(@) - Raf

Bu kitap, yazarın kendi hayatını masaya yatırdığı, geçmişle hesaplaştığı ve pişmanlıklarını gözler önüne serdiği otobiyografik bir metin olarak öne çıkıyor. Fournier burada bir doktorun beden üzerinde yaptığı otopsi metaforunu kullanarak, kendi ruhunu ve yaşamını incelemeyi seçiyor. Kitapta; çocukluk anılarından yetişkinlikteki…devamıBu kitap, yazarın kendi hayatını masaya yatırdığı, geçmişle hesaplaştığı ve pişmanlıklarını gözler önüne serdiği otobiyografik bir metin olarak öne çıkıyor. Fournier burada bir doktorun beden üzerinde yaptığı otopsi metaforunu kullanarak, kendi ruhunu ve yaşamını incelemeyi seçiyor. Kitapta; çocukluk anılarından yetişkinlikteki kırılmalarına, başarısızlıklarından babalık deneyimlerine kadar pek çok alanda kendini sorgulayan bir yazarla karşılaşıyoruz. Özellikle insan ilişkilerindeki eksikliklerini, sevgiyi göstermekte yaşadığı zorlukları ve pişmanlıklarını içtenlikle dile getiriyor. Bunu yaparken kendine karşı oldukça acımasız ama aynı zamanda ironik ve yer yer mizahi bir üslup kullanıyor. Otopsim, okura yalnızca Fournier’nin yaşamına değil, aynı zamanda kendi hayatına dönüp bakma, sorgulama ve yüzleşme imkânı da sunuyor. Bu açıdan, bireysel bir itiraf metni olmanın ötesinde evrensel bir sorgulamaya dönüşüyor. Sonuç olarak kitap; yalın dili, samimi anlatımı ve kara mizah tonuyla hem düşündüren hem de hüzünlendