(@) - Raf

Spoiler içeriyor Bu kitap, gençliğinde sorumsuzca ailesinin servetini tüketen Fugui’nin hayatını konu alıyor. Zamanla her şeyini kaybeden Fugui, yıllar sonra yaşlı bir çiftçi olarak geçmişini anlatırken; başından geçen kayıpları, acıları, sürprizleri ve küçük sevinçleri dile getiriyor. Sıradan bir insanın yaşam mücadelesi üzerinden…devamıBu kitap, gençliğinde sorumsuzca ailesinin servetini tüketen Fugui’nin hayatını konu alıyor. Zamanla her şeyini kaybeden Fugui, yıllar sonra yaşlı bir çiftçi olarak geçmişini anlatırken; başından geçen kayıpları, acıları, sürprizleri ve küçük sevinçleri dile getiriyor. Sıradan bir insanın yaşam mücadelesi üzerinden kaderin kaçınılmazlığına ve insanın bütün zorluklara rağmen hayata tutunma gücüne odaklanıyor. Hayatın acı, kayıp ve trajedilerle dolu olabileceğini ama tüm bunlara rağmen yaşamanın ve direnmenin değerini anlatıyor. Aynı zamanda sevdiklerimizin kıymetini fark etmenin önemine de güçlü bir şekilde dikkat çekiyor. Bu değerli mesajlar gerçekten çok güzeldi, hoşuma gitti fazlasıyla. Fugui’ye karşı nefret besliyorum; yaşadıklarına rağmen onu sevmem mümkün değil, çünkü tüm felaketlerin sorumlusu kendisi. Çocuklarına ve eşine olan tavırları beni öfkelendirdi. Bu yüzden, sonradan yaşadıklarından dolayı pişmanlık ya da üzüntü duyması beni hiç etkilemedi. Hatta bazen hak ettiği bir durummuş gibi hissettirdi. Yaşadıkları gerçekten zor ve yıpratıcı; babasından da pek ilgi görmemesi, hayatının derinlerinde üzücü bir yön barındırıyor. Yine de yaşadığı kötülüklere rağmen kötü olmayı seçmesi ve bunun farkında olması, ona empati duymamı engelliyor. Bu kadar acının özünde oldukça derinlik ve sert duyguların söz konusu olduğu bir konunun, bu kadar yüzeysel, basit anlatılmasını beklemiyordum. Olay örgüsü çok oldu bittiye evrildi. Oldukça vurucu olabilecek bir konuya sahip ama birazcık basit dille yazılmış. Karakterlerden en çok Youquing'e üzüldüm. Kendisi içimde burukluk bıraktı. Çok sevdim onu okumayı gerçekten. Bazen bir hata bir ömre mâl oluyor. Kitaptan herkesin ders çıkarması oldukça mümkün ve bu hoşuma gitti. Böyle önemli ve kıymetli mesajlar veren kitapları çok seviyorum. Oldukça kısa bir kitap, sadece olayların hızlı gelişmesi yorucuydu. Beni en çok etkileyen kısım kitabın kapağı oldu açıkçası. Herkes kendi bakışıyla farklı bir anlam çıkarabiliyor. Romanın kendisi gibi kapağı da bende şunu düşündürdü: yaşamak, bütün karanlıklara rağmen beyaz boşluklara tutunabilmektir. Alıntılar oldukça güzel ve dokunaklı, ara sıra açıp okunabilecek türden. İnsanın acılara rağmen direnmesini çarpıcı bir şekilde okumak isteyenler için iyi bir öneri olduğunu düşünüyorum. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 8/10 ────୨ৎ──── "İnsan ne kadar şanslı olursa olsun, ölmek istiyorsa hiçbir şey onu yaşatamaz."

