“Hayatın kollarında umutsuzluğa gömülenler ve karanlıkta kaybolmuş yıldızlara, hayallerini bir kenara bırakmış ölümünü bekleyenlere… Hepiniz için parlamak istiyorum. Hepiniz için savaşmak istiyorum.“
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
“İdam edilmekten değil kendin gibi yaşayamamaktan korkmalısın.” “Asıl özgürlük kendin gibi yaşayabilmektir.” (Kitap arkasından alıntı) Katılıyor musunuz?
“ … Hani yoktu yıkılmak? Deli bir savaşta kendine sarılmak? … “
“Vazgeçmem yetmedi mi? Vazgeçmemek yetmez mi?“ ~Hiçbir şey yapmadığın sanılırken hangi çöllerden geçtiğini neden bilsinler~ Çok istediğiniz bir şeyden vazgeçmek mi daha zor, kaybettiniz gibi görünmesine rağmen çabaladığınız şeyden vazgeçmemek mi?
Kalbimdeki bıçakları daha derine gömüp gözyaşlarıma tutundum. Dudaklarımdan beklemediğim bir cümle döküldü. -Neden bu kadar fazla seviyorum ki ben? Gurur olduğunu sandığım bir ifadeyle hafifçe gülümsedi. -Sen hep gerektiği gibi sevmiştin, diğerleri bunu yapamamıştı.
Sizce özgürlük nedir? Her istediğini yapmak mı? Baskı altında olmamak mı? İradenin olması mı? Mutluluk mu? …
Dudaklarına buruk bir gülümseme yerleşmeden önce başını eğdi. “Kalbim o kadar uzun süredir ‘seni seviyorum’ diye atıyor ki bundan önce nasıl olduğunu hatırlayamıyorum.”
Bu konulardan bazıları hakkında bir paragraf yazacak olsaydınız… -Herkes gözünün önünde parça parça dağılıyor ve sadece izleyebilirsin. -Ya da anlasınlar diyorsun, anlatmak içinden gelmiyor. -Hem geçsin diyorsun, hem acıya alışmışsın, bunca zaman tüm yaralardan akan kanı, yalnızlıktaki tek dost bilmişsin.
“Günler, aylar, yıllar geçti, ne ki? Benden sen geçtin gittin, asırlar ne ki?” Vaeylia
Zift gibi bir koyu umutsuzluktu yüreği kapatan, Dalgalar değil çaresizlikti ruhu boğan. Gecenin değil, gölgenin eseriydi etrafı saran, Işığı örten ve asla dağılmayan… Sular sonsuz, dakikalar geçiyor Bir, iki, üç, dört… Zamansız bir kaosun ortası, Ölçüsüz saatler, yıllar ve asırlar……devamı