(@) - Raf

Nights of Cabiria - Cabiria'nın Geceleri 1957 yapımı olan ve bu sene şu anda en eski izlediğim film olarak arşivime eklediğim "Cabiria'nın Geceleri" filmini sonunda izledim. Eski olsa da insanının içinde bir şeyleri canlı tutan film, Fellini'nin yönetmenliğinde çekilmiş harika…devamıNights of Cabiria - Cabiria'nın Geceleri 1957 yapımı olan ve bu sene şu anda en eski izlediğim film olarak arşivime eklediğim "Cabiria'nın Geceleri" filmini sonunda izledim. Eski olsa da insanının içinde bir şeyleri canlı tutan film, Fellini'nin yönetmenliğinde çekilmiş harika başlangıç filmidir. Asla bir eleştiri usuru bulunmayan yorumuma geçmeden, Fellini filmlerine başlayacaklara bu filmle başlamalarını öneririm. Film eski Roma'nın arka sokaklarına geçerken, hayat kadınlığı ile hayatını devam ettiren ve sevgilisi ile mutlu olan Cabiria'nın bir anda boğulması ile filme girerken, filmden bir çok duygusal ve aldatma unsurlarını da gözler önüne duygusal olarak aktarılmasına bayıldım. Bunları aktarırken, bir nokta da sadık ve mutlu olmak isteyen Cabiria'nın insanların içinde bıraktığı hayal kırıklarına ve komedilerine canınız sıkılmadan yer veren Giulietta Masina'nın oyunculuğuna yakışması ve benimsemesine bayıldım. Birçok ünlü oyuncunun yer verildiği filmde, en sevdiği oyuncu olan Franca Marzi'ni de görmekten mutluluk duygudum film, siyah beyaz perde kullanımına ve sinematografisine hayran kalarak bitirdim. İnce ve zayıf karakterine ve komedisi ile Charlie Chaplin'i anımsatması ve karakterinin güç merkezine palyaçoyu canldıran bir sokak kızı olarak da tanımlanabilmesini eklmesine bayıldığım Giulietta'nın oyunculuğunu açık oynamasını sevdim. Birçok arka planda kalan ve günümüzde yaşamayan oyuncuların aslında günümüz oyuncaklarına benzer hatlara sahip olması ve günümüzden de öte de temiz ve bulamadığımız bir oyun sergilemelerine bayılırken, filmin en net sevdiğim noktası sonu oldu. Çok spoiler vermek istemediğim filmin, sonu hakkında pek konuşamazken diyeceklerim aslında üstü kapalı bir nottur. Cabiria hayatı boyunca yalnız değil hayatı boyunca mutlu olacak Wanda'sı ile mutlu olduğunu hissetmesidir. Sonunda ki mutlu olduğunu hissettiğimiz gözlerindeki ışıltıdan anladığım noktadır. Filmin ve Federico Fellini'nin ilk tanıdığım bu film hakkında sonuna gelmek istemesem de, keşke daha çok çabilsem ve sizlere daha fazla duygumu paylaşabilsem ama izlemeyenler çok olunca biraz saklamak zorunda kalıyorum. Umarım keyifle izlerseniz. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Güzel Oğlum

Felix Van Groeningen

37 Gönderi

Beautiful Boy - Güzel Oğlum Bugün herkesin sevdiği ve benim geç izlediğim bir filmle gelmekten mutluluk duyuyorum. Alt metninin sosyal içerikli oluşu ve anlattığı hikâyenin vermiş olduğu gerçekliğini sevdiğimi ama uzun süresinden sıkıldığı mı söylemek isterim başta. Nick ve babası…devamıBeautiful Boy - Güzel Oğlum Bugün herkesin sevdiği ve benim geç izlediğim bir filmle gelmekten mutluluk duyuyorum. Alt metninin sosyal içerikli oluşu ve anlattığı hikâyenin vermiş olduğu gerçekliğini sevdiğimi ama uzun süresinden sıkıldığı mı söylemek isterim başta. Nick ve babası olan David'in bakış acılarından izlediğimiz film aslında, baba oğul ilişkisini ve babanın oğlunu nasıl sevdiğini anlatsa da sosyal içerikli olan alt metninde ki bağımlılık ve bağımlı olan kişilerin ailelerine değinmesini sevdim. Tabi yer yer uzatılan boş sahnelerle de insanı bir tık sıkmaları ve konudan koparmalarını da gözümden kaçmayan bir detay olarak yazmak isterim. Ünlü oyunculardan Timothée Chalamet, Steve Carell, Maura Tierney'in başrollerini üstlendiği film, her türlü dramını iyi vermesi ve Timothée'in oyunculuğu, Steve'in performansının iyi olması ile destekli olan film metnine bağlı unurları yer yer iyi aktarmasının tek nedeni iki oyuncumuz olmasıdır izlemini göz ardı edemeyeceğim. Timothée'nin bağımlı olma halleri ve babasının istediği çocuk olmama tarzına çok takılmaması ve mutlu olduğu baskılarını çok baskısal olarak gördüğü Nick'e gerçekten önyargısız bir bölüm açmasını sevsemde, bence en iyisini Steve'nin karakterinin çok cool olmasında gözümün kayması ile geçiş yapabildim. David o kadar çok çocuğunun bağımlılığını araştırıyor ve destek çıkıyor ki belli bir dakikadan sonra yaptıklarının boşa gitti bir zamanda çoğunu "herşeyden" lafı ile sevdiğini anlattığı sahnelerde duygusal bağa kurmanız ile filme bir daha yükseliyorsunuz. Tabi dediğim gibi boş sahnaler ve yer yer anlamadığınız daha çok koptuğunuz sahneler çok olsa da sonuna doğru film kendini size bağlıyor ki şarkıları, atmosferi ile içinden çıkmıyorsunuz. Aillerin ve kardeşlerin hepsine empati yaptığınız filmi yöneten Felix van Groeningen'in sinematografisini daha fazla geliştirmesi gerekir diye düşünüyorum. Lâkin böyle de gideri var diyorum ve son olarak da Toronto, BAFTA, BFI gibi bir çok festivallere katılsa da hiçbir ödül almasına da üzüldüm. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Gönül

Soner Caner

77 Gönderi

Gönül "Yörelerin, aşkların ve masalların filmi." Evet film hakkında düşüncelerime geçmeden önce diyeceğim tek cümle budur. Soner Caner'in yönetmeliğinde izlediğimiz ve ne kadar çok Netflix karşıtı olsam da, Netflix aracılığı ile bizlere sunulan bu filmi, anlattığı aşkı ve rölesel baskılarını…devamıGönül "Yörelerin, aşkların ve masalların filmi." Evet film hakkında düşüncelerime geçmeden önce diyeceğim tek cümle budur. Soner Caner'in yönetmeliğinde izlediğimiz ve ne kadar çok Netflix karşıtı olsam da, Netflix aracılığı ile bizlere sunulan bu filmi, anlattığı aşkı ve rölesel baskılarını ve metnine bağlı sözcük anlamlarına bayıldığımı söyleyerek başlamak isterim. Birçok ünlü oyuncunun performansları ile süslü olan bu film, ailecek olarak izlediğimiz ve zevk aldığımız nadide filmlerden birisi olduğunu söylemek isterim. Ahlat Ağacı'da Nuri Bilge Ceylan'dan güç alan ve karakterine özgünlük katan Hazar Ergüçlü'nün ilerlettiği oyunculuk kariyerinde ki özgün karakterini artık sevmeye başladım. Bu filmde bunun kanıtıdır. Tam bir melek kadın karakteri olan Sümbül’ü gerçekten bize sevdirmesine bayıldım. Fark ettiyseniz daha uzun bir yazı bizi bekliyor. Piroz'u canlandıran ve yarine kovuşmasını izlediğimiz Erkan Kolçak Köstendil'in vermiş olduğu karakterini, konuşma stilini ve dağların arasındaki çingen ailesine olan düşkünlüğünü görmek de çok güzeldi. Tam detaylı bir sahne plan arkası ve makyajı ile anlattığı konu anlatımını sıkmayan süresi ve bir çok güzel oyuncusu ile, tüm baş ve yan karakter oyunculuklarına bayılacağınızı söylemek isterim. Bülent Emin Yarar, Ali Seçkiner Alıcı, Selim Bayraktar ve Şevval Sam gibi usta oyuncuların bulunduğu film insanı sıkmıyor. Yöresi ve töresi ne olursa olsun filmde dendiği sözcük gibi "içi temiz" lafını benimsediğimiz ve son sahnesinde bulunan Hazar'ın söylediği şarkı ile tüylerimizin dikken dikken olduğu bir filmdi. Netflix'in böyle değer kaybettiği ve karşıt olduğum zamanda böylesi güzel filmle benim gönlümü almasını da bayıldım. Gerçekten iyi bir yapımla gündeme gelmesi güzel birşey. Filmde en sevdiğimiz ve sevdiğim tek şey çingenelerin aşıklarına söylediği bir sözü de sizlerle paylaşmak isterim. "Hay Nikina, hay nikina, niki niki nanna niki nanna..." Seven sevdiğine bu melodiyi söylerse sever... Yoksa aşk gelinliğin rengini sevmez ve sevgi kalmaz. Gerçekten yönetmen Soner Caner harika iş çıkarmış anlatamadıklarımla da. Bu sene İstanbul Festivali'nde de duygumuz "Mukavemet"i de izleyeceğim. Daha fazla tutmadan Hay Nikina, hay nikina, niki niki nanna niki nanna.. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Şiva Bebeği

