(@) - Raf

Arkadaşlar, biliyorsunuz yaz yaklaşıyor ama televizyon kanalları bu sene de yaz dizilerini yayınlamayı reddediyor gibi görünüyor. Neyse ki imdadımıza yine Kore dizileri yetişiyor! Bu dizi, bir şirkette geçiyor. CEO’muz ve sekreterimiz var. Sekreterimiz oldukça duygusal, her şeye yetişmeye çalışan, kendine…devamı

velaris 1 year ago

Young Lady and Gentleman

Garrison Michael Farquharson-Keener

5 Gönderi

Bu diziyi sevmemin en büyük nedeni, kız ve erkek karakter arasında hatırı sayılır bir yaş farkı olmasına rağmen aralarındaki ilişkinin çok tatlı yansıtılmasıydı. Aile ilişkileri, düğünler, romantik anlar… Hepsi çok sıcak ve içten geliyordu bana. Zaten bildiğiniz üzere bu bir…devamı

velaris 1 year ago

Heavenly Ever After

Yuuki Luna

2 Gönderi

“Cennet” Ama Değil: İlahi Bir Kaosun İçinde Kayıp Ruhlar Cennet gibi kusursuzluğu çağrıştıran bir kavramı diziye uyarlamak, büyük cesaret ister. Fakat bu dizi, o cesareti gösterse de ne yazık ki altını dolduracak sağlam bir evren ve anlamlı bir yapı kurmakta…devamı“Cennet” Ama Değil: İlahi Bir Kaosun İçinde Kayıp Ruhlar Cennet gibi kusursuzluğu çağrıştıran bir kavramı diziye uyarlamak, büyük cesaret ister. Fakat bu dizi, o cesareti gösterse de ne yazık ki altını dolduracak sağlam bir evren ve anlamlı bir yapı kurmakta sınıfta kalıyor. İzleyiciye cennete giden bir çiftin hikâyesi vaat ediliyor, ancak sunulan şey kutsal bir düzen değil, kaotik ve tutarsız bir boşluk hissi. En başta, melekler yerine cennet sistemini yöneten insanların olması izleyiciyi ilk dakikadan yabancılaştırıyor. Örneğin postacılık yapan karakterin insan olması, üstelik bu karakterin tek cazibesinin "oppa" olması, yapımın ne kadar yüzeysel bir temele oturduğunu gösteriyor. Cennet gibi metafizik bir yapının sıradan, dünyevi görevlerle işletilmesi inandırıcılığı yerle bir ediyor. Günah, kefaret ve kurtuluş gibi temel temaların işlenişi ise oldukça muğlak. Dizide günah işleyip bunu telafi etmek mümkün gibi gösteriliyor ama bu sürecin nasıl işlediği hiç net değil. Cennete giren birinin tekrar cehenneme gönderilmesi gibi dinî metinlerle çelişen sahneler, senaryonun ne kadar rastgele ilerlediğini ortaya koyuyor. “Başkan” adı verilen karakterin bir tür Tanrı figürü gibi resmedilip âşık olması, evrenin kendi içinde dahi çelişmesine neden oluyor. Ölen insanların sevdikleriyle kavuşması gibi evrensel inançlar hiçe sayılmış: Kadın annesini, adam babasını bulamıyor. Hatta yanlarında büyüyen bir kızın kendi babasıyla hiçbir yüzleşme yaşamaması da bu hikâyedeki duygusal yüzeyselliği gözler önüne seriyor. Dizide, cehennemden kaçan bir adamın başka bir karakterin boğazını kesmeye çalıştığı sahne, artık sınırların tamamen aşıldığını gösteriyor. Sözde cennetteyiz ama cinayete teşebbüs eden insanlar, kesici aletler, silahlar cirit atıyor. Bu noktada izleyici “Bu gerçekten cennet mi?” diye sormadan edemiyor. Cennette hâlâ günah çıkarma sahneleri, papazlar, ibadetler yer alıyor. Oysa tapınma bu dünyaya ait bir arayıştır; cennette arınmışlık ve huzur vardır. Aynı şekilde, sürekli köpeklerin gösterilmesi, diğer hayvanların yok sayılması da senaristin öznel bakışını evrensel bir düzene zorla yerleştirmesi gibi duruyor. Reenkarnasyonun cennete dâhil edilmesi başka bir çelişki. Ruhlara “geri dönmek ister misin?” gibi sorular soruluyor. Cennet tamamlanmışlığın, sonsuzluğun yeridir. Oradan “geri dönmek” gibi bir seçenek sunmak, cennet kavramının doğasına ters düşüyor. Kapitalist sistemin izleri bile bu sözde cennette görülüyor. Lüks evler, sınıf farkları, hizmet eden halk... Cennette değil de yüksek bütçeli bir tatil köyünde gibiyiz. Kadının ağa gibi kibirle haraket etmesi, karakterlerin teknoloji kullandığı, insanların hayvan formundan insana dönüştüğü sahneler, kurguya değil, absürtlüğe hizmet ediyor. Dizinin en rahatsız edici yönlerinden biri de hikâyeyi uzatmak uğruna gizemi sulandırması. Cehenneme gönderilmesi gereken bir kadını 10 bölüm boyunca bulamıyorlar ama elinde bıçak olan kaçak anında yakalanıyor. Bir yandan da bazı karakterler geçmiş yaşamlarını hatırlarken, başka bedenlerde yaşamaya devam ediyor. Her şey bir düğüm yumağı gibi ve bu yumağın ortasında “cennet” diye adlandırılan yer, kusursuzluktan çok uzak. Sonuç olarak, dizi; ilahi bir düzenden çok rastgele kararların, mantıksız kurguların, yüzeysel ilişkilerin hâkim olduğu dağınık bir evren sunuyor. Fikir büyük, cesaret var ama derinlik yok. Cennet gibi yüce bir kavram, ne yazık ki burada sadece fon olarak kullanılmış. İzleyiciye vaat edilen ruhsal bir yolculuk değil, şaşkınlık ve hayal kırıklığıyla dolu bir yol kazası oluyor.

