İzlenen her filmin yorumu yapılmaz ama bazıları gerçekten gerekli. Anayurt Oteli filmini izlerken Macit Koper'in sinir bozucu sakinliği ve yürüyen bir ölüden farksız oluşu, filmin sinematografisinin sadeliği, korkuyu sıradanlığın arkasına sinsice yerleştiriyor. Hayatımda beni en çok etkileyen filmdi, iyi bir…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Tutku İmparatorluğu (Empire of Passion, 1978), Nagisa Oshima’nın bastırılmış arzular, suç ve vicdan azabı üçgeninde ördüğü görsel bir ağıt niteliğindedir. 19. yüzyıl Japon taşrasının boğucu atmosferinde geçen film, yasak bir tutkunun cinayete ve sonrasında hayaletlerin gölgesinde süren bir vicdan azabına…devamı
Bedenin özgür ama ruhun, gözleri kör bir sevdanın kafesine tıkılmış. Peki bu kafesin adı ne; aşk mı, arzu mu? Bu sorunun cevabını gerçek mi size verecek, yoksa kurgu mu? Tahere; filmi izlediğimde, seninle aynı kökten gelen bir ismi taşımak ağır…devamı
Bazı filmler sıkıcı başlar ama sonuna geldiğinizde "ne olur bitmesin" dersiniz. Bazı filmler de güzel başlar, bir sanat filmi imajı yaratır ama sonunda "bunu izleyeceğime gidip elekle su toplasaydım" dersiniz. İşte tam da ikinci duruma uygun bir film. Dünyanın en…devamı
Kesik Yerinden Bakar Umut Sabahın ilk ışığı duvarı yalarken, yüzümde uyumamış gecelerin ağırlığı vardı. Ne rüyalar uğramıştı ne de kabuslar. Sadece boşluk, başucumda bekleyen suskun bir cellat gibi oturuyordu. Zaman, her geçen gün biraz daha bilenmişti içimde. Sessizce döndürdüğüm takvim…devamı
"Bazen unutuveriyoruz, aslında çoğu zaman karanlıkta tökezleyerek ilerlediğimizi. Sonra birden bir ışık yanıyor — ve ortalığa yayılmış bir suç ortaklığı beliriyor." Marty Baron
"Diagnosis", izleyiciyi Sovyetler Birliği'nin baskı dolu atmosferinde bireysel aklın nasıl sistematik olarak bastırıldığına dair karanlık bir yolculuğa çıkarıyor. Film, "yavaş şizofreni" adı verilen siyasi bir etiketi, devlete muhalif bireylerin susturulmasında kullanan rejimi merkezine alıyor. Ana karakter Andriy, idealleri ile ailesi…devamı
Bir ormanın karanlığında işlenen suç, dört ayrı anlatıyla yeniden doğar. Her biri kendi gerçeğini savunur; her biri kendi yalanında haklıdır. Kurosawa’nın Rashomon’u, yalnızca bir cinayet öyküsü değil, hakikat duygusunun çöküşüdür. Bu filmde hukuk, tanıklığa değil anlatıya yaslanır; ama her anlatı,…devamı
Ingmar Bergman’ın Persona filmi, kimliğin kırılgan doğasına dair sessiz ama çarpıcı bir çığlıktır. Lacan’ın “ayna evresi” teorisiyle bakıldığında, film yalnızca iki kadının değil, tekil bir benliğin bölünmüşlüğünü anlatır. Elisabet’in suskunluğu, Alma’nın konuşkanlığına ayna olur. Ancak bu ayna, bir yansıma olmaktan…devamı
Görünmeyen ellerin yön verdiği bir perdedir bazen medya; ışığını suçlunun değil, kurbanın üzerine düşürür. Ekranlar, adeta masumiyetin üzerine gölgeler düşürürken; kirli düzenin içindeki gerçek aktörler gözden kaçar. Bu belgesel, yalnızca bir ekran anlatısı değil; karanlığın içinde yankılanan bir çığlıktır. Uyuşturucu…devamı