Emma Seligman

12 Gönderi

Shiva Baby - Şiva Bebeği Filmi uzun zamandır listeme de tutuyordum ve Mubi'de listeme bakıyorken artık izlemem gerektiğini düşündüğümden hemen izledim. Kısa filmin uzun versiyonu olan bu film, ilk önce kara mizahı ve detaylı tek sahnede kişilerin anlattığı sözcüklerle insanı…devamıShiva Baby - Şiva Bebeği Filmi uzun zamandır listeme de tutuyordum ve Mubi'de listeme bakıyorken artık izlemem gerektiğini düşündüğümden hemen izledim. Kısa filmin uzun versiyonu olan bu film, ilk önce kara mizahı ve detaylı tek sahnede kişilerin anlattığı sözcüklerle insanı bunaltan kelimeleri iletirken biraz sıklmanızın normal karşılamanız gerektiğini söylemek isterim. Filmin ana temeli mezun olmak üzere olan ve ailesinden bir çok şeyi saklayan genç kızımız Danielle'in, yakın akrabasının ölmesi sonucunda kendi dinlerinde ev ziyarete gittiklerinde ki basıkları gösteriyor. Bu durumu aile içinde ki ve komşularımızın hepimize sorduğu soruları gösterirken, Danielle'in yapmış olduğu nefes alma ve verme durumu bir anda size de bulaşması çok güzel bir empati yeteneği açıyor. Ailesinden her şeyi saklarken, baskıları ve en önemli bir çok şeylerden tek dikkat ettiğim yemek bozukluğunu güzel göstermesi ve kimin gay kim değil dediği sahnede Danielle'in demesi ile bir çok detaya dikkat ettiğim ve yan karakterlerden bir kişinin eşcinsel olduğunu düşüyor oluşuma da bayıldım. Rachel Sennott'un baş karakterimizi gösterirken, hem eski sevgilisini hemde o gün yattığı ve yeni evli olduğunu öğrendiği Max ile de yaşadı diyalogları beğendim. Aslında izleyenler çok olduğundan açmak istediğim çok şey var bunlardan birisi de, Max ile Danielle'in yaşamış olduğu tuvalet olayı. Burada aslında bir kadın ve erkek dominantlığı gösterlerse de, bence en gereksiz sahne olduğunu ve kadın ağrıklı bir filmin, erkeklerin gücüne bırakılmasını sevmedim. Danielle'in eski sevgilisi olan Maya (Molly Gordan)'da güzel oyunculuk göstermişti ve yer yer yaşadıkları yeni başlama ilişkisini de sevdim. Lâkin filmin gerçekten çok gerilimli olması ve izlerken, terlemeniz gerçekten çok mümkün olduğunu ve yeter evden çık seslerimin yankılandığını söylemek isterim. Emma Seligman'nın yönetmenliğinde olan ve her şeyi ile akıllardan çıkmayacak filmi Bağımsız Ruh Ödüllü alırken, Toronto olmak üzere 2 Festival'de de boy göstermesi güzeldi. Çok tutmadan komedisi ile bizleri güldüren Fred Melamed'inde bu filmde oynamasına bayıldım. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

