OPHELİA Güzelliğin doğruluktan daha iyi arkadaşı olabilir mi? HAMLET Olur ya! Çünkü doğruluğun gücü güzelliği kendine benzetinceye kadar, güzelliğin gücü doğruluğu bir kahpeye çevirebilir.
HAMLET Var olmak mı, yok olmak mı, bütün sorun bu? Düşüncemizin katlanması mı güzel, Zalim kaderin yumruklarına, oklarına, Yoksa diretip bela denizlerine karşı Dur, yeter demesi mi? Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız Bitebilir bütün acıları yüreğin, Çektiği bütün…devamıHAMLET
Var olmak mı, yok olmak mı, bütün sorun bu?
Düşüncemizin katlanması mı güzel,
Zalim kaderin yumruklarına, oklarına,
Yoksa diretip bela denizlerine karşı
Dur, yeter demesi mi?
Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız
Bitebilir bütün acıları yüreğin,
Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
Uymak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü!
Çünkü o ölüm uykularında,
Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden.
Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gurunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine.
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek,
Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
Ürkütmese yüreğini?
Bilmediğimiz belalara atılmaktansa
Çektiklerine razı etmese insanı?
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
Yürekten gelenin doğal rengini.
Ve nice büyük yiğitçe atılışlar
Yollarını değiştirip bu yüzden
Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.
“On iki ses öfkeyle bağırıyordu ve hepsi birbirinin aynıydı. Artık domuzların yüzlerine ne olduğuna dair bir şüphe kalmamıştı. Dışarıdaki hayvanlar domuzdan insana, insandan domuza ve tekrar domuzdan insana baktılar ama şimdiden hangisinin hangisi olduğunu ayırt etmek imkânsızdı.”
“Beyler, aynı mahkeme yarın suçların en menfurunu işleyen birini; bir baba katilini yargılayacak,” diyerek söze tekrar başladığı âna dek sürdü. Onun düşüncesine göre, bu vahşi eylem insanın havsalasına sığmıyormuş. İnsanların adaletinin, o adamı zaafa düşmeden cezanlandıracağını umuyormuş. Ne var ki…devamı“Beyler, aynı mahkeme yarın suçların en menfurunu işleyen birini; bir baba katilini yargılayacak,” diyerek söze tekrar başladığı âna dek sürdü. Onun düşüncesine göre, bu vahşi eylem insanın havsalasına sığmıyormuş. İnsanların adaletinin, o adamı zaafa düşmeden cezanlandıracağını umuyormuş. Ne var ki benim duygusuzluğum karşısında duyduğu dehşetin, öbür suçun kendisinde uyandırdığı dehşeti neredeyse gölgede bıraktığını söylemekten de çekinmiyormuş. Yine onun düşüncesine göre annesini manen öldüren bir adam, kendisini peydahlayan babasını öldüren biri kadar toplumun dışına itermiş kendini. Her halükârda manen öldürme suçu, öbür suça giden yolu hazırlarmış, o yolun taşlarını döşer hatta onu bir şekilde meşrulaştırırmış. “İşte bu yüzden beyler, inanıyorum ki,” diye ekledi sesini yükselterek, “karşınızda oturan adam, yarın bu mahkemede yargılanacak cinayetten de suçludur dersem bu düşüncemi fazla abartılı bulmayacaksınız. Cezası ona göre verilmelidir.”