doğar." Ve örnek olarak masada sabit duran boş bir bardağı iterek düşürür ve bardak yere çarpıp parçalandığında temizlik robotları harekete geçerek bir hareketliliği doğurur. Ve bu robotların üzeritilme sürecindeki hareketlilikten de bahseder. Burda çok güçlü bir felsefeye değinir Zorg. Bence haklıdır da. Yaşamın başlaması için haraketliliğin olması gerekir. Hiçliğin ortasında kendi halindeki bir nokta kadar olan bir zerre patlayıp genişlemeseydi ne bu galaksiler olurdu ne de dünyada ki yaşam. Ya da canlılar bir birini yiyip tüketmeseydi canlılık devam edemezdi. Ya da dinazorlar bir göktaşı çarpmasıyla yok olmasaydı bilinen en zeki varlık insan var olma fırsatı bulabilir miydi ? Yani Zorg haklı, yaşamın başlaması başkalaşması ve gelişmesi için kaos şarttır. Tabi hala romantizm akımının etkisinde olan yumuşak kalpli insanlık için bu fikir kabul edilemeyebilir ancak kaos olmayan yerde, yaşamak için mücadelenin olmadığı yerde, huzurlu bir ülkede, dert sahibi olmayan insanlarda yaşam; belirtilerini kaybetmeye ve yok olmaya başlar. Gelişmiş ülkerde doğurganlığın azalması da bunun bir tezahürü olabilir belki. Herşey olması gerektiği gibiyse, mücadele yoksa üremeye de gerek kalmıyor olabilir. Ve bence modern hayattaki bu koşuşturmaca da yaşamın başka bir şekilde tezahürü. Sakin bir sahil kasabasına yerleşip huzuru arayan insanlığın yaşamın anlamını orada bulabileceği pek mümkün gibi görünmüyor bu felsefeye göre. Ve kendinize basit gündelik hayata uyarlanabilecek bir ders çıkarmak istiyorsanız eğer: Yaşamak için oturduğunuz yerden kalkıp harekete geçmek ve bişeyler yapmak zorundasınız. ne olduğu önemsiz bişeyler hayal edip onun size evrenden hediye edilmesini beklemeyin. masada sabit duran bardağı alıp kırın ve yaşam size istediğinizi getirebilme yolunda harekete geçsin. - Dipnot: Cem Yılmaz GORA filminde zaten bu filme oldukça fazla referans veriyor. GORA'yı bu filmin özgün bir senaryo ile Türk kültürüne uyarlanarak yeniden çekilmiş parodisi gibi düşünebilirsiniz.

samilavci 1 year ago

Yedi

David Fincher

323 Gönderi

Modern toplumun çürümüşlüğünü eğitimli olan ancak hastalıklı bir zihne sahip olan bir katilin 7 ölümcül günahın her biri için bir kurban seçerek dikkat çekmesi ve bu günahların içine kendisini ve kendisini yakalamaya çalışan dedektifi de katarak sonsuza kadar unutulmayacak bir…devamıModern toplumun çürümüşlüğünü eğitimli olan ancak hastalıklı bir zihne sahip olan bir katilin 7 ölümcül günahın her biri için bir kurban seçerek dikkat çekmesi ve bu günahların içine kendisini ve kendisini yakalamaya çalışan dedektifi de katarak sonsuza kadar unutulmayacak bir mesaj vermek istemesini anlatan oyunculukları kurgu özgünlüğü atmosferi sürükleyiciliği ile oldukça başarılı bir eser. Filmin asıl değeri diyaloglardadır. Filmde dikkat çeken ve üzerine düşünülmesi gereken bazı önemli noktalar var. katil teslim olduktan sonra dedektiflerle arasında geçen bir diyalogda her evde her köşe başında hergün ölümcül günahlar işlenirken tüm toplumun bu günahlara sessiz kaldığını söyler. Bu tespit katilin vermek istediği mesajın temelini oluşturur ve işlediği cinayetlerin kurbanlarını bu günahları fazlasıyla işleyen insanlar arasından seçerek kendisini aklar. Katilin toplumdaki bu ölümcül günahların yaygınlaşmasını ve insanların bu günahlara sessiz kaldığını bunun yaygın hale geldiğini ve toplumun çürüdüğünü tespi etmesi bu tespitini insanlara anlatmak için bu yolu seçmesinin nedeni olarak şunu söyler: "artık insanlara bişey anlatmak onların sizi dinlemelerini sağlamak için onların omuzuna dokunmak yetmiyor, balyozla vurmanız gerekiyor." Bu noktada katil insanlara vermek istediği bu çok önemli mesajın insanlar tarafından dikkate alınmasını sağlamak için bu yolu seçiyor. Film buraya kadar izleyiciyi katilin eylemlerine ve mesaj verme çabasına hak vermeye davet ediyor ancak filmin sonunda masum bir insanı da kurban ederek, kendisi de ölümcül bir günah işlemiş oluyor ve böylece böyle kanlı bir yol ile mesaj vermeye kalkışmanın da insanı ölümcül bir günaha soktuğunu ifade ederek, izleyiciye katilin yaptıklarının doğru olmadığı mesajı veriliyor. Benim gözümden film şunu anlatıyor: Toplumun bu denli çürümüşlüğüne herkesin göz yumması ve herşey normalmiş gibi yaşamaya devam etmesi, bu günahları işleyen insanların katledilmesinden daha büyük suç ve daha büyük bir günah. Olayın geçtiği şehrin isminin verilmemesi de bu şehrin dünya üzerindeki herhangi bir şehir olabileceğini, heryerin aynı durumda olduğunu ve toplumsal çürümüşlüğün evrenselliğini anlatıyor.

samilavci 1 year ago

Zincirsiz

Quentin Tarantino

158 Gönderi

Filmin senaryosu güzel, film tekniği başarılı, oyunculuklar çok güçlü; eleştiriler ve verdiği mesajlar da oldukça etkileyici. Ama karakter gelişimi tarafında bazı eksiklikler göze çarpıyor. Django’nun gerçekten iyi bir savaşçıya, iyi bir silah ustasına ve psikolojik anlamda bir “alfa”ya dönüşmesi daha…devamı

samilavci 1 year ago

Yol

John Hillcoat

40 Gönderi

Kıyamet sonrası hayatta kalma teması gerçeğe çok yakın bir atmosferde işlenmiş bir film. Kıyametin nasıl gerçekleştiği ile çok fazla ilgilenilmemiş. Filmin sonundan memnun kalmayanlar olmuş, film kıyamet sonrası umudun neredeyse hiç olmadığı bir dünyada ailesini hayatta tutma içgüdüsüyle mücadele eden…devamı