The Story of My Wife

Ildikó Enyedi

2 Gönderi

The Story of My Wife - Bir Evlilik Hikâyesi Léa Seydoux'un oynadığı 2021 yapımı olan "Bir Evlilik Hikâyesi" filmini sonunda izledim. Uzun zamandır listemde olan film, hem benim beğendiğim yerleri filme bağlıyorken, hemde kişisel olarak insanların 7'ye ayırdığı ana karakterimizin…devamıThe Story of My Wife - Bir Evlilik Hikâyesi Léa Seydoux'un oynadığı 2021 yapımı olan "Bir Evlilik Hikâyesi" filmini sonunda izledim. Uzun zamandır listemde olan film, hem benim beğendiğim yerleri filme bağlıyorken, hemde kişisel olarak insanların 7'ye ayırdığı ana karakterimizin farklı duygusalıklarını anlatılmasını beğendim. Film aslında bir kaptanın evlenmeye karar alması ile başlıyor, arkadaşı ile buluştuğu bir kafede ilk kapıdan giren kadınla evleneceğim demesi ile de her şey bir dizi olaylarla başlıyor. Hepsi bu kadar gibi dursada bence filmin en sevmediğim yönlerinden birisi karakteri sevdirip onları sonra da ayırarak filmi bittirmesi yönetmenin gerçekten beni üzdü. Çift uyumuna dikkat ettiğim film, çift uyumunu güzel sağlıyorken, kendinizi adamın yerinde bulduğunuz da mutlu ve sadık hissederken, kadının bakış açısına geçtiğinizde de sadakatsiz bir yapıya ve eğlenceye yönelik bir duygu karışımına girdiğinizi de söylemek isterim. Bunları güzel veren Léa Seydoux ve Gijs Naber'in oyunculuğunu ve filmde ki performansını sevsemde, keşke Gij'nin oynadığı karakteri gösterirlerken birazda Léa'nın oynadığı karakterini bir tık daha gösterselerdi daha iyi olurdu demedim değildi. Bazen sıkılarak hadi bitirin dediğiniz film, 1 saat 30 dakikada da anlatılabilirdi diye düşünüyorum. Lâkin yönetmen Ildikó Enyedi, sinematografisini bizelere beğendirirken zamana yaymansını da filmi bitirdikten sonra düşündün. Zaman herşeyin ve bir evliliğin en ileri sadık temelidir lafı bu duruma bence çok yakışıyor. Evliliğin günümüzde bile çözülemediği ve nice filmlerle sinemanın beyaz perdesine kadar uzanan sayısız filmlerle de konuk olması ve bu filmde bir çok ayrıntı da sevginin, aşkın, birbirine inanmanın ve güvenmenin temel unsurlarını da göstermesi güzeldi. Film başta Cannes olmak üzere toplam 17 Festival'de açılışını yaparken Léa'ya aşık ben filmin en iyi dönemine ait yakışın karakterini canlandırmasını beğendim. Gijs ile gerçekten iyilerdi. Çok spoiler verdim gibi ben yavaştan kaçıyorum ve evet kesin izlenmesi lazım uzun olsa da zamanı hızlı akıyor. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

The Humans

Stephen Karam

1 Gönderi

The Humans - İnsanlar Filmi uzun zamandır bekliyordum. Mubi'ye gelince hemen izledim. Bu ara uzun zamandır beklediğim filmleri izlediğim için, aşırı tatmin olduğum bir zamanda olduğumdan içerik üretmekte bana birazdan daha fazla iyi geldi. Film aslında bakıldığında tek mekanda ve…devamıThe Humans - İnsanlar Filmi uzun zamandır bekliyordum. Mubi'ye gelince hemen izledim. Bu ara uzun zamandır beklediğim filmleri izlediğim için, aşırı tatmin olduğum bir zamanda olduğumdan içerik üretmekte bana birazdan daha fazla iyi geldi. Film aslında bakıldığında tek mekanda ve aile içi sorunlarının gün yüzüne çıkması ile başlıyor. Brigid'in sevgilisi ile yeni çıkığı New York'un alt sokaklarında ki evine ziyarete gelen ailesinin buluşmasını gösteriyorda diyebilirim. Çok güzel teması ve alt mesajı ile A24'ün yapımcılığını beğendiğim film, bir çok ünlü ve oyunculukları ile dikkatimizi çeken oyuncuların performansları ile doluydu ki sıkılmamak gelde değildi. Bunlardan Beanie Feldstein, Steven Yeun ve komedisi, oynadığı filmleri ile beni güldüren Amy Schumer'ın oyunculuklarına bayılırken, Amy'nin aşk açıcı çeken ve her şeyi ters giden Aimee'nin karakterine vermiş olduğu duygusal performansını da beğendim. Bu durumları yazarken bile gözümün önüne gelen sinematografisi ve senaryosuna da bayıldım. Yönetmen Stephen Karam'da gerçekten güzel iş çıkarırken, tiyatro eserinden kopmadan bir şeyleri başarması güzel bir detaydı. Ben yönetmen çekerken gerçekten ter döktüğünü hissettim. Sizde izlerken evin içinde ki gerginliği, sevgiyi, aile olmanın kıymetini ve herşeyin gizli tutulduğu kişisel sorunların perde de ortaya çıkmasına tüm duygularınızla ortak olacağınıza eminim. Diğer oyuncularımızdan Jayne Houdyshell, Richard Jenkins, June Squibb'nin oyunculuklarına da bayıldım. Gerçekten kusursuz bir film yapmışlar gibi büyük bir laf edemeyeceğim ama alt mesajına vermiş olduğu şeffaflık ve analizine birde oyuncularına hayran kaldığımı sizlere net söylemek isterim. Filmin bana hissettirdikleri bunlar diyebilirim. Çok açmak ve sizlere spoiler vermek istemiyorum. Bu yüzden sonuna geliyorken tüm detaylarına dikkatlice bakarsanız, alt mesajının aslında aile içinde ki kararsızlıkların ve ailenin tartışma şeklinin ne kadar özgün olduğunu ve her zaman büyük sevgisini gördüğünüzü hissetmenizdir. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Dayım

Tayfun Pirselimoğlu

6 Gönderi

Dayım Dayım, Tayfun Pirselimoğlu'nun ilk kısa ve film sektörüne ilk açıldığı zamanlarda çıkardığı filmidir. Dayım aslında birçok kişinin sevdiği ve 15 dakika da kendinizden bir parça bulduğunuz özgün sinematografisi ile büyülendiğimiz bir filmidir. Çok metinlerle tarif edilemeyecek film, benden tam…devamıDayım Dayım, Tayfun Pirselimoğlu'nun ilk kısa ve film sektörüne ilk açıldığı zamanlarda çıkardığı filmidir. Dayım aslında birçok kişinin sevdiği ve 15 dakika da kendinizden bir parça bulduğunuz özgün sinematografisi ile büyülendiğimiz bir filmidir. Çok metinlerle tarif edilemeyecek film, benden tam not alıyorken, gelin düşüncelerimi okuyalım. Pirselimoğlu'nun ilk filmini açık hava sinemasında bu yıl izlerken (Kerr)'i hiç tanımıyordum ama söyleşisinde verdiği kendini tanıtma ve filmlerde ki özgün çerçeveyi sevdiğimden, hem izlerken zevk aldım hemde filmlerinde hissettirdiği duyguları daha güçlü yaşadım. Aslında 15 dakika da, bir çocuğun hikâyesini anlatırken başlaması ve sanatın bulgularını taşımasını sevsemde, bana en çok film ailenin kavramının önemini iyi verdi. Tabii kendi görüşümce yazarken, kendim içinde tartıştığım kısa film, bir çocuğun umutlarını ve ailesinde ki dayısının hayatını en çok ilginç bulması ve onun hayallerine ortak olmasını görürken, bir çocuğun dayısını böyle güzel anlatmasına da bayıldım. bir de alt metnindeki "Hayallerine ne olursa olsun elde etmek" alt mesajına da dolu dolu cevap bulmak güzeldi. Hayallerimizin arkasında duran ve bizimle bir olan ailemiz de ki "dayı" "anne" ve benzeri kişilerinin önemli olduğunu da anlamak güzeldi. Ben en çok dayımızın çok "mükemmeliyetçi" oluşunda çok fazla takıldım. Bende biraz böyle olduğumdan hayatı kaçırdığımızı ve herşeyin gerisine kaldımızı, bunların en iyisini yapmak yerine yazdıklarımız mektupları göndermek ve kitapları yayınlamak isteğini önüme sunması güzeldi. Filmin en iyi şeyi de bence kısa zamanda harika diyaloglarla zaman tanımasaydı. duygusal metni ve anlatımı ile Dayı'mızı oynayan Ahmet Uğurlu'nun harika hareketli ve anlatımı ile büyülüyorken bizi, sizi çok tutmadan filme almak isterim. Dayım Venedik'te çıkışını yaparken hiç bir ödül almamasına üzülsekte, bence herkesin kalbinde kalacak bir film yapmıştı Pirselimoğlu. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Hatıraların Masumiyeti

Grant Gee

5 Gönderi

Hatıraların Masumiyeti Annemle geçen diyaloglarımızdan biri de bana bahsettiği bu güzel kitabın bir filmi olduğunu duyunca çok heyecanlandım. Gerçekten beklentimin üstünde beklentiyi karşılayan tanıtımlı ve anlatımlı olan filminin her yönünü çok beğendim. Konusuna girmeden biraz büyülü bir ortam bırakacağım bu…devamıHatıraların Masumiyeti Annemle geçen diyaloglarımızdan biri de bana bahsettiği bu güzel kitabın bir filmi olduğunu duyunca çok heyecanlandım. Gerçekten beklentimin üstünde beklentiyi karşılayan tanıtımlı ve anlatımlı olan filminin her yönünü çok beğendim. Konusuna girmeden biraz büyülü bir ortam bırakacağım bu yorumumda, sizlerinde izlemesini mutlaka istiyorum. Orhan Pamuk'un Nobel Ödüllü olan kitabından esinlenen film, hem müzesi hemde İstanbul sokaklarını gösterirken, Köpek çetelerini ve vapur, taski ve Batı özlemini ilk Hilton Oteli ile gösterilmesi gerçekten bana çok büyülü bir ortam mış gibi geldi. Zaten Kemal'in Füsun'a karşı olan duygularından yola çıkartılarak yazdığı ve müzesini açtığı Orhan Pamuk gerçekten bizleri kitabından çıkan bir yaşama göstürmüş gibiydi. Gerçek usunruları ile müzesi ve İstanbul'un sokaklarına gösteren yapım, hiç bir karakterin başrol oynamadığı yerler de bile sizlere sanki varmış gibi göstermesi ve her kelimesine hayran kalacağınız usta yazarlık imzalarını görmeniz ile filmi daha çok seveceğinizi düşünüyorum. Aylan'nın tam 12 sene sonra gelmesi ile hatırlarını ve yeni İstanbul'a alışma sürecini arkadaşı ve üst komşusu olan Füsun çok farklı bakması ile bildiğiniz İstanbul'u keşfetmeye çıkmış gibi hissediyorsunuz. Küçük müzeler de hayatın var olduğuna ikna eden Orhan Pamuk nedense bu yazdığı ve bazı yerlerde anlattığı olayları ve kendisi ile bildiğin hayatını özetlemişti. Keza bunu Ara Güler'de yapmış gibiydi. Türkan Şoray'ın filmlerini de çekerken anlattığı tüm İstanbul'un geçmiş duyguları ve anıları ile dolu İstanbul'u bu filmden sonra gerçekten daha farklı bakarak ve her sokağını gezerek anlamak istiyorum. Yönetmen Grant Gee'nin üstlendiği film, Orhan Pamuk'un ve Ayla’yı seslendiren Pandora Colin'nin harika sesi ile bu büyülü ortamı desteklerken, müzesine gitmek ve Kemal'in aşkına tanıklık daha yakından olma isteği ile son paragrafım da geçiyorken, son sözlerinde ki anlamı ve gerçekten sonu kötü bitse de hayatı böyle sevmiş yani Füsun'u her şeyi ile sigarası, elbisesi, araç kullanımı ile sevişini aslında İstanbul'la bütünleştirmiş bir Kemal'i (Mehmet Ergen) tanıdık. Orhan Bey'e Kemal son sözünü söylerken "unutma" diyor ama bizimde unutamayacağımız son anısı ile. "Füsun'un fotoğrafını aşkla öptü ve ceketine göğüs cebine dikkatle yerleştirdi. Sonra bana zaferle gülümsedi. -"Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım.-" Bende yaşağım, bende seveceğim aynı Kemal gibi. Sizde sevin ve yaşayın, İstanbul bundan ibaret. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Memoria