velaris 1 year ago

Good Manager

Jae-bum Park

4 Gönderi

"Dizimiz, Vincenzo'nun senaristinden geliyor. Gördüğünüz iki beyfendinin çatışması, en sağdaki adam sayesinde komik ve eğlenceli anlara dönüşüyor. Kemal Sunal'ın oynadığı karakterleri bilirsiniz; yeri geldiğinde saf, yeri geldiğinde zekice hamleler yapan hali gibi düşünün… İşte Chef tam da öyle biri! Çalıştığı…devamı

velaris 1 year ago

The Killing Vote

Park Hae-Jin

11 Gönderi

Bu oppaya aşığım! Saf bir yüzü var. katilimiz kimliğini gizleyerek bu abiyle tehlikeli oyunlar oynuyor. Yanındaki kadına aldanmayın, ortada öyle vıcık vıcık bir aşk yok. Son gaz heyecan, bol aksiyon! Mutlaka listenize ekleyin.

velaris 1 year ago

Way Back Love

Seo Eun-Chae

4 Gönderi

Bizimkisi bir aşk hikâyesi... Sonunu bile bile..az üzücü ama yemek yaparken izlemek keyifliydi.

velaris 1 year ago

Geçenlerde bir kitapçıya girdim. Elinde bir sürü kitapla rafları düzenleyen, hoş giyimli, otuzlarında bir abi vardı. Görevli olduğunu düşünerek yanına yaklaştım: "Bir kitap arıyorum da, yardım eder misiniz?" diye sordum. O da "Tabii, adı ne?" falan derken, ben sormadan adamın…devamıGeçenlerde bir kitapçıya girdim. Elinde bir sürü kitapla rafları düzenleyen, hoş giyimli, otuzlarında bir abi vardı. Görevli olduğunu düşünerek yanına yaklaştım: "Bir kitap arıyorum da, yardım eder misiniz?" diye sordum. O da "Tabii, adı ne?" falan derken, ben sormadan adamın medeni halini, yaşını öğrendim. Nasıl oldu bitti, harbi hatırlamıyorum. Neyse, görevli olmadığını öğrendim. Özrümü dileyip kitapçıdan çıktım; kitabı da bulamamıştık zaten. O sırada dükkân sahibi geldi, "O kitap bizde yok," dedi. "Peki, teşekkürler," deyip çıktım. Kütüphanenin yolunu tuttum. Baktım, o da geliyor. Dedim herhâlde başka bir yere gidiyordur. Ama kütüphaneye girdikten sonra bir de ne göreyim: Aynı abi orada da! Beni takip ettiğini düşünerek gidip sordum. Gayet düzgün bir üslupla konuştum. Adam şaşırdı tabii ama hak verdi bana. "Öyle bir şeyin aklımdan geçmesi bile mümkün değil, benim de bir kız kardeşim var," filan dedi. Yine de durum bana biraz korkutucu geldi. İçimi kemireceğine, ufak bir kuşkuyu ortadan kaldırmanın doğru olacağını düşündüm. "Kusura bakmayın, yanlış anladıysam. Niyetim sadece niyetinizi anlamaktı," dedim. Gidiyordum ki, kütüphane görevlisi bu adama seslendi. Meğer tanışıyorlarmış. Sohbet etmeye başladılar. Ben de diğer bölüme geçip kitapları incelemeye koyuldum. Adamdan olabildiğince uzak duruyordum. Aradığım kitabı başka bir görevliye sorup buldum. Tam çıkıyordum ki, yine kenarda aynı abiyi gördüm. İçimden “Yine mi sen?” bakışı atmışım gibi oldu. Bir sinirlenince insan nasıl “Ahh!” diye bir nefes alır ya, işte onu yaptım. Sanırım onun sözlerine inanmadığımı fark etti; konuşacak gibiydi ama vazgeçti. Ben de konuşmasını teşvik etmek amacıyla, "Umarım tekrar karşılaşmayız," dedim. Abi ise şöyle dedi: "Benden sana asla zarar gelmez. Öyle düşünmekte son derece haklısın. Ülkece geldiğimiz noktayı düşünürsek, yanlış anlamaya sebebiyet vermek istemem. İçin rahat olsun, evime gideceğim. Buradan sonra benimle karşılaşmayacaksın." Ben de hâlâ güven vermediğini söyleyince, "Dilersen şikayetçi ol," dedi. Acaba yanlış mı yaptım diye düşündüm. "Buyurun, gidelim," dedim. Emniyete gittik. Orada da herkes bu adamı tanıyordu. “Tamam,” dedim içimden, “Ben adını bile bilmediğim bu adamla neyin içindeyim? Bu nasıl bir tiyatro?” Adam bir demez mi: "Bu hanım kız benden şikayetçi olacaktı, onun için geldik." Şaşırdım, dilim tutuldu. "Ben gitsem iyi olacak. Şikayetçi falan da değilim," dedim. "Kusura bakma abi tekrardan, gerçekten özür dilerim." Meğer savcıymış! Bula bula savcıya denk geldik. Neyse, çıkıyordum ki, tam ismimle seslendi. "İsmimi nereden biliyorsunuz ki? Söylemedim," dedim. "Baş başa konuşalım bir seninle," dedi. "Tamam," dedim. "İki çay gönderin," dedi. "Çay içmem," dedim. Baktı, güldü; aklına ne geldiyse artık... Meğer kütüphanede öğrenmiş ismimi, sordurmuş, her şeye baktırmış. Konuşurken anlattı. Tavrım dikkatini çekmiş, tebrik etti. Şahsi numarasını verdi. "Umarım gerçek numaranızdır," dedim. Güldü. Aradım, gerçekten de kendi numarasıymış. Adamın makamında sohbet ediyorsun, hâlâ neyin güvensizliği, değil mi? Neyse, abi abilik yaptı. "Bir şeye ihtiyacın olursa, samimi söylüyorum, yazabilirsin," dedi. "Teşekkür ederim," dedim. Müsaade isteyip çıktım. Ayağınızı denk alın, savcıyla bir ahbaplığım var yani. Yakarım, ona göre! Hahaha.

velaris 1 year ago

Marriage Contract

N/A

3 Gönderi

Tam atvnin ağzına laik dramdi. İkimizin yerine diye uyarladilar hangi kanalda hatırlamıyorum ama atvnin tam anlamıyla ağzına layıktı. Anası hasta olduğu yetmezmiş gibi 7 yaşında ukala ve şımarık bir veledli hasta kadınla.da anlaşmalı evlilik yapıyor. Evet... Bunda da zengin iş…devamı

velaris 1 year ago

What's Wrong With Secretary Kim

N/A

25 Gönderi

Övülen bu diziyi Murat Soner gibi gömüyorum. Acil dizi çekmemiz lazim. Niye? Çünkü yayın saatini doldurup para kazanmak için. Elimizde orijinal senaryo yok deyince webtoon günlükleri ne güne duruyor demişler sıvamışlar kolları Abi çek orda bana yakışıklı CEO - güzel…devamıÖvülen bu diziyi Murat Soner gibi gömüyorum. Acil dizi çekmemiz lazim. Niye? Çünkü yayın saatini doldurup para kazanmak için. Elimizde orijinal senaryo yok deyince webtoon günlükleri ne güne duruyor demişler sıvamışlar kolları Abi çek orda bana yakışıklı CEO - güzel sekreter aşkı deyip başlamışlar yazmaya. A o da ne? Bu tutmaz ilgi çekici bir şey olmalı derken çok yaratıcı senaristler sekreter adama aşık olmasın sorunsalını işlemişler püü sizin yapcaniz işe ulan koskoca holding şirketler sahibi adamı kıçı kırık kızın - cidden güzel ve zeki olsa bari neyse- peşinde koşturuyorlar. Adam deli oluyor bu kız bana niye aşık değil. Adam sorguluyor bakın ! Elini sallasa elli değil bin tane kız saracak. Kızın kapında beklemeler şirkette yakınlaşmaya başlamalar.. ulan kaç yaşına gelmişsin ergenler bile daha olgun takılıyor bu kdrama erkeği ya romantizm yapıyor güçlüyüm param var zenginim beni al al beni sende rahat et bende kafasına tükürdüm neyse kız önce yüz vermiyor ay ben istemem yok siz patronumsunuz yatak odana kadar sokuyon iç çamaşırın ortada e utanmayı sınır çizmeyi bilen zeki sekreter niye dilin tutuluyor ve adamın üstüne düşüyon. Haspam istemem yan cebime koy edebiyatı yapıyor ya orda kim olursa olsun birlikte olmadan sabah olmaz. Bunlar bide ellerine karşı cins eli degmeyi bırak erkek sinek değmemiş gibi bi utanmalar bi kizarmalar ya bırak allasen ya luna parka da götürüyor kıza evlilik teklif ediyor acelen ne he doğum da yapsın mi hemen kız baştan aşağı bir çok saçmalığı romantizm adı altına genç beyinlere sunuyorlar. Kadını yine obje olarak erkeği finans olarak gösterip ikisini matalastiriyorlar. Garibim izleyici de şirkette ise girince ay ofis aşkı yaşarım söyle olur böyle diye pembe hayaller. Gerçek ilişki yaşayan gerçekten çalışan biri olarak bu tarz içerikler eğlence ve zaman harcamanız için tasarlanmış hiçbir faydası olmayan şeyler. Birde defalarca izleyen var bunları. Hayır saçımı başımı yolmuyom bunun için. Dizi bu arada klasik bir sonla bitiyor söylemek içimden gelmedi.

velaris 1 year ago

Prosecutor Princess

Kim So-yeon

1 Gönderi

Sözde zeki bir kadın savcı oluyor. Murat Soner ağzıyla anlatcam haha moda tutkunu üstüne?olm sen o kadar hukuk oku ama yönetmeliğe karşı saçma sapan giyinip geliyor. Bir adamla Allah'ın işine bakın otelde denk geliyor. Defilede denk geliyor. Zeki kadın ya…devamı