vuazzoreit 6 months ago

Ölmek İstiyorum Ama Tteokbokki de Yemek İstiyorum

Baek Sehee

29 Gönderi

Bu kitap, yazarın depresyonuyla, terapi süreçleriyle ve günlük yaşamındaki küçük ama anlamlı anlarla ilgili otobiyografik denemelerden oluşuyor. Hayatta kalmak imkansız gibi görünse de, küçük hazlar ve adımlar bizi tutabilir mesajını veriyor. Ölüm ve yaşam arasında gidip gelmeyi, insan olmanın karmaşıklığını…devamı

vuazzoreit 6 months ago

Martı Jonathan Livingston

Richard Bach

115 Gönderi

Bu kitap, sürüsündeki diğer martılardan farklı olan Jonathan Livingston’ın hikâyesini anlatır. Jonathan, sıradan bir martı gibi sadece yemek bulmak için uçmak istemez; onun asıl tutkusu uçmaktır. Daha yükseğe, daha hızlıya ve daha özgür bir şekilde uçmanın peşindedir. Ancak bu farklılığı…devamıBu kitap, sürüsündeki diğer martılardan farklı olan Jonathan Livingston’ın hikâyesini anlatır. Jonathan, sıradan bir martı gibi sadece yemek bulmak için uçmak istemez; onun asıl tutkusu uçmaktır. Daha yükseğe, daha hızlıya ve daha özgür bir şekilde uçmanın peşindedir. Ancak bu farklılığı yüzünden sürüsünden dışlanır. Yalnız kalmasına rağmen vazgeçmez ve kendi sınırlarını aşmayı, özgürlüğünü keşfetmeyi sürdürür. Zamanla anlar ki uçmak sadece gökyüzünde süzülmek değil, aynı zamanda kendini bulmak, hayallerinin peşinden gitmek ve özgür bir ruh olmak demektir. İnsanın farklılığını korkmadan yaşayabilmesini öyle destekleyici bir dille aktarıyor ki, çok hoşuma gitti bu tutum. Verdiği mesajlar ve konusu gerçekten çok hoş, dili sade olduğu için bir çırpıda okunup bitirilebiliyor. Aslında daha çok etkileneceğimi sanıyordum, puanım da daha yüksek olur diye düşünmüştüm. Yine de beğenerek okudum, sadece bazı kısımlar fazla yüzeysel kaldığından çok güçlü bir his ya da derinlik vermedi. Sanırım kitabın kısa oluşu bunda etkiliydi. Kitap ilham verici bir mesaj verse de, karakterlerin psikolojik çatışmaları ve edebi derinlikleri yeterince işlenmediği için beni tatmin etmedi. Evrenselliği sayesinde herkesin içinde kendine dair bir şeyler bulabileceği bir kitap. Bu tarz kitapları okumak keyif veriyor gerçekten. İçindeki fotoğraflar hem görsel açıdan zenginlik katmış hem de derinlik vermiş. Onları incelemek çok hoşuma gitti, çünkü resimli kitaplara karşı özel bir ilgim var. Genel olarak beğendim fakat derinlik bakımından eksikti. Buna rağmen özellikle ortaokul çağındakiler veya kitap okumaya yeni başlayanlar için keyifli bir seçenek olabilir, çünkü çocuk kitabı havası var. ────୨ৎ──── Puanım: 6/10 ────୨ৎ──── "Cehaletimizi kırabiliriz, becerilerimizi, yeteneklerimizi ve zekâmızı kullanarak kendimizi bulabilir, kendimiz olabiliriz. En önemlisi, özgür olabiliriz! Uçmayı öğrenebiliriz!"

vuazzoreit 6 months ago

Bir Kadının Kavgaları ve Dönüşümleri

Edouard Louis

12 Gönderi

Bu kitap, yazarın annesi Monique’in yaşamı üzerinden hem kişisel hem de toplumsal bir hikâye anlatıyor. Louis, annesinin genç yaşta evliliğe, yoksulluğa ve eril şiddete mahkûm edilişini, sessiz kalmaya zorlanışını ve toplumun kadınlara biçtiği sınırlı roller içinde verdiği kavgaları gözler önüne…devamıBu kitap, yazarın annesi Monique’in yaşamı üzerinden hem kişisel hem de toplumsal bir hikâye anlatıyor. Louis, annesinin genç yaşta evliliğe, yoksulluğa ve eril şiddete mahkûm edilişini, sessiz kalmaya zorlanışını ve toplumun kadınlara biçtiği sınırlı roller içinde verdiği kavgaları gözler önüne seriyor. Sessiz, edilgen bir kadından kendi özgürlüğünü inşa eden birine dönüşmesi, aslında birçok kadın için evrensel bir mücadeleyi temsil ediyor. Édouard Louis, annesinin hikâyesini yalın ama sarsıcı bir dille aktarırken, bireysel bir dönüşümü toplumsal bağlamdan koparmıyor. Yoksulluk, sınıf, ataerkil düzen ve kadın bedeni üzerindeki tahakküm, satır aralarında sürekli karşımıza çıkıyor. Hem kişisel hem politik bir anlatı. Bir annenin yeniden doğuş hikâyesi olduğu kadar, toplumun kadınlardan neleri sakladığını, neleri dayattığını da sorgulatan bir metin. Kitabın en temel mesajlarından birisi, Bir kadın, hangi yaşta olursa olsun, toplumun ve erkek egemenliğin zincirlerini kırıp kendi hayatını yeniden kurabilir olması. Yazarı ilk bu kitabıyla tanımak istedim ve oldukça da beğendim, ilgimi çekti açıkçası. Diğer kitaplarına da göz atmayı düşünüyorum. Aynı anda farklı hisler yaşattı bana: üzüntüyle birlikte umudu da, acıyla birlikte gülümsemeyi de hissettirdi. Bu çok katmanlı hali beni derinden etkiledi. İnce bir kitap olsa da duygusal ağırlığı çok büyüktü. Basit ama etkileyici bir dil kullanıldığından rahatlıkla okunup akıp giden bir kitap. Okurken insana çok şey öğreten, kadınların mutlaka okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap; içinde kendinizi bulabileceğiniz anlara sık sık rastlıyorsunuz. Kitap, bitiminde beni derin düşüncelere ve duygusal bir yoğunluğa sürükledi. Gerçek hayatta hâlâ bu mücadeleleri veren kadınlar olduğunu bilmek, deneyimi daha da anlamlı kılıyor. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 10/10 ────୨ৎ──── "Hani meşhur bir sahne vardır, çocuk bütün bir sene annesiyle babasının izleyeceğini düşünerek bir gösteriye hazırlanmıştır, gösteri günü sahnede heyecanla onların yolunu gözler, kapıdan girip onu hayranlıkla izleyecekleri ânı bekler. İşte ben televizyondaki filmlerde, dizilerde sürekli tekrarlanan bu sahnede kendimi hiç bulmadığımın sonradan farkına vardım. Ne onları beklemiş ne de gelmedikleri için hayal kırıklığına uğramıştım. Sanki tüm çocukluğum, aslında, tersten yaşanmıştı."

