75. Cannes film Festivali’nde dünya prömiyerini yapan Hlynur Pálmason imzalı yılın en iyi yapımlarından TANRININ UNUTTUĞU YER / Godland,19. yüzyıl sonlarında Danimarka’nın kolonisi olan İzlanda’nın ücra bir köyüne kilise inşa etmek üzere misyoner olarak bölgeye giden genç din adamının çetin…devamı75. Cannes film Festivali’nde dünya prömiyerini yapan Hlynur Pálmason imzalı yılın en iyi yapımlarından TANRININ UNUTTUĞU YER / Godland,19. yüzyıl sonlarında Danimarka’nın kolonisi olan İzlanda’nın ücra bir köyüne kilise inşa etmek üzere misyoner olarak bölgeye giden genç din adamının çetin deneyimi üzerinden, doğa, inanç, ölüm, ahlak, toksik erkeklik gibi meseleleri tartışmaya açıyor.
Filmekimi’nde izleyenleri büyülemiş olan Tanrının Unuttuğu Yer / Godland’in Danimarka ve İzlanda dilinde özgün adları (Vanskabte Land / Volaða Land) berbat ya da yaşanmaz topraklar’ anlamına geliyor. 75. Cannes film Festivali’nde dünya prömiyerini yapan Hlynur Pálmason imzalı yapım, 19. yüzyıl sonlarında Danimarka’nın kolonisi olan İzlanda’nın ücra bir köyüne kilise inşa etmek üzere misyoner olarak bölgeye giden genç din adamının çetin deneyimi üzerinden, doğa, inanç, ölüm, ahlak, toksik erkeklik gibi meseleleri tartışmaya açıyor.
Lüteryen kilisesinin idealist rahibi Lucas (Elliott Crosset Hove) romantik düşlerle ayak bastığı Kuzey İzlanda kıyısında ummadığı denli zorlu yaşam şartlarında zorlanırken, Danca konuşmaktan imtina eden İzlandalı yerel rehber Ragnar (Ingvar Eggert Sigurðsson) ile derin bir iletişimsizlik sorunu yaşıyor. Bir noktada Tanrı’ya yakaran Lucas, devam etmeye gücü kalmadığını haykıracak raddeye geliyor. Kafile meşakkatli yolculuğun ardından 30 küsur kişilik dağ köyüne ulaştığında, Danimarkalı Carl (Jacob Hauberg Lohmann) ve iki sevecen kızının evinde misafir edilen Lucas ideallerini gerçekleştirme konusunda derin bir hesaplaşma içine giriyor. Lucas kendisine düşman gibi davranan Ragnar ile mücadelesinde toksik erkekliğin tuzaklarından sıyrılmayı becerebilecek midir.
İKSV festivalleri sayesinde tanıma şansına eriştiğimiz Pálmason sevdiğimiz bir yönetmen. 16 mm çektiği 2017 yapımı ilk uzun metrajı Kış Kardeşleri / Vinterbrødre, buz gibi bir hava, zorlu çalışma koşulları ve sürekli tekrar eden alışkanlıklar üzerine aşksız bir hikâyedir. Karla ve kireçle kaplı bembeyaz madenci kasabasında prefabrik evlerde oturup madende çalışan iki erkek kardeşin sevme ve sevilme ihtiyacı yalnızca iki kardeşin arasını açmakla kalmayacak, karlı kaplı yerleşim bölgesinin dinamiklerini alt üst edecektir. Prömiyerini yine Cannes’da yapmış ve İzlanda’nın Oscar adayı olmuş 2019 yapımı ikinci filmi Beyaz, Bembeyaz Bir Gün / Hvitur, Hvitur Dagur’ adalar ülkesinin yine ücra bir kasabasında geçen keder, yas, delilik, koşulsuz sevgi ve yine toksik erkeklik üzerine sert kabuğunun altında hüzünlü bir öykü anlatır. Yönetmen,Tanrının Unuttuğu Yer’de uluslararası başarı kazanmış bu iki filmin başrol oyuncularını bir araya getirmiş ve vahşi doğa koşullarında zorlanan bireylerin ahlaki ikilem sorununu tartışmaya açıyor. İzlanda’da doğmuş, Danimarka’da eğitim görmüş ve aile kurmuş sinemacı, parçası olduğu iki komşu ülkenin çelişen dünyasını ustalıkla irdelediği filminin ‘İzlanda’ya bir aşk ve nefret mektubu olduğundan’ söz ediyor bir söyleşisinde. Zorlu tabiat şartlarının toksik erkekliği bilediğinin altını çizerken, ikinci bölümde devreye giren kadın karakterlerin bu yaşanması zor topraklara sunduğu inceliği vurguluyor. Beyaz, Bembeyaz Bir Gün’de parlayan -aynı zamanda yönetmenin gerçek hayattaki kızı olan- ödüllü yetenek Ída Mekkín Hlynsdóttir canlandırdığı sanatçı ruhlu doğa aşığı Ída karakteriyle Pálmason’un ideal karakteri olarak bir kez daha öne çıkıyor.
İzlandalı yönetmen Danimarkalı genç rahibin fotoğraf makinesi ile yöre ve yabanıl halkı kayda almasına paralel olarak yaklaşık 2,5 saat uzunluğundaki filmini 35 mm klasik akademi ölçüsünde çekmiş. Seyirciden emek isteyen ve her karenin bir fotoğraf güzelliğindeki yapıtının iki yıla yayılan ve sabır isteyen çekimlerinde vahşi ve güzel doğada mevsimlerin ve zamanın geçişini ustaca kurgulamış. İnanç, ruhanilik, erkeklik, ahlâki ikilem ve kolonyalizm üzerine tartışan, Maria von Hausswolff’in büyüleyici görselliği ve Tayvanlı Alex Zhang Huntai’in hipnotik müziğiyle gönüllere yerleşen yılın en iyi yapımlarından biri ‘Tanrının Unuttuğu Yer’. Werner Herzog’un 1972 yapımı klasiği Aguirre, der Zorn Gottes’ ile yakın akrabalığı bulunan filmi mümkünse beyazperdede izlemeye çalışın.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
75. Cannes film Festivali’nde dünya prömiyerini yapan Hlynur Pálmason imzalı yılın en iyi yapımlarından TANRININ UNUTTUĞU YER / Godland,19. yüzyıl sonlarında Danimarka’nın kolonisi olan İzlanda’nın ücra bir köyüne kilise inşa etmek üzere misyoner olarak bölgeye giden genç din adamının çetin…devamı
Yaz aylarının belki de en sıcak hafta sonunda keyifle izlenecek son Tom Cruise aksiyonunda bu kez düşman yoldan çıkmış vatansız bir yapay zeka. Akasya'nın buz gibi soğutulmuş IMAX salonu ya da Kanyon'un geniş perdesi türün sevenlerini bekler. Büyük yıldızlar devrinin…devamı
Berlin Film Festivali'nden, olağanüstü sanatsal katkı ödüllü, Disco Boy sömürgecilik ve miilitarizm karşıtı söylemini efsunlu bir görsellik ve elektronik müziğin tekinsiz tınıları ile desteklemiş. Farklı bir duyusal evren içinde kaybolmak isterseniz bu şaşırtıcı ilk filmi beyazperdede, mümkünse Kadıköy sinemasında izlemenizi…devamı
Miyazaki'nin değerli mirasının izinden yürüyen 'SUZUME' cehennemin kapılarını kapatmak üzere yola çıkmış yürekli gençlerin fantastik öyküsünü anlatıyor. Kader seçimine saatler kalmışken, duygularımıza bu denli tercüman olan bir filmle karşılaşmak az şey değil. Doğal felaketlerle sarsılmış Japonya'nın yaralarını sarmak üzere anime'nin…devamı
"Neden sigara dumanı asla sigaraya geri dönmez? Neden moleküller birbirinden uzaklaşır? Neden dökülen mürekkep damlası yeniden kullanılmaz? Çünkü evren, harcama ve israfa doğru hareket eder. Bu, kullanılmaz enerji miktarı ilkesidir. Evrenin eğilimi, çoğalan düzensizliğe doğru evrimleşmektir. Kullanılmaz enerji miktarı ilkesi…devamı
Alman sinemacı Philipp Stölzl tecrit edildiği otel odasında psikolojik işkenceye tabi tutulan noter Josef Bartok'un gerçek ile düş arasında gidip gelen kabus dolu günlerini iki farklı mekan ve zaman dilimine uğrayarak başarılı bir şekilde yorumlamış. Satranç / Schachnovelle, Stefan Zweig’ın…devamı
Animasyon tutkunları için Pixar'ın son harikası 'Elemental' sinemalarda. 76.Cannes Film Festivali'nin kapanış filmi olarak dünya prömiyerini yapan filmde, Koreli yönetmen Peter Sohn kendi deneyiminden yola çıkarak evrensel göçmenlik ve ayrımcılık sorununu ince bir işçilik ve etnik ses bandı eşliğinde sunuyor.…devamı
Çağımızın en özgün yaratıcılarından Wes Anderson bu yıl Cannes'da ana seçkiye dahil olmuş son harikası 'Asteroid City' ile bizleri kendi evrenine davet ediyor. Müthiş sinematografisi, ünlü oyuncuları ve binbir detay barındıran senaryosu ile ikinci kez izlemeyi arzu ettiren yapımlardan. Çoklu…devamı
Cannes Film Festivali resmi seçkisine kabul edilen ilk Pakistan yapımı olan Joyland, ülkemizde gösterime girdi. Yönetmen Saim Sadık doğup büyüdüğü memleketin tutsak insanlarına öfkeyle değil, incelikli bir şefkatin gizleyemediği derin bir hüzünle bakarken insanlık, cinsellik, özgürlük hakkında sorularına yanıt arıyor…devamı
Basit öykülerden yola çıkarak insan ruhunu neşter altına yatıran İranlı filozof sinemacı bu şimdilik son çalışmasında ustaca çizdiği karakterlerini bir kez daha zaafları ve erdemleriyle bir ahlâk ve vicdan sınavına tabi tutuyor. Dünya sinemasına başyapıtlar armağan etmiş olan Asghar Farhadi’nin…devamı