(@) - Raf

Her renk için bir metaforum var. Uzun zamandır insanları böyle anlamlandırıyorum hayatımda. Kişiliğimde her rengi barındırdığımı düşünürdüm. Son zamanlarda bu renkler karanlık, istemediğim tonlarda yoğunlaşmaya başladı. Geçmişle cebelleşiyorum, şimdinin tadı yok, gelecek belirsiz... İnsan neden bile bile üzer kendini? Mutsuzluğu…devamı

tucurinca 1 year ago

"Ben hayatımda bir seni sevdim Eyşan. Sen beni aldattın, kandırdın, sattın... Ben yine sevdim. Dünya üzerinde kimse, birazcık gururu olan kimse bakmaz yüzüne. Ben hâlâ doyamadım bakmaya." DİZİ | EZEL

tucurinca 1 year ago

Hiç bilmediğim bir şehrin kalabalığında kaybolmuş gibiyim. Çevrem insanlarla dolu, yapayalnızım.

tucurinca 1 year ago

"Söz, insana düşündüğünü gizleyebilsin diye eriştirilmiştir." Bazı hisleri zihnimde bile kelimelere döktüğümde dokusu bozuluyormuş gibi hissediyorum. Keza herhangi birine aktarırken daha da artıyor içimdeki anlamıyla dile gelenler arasındaki uçurum. Yazmakta olduğum şu minik paragraf bile zihnimdekinin farklı bir yansıması. Bu…devamı

tucurinca 1 year ago

Koro

Christophe Barratier

68 Gönderi

Spoiler içeriyor Koro, kötü yönetilen bir yatılı okula yeni atanan müzik öğretmeninin, buradaki sorunlu öğrencilerin yaşamlarını müziği kullanarak etkilemesi anlatmaktadır. Film, Pierre Morhange’ın annesinin cenazesine gittiğinde, arkadaşı Pépinot’tan müzik öğretmeninin de ölüm haberini almasıyla başlar. Pierre arkadaşından öğretmeninin tuttuğu ve kendisine bıraktığı…devamıKoro, kötü yönetilen bir yatılı okula yeni atanan müzik öğretmeninin, buradaki sorunlu öğrencilerin yaşamlarını müziği kullanarak etkilemesi anlatmaktadır. Film, Pierre Morhange’ın annesinin cenazesine gittiğinde, arkadaşı Pépinot’tan müzik öğretmeninin de ölüm haberini almasıyla başlar. Pierre arkadaşından öğretmeninin tuttuğu ve kendisine bıraktığı günlüğü alıp okumaya başladığında, zamanda geri dönüşler yaşanır. Fond de l’Etang, sorunlu erkek öğrencilere yatılı eğitim veren bir okuldur. Okul müdürü Rachin, asıl hedefi eğitimci olmak olmayan biridir. Öğrencilere karşı etki – tepki ideolojisiyle yaklaşır. Onlara sert, katı, acımasız ve anlayışsız bir tutum sergilemektedir. Müzik öğretmeni Clément Mathieu, bu okula atanır. İlk başta tamamen umutsuz ve uğraşılması zor görünen okul çalışanları ve öğrencilerle tanıştığında hevesi kaçar. Ancak bu onu yıldırmaya yetmez. O, daha ilk günden çocukların içindeki ufak ışığı görmüştür. Onlara sanatın diliyle, hakim olduğu müzik bilgisiyle yaklaşmaya karar verir. Nitekim hedefinde başarılı da olur. Bir deneme amaçlı ortaya attığı Koro fikri, öğrenciler üzerinde olumlu bir tesir bırakır. Öğrencilerin bu hali diğer öğretmenlere de yansır ve okuldaki huzursuzluk ortamı bir nebze azalır. Maalesef müdür Rachin sorun çıkarmayı kesmemiştir. Okulda tesadüf eseri gelişen yangın nedeniyle Mathieu’i kovar. Birkaç ay sonra ise kendisinin yaptığı şeyler diğer çalışanları rahatsız eder ve Rachin’i şikayet ederler. Müdür işten alınır. Öğrenciler ise hayatlarına artık daha umutlu bir şekilde devam ederler. Mathieu, öğrencilere kendinin de bildiği en iyi yolu uygulamıştır: müziği. Müzik, bir topluluğun ifade biçimidir. İnsanları birbirine bağlama ve etkileme özelliğine sahiptir. Müzik koro gibi büyük bir topluluk ile beraber işlendiğinde, gerçek etkisini çok daha net gösterir. Anlamlarına dikkat edilmeksizin mırıldanılan notalar, sonunda tüm öğrencilerin az veya çok oranda umutlu hissetmelerine ve içlerindeki boşluğu müzikle doldurmalarına neden olmuştur. Müdür Rachin, etki – tepki ideolojisini savunmaktadır. Bunu uygulama yöntemi yanlış olsa dahi, bakış açısı doğru sayılabilir. Rachin öğrencilere öfkeyi, şiddeti ve “kısasa kısas” tekniğinin olumsuz yönünü gösteriyordu. Öğrenciler onun bu yaklaşımını örnek alıyorlardı. Asi, hırçın ve yola gelmez tavırlar sergiliyorlardı. Mathieu ise onlara etki – tepki ideolojisinin güzel yanlarını uygulamalı olarak gösteriyordu. Onlara iyi davranıyor, hatalarını bağışlayıcılık ve iyi niyetle karşılıyordu. Mathieu’ın tavrı başlangıçta öğrencileri şaşırtmıştı ve eski davranışlarını sürdürmelerine engel olmamıştı. Ancak ilerleyen zamanlarda Mathieu’ın davranışına tepkisiz kalamadılar. Onun iyiliği, öğrencilerdeki iyiliği de açığa çıkardı. Etki, tepkiyi doğurdu. Mondain, Mathieu’ın yöntemine uyum sağlayamayan tek çocuktur. Bunda yaşadığı psikolojik sorunlar etkili olsa da, diğer sebebi müziğe olan duyarsızlığıdır. Mondain diğer çocuklar gibi sevgiden beslenememektedir. O müziğe de yatkın değildir. Öğretmenler her ne kadar öğrencilerini eğitmekle ve onları iyi birer yetişkine dönüştürecek ideolojileri öğretmekle görevli olsalar da, her öğrencinin kurtarılamayacağı, bir gerçektir. Maalesef her öğrenci eğitime olumlu dönüt veremez. Bazen öğretmen elindekiyle yetinmeli, çoğunluğun iyiliğini düşünmelidir. Mathieu’ın yaklaşımı, sadece öğretmenleri etkilememiştir. İşinden bıkmış ve hevesi kırılmış olan diğer öğretmenler, öğrencilerinin başarılarından umudu kesmiştir. Mathieu’ın gelip tüm öğrencileri umut dolu bir yola çekmesi, diğer öğretmenlerin de içindeki idealist öğretmeni uyandırmıştır. Mathieu, herkes için bir umut ışığı olmuştur. Rachin, eğitimci olmak istemeyen ve bunu başarıyla yerine getiremeyen eğitimcilerdendir. Böyle eğitimciler kendi hayatları mutsuz olduğu gibi, öğrenciler için de kötü örnek olurlar. Hiç kimsenin birilerinin hayatında kötü anılar bırakmaya ve onlara işkence etmeye hakkı yoktur. Eğitimci olmak gibi bir hayali olmayan biri, buna bulaşmamalıdır.

tucurinca 1 year ago

Mucize

Stephen Chbosky

130 Gönderi

Spoiler içeriyor Wonder; Auggie isminde, cilt hastalığı olan bir çocuğun topluma açılma hikayesini anlatmaktadır. Auggie, on yaşındadır ve o yıl ortaokula başlayacaktır. Ailesi onun dezavantajlı sağlık durumu nedeniyle ona 10 yaşına kadar evde eğitim vermiştir. Ortaokul çağındaki Auggie, hayatla ilgili zorlu sınavlardan…devamıWonder; Auggie isminde, cilt hastalığı olan bir çocuğun topluma açılma hikayesini anlatmaktadır. Auggie, on yaşındadır ve o yıl ortaokula başlayacaktır. Ailesi onun dezavantajlı sağlık durumu nedeniyle ona 10 yaşına kadar evde eğitim vermiştir. Ortaokul çağındaki Auggie, hayatla ilgili zorlu sınavlardan ve denemelerden geçer ancak sonunda iyilik ve hoşgörü kazanır. Auggie ortaokulun ilk yılını başarıyla tamamlar. Aile içerisinde Auggie’e en çok destek olan kişi, annesidir. Onun hayatını hep önceliği yapmış ve zaman zaman kendi hayatını askıya almıştır. Auggie için en doğal ve güzel yaşamı oluşturabilmek adına eğitimini de, sosyal hayatını da yoluna koymak istemiştir. Bu konuda başarılı da olmuştur. Olivia, evdeki yaklaşımlarıyla dikkat çeken ikinci kişidir. Auggie’in ablasıdır ve çoğu zaman ailesi tarafından ihmal edilme durumuyla karşı karşıya kalmıştır. Kendi kendinin başının çaresine bakmayı öğrenmiş bir kızdır. Auggie’in ortaokula başlama sürecinde bir kıskançlık ve kötü durumda hissetme söz konusu olsa da, sonrasında kardeşine olan sevgisi ve anlayışı ile yeniden ona destek olmuştur. Via’nın desteği, Auggie için çok iyi olmuştur. İlk olarak ilgi çeken kısım, sınıf öğretmeninin -Bay Brown- Auggie’e daha ılımlı olması ve sınıfa kapsayıcı bir tutum sergilemesidir. Öğretmenin tavrı, diğer öğrencilerin de tavrını belirler. Bu nedenle öğretmenin Auggie’e karşı uzak, kaba veya sert bir tutum yerine; anlayışlı, sınıftakilerle eşit tutan ve onu herkesle anlaşmaya teşvik eden bir yaklaşımla gelmesi iyi bir duruş örneğidir. Okul müdürünün, Auggie okula geldiği ilk günden itibaren kolaylıklar sağlayacak şeyler -bir yakın arkadaş bulmak gibi- gerçekleştirmesi ilgi çeken ikinci noktadır. Onun görüşüne görüşü şudur: “Auggie dış görünüşünü değiştiremez, ancak bizler onun durumuna olan bakış açımızı değiştirebiliriz.” Müdürün bu cümlesi üzerinden buna varabiliriz: Öğrencilerin durumu her ne olursa olsun, onlara imkan sunulursa başarılı olmamaları için hiçbir sebep yoktur. Jack Will, Auggie’in ortaokuldaki “karşılama arkadaşı”dır. Başlangıçta müdürün isteği üzerine onunla samimiyet kurmuş olsa dahi bu, zamanla gerçek bir dostluk haline gelmiştir. Jack Will’ın Auggie ile arkadaş olması Julian başta olmak üzere pek çok öğrenciyi şaşırtmıştır. Ancak zamanla herkes Auggie’ın varlığına alışmıştır ve onunla arkadaş olmuşlardır. Bundan, bir kişinin tavrının bile herkesin tavrını etkilediğini çıkarabiliriz. Okuldaki yaklaşımlardan sonuncusu, Julian’ın ailesinin yaklaşımıdır. Çocuklarının -Julian’ın- tüm hayalarını görmezden gelip, Auggie’e karşı kaba bir tavır sergilemişlerdir. Bununla birlikte toplum içerisinde engelli/dezavantajlı bir bireyin varlığını kabullenemeyişleri dikkat çeker. Bu uğurda çocuklarını kayırmak adına para ve tanınmışlıklarını kullanmaktan çekinmezler. Bu, hatalı bir ebeveyn tavrıdır. Çocuklarının bakış açısını belirleyen kişiler çoğunlukla ailedir. Ailenin bu tutumu kötü bir örnektir.

tucurinca 1 year ago

Selena

Bora Onur

15 Gönderi

Ütopya, idealize edilmiş, kusursuz bir toplumu ve yaşam düzenini ifade eden bir kavramdır. Gerçek dünyada var olmayan bu tür toplumlar, genellikle bireysel özgürlüklerin, sosyal adaletin, ekonomik eşitliğin ve ahlaki mükemmelliğin tam anlamıyla sağlandığı yerler olarak tasarlanır. Ütopyalar, çoğunlukla bir tür…devamı

tucurinca 1 year ago

Her Çocuk Özeldir

Aamir Khan

172 Gönderi

Spoiler içeriyor İshaan Awasthi, iki çocuklu bir ailenin küçük çocuğudur. Ailesinin ilgisi ve sevgisiyle büyümüştür, ilkokul çağlarındadır. İshaan; ailesi, komşuları ve öğretmenlerinin tamamı tarafından yaramaz, tembel ve inatçı bir çocuk olarak görülmektedir. Üçüncü sınıfın ilk dönemini bitirdiğinde, ailesi onun tamamen başarısız olan…devamıİshaan Awasthi, iki çocuklu bir ailenin küçük çocuğudur. Ailesinin ilgisi ve sevgisiyle büyümüştür, ilkokul çağlarındadır. İshaan; ailesi, komşuları ve öğretmenlerinin tamamı tarafından yaramaz, tembel ve inatçı bir çocuk olarak görülmektedir. Üçüncü sınıfın ilk dönemini bitirdiğinde, ailesi onun tamamen başarısız olan dersleri sebebiyle onu yatılı okula gönderir. İlkokul müdürünün İshaan’a özel eğitim verilmesi önerisini şiddetle reddeder. İshaan, ailesine bağlı bir çocuktur ve onlardan ayrı kalmak, onu daha da hırçın yapar. Hırçınlığı, yatılı okuldaki öğretmenlerin sert tutumu sebebiyle hiçbir şekilde fayda vermez. Aksine onu sürekli cezalara mecbur bırakır. İshaan zamanla hissizleşir ve depresyona sürüklenir. Onu bu durumdan kurtaracak olan kişi, geçici olarak okula gelen Ram Shankar Nikumbh’ isimli resim öğretmenidir. Nikumbh, özel eğitim öğretmenidir ve hastalıklara karşı bilinçlidir. İshaan’ın durumunu araştırdıktan sonra, onun disleksi olduğunu ailesine söyler. Zorlu geçen bir ikna sürecinin ve özel eğitimin sonunda İshaan, yaşıtları gibi başarılı bir öğrenci olur. Özellikle resim alanındaki yeteneği ile ün kazanır. İshaan’ın annesi, ona karşı en ılımlı yaklaşan kişidir. Onu hatalarından döndürmeye ve ona yardım etmeye çalışır. Diğer yandan hatalarının sebebini sorgulamaz, tıpkı babasının düşündüğü gibi düşünür: İshaan tüm bunları yaramazlık ve tembellik sebebiyle yapmaktadır. Annesinin ve babasının bu yaklaşımı, İshaan için en büyük engellerden biridir. İshaan’ın babası, günümüz dünyasında kalıplaşmış başarı kıstasları çevresinde düşünen bir adamdır. Oğlunun resim ile ilgilenmesini basitser, gerçek bir mesleğe ihtiyacı olduğunu düşünür. Tamamen hayal dünyasında yaşamakta olan ve kendi dünyasında mutlu olan İshaan’ın neye eğilimli olduğunu ya da isteklerini önemsemez. Diğer yandan, onun disleksi olabileceğini başlangıçta kabullenmez. Özel eğitim önerisini reddetme sebebiyle disleksiyi kabullenmeme sebebi aynıdır. Oğlunun engelli ya da hasta olabileceği gerçeğini kendine hakaret saymaktadır. Bu yaklaşımı sonlara doğru azalsa dahi, İshaan’a çok zarar vermiştir. Onu anlamaması, yaramazlıkları sebebiyle sürekli ceza vermesi ve iyi bir şekilde onun eğitimini-sağlığını takip etmemesi, İshaan için olumsuz sonuçlar doğurmuştur. Okuldaki yaklaşımlardan ilki, İshaan’ın sınıf öğretmeninindir. Ona yaklaşım biçimlerinden biri yeterince güzel ve iyiyken diğeri kötüdür. Birinci yaklaşımı, yani iyi yaklaşımı: Onun başarısız olduğu durumlarda ona destek olması ve diğer öğrencilerin rencide etmesine izin vermemesidir. İkinci Yaklaşımı, yani kötü yaklaşımı: Onun başarısızlığını yaramazlığa bağlamasıdır. İshaan’ın “özel” bir çocuk olduğu fikrini hiç düşünmemiştir ve okuma zorluklarını, anlama zorluklarını dikkate almaz. Okuldaki yaklaşımlardan ikincisi, okul müdürlerinin yaklaşımıdır. İshaan’ın ilk gittiği okulun müdürü, İshaan’ın bir sorunu olabileceğini tahmin etmiştir. Ancak onu özel eğitim veren bir kuruma yönlendirmesi çok iyimser bir bakış açısı sayılamaz. Yatılı okuldaki müdürün desteğiyle ve sağladığı imkanla İshaan, eğitimi normal bir öğrenci gibi alabilmiştir. Her çocuğun aynı hızda ve aynı yönlerde gelişemeyeceği gerçeğini ilk müdürün de anlaması ve ona destek olması gerekirdi. Ancak bunu yapmak yerine onu dışlamayı tercih etmiştir. Okuldaki yaklaşımlardan üçüncüsü -aynı zamanda en önemlisi- , resim Öğretmeni Nikumbh’ın yaklaşımıdır. O, İshaan’ın davranışlarına bakarken yargılayıcı değildir. Onun yaramaz bir çocuk olmaktan daha ciddi sorunları olduğunu düşünmektedir. Diğer tüm öğretmenlerin kalıp, zorlamaya ve disiplin üzerine kurulu olan ders verişlerinin aksine Nikumbh, öğrencilere özgür alan sunan bir öğretmendir. Onların yaratıcı yönlerini açığa çıkarmak ister. Keza bunda başarılı da olur. İshaan, Nikumbh sayesinde yeniden resme tutunur ve içinde bulunduğu psikolojik buhranı atlatır.

tucurinca 1 year ago

Tırnak uzatmaya bayılırım ama hiçbir zaman, tırnağı kırılınca ortalığı ayağa kaldıran bir prenses olmadım. Küstah beklentilerim yok. Kendini gerçekleştirme yolunda ilerleyen biri olarak, tek beklentim yoluma taş koyulmamasıydı. Ama sanırım benim yolculuğumun en büyük sınavı bu. Her şeyi yapabilecek gücümün…devamı

tucurinca 1 year ago

Bin Muhteşem Güneş

Khaled Hosseini

138 Gönderi

"Jack! Bana Jack de, Meryem Hala. Söyle. Jack!" "Uyandırırsan baban kızar." "Ben Jack'im! Sen de Rose'sun." Boğuşmalar, Meryem'in sırtüstü yatıp teslim olması, Rose'luğu bir kez daha kabullenmesiyle son buluyordu. "Tamam, Jack ol bakalım," diye güldü. "Gencecik yaşında ölüp git, bense…devamı"Jack! Bana Jack de, Meryem Hala. Söyle. Jack!" "Uyandırırsan baban kızar." "Ben Jack'im! Sen de Rose'sun." Boğuşmalar, Meryem'in sırtüstü yatıp teslim olması, Rose'luğu bir kez daha kabullenmesiyle son buluyordu. "Tamam, Jack ol bakalım," diye güldü. "Gencecik yaşında ölüp git, bense harika bir ihtiyarlık süreyim." "Evet, ama bir kahraman olarak ölüyorum," dedi Azize. "Halbuki sen, Rose Hanım, bütün ömrünü, acınası hayatını beni özleyerek tüketiyorsun." Bin Muhteşem Güneş, Afganistan’ın son 30 yıllık tarihi bağlamında geçen, güçlü bir dostluk ve dayanışma hikâyesini ele alır. Kitap, iki Afgan kadının, Meryem ve Leyla’nın, hayatlarının beklenmedik bir şekilde kesişmesini ve zor şartlar altında birbirlerine nasıl destek olduklarını anlatır. Meryem, evlilik dışı bir çocuk olarak doğmuş ve zor bir çocukluk geçirmiştir. Kabul edilmediği bir dünyada, genç yaşta zorla evlendirilir. Diğer ana karakter Leyla ise çok daha modern ve eğitimli bir ailede büyümüş, ancak savaşla birlikte hayatı alt üst olmuştur. Taliban rejimi, savaş, yoksulluk ve baskı gibi zorluklar bu iki kadının hayatlarını büyük ölçüde etkiler. Roman, kadınların Afganistan’daki zorlu hayatlarını ve toplumun katı baskılarına karşı verdikleri mücadeleyi derin bir şekilde işler. Hosseini’nin karakterler aracılığıyla hem insan ruhunun kırılganlığını hem de inanılmaz direncini anlattığı bu eser, hem toplumsal hem de bireysel mücadeleleri gözler önüne serer. Bin Muhteşem Güneş, umudun ve dostluğun zor zamanlarda nasıl hayat kurtarıcı olabileceğini etkileyici bir şekilde işler. Hosseini’nin dili sade ve akıcıdır, ancak duygusal yoğunlukla doludur. Karakterlerin yaşadığı trajediler ve sıkıntılar, okuyucunun ruhuna işler. Özellikle kadın karakterlerin yaşadığı içsel çatışmalar ve zorluklar, romanı derin bir insanlık dramına dönüştürür. Yazar, Afganistan’ın tarihini bir arka plan olarak kullanırken, karakterlerin iç dünyasına odaklanarak evrensel bir hikaye sunmayı başarır. Hayatları ölümün kıyısında, kimi zaman açlık, kimi zaman savaş, kimi zaman da Raşit 'in şiddet uygulaması nedeniyle tehdit altında olmasına rağmen, karakterlerin hayatın her bir anından aldıkları keyif oldukça şaşırtıcıydı. İnsan her ne yaşarsa yaşasın, hayata tutunuyor. Bu bazen bir lütuf, bazen imtihan...