Apichatpong Weerasethakul

2 Gönderi

Memoria İstanbul Film Festivali'nden beri beklediğim Memoria filmini Mubi sayesinde Pazar günü izleme şerefine eriştim. Bu durumdan pek haz almasam da sizlere düşüncelerimi her zamanki gibi yazmak istedim bu postumda da. Çok farklı bir yorum olsa da, bu puanımı hak…devamıMemoria İstanbul Film Festivali'nden beri beklediğim Memoria filmini Mubi sayesinde Pazar günü izleme şerefine eriştim. Bu durumdan pek haz almasam da sizlere düşüncelerimi her zamanki gibi yazmak istedim bu postumda da. Çok farklı bir yorum olsa da, bu puanımı hak etmesini veren tek şey Tilda Swinton'nun oyunculuğunun harika olmasıdır. Çok detay vermeyeceğim desemde, bu filmin ana temeli aslında bir kişinin içinde duyduğu sesi insanlara anlatmasını izlettiriyordu. Çok farklı anlatımlarla ve geniş açılar, temiz doğa manzaralarını ve Tilda'yı koyunca farklı bir film yapsalarda yapımcılar, bence 2 saat süren süresinin uzunluğunda bir çok kişinin beğenisinden düşürmüşler gibiydi. Bir takipçimin dediği gibi bana "sen beğenmezsin" lafını ilk başlarda "neden?" diye sorgulasam da, beni benden iyi tanıyan bir kitleye sahip olmak gerçekten çok sevindirici bir durum. Tilda ve harika müzik tasarımları ile dolu film, benim sevdiğim yanlarının bunlardan başka olmaması ile üzse de, farklı bir deneyim kazanmak güzel oldu. Yönetmen Apichatpong Weerasethakul'un senaryosunu da üstlendiği yapım birçok "film terimlerini"de desteklemesi ile biraz sanki kült yapım gibi dursa da, içinden çıkamadığınız arka sahnelerle ve konuşmalarla canınızın bir tık sıkılmasına yol açsa da, bazı benimde anlatamadığım yerleri ile seveceğinizi biliyorum. bunlardan en temeli ve görünen yerlerinden birkaç detayı, doğayı ve insanlarla geçen sohbetleri güzel kullanmasaydı yönetmenin. Bu durumu verirken, ekrana bakmayan beni bile içine bir anda çekmesi ile anladım. Bunların dışında da insanı gerçekten farklı bir boyuta gönderen Tilda'nın mimiklerine ve şiirli yazılarını doğal anlatması ile de hayran kaldım. Cannes'te 2 ödülü bulunan ve Toronto, Rotterdam, Indiewire Seçkisi'nde de adaylıkları ve açılışları ile ün asla da, pek fazla kimselerin dikkatini çekmemesi ile de benim dediğim gibi kült yapım türüne girmiş bulundu. Oyunculuklarından Tilda'ya bayıldığım ve ses tasarımına hayran kaldığım filmin bence tüm yönlerini anlattım gibi. Çok tutmadan umarım sizlerde seversiniz diyor ve bir başka filmde görüşmek üzere diyorum. Keyifli izlemeler.

seris_comment 3 years ago

Bir Liderin Çocukluğu

Brady Corbet

1 Gönderi

The Childhood of a Leader - Bir Liderin Çocukluğu Kendim gezerken bulduğum bu çarpıcı uyarlama hikâyeyi okuduktan sonra izlemeye karar aldığımda, Mubi'de de "günün filmi" olarak seçilmesi büyük bir şans eseriydi. Filmin her tarzını ve anlatımını severken, kendimi zamanın nasıl…devamıThe Childhood of a Leader - Bir Liderin Çocukluğu Kendim gezerken bulduğum bu çarpıcı uyarlama hikâyeyi okuduktan sonra izlemeye karar aldığımda, Mubi'de de "günün filmi" olarak seçilmesi büyük bir şans eseriydi. Filmin her tarzını ve anlatımını severken, kendimi zamanın nasıl aktığına inandıramadım. Çok farklı ve ilginç bulduğum detayları açmaya başlamadan önce Mubi'den izleyebilirsiniz notunu da ekliyorum. Brady Corbet'ın oyunculuğunu sevdiğimiz aktörümüz bu sefer ilk uzun metrajlı filmini 2015'te çıkardığı "Bir Liderin Çocukluğu" filmi ile sevmek çok güzeldi. İlk filmi olasa da hiç bir hata ve sıkıcı kusur bulamasam da, kendinden emin sinematografisi ve kamera açılarını da diğer umarım filmlerinde ki kalitesini düşürmeden çekebilir umudunda yazıma devam ediyorum. Film Türkçe adı ile konusunu bir tuttuğu "Bir Liderin Çocukluğu"nu izlettirirken, 3 farklı klasik olsada sinir ve fasişimli bir liderin çocukluk yaşantısına bölmesini sevdim. Sinir krizleri ve annesi, babası ile yaşadığı tüm zorlu süreçleri akılıca ilerleten bir liderin çocukluğunu 3 bölümde izlemek çok zevk vericiydi. Deneyimler kazandıran ve her detayında ayrı bir drama psikolojisi ile süslü gerilim hissettiğiniz film, sizi bulunduğunuz konumdan ayırmadan sabit tutması ve detayları ile Fransızca öğretmeni Ada (Stacy Martin), annesi (Bérénice Bejo) ve Versay'daki barış görüşmelerinde kilit nokta oynayan babası (Liam Cunningham)ın oyunculuklarını ve kelimelerde yatan akıl oyunlarına bayıldığımı söylemek isterim. Kült bir yapım olarak tasarlayan yönetmen Brady gerçekten oyunculukları kadar yönetmelikte de iyi iş çıkarmış ki, hem Venedik'te 2 ödül kazanmış hemde bir çok festivalde de adından söz geçirmesi ile tanımasıyla ün yapması ve yavaş yavaş kült yapımlara girmesi ile ünlenmiş bir film yapmıştı. Çok tutmadan sonuna gelirken, psikolojisi bozulmuş Prescott'un çocukluğunu oynayan (Tom Sweet)in oyunculuğuna da bayıldım. Çocuk yaşta çok iyi Oscar alan oyunculara taş çıkarmasına hayran kaldım. Birde sürpriz desemde çok süpriz gibi durmasa da yer ve ara ara noktalarda gördüğümüz Robert Pattinson'uda görmek güzeldi. Bol keyifle izleyeceğiniz filmi artık önerirken sonlarına doğru yaşanan kameranın hızla dönmesini benim gibi (vertigo) hastalarının pek bakmasını önermiyorum. Keyifli izlemeler.