ebrar ₍˄·͈༝·͈˄₎ฅ˒˒ (@tragedia)

Spoiler içeriyor "Sen yarattığım en muhteşem sanat eserisin." Başyapıt kdramalardan biridir. Rahatsız edici atmosferi sayesinde gerilim arayanları asla üzmeyen ve abartmaksızın her dekorunda, repliğinde ve eylemde ayrı bir anlam ve sembol içeren bir seri. Bunlardan biri ve en barizi tüm dizi boyunca…devamı"Sen yarattığım en muhteşem sanat eserisin." Başyapıt kdramalardan biridir. Rahatsız edici atmosferi sayesinde gerilim arayanları asla üzmeyen ve abartmaksızın her dekorunda, repliğinde ve eylemde ayrı bir anlam ve sembol içeren bir seri. Bunlardan biri ve en barizi tüm dizi boyunca dizinin asıl adı ve aynı zamanda Sartre'ın bir sözü olan "Hell is Other People" yani "Cehennem Başkalarıdır"ın Jongwoo için (ve aslında diğer karakterler için de) tekrar tekrar yaratılması. Etrafındaki -Moonjo hariç- istisnasız herkes Jongwoo için onu anlamayan, sıkıntıya düşüren kişiler. Endişelerini abartı gören ve onu yalnızlığa iten kız arkadaş, kendisini küçümseyen ve sinirini bozan iş arkadaşları, paranoyasını tetikleyen ve alanını ihlal eden ürkünç Eden goshiwon sakinleri. Bunların hepsi Jongwoo için dizinin başlığını mütemadiyen ona hatırlatan ve Jongwoo'nun "asıl benliğini" ortaya çıkaran unsurlardı. Asıl benliğini dedim çünkü zannımca son bölümde sadece delirmeye sürüklenmiş değildi, kendiydi de. Dizi boyunca Jongwoo'nun şiddet dürtülerine sahip olduğunu görüyorduk. Bunu hem kurduğu şiddet fantezilerinden, hem de askerlik anılarından anlayabiliyoruz. En sonunda ise tüm dizginleri bıraktı, dizide kendini en çok anlayan ve belki de kendine en çok benzeyen kişiye dönüştü, yani Moonjo'ya, ya da Moonjo'nun en büyük sanat eserine. Moonjo'nun, kurbanlarının dişlerinden yaptığı bileziği Jongwoo'ya vermesi sanki bir halefiyet sembolü gibiydi. Genel kanının aksine gittikçe deliren değil, asıl benliğinin kilidini açan bir insanı izliyorduk. Dizideki anlatılmak istenen asıl mesele bu diye düşünüyorum -yine de farklı yorumlara da açık ve bence diziyi keyifli yapan şeylerden biri de bu-. Ancak başka pek çok sembol ve anlam ile dolu, o yüzden üzerine analiz okuyup izlemek ve düşünmek aşırı keyifli. Bir daha izlediğimde daha bilinçli bir şekilde her noktasına dikkat ederek izlemek istiyorum. [Analiz konusunda "her noktası sembol ile dolu" demem reddit'te oluşturulmuş, dizinin sonunu ve genel anlamda diziyi analiz eden bir paylaşım dizisine de dayanıyor. Diziyi daha iyi anlamak istiyorsanız okumanızı çok tavsiye ederim!! Daha çok sevmeme sebep olduğunu söyleyebilirim.] Son nokta olarak, buradaki yorumlardan gördüğüm kadarıyla dizi ilk bakışta bazıları için saçma ya da anlamsız gelebilir ancak saçma deyip geçilemeyecek kadar ince işlenmiş bir kurgusu var. Pek çok parça, ilk bölümler dahil, anlatılmak istenenler için gerekliydi. Temposu ve atmosferi de herkese hitap etmeyebilir elbette, ancak benim için şaheser bir psikolojik gerilim dizisi olarak kalacak.

tragedia 2 weeks ago

ya geçen bi kdrama görmüştüm burada. tüm yorumlarında ne kadar eğlenceli olduğundan falan bahsediliyordu ama izleyeceklerime kaydetmemişim bulamadım. ne olabileceği hakkında fikri olan var mı 😭

tragedia 3 weeks ago

üstteki "sorun bildir" kısmından uygulama hakkındaki isteklerimden bahsetmiştim ve yazdığım maddeleri gerçekten okuyup tek tek cevap yazmışlar çok şaşırdım. umarım daha da gelişir bu uygulama

tragedia 3 weeks ago

Bayan Peregrine'in Tuhaf Çocukları

Tim Burton

103 Gönderi

zamanında izledikten sonra filmdeki canavarlar yüzünden kabus gördüğüm film

tragedia 4 weeks ago

Naomi: Bir Aptalın Aşkı

Cuniçiro Tanizaki

3 Gönderi

Batılılığa takıntılı, ayak fetişisti, mazoşist ve yearner bir adamın zihninden geçenler bunlarmış demek "O zaman bırak atın olayım. Bir zamanlar yaptığın gibi bin sırtıma ve sür beni. Hiç olmazsa o kadarını yap!" Ne okuduğumu sorguladığım zamanlar oldu ama bahsettiğim türden…devamı

tragedia 1 month ago

6 Süper Kahraman

Don Hall

47 Gönderi

Hikayesinin gidişatı çok tahmin edilebilir bir animasyon ama Baymax o kadar tatlı ki görünce ağlayasım geliyor. Baymax'ten dolayı çok seviyorum. Keşke Baymax'in ponçik hâlini daha çok görseydik

tragedia 1 month ago

Şu uygulamayı bazen sadece kız kıza kullanalım istiyorum. Erkeklerin burada bile sarkıntılık yapması inanılmaz gerçekten. Yapmayanlar alınmasın da.

tragedia 1 month ago

Mushoku-tensei ~Isekai ittara honki dasu~

Hiroki Hirano

9 Gönderi

İğrenç karakterler yüzünden 3. bölümde bıraktığım anime. Ana karakter 30'larındayken fantastik bir dünyaya reenkarne oluyor. Ancak reenkarne olduğu dünyada eski hayatının tamamen bilincinde, yani aslında yaşı 34'ten devam ediyor gibi. Yeni hayatında 10 yaşlarına geldiğinde ise hâlâ amca ruhu içindeyken…devamı

tragedia 1 month ago

A Business Proposal

Seol Hee Han

90 Gönderi

Dizinin ilk yarısı çok eğlenceliydi. Hatta romantizm için değil komik olduğu için izliyordum. Romantizm için izlemememin bir nedeni de erkek ana karakter. Sonradan insanlaşmış olabilir ama baştaki kaba, kibirli, kendini beğenmiş hâlini görmek delirtiyordu ve olduğu sahneleri atlayasım geliyordu... Bir…devamı

tragedia 6 months ago

Gece Yarısı Kütüphanesi

Matt Haig

290 Gönderi

Spoiler içeriyor "Hayatta kalıplar var... Ritimler. Bir hayatta kendimizi köşeye kısılmış hissettiğimizde, hüznün, trajedinin, başarısızlığın ya da korkunun, tek bir varoluşun ürünü olduğunu düşünmek çok kolay. Yalnızca yaşamanın değil, belli bir şekilde yaşamanın sonucu olduğunu düşünmek. Demek istediğim, acıya karşı bağışıklık kazanmamızı…devamı"Hayatta kalıplar var... Ritimler. Bir hayatta kendimizi köşeye kısılmış hissettiğimizde, hüznün, trajedinin, başarısızlığın ya da korkunun, tek bir varoluşun ürünü olduğunu düşünmek çok kolay. Yalnızca yaşamanın değil, belli bir şekilde yaşamanın sonucu olduğunu düşünmek. Demek istediğim, acıya karşı bağışıklık kazanmamızı sağlayacak bir yaşam tarzı olmadığını anlasak, her şey çok daha kolay olurdu. Mutluluğun doğasında acının da olduğunu. Biri olmadan diğerinin de olamayacağını." Bu kitabın herkesin çok sevdiğini duyduğum için merak ediyordum, geç kalmış da olsam okumak istedim. Hiç kötü bir ön yargım yoktu ama belki de zihnimde çıtayı yükseltmiştim ve maalesef kitabı beğenemedim. Kitap vermek istediği mesajı çok açık bir şekilde veriyor. Bu yüzden didaktik hisettiriyor ki hiç hoşuma gitmedi. Belki bu benim tercihlerimle ilgilidir ama bir mesaj verilmek isteniyorsa bence bu hissettirilmeli, direkt söylenmemeli. Matt Haig’in daha önce “İnsanlar” kitabını okumuştum (bence bu kitabı daha güzel ve Gece Yarısı Kütüphanesi’nden daha ünlü olmalı) ve o kitabındaki mesajını beğensem de onda da açıkça belirtmesinden hoşlanmamıştım. Aynı zamanda ana karakter kadının ve yazarın yaptığı tespitler, ilham verici konuşmalar 10 yaşında ulaştığımız fikirleri o ilk kez bulmuşçasına havalı bir şekilde ifade etmeye çalışıyormuş gibi geliyor kulağa. Onun haricinde kadın muhtemelen bir sürü çoklu evren yaratabilmek için çok yönlü yazılmış. “Yüzmeyi, müzik grubunda olmayı, buzul bilimci olmayı başaramadım.” gibi pişmanlıkları var. Garip olan hepsinde inanılmaz yetenekli ve bu şeyleri yaptığı evrenlere girdiğindeyse her seferinde bunun en iyisi oluyor. Olimpiyatlara katılıyor, çok ünlü bir müzik grubunda yer alıyor, buzul bilimci olup kuzey kutbuna gidiyor. Bunun gibi durumlar herhangi bir insanın empati kurabilmesinden çok uzak. O yüzden daha hayatın içinden, daha düz pişmanlıkları olmalıydı bence. Bu pişmanlıkları aynı zamanda başkalarının onun üzerinde talep ettikleriyle ilgili, bunu fark etmesi güzeldi yalnızca. Yaşadıklarından beni etkileyen tek evren ise kedisinin ölmediği yaşama gitmek isterken orada yine de kedisinin öldüğü evrendi. Ana karakter asıl hayatında kedisine göz kulak olamadığı için trafik kazasında öldüğünü düşünüyordu ve kendisini suçluyordu. Meğer kedi zaten hastaymış, sahibi için evden uzaklaşmış ve bu suçlamalar beyhudeymiş. Bazen keşke farklı davransaydım dediğimiz bir yaşam hiç de tahmin ettiğimiz gibi olmayabiliyormuş. Sonu ise ayrı klişe ve aşırı beklendikti maalesef. Daha farklı nasıl yapılabilirdi bilmiyorum ama kitabın didaktik doğası başka türlüsüne izin vermiyor diye düşünüyorum. Kitabın yazımına gelirsek ben Matt Haig’in yazım tarzını sevmiyorum zaten. Sade yazmak sanırım ustalık işi. Acemi gibi de görünebilirsiniz, kelimelerle ustalıkla oynayan biri de. Bu çeviriyle ilgili bir durum da olabilir elbette. Çünkü bazı yerlerde kelimesi kelimesine çeviri yapılmış. “Bilmemne tam bir aydınlanmaydı.” diye bir cümle kimse kurmaz Türkçede. Kulağımı öyle tırmaladı ki anlatamam. Vermek istediği mesaj güzeldi. Başka ihtimalleri düşünerek pişmanlık içinde ah çeksek bile kendi yaşadığımız evrenin güzelliklerini görebileceğimizi ve sevebileceğimizi gösteren bir kitaptı. Geçmiş seçimlerimiz için pişmanlık duymaktansa kendi evrenimizde en iyisi olmamız için umut aşılamaya çalışan bir kitaptı. Kitap bu mesajı benim bu cümlelerimden daha iyi aktarıyor tabii. Ben bu kitabı okumak için geç kalmış olabilirim, eminim daha küçükler için ilham verici olmuştur. O kadar eleştirsem de kitabın alıcısı ben olmadığım için beğenmedim belki de. O yüzden daha fazla bir şey demeyeceğim.