(@) - Raf

oldukça şahsi bir geçememişlik öyküsü farkına varabildiğim nüanslarda yeniden doğdum gözlerimi dolduran yeni sebepler buldum bir gün annemin portakallı revanisini yerken tekrardan tat alabildiğimi fark ettiğim, denizde gözlerim kapalı sırtüstü yüzerken bu anı tüm duyularımla deneyimleyebildiğim için doğru mercisini bulamadığım…devamıoldukça şahsi bir geçememişlik öyküsü farkına varabildiğim nüanslarda yeniden doğdum gözlerimi dolduran yeni sebepler buldum bir gün annemin portakallı revanisini yerken tekrardan tat alabildiğimi fark ettiğim, denizde gözlerim kapalı sırtüstü yüzerken bu anı tüm duyularımla deneyimleyebildiğim için doğru mercisini bulamadığım bir şükran duyduğum an gibi, en yakın arkadaşımın, saçlarının uzamasını izlemek güzel dediğinde yolculuğuma eşlik edenlerce kucaklanılmış hissettiğim an gibi, eskiden yaralarımı ve dazlak kafamı kamufle etmek için kullandığım bandanaları, kaşındıran peruğumu bir daha ihtiyacım olup olmayacağına dair tereddüt olmaksızın çöpe attığım, her doktorun sıkı tembihi olan yürüyüş reçetesini uygulamak için babam tarafından sürüklenerek teptiğim güzergahın birebir aynısını tekrardan bu sefer sızlanmadan ve dimdik yürüdüğüm andaki gibi, bana bütün bunların kayıt altına alınmaya değer olduğunu söyleyen bir ses duydum. kimi zaman da çetelesini tuttuğum kayıplara göz atıp bütün bu anları unuttum. heniz hastalıkla lekelenmemiş olan çocukluk hallerimden bir fotoğrafla, annemin artık toz bezi yaptığı babamın eski tişörtünün bize tedavi protokolü açıklandığında onu üzerindeyken parçaladığı anı çağrıştırmasıyla, yolda benimki gibi kayıpları olmaksızın benim küçük başarılarımdan nicelerini elde edenlerin acıyan bakışları altında, sıfır noktasında kendimi buldum. geçmiş olsun mu? geçmiş oldu mu? geçmişi; mercek altındayken herkeste olduğu gibi nostaljik duygularla beraber, ya aştığımı sandığım şeylere gururla gülümseyerek ya da yüzüme geçirilmiş bir poşetmişçesine kısıtlanmış hissederek karşılıyorum. iki türlü de burnum sızlıyor. geçmişi geçemiyorum, o çok hızlı. küçükken mandalları kulak mememe küpe olarak taktığım ve çok acıtmasına rağmen çıkarmadığım o çocukluk inadıyla, geçmişin pençe izlerini onur madalyası ya da bir kolye gibi takıyorum. üfleyince hala yanıyor ama bende çok güzel duruyor. eylül

sircafanusta_ 1 year ago

Beyaz Zakkum

Peter Kosminsky

8 Gönderi

sonu itibariyle beni çok etkiledi. kendi ağzından annesine ait olmanın bedelini ödemiş olan bir genç kız. annenin kanda yavaşça salınan bir zehre dönüşen sevgisi. hala görünmez bir kordonla bağlı gibiyken o’ndan kurtulmanın gerekliliği. "In a perverse way, I was glad…devamı

sircafanusta_ 1 year ago

bir şeyleri abartmaya ve kendi hafızanı yanıltmaya meyillisin dedi yakınlarda annem. herhangi bir trajedi anlatıcısının olması gerektiği gibi diye eklemedi. bana hikaye anlatıcısı olmak için doğmuşum gibi geliyor ve sırf bu yüzden de yurtsuz kalmam gerekiyor. sanki ait olamadıkça kalem…devamı

sircafanusta_ 1 year ago

Böyle Yaşıyoruz Artık

Susan Sontag

2 Gönderi

hastalıkla ilgili beni sarsan tespitleri olan bir kadın. metafor olarak hastalık yazısı duraksattı sık sık. üstüne bu öyküyü okudum. hastalıklarla ilgili problematik metaforların varlığına işaret etmesiyle cüretkâr. “hastalık, asla yalnızca hastaya ait değildir” diye yazar kitabın arkasında. tıp bilimine dair…devamıhastalıkla ilgili beni sarsan tespitleri olan bir kadın. metafor olarak hastalık yazısı duraksattı sık sık. üstüne bu öyküyü okudum. hastalıklarla ilgili problematik metaforların varlığına işaret etmesiyle cüretkâr. “hastalık, asla yalnızca hastaya ait değildir” diye yazar kitabın arkasında. tıp bilimine dair birtakım düşüncelerime tercüman olan AIDS ve Metaforları bölümünden bazı yerleri alıntılıyorum: (ancak kanser,tüberküloz ve delilikle ilgili metaforlara dair eleştirel bakışını ifade ettiği yerler de incelenmeye değer) katastrofik bir terminolojiye sahibiz. tamamıyla “olgunlaşmış” bir virüs derken botanik ya da zooloji alanından seçilen metaforlar AIDS’te gelişmeyi yani evrimi norm,kural haline getirmektedir ve bu metafor olguyu onaylamaktan çok daha fazlasını yapar; kaçınılmazlık düşüncesi eker, zaten köklü bir eğilim olan kaderciliği pekiştirir. klinik tıbbın çok değerli bir yaklaşımını yansıtan “enfeksiyona uğramış ama hasta değil” (vücudun pek çok enfeksiyonu “barındırdığı”) düsturunun yerini giderek, bilimsel gerekçeleri ne olursa olsun, antibilimsel “pislenme” mantığını canlandırmak anlamına gelen ve “enfeksiyona-uğramış-ama sağlıklı” saptamasını kendi içinde çelişkili bir terim durumuna dokan biyomedikal kavramlar almaktadır. en güncel biyomedikal testlerle, yeni bir “ömür boyu paryalar sınıfı” (“geleceğin hastaları”) yaratmak artık mümkündür. gelişkin tıbbi testlerin kaçınılmaz bir şekilde endüstriyel bir karakter taşıdığı göz önüne alındığında, haftalarca süreye yayılabilecek bir zamanın geçmesini gerektirebilir: kendilerine dair ya ölüme ya beraate hükmedilmesini bekleyenlerin gözünde ıstırap verici bir gecikme. hatta pek çok insan, bu hükümle yüz yüze gelme, gelecekte kendisine ayrı bir muamele yapılmasına, daha da kötüsü, kendini kaderin insafına teslim etmesine yol açabilecek bir listeye dahil edilme korkusundan dolayı test yaptırmaktan kaçınmaktadır. yine tahmin edilebileceği şekilde, batıl inançlar ve tevekkül de, bazı AIDS’lilerin antiviral kemoterapiyi reddetmelerine ve genellikle “alternatif tıp” gurusunun yönlendiriciliğinde, kendi kendilerini iyileştirecek yöntemler aramalarına yol açmaktadır. oysa sıskalaşıp iyice zayıflamış bir bedeni iyileştirmek üzere makrobiyotik bir diyetin mucizelerinden medet ummak, AIDS tedavisinde, John Donne’ın çağındaki “bütüncül” tıbbi tedavi tercihi olan kendini hacamat ettirmekten medet ummaya eştir.

sircafanusta_ 1 year ago

şarkı mırıldanmaktan siperlere “o her yere dökülen saçlarını süpür!”deyişinden evinde zerresiyle bile kalıntımı istemediği anlaşılırdı tatil zamanları kendi evime misafir çocuğu olurdum ben ayrıldıktan sonra odamı alelacele temizliğe girişmesiyle sanki musallat olmuş bir ruhu kovalamaya çalışırdı git derdi her hareketi…devamı

sircafanusta_ 1 year ago

Görünüşe göre bizim kendini korumaya dair net bir fikrimiz yok; ne bir ahlak anlayışımız, ne sosyal bir zorunluluğumuz, ne otomatik yurttaşlık bilincimiz, ne de kendimizin dışında bir şeye karşı sorumluluk hissimiz var. Ve her ne kadar yalnızca kendine dayanmak en…devamı

sircafanusta_ 1 year ago

I have also lost the conviction that lights would always turn green for me, the pleasant certainty that those rather passive blessings—good health, a level head, a nice nose, the right instincts—would somehow come my way. Işıkların hep benim için…devamı

sircafanusta_ 1 year ago

annie ernaux kitapları gibi görece kısa ama modern klasik romancılığının önemli örneklerinden sayılabilecek kitap önerileri alabilir miyim acaba?

sircafanusta_ 1 year ago

Bir Kadın

Annie Ernaux

12 Gönderi

anne-kız ilişkisinin evrensel örüntüler izlediğine dair kanıt. “elbette bu kitap ne bir yaşamöyküsü ne de bir roman, belki edebiyat, sosyoloji ve tarih arasında bir şey. baskıcı bir çevrede doğan ve bu çevreden çıkmak isteyen annemin tarihin bir parçası olması gerekiyordu…devamı

sircafanusta_ 1 year ago

Ev Kadınlar Seks

Margit Schreiner

3 Gönderi

adamın sanrılar eşliğinde çarpıtılmış olarak sunduğu gerçekliğe rağmen, eril monoloğunun ardından kadına ses verilmesine gerek kalmadan olanı olduğu gibi idrak etmeyi sağlayan bir evlilik hikayesi.