vuazzoreit 7 months ago

Lilith'in Gözyaşları

Anna Tsintsadze

2 Gönderi

Bu kitap, Meira adında olan kadının sabah gözlerini hiç bilmediği bir yerde açmasıyla başlıyor. Karşısında hem düşmanı hem de geçmişte ona aşkla bakan bir adam vardır. Meira, hafızasını kaybetmiştir ve neden burada olduğunu, neler yaşadığını hatırlamaz. Zamanla bir ihanet işlediğini…devamıBu kitap, Meira adında olan kadının sabah gözlerini hiç bilmediği bir yerde açmasıyla başlıyor. Karşısında hem düşmanı hem de geçmişte ona aşkla bakan bir adam vardır. Meira, hafızasını kaybetmiştir ve neden burada olduğunu, neler yaşadığını hatırlamaz. Zamanla bir ihanet işlediğini öğrenir; ancak bu ihanetin ardında çok daha derin ve karanlık bir entrika vardır. Olaylar ilerledikçe Meira, gerçek ile yalanın, tutku ile nefretin birbirine karıştığı bir dünyanın içine sürüklenir. Her şey bir bilmece gibidir: gördüklerine, duyduklarına hatta geçmişteki kendi sözlerine bile güvenemez. Kaçış şansı yoktur; tek yolu, bu karanlık yapbozu çözmektir. Roman boyunca ihanet, intikam, aşk ve güven duygusu sorgulanır. Karakterler sürekli değişen rollerle okuyucuyu şüphe içinde bırakır. Hikâye, Meira’nın kendi geçmişiyle yüzleşmesini ve gerçeği ortaya çıkarmak için verdiği mücadeleyi anlatıyor. Elimden bırakamadığım, baştan sona sürükleyici bir kitaptı. Öyle beğendim ki bir an önce ikinci kitabı okumak için sabırsızlanıyorum! Son sayfalara geldiğimde bitmesine gerçekten çok üzüldüm. Yazarın kalemine hayran kaldım; dili, üslubu ve kurgusuyla beni fazlasıyla etkiledi. Gerçekten çok başarılı buldum. Karakterlerin hem gelişimi hem de birbirleriyle olan ilişkileri çok iyi yansıtılmıştı. O düşmanlıkla beraber çekimi de aynı anda hissettirebilmesi muazzamdı. İlk etapta Uygar’a sinirleniyorsunuz; fakat geçmişini öğrendikçe yerini derin bir üzüntü alıyor. Sonrasında bu kez Meira’ya kızmaya başlıyorsunuz. Öyle bir kitap ki, insana tüm duyguları aynı anda yaşatıyor. Dark roman seven biri değilim ama bu kitap beni fazlasıyla şaşırttı. Çünkü çoğu kitapta hoş karşılanmayacak durumlar normalleştirilirken, bu kitapta öyle bir yaklaşım yoktu. Her şey olması gerektiği gibiydi. İşte bu özelliğiyle ve farklılığı ile kalbimi kazandı. Başta gözümü biraz korkutsa da elimden düşürmeden okudum, düşündüğümden çok daha akıcı ve hızlı bitti. Şimdi tek isteğim ikinci serinin hemen çıkması! Kurgu gerçekten çok zekiceydi. Okurda merak duygusunu güçlü bir şekilde hissettirebiliyor, bu da bence çok değerli. Kitabın her sayfası, bir sonrakine hemen geçme isteği uyandırıyor. Benim için en önemli şeylerden biri de bu; yazar bunu bana fazlasıyla yaşattı. En çok hoşuma giden yanı da buydu. Kitap her yönüyle harikaydı. Büyük bir keyifle okudum ve böyle bir eserle tanıştığım için çok mutluyum. Yazarın karakterleri ve posterleri kendi çizmiş olması beni ayrıca etkiledi; çizimlerine de hayran kaldım. Hatta sırf karakter kartları için bile bu kitap alınır. Kapak tasarımına ise ayrı bir parantez açmak isterim; bugüne kadar gördüğüm en etkileyici, en büyüleyici kapaklardan biri. Öyle güzel ki sırf kapağı için bile kütüphaneme koymak isterdim. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 10/10 ────୨ৎ──── "Bana gülmeyi sen öğrettin, ve aynı zamanda da bir daha asla gülemeyecek olmamın tek sebebi oldun, Meira."

vuazzoreit 7 months ago

Beyaz Kitap

Han Kang

9 Gönderi

Bu kitap, klasik bir roman değil. Han Kang, kendi yaşamından ve kayıplarından yola çıkarak bir anı, deneme karışımı eser sunuyor bize. Merkezinde ise beyaz rengi var. Yazar; süt, pirinç, kar, kuş tüyü, beyaz elbise, kefen bezi gibi nesnelerden yola çıkarak…devamıBu kitap, klasik bir roman değil. Han Kang, kendi yaşamından ve kayıplarından yola çıkarak bir anı, deneme karışımı eser sunuyor bize. Merkezinde ise beyaz rengi var. Yazar; süt, pirinç, kar, kuş tüyü, beyaz elbise, kefen bezi gibi nesnelerden yola çıkarak hem yaşamı hem de ölümü hatırlatıyor. Kendisinden önce doğan ama birkaç saat yaşayabilen kız kardeşinin hatırası üzerinden, hayatın kırılganlığını ve ölümle yaşam arasındaki ince çizgiyi sorguluyor. Kitap boyunca ölüm, yas, kayıp ve aynı zamanda hayatın kırılganlığı anlatılıyor. Çok sakin, çok şiirsel bir dili var. Sanki günlük hayatta gözden kaçan şeyleri beyaz bir ışıkla parlatıp önümüze koyuyor. Hem bir yas tutma hem de hayata tutunma metni. Bir kaybı anarken aynı zamanda yaşamın ne kadar değerli ve geçici olduğunu hatırlatıyor bizlere. Kitap, ölümün kaçınılmazlığını kabul ederek yaşamın değerini anlamamız gerektiğini söylüyor. Basit gibi duran fakat her okuyucunun kendi penceresinden farklı anlamlar çıkabilecek kitaplar bana daha değerli geliyor. Çünkü bu yönleriyle okuma sürecini daha zengin kılıyorlar. Kendimi kitabın içinde o kadar kaptırdım ki bitirmek üzere olduğumu fark etmeden sayfaları çevirdim. Böyle akıcı ve etkileyici kitaplar benim için vazgeçilmez. Bu yüzden bu eseri herkese tavsiye ederim. Bazı paragrafları okurken derin bir hüzne kapıldım. Kitabın yarattığı dokunaklı atmosferi iliklerinize kadar hissedebilmek bence en önemli noktalardan biri. Altını çizdiğim o kadar çok cümle var ki, dönüp dönüp tekrar okumak istiyorum. İşte bu yüzden böyle bir kitapla tanışmış olmak beni gerçekten çok mutlu ediyor. Hayatın kırılganlığını ve duyguların derinliğini hissetmek isteyenler için iyi bir öneri olduğunu düşünüyorum.🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 10/10 ────୨ৎ──── "Bebeğin zıbını kefeni olmuştu. Kundağı ise tabut."

vuazzoreit 7 months ago

Günler Aylar Yıllar

Yan Lianke

14 Gönderi

Bu kitap, Çin’in kırsalında, kuraklık ve yoklukla boğuşan bir köyde geçiyor. İnsanlar su ve yiyecek bulmak için evlerini terk edip başka yerlere göç ediyor. Ama köyde yalnızca yaşlı bir adam ve kör köpeği kalıyor. Onlar da birkaç damla suyun, bir…devamıBu kitap, Çin’in kırsalında, kuraklık ve yoklukla boğuşan bir köyde geçiyor. İnsanlar su ve yiyecek bulmak için evlerini terk edip başka yerlere göç ediyor. Ama köyde yalnızca yaşlı bir adam ve kör köpeği kalıyor. Onlar da birkaç damla suyun, bir avuç mısırın ve biraz gölgenin peşinde, çok zor şartlar altında ayakta durmaya çalışıyorlar. Bir yönüyle açlık, yalnızlık ve doğayla mücadeleyi konu alan kitap, aynı zamanda insanın sabrını, direncini ve umudunu da gözler önüne seriyor. Küçük bir hikâyenin içinde, aslında koskoca bir insanlık mücadelesi var diyebilirim. Kısa bir kitap olmasına karşın, hissettirdikleri gerçekten etkileyiciydi; tüm duygulara dokunabilmesi ise ayrı bir güzellik kattı. Kitabın konusunu çok sevdim; anlatımı gerçekçi ve samimi olduğu için hikayeyle bağ kurmak çok kolay oldu. Böyle kitaplar okumak bana daha yoğun ve keyifli bir okuma deneyimi yaşatıyor. Aslında yaşlı adama da üzüldüm, ama en derin hüznü köpeğin durumu verdi bana. Adının bile kör olması ayrı bir hüzün kattı. Oldukça sade bir dile sahip, bu yüzden sade metinleri sevenler için ideal bir kitap. Akıcı bir şekilde ilerliyor ve kısa oluşu da bunu kolaylaştırıyor. Fakat biraz daha edebi anlatımlar eklenmiş olsaydı, hikaye çok daha çarpıcı ve unutulmaz bir hâl alabilirdi diye düşünmekteyim. İkisinin de yılmadan çabalaması ve sürekli mücadele etmesi, hem yüreğimi burktu hem de hayranlık uyandırdı. Hep canlı kalan umutları ise adeta büyüleyiciydi. Genel olarak, hüzünle okuyup beğendiğim kitaplardan biri oldu. Bitirdikten sonra bile bazı bölümler aklımda kaldı ve onları hatırlamak içimde tatlı bir tebessüm bırakıyor. Böyle kısa, sade ama güçlü bir hikâyeye sahip olan kitapları okumak isteyenler için iyi bir öneri olduğunu düşünüyorum. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 7/10 ────୨ৎ──── "Ayın battığına inanmazsan yıldızların parladığını da göremezsin."

vuazzoreit 7 months ago

Otopsim

Jean-Louis Fournier

11 Gönderi

Bu kitap, yazarın kendi hayatını masaya yatırdığı, geçmişle hesaplaştığı ve pişmanlıklarını gözler önüne serdiği otobiyografik bir metin olarak öne çıkıyor. Fournier burada bir doktorun beden üzerinde yaptığı otopsi metaforunu kullanarak, kendi ruhunu ve yaşamını incelemeyi seçiyor. Kitapta; çocukluk anılarından yetişkinlikteki…devamıBu kitap, yazarın kendi hayatını masaya yatırdığı, geçmişle hesaplaştığı ve pişmanlıklarını gözler önüne serdiği otobiyografik bir metin olarak öne çıkıyor. Fournier burada bir doktorun beden üzerinde yaptığı otopsi metaforunu kullanarak, kendi ruhunu ve yaşamını incelemeyi seçiyor. Kitapta; çocukluk anılarından yetişkinlikteki kırılmalarına, başarısızlıklarından babalık deneyimlerine kadar pek çok alanda kendini sorgulayan bir yazarla karşılaşıyoruz. Özellikle insan ilişkilerindeki eksikliklerini, sevgiyi göstermekte yaşadığı zorlukları ve pişmanlıklarını içtenlikle dile getiriyor. Bunu yaparken kendine karşı oldukça acımasız ama aynı zamanda ironik ve yer yer mizahi bir üslup kullanıyor. Otopsim, okura yalnızca Fournier’nin yaşamına değil, aynı zamanda kendi hayatına dönüp bakma, sorgulama ve yüzleşme imkânı da sunuyor. Bu açıdan, bireysel bir itiraf metni olmanın ötesinde evrensel bir sorgulamaya dönüşüyor. Sonuç olarak kitap; yalın dili, samimi anlatımı ve kara mizah tonuyla hem düşündüren hem de hüzünlendiren bir okuma deneyimi sunuyor. Fournier, yaşamın otopsisini yaparak aslında hayatta geriye dönüp bakmanın cesaret isteyen bir eylem olduğunu hatırlatıyor. Ölmeden önce kendi otopsini yap, diyerek pişmanlıklarla yüzleşmekten, sevdiklerini ihmal etmemekten ve hayata daha bilinçli yaklaşmaktan yana bir mesaj taşıyor. Yazarın daha önce birkaç kitabını okumuş ve sevmiş biri olarak, bu kitabından da aynı etkiyi bekliyordum; fakat maalesef diğerleri kadar beni etkilediğini söyleyemem. Konusu ilgi çekici ve farklı olduğu için beklentim yüksekti; ancak okurken beklediğim şeyi bulamadım, hatta yer yer sıkıldığımı hissettim. Eğer yazarı ilk kez bu kitabıyla tanımış olsaydım, diğer eserlerine karşı ön yargı geliştirebilirdim. Bu yüzden okuma serüvenime başka kitaplarıyla başlamış olmamı bir şans olarak görüyorum; aksi halde yazar hakkındaki düşüncelerim olumsuz yönde şekillenebilirdi. Okumayı düşünenler için küçük bir uyarı olsun. Yazarın karısını aldattığını öğrenmek, okuma sırasında beni hayal kırıklığına uğrattı; bu durum hem üzdü hem de sinirlendirdi. Böyle bir şey nedense beklemiyordum, şaşırdım. İçtenliği ve kendini sorgulama cesareti açısından takdir edilesi bir kitap ayrıca alıntıları çok güzeldi ama pek beğenmedim. Buna rağmen, kitabın güçlü yönleri de oldukça belirgin: Yalın dili, samimi itirafları ve kendi yaşamına karşı dürüstlüğü özgün bir kişisel sorgulama metni hâline getiriyor. Kitap, hayata ve kendi seçimlerimize dair ciddi bir farkındalık yaratıyor, ancak bu farkındalık yolculuğu her okur için kolay bir okuma deneyimi sunmayabilir. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 5/10 ────୨ৎ──── "Yaşarken çok ağlamak istediğim zamanlar oldu. Başaramadım. Gözyaşlarımı içimde tuttum. Ağlamaya başlar da duramazsam diye korkardım, taşarsam, kendimi bir gözyaşı selinde bulur ve boğulursam diye."

vuazzoreit 7 months ago

Medusa'nın Ölü Kumları 1

Maral Atmaca

7 Gönderi

Bu kitap, Orta Çağ’ın karanlık ve acımasız atmosferinde geçen fantastik bir hikâye anlatıyor. Bir çarşamba gecesi korkunç bir ritüelin kurbanı olan ana karakter, gözlerini bambaşka bir dünyada açıyor. Kendi dünyasında saygın, başarılı bir öğretmen ve bir konağın hanımıyken, Ölümsüzlerin dünyasında…devamıBu kitap, Orta Çağ’ın karanlık ve acımasız atmosferinde geçen fantastik bir hikâye anlatıyor. Bir çarşamba gecesi korkunç bir ritüelin kurbanı olan ana karakter, gözlerini bambaşka bir dünyada açıyor. Kendi dünyasında saygın, başarılı bir öğretmen ve bir konağın hanımıyken, Ölümsüzlerin dünyasında en alt sınıfa ait bir akademi hizmetçisi oluyor. Evine dönmesi imkânsız göründüğü için hem yeni dünyanın acımasız sınıf farklarına hem de kendi içsel çatışmalarına karşı mücadele vermek zorunda kalıyor. Bu süreçte yalnızca çevresindeki entrikaları değil, kendisiyle ilgili bilinmeyen gerçekleri de keşfetmeye başlıyor. Artık önünde yalnızca iki ihtimal var: en alt basamaktan tüm merdiveni tırmanıp yeniden zirveye çıkmak ya da düştüğü yerde kalmak. Yazarla ilk tanışmam bu kitap sayesinde oldu ve açıkçası beklentimin çok üzerinde çıktı. Yaratıcı, zekice işlenmiş ve güçlü bir konuya sahip olması beni hayran bıraktı. Dilinden betimlemelerine, anlatım tarzından kurgusuna kadar her detayıyla çok başarılı buldum. En çok da fantastik evreni bu kadar canlı ve etkileyici yansıtması hoşuma gitti. Kitap sürükleyici bir tempoyla ilerliyor, sıkıldığım bir bölüm olmadı. Puntolar biraz küçük olsa da her sayfasından keyif aldım. Savcı ile olan diyaloglar ise kesinlikle en sevdiğim kısımlardı. Elzem’in fedakârlıkları kimse tarafından fark edilmiyor ya da önemsenmiyordu; bu durumu okumak beni gerçekten sinirlendirdi. Ona üzüldüm ve onunla empati kurdum. Başlangıçta Elzem’in ukala tavırları canımı sıkmıştı, ama ilerledikçe ona ısındım ve okumaktan keyif aldım. Genel olarak karakterler oldukça başarılıydı; Doğa, Mara ve Asil favorim. En çok dikkat çekenler onlar oldu benim için. Başlarda Elzem, üç karakter arasında gidip gelen bir tavır sergiliyordu. Ana karakterin kim olduğu belli olmasına rağmen diğerlerinin de seçenekmiş gibi gösterilmesi hoşuma gitmedi; neyse ki kısa sürede bu durum sona erdi. Okurken çok keyif aldım. Hem yaratıcı hem de zekice kurgulanmış bu kitap, şimdiye kadar okuduklarım arasında en beğendiklerimden biri oldu. Özellikle yazarın klişe sahnelere sapmadan özgün bir yol çizmesi beni çok etkiledi. Fantastik dünyaları sevenler için iyi bir öneri olduğunu düşünüyorum. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 9/10 ────୨ৎ────

vuazzoreit 8 months ago

Beyaz ve Siyah

Eugene Ionesco

2 Gönderi

Bu kitap, aslında bir deneme tarzında kaleme alınan kısa ama derinlikli bir yapıt. lonesco burada sahneden uzaklaşıp kelimelerle ve resimlerle oynuyor, insanın iç dünyasına açılan bir pencere sunuyor. Ionesco, tiyatro oyunlarında da işlediği gibi, bu eserinde de insanların birbirleriyle iletişimsizlik…devamıBu kitap, aslında bir deneme tarzında kaleme alınan kısa ama derinlikli bir yapıt. lonesco burada sahneden uzaklaşıp kelimelerle ve resimlerle oynuyor, insanın iç dünyasına açılan bir pencere sunuyor. Ionesco, tiyatro oyunlarında da işlediği gibi, bu eserinde de insanların birbirleriyle iletişimsizlik sorunlarını ele alıyor. Dilin ne kadar yetersiz, hatta bazen anlamsız olabileceğini, davranışların ne kadar kalıplaşmış ve klişe olduğunu vurguluyor. Eser, resimle yazının eşzamanlı ilerlediği bir metin olarak dikkat çekiyor. Ionesco, yalnızca kelimelerin değil görsellerin de yaşamın derinliklerini açığa çıkarmada güçlü bir araç olduğunu söylüyor. Yazar, okuyucunun insanın üzerindeki örtüyü kaldırarak, onun temel güdülerine ve gerçeklik algısına bakmasını sağlıyor. Ölüm, yaşlılık, sefillik gibi varoluşsal temalar kitabın ana eksenini oluşturuyor. Zincirlerim çirkinlik, üzüntü, sefillik, yaşlılık ve ölümdür. Hangi devrim beni bundan kurtarabilir? Sözü, bu varoluşsal sıkışmışlığa duyduğu içsel tepkisini özetliyor. Hayatın beyaz ve siyah yanlarını, yani güzellik ile çirkinliği, mutluluk ile acıyı yan yana getirerek okuyucuyu bunlarla yüzleşmeye zorluyor. Asıl mesajı: Hayat, kontrastların bir bütünü ve biz bu bütünü kabul etmek zorundayız. Kısacası, Ionesco bu kitapla İnsan olmanın çıplak gerçeği, tüm güzelliği ve korkunçluğuyla burada; ondan kaçamazsın, diyor. Çizimlerle verdiği mesajların benzersizliği sayesinde beni hem garip hissettirdi hem de ilgimi derinden çekti. Onun dünyasına dalmak tuhaf ama bir o kadar da sürükleyiciydi. Kitaptaki çizimlere zaman zaman dikkatle baktığımda, sanki küçük çocukların yapmış olduğu, ilk bakışta anlamsız gibi görünen ama aslında derin anlamlar barındıran çizimler gibi hissettirdi. Bu durum benim hoşuma gitti ve aynı zamanda merakımı da tetikledi. Sade ve felsefi dokunuşların harmanlandığı, okunması keyifli bir dil kullanılmıştı. En önemlisi ise, böylesine eşsiz bir kitabın insanda yarattığı duyguların da kendine has ve özel olmasıydı. Bana göre, bu kitap çok derin edebi anlamlar peşinde koşularak okunacak türden değil. Eğer öyle olsaydı, belki daha da güçlü olurdu. Ancak asıl değerli olan, sade diliyle çizimlerine yüklediği güçle kendi anlatımını yaratması. Bu nedenden ötürü kitabı beğendiğimi söyleyebilirim. Absürd tiyatro ve felsefi metinlere ilgi duyanlar için iyi bir öneri olduğunu düşünüyorum. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 8/10 ────୨ৎ──── "Resim yapmayı bilmeyi gerçekten çok isterdim şimdi: Göstermeye çalıştığım şey sahiden ölüm ve yaşam."