Güneş vuran sokaklar, çocuk sesleri ve kaybolmaya yüz tutmuş bir zaman... dünya yetişkinlerin gözünden değil, çocukların hayal gücünün genişliğiyle anlatılmış bu yüzden en sıradan sokak bile bir maceraya en küçük sır koca bir evrene dönüşüyor aklımda olaylardan çok bıraktığı hisler…devamıGüneş vuran sokaklar, çocuk sesleri ve kaybolmaya yüz tutmuş bir zaman...
dünya yetişkinlerin gözünden değil, çocukların hayal gücünün genişliğiyle anlatılmış
bu yüzden en sıradan sokak bile bir maceraya
en küçük sır koca bir evrene dönüşüyor
aklımda olaylardan çok bıraktığı hisler duruyor
sanki eski bir mahalleden geçerken burnuma gelen tanıdık bir koku gibi :)
annem komodinime bahçesinden çiçekler koyuyor belirli aralıklarla bozulanları çıkartıp yenilerini koyuyor baş ucuma ve ben her sabah bu güzelliklere bakarak uyanıyorum bazı günler bazılarını saçıma takıyor, bazılarının yapraklarını da okuduğum kitaplara koyuyorum içim açılıyor çiçeklerden kitaplardan ve savurduğum kendi saçlarımdan
Kulüp bence her ayrıntısıyla özenilmiş nadir dizilerden biri senaryosu, kurgusu, oyunculukları, dekoru, kostümleri, renk paleti... hiçbiri diğerinin önüne geçmeye çalışmıyor hepsi aynı dünyanın parçası gibi hissettiriyor ama beni asıl vuran müzikleri oldu o kadar sahnelerle bütünleşmiş ki duyunca insanın içine…devamıKulüp bence her ayrıntısıyla özenilmiş nadir dizilerden biri senaryosu, kurgusu, oyunculukları, dekoru, kostümleri, renk paleti...
hiçbiri diğerinin önüne geçmeye çalışmıyor
hepsi aynı dünyanın parçası gibi hissettiriyor ama beni asıl vuran müzikleri oldu
o kadar sahnelerle bütünleşmiş ki duyunca insanın içine garip bir his oturuyor
hala açıp dinleyince aynı duyguya giriyorum sahneler tek tek gözümün önüne geliyor
çok çok bayıldığım bi iş