Yalnızca rahmiyle var olabilen kadınlar. İki ayaklı rahimler. Korkunç bir düzenin “normal,olması gereken” olarak dayattığı dehşetengiz olgular,inançlar. Şiddet dizi boyunca bağırarak işlenmemiş; kurallarla, sessizlikle ve statüyle içselleştirilmiş. Bu düzenin tek kurbanları damızlık kızlar değil, bu düzeni kuranlar bile (Serena joy,eşler)…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Dizide mizah,suçluluk duygusunun üzerini örten bir örtü gibi işleniyor . Karakter geçmişte yaşadığı yasları kendi suçuymuş gibi görüp,hissediyor.Kendince yaşadığı bu duyguyla baş edemediğinden birinin onu gerçekten tanıyıp içindeki bu duygularla yüz göz olmasından onu bir bakıma “çıplak”bırakmasından korktuğundan yakın ilişki…devamı
Kadındır kalabalıkları var eden. Doğanın betimiyle insanın mevcudiyetini anlatan müthiş bir eser. Bir nakış nasıl ilmek ilmek işlenirse insanoğlu da ilmek ilmek işlenir.Atılan her bir ilmik ya şeytana aittir ya ilaha.İlah tarafından işlenen bir nakış insana bir benlik bir omurga…devamı
Bir gülüşün ardında yatan ızdırabın kimseye görünmemesi ne acı. Bu denli kıymetli insanların hayatlarını izlemek fırsatını bulmak çok değerli çok anlamlı. sinemaya adeta ömrünü harcamış birini yine sinemada izlemek bırakabileceği en büyük miraslardan biri olmalı. Bu denli tek düze hale…devamı
Korkunun yalnızca bir anlık olmadığı,trajedilerle “hissettirildiği” filmleri izlemeyi seviyorum.Her duygunun tesiri uzun sürdüğü gibi korku ve dehşet de uzun süre bünyenizde yer alabilir. Akran yönelimi,din ve ailenin yalnızca birer olgudan ibaret olmadığını hayatınıza farkınızda olmadan nasıl kalın sınırlar çektiğini gösteren…devamı
İnsanı insan gibi yaşamaktan alıkoyan ne varsa hepsinine karşıyım.kişinin kararları,seçimleri üzerinde nihai güç olduğunu,bunları belirleyebileceğini sanan her türlü kişiye,kuruma,devlete karşıyım.belgeselde de sık sık insanların yaptıkları “pislikleri”; “onur,namus,emek,haysiyet,hak” gibi kavramlarla meşrulaştırmaya çalıştıklarını görüyoruz.bu ve daha nice kutsal kavramlar bir insana başka…devamı
Dokusu olan filmler her daim içinde bir emare taşır.İzleyene emanet edeceği bir emare.Wes Anderson filmlerinin bir çoğu gibi.Andersonın filmlerini,filmin ilk dakikasında onun eseri olduğunu anlarsınız.Onun sineması gerçek dünyadan ziyade yarattığı kusursuz gerçekliktir.Yalnızlık,aile,büyüme gibi ağır konuları olabildiğine pastel renklerle ve absürt…devamı
Kardeşlik bağı.Kardeşlerin yazgılarının aynı karından pay edildiğine inanırım.Parça parça da vardırlar ama asılları bütündür.Dünya değişir,kardeşler ayrılır,uzaklaşır ama aynı kandan gelen bağ,yerini unutmaz.Anne baba ve çocuk arasındaki bağdan da öte bulurum kardeşliği.Anne baba çocuğu bizzat ister ve sever,parçasıdır,yaratıcısıdır.Lakin kardeş bir denk…devamı
Yalnızlık bir bedene ihtiyaç duymaz,anlaşılmaya açtır o,merak edilmeye,dinlenmeye,tahammül edilmeye.Yalnızlık dendiğinde genelin aklına somut yalnızlık gelir,etrafında birilerinin olmaması gelir.Kalabalıkta yalnız olmak mümkün degil midir?Gürültü içinde sessizlik,hengame içinde dinginlik olamaz mı? Theodore Twombly,insanlarla konuşamadıklarını bir yazılımla konuşuyor onunla hal çaresine bakıyor. Samantha’yı…devamı
Her sahnesinde farklı bir duygu yeşerten müthiş yoğun bir filmdi. Filmde baba figürü sürekli “yok”. Fiziksel olarak yok,dayanak olarak yok,oğlunun ölümünde yok. Bu da Hamlet oyunundaki kaybolmuş baba figürüyle(hayalet),eksiklik,yetememezlik hisleriyle paralel işlenmiş.Yani gerçekte Shakespeare oğlunu kaybetmişken “Hamnet”’te Hamlet babasını kaybeder.…devamı