can hasta düşüp şiddeti sevdayı serinden, kan doldu ciğer huni dili pür kederimden, ey meh yetiş muzdaribim yarelerinden, bitmedi hayat ateşi ahı kederimden aman, aşkım yetişir el çek el çek ciğerimden.
Bana geleni kabul ediyorum sadece, pencereme konan bir kuşu karşılar gibi. Ama biliyorum ki konuğumun kanatları vardır ve birazdan uçacaktır. Ümitsizlikten doğan bir boyun eğiş bu, hazin bir tadı var.
Tanrı, çatlama cesaretini gösteren her tohumda, gördüğünün ötesini hissetmek için acıyı göze alan her ruhta, deneme cesaretini gösteren her düşüncede var olur. Korkusuzca ve doğallıkla kendini deneyimler.