hikaye boyunca iki karakterin birbirlerini ne kadar sevdiklerini biliyorsun ama bunu gösterme biçimleri o kadar sıra dışı ki insan hem hayran kalıyor hem de sinir oluyor en sevdiğim yanı, karakterlerin kusursuz olmaması ikisi de yanlış kararlar veriyor ama tam da…devamıhikaye boyunca iki karakterin birbirlerini ne kadar sevdiklerini biliyorsun ama bunu gösterme biçimleri o kadar sıra dışı ki insan hem hayran kalıyor hem de sinir oluyor
en sevdiğim yanı, karakterlerin kusursuz olmaması ikisi de yanlış kararlar veriyor ama tam da bu yüzden çok gerçek geliyorlar
filmin müzikleri, renkleri ve anlatım tarzı da hikâyeye çok yakışıyor
diyaloglardan çok hissettirdikleri akılda kalıyor
karadenizli değilim ama Gülbeyaz da beni çeken bir şey var Sadece hikâyesi değil müzikleri, şivesi, insanlarının sıcaklığı ve o kültürün enerjisi bana çok samimi geliyor izlerken sanki özlemini çektiğim ama hiç yaşamadığım bir yere gitmiş gibi hissediyorum kendimi sıkışmış hissettiğimde…devamıkaradenizli değilim ama Gülbeyaz da beni çeken bir şey var
Sadece hikâyesi değil müzikleri, şivesi, insanlarının sıcaklığı ve o kültürün enerjisi bana çok samimi geliyor izlerken sanki özlemini çektiğim ama hiç yaşamadığım bir yere gitmiş gibi hissediyorum
kendimi sıkışmış hissettiğimde açtığım 3-4 tane dizim var Gülbeyaz onlardan birisi
Yaşar Kemal le sohbet etme fırsatı sunuyor bu kitap bize Zülfü Livaneli, Yaşar Kemal in sadece yazarlığını değil insan tarafını, dostluklarını ve hayata bakışını da anlatıyor çok fazla altını çizdiğim yerler oldu dönüp dönüp okumak istediğim <3
dağınık hayatların ve yanlış zamanlarda karşılaşılan duyguların hikâyesi karakterler kusurlu bazen sinir bozucu ama bir o kadar da gerçekti bi oturuşta bitti hem güldürdü hem de içimde hafif bi boşluk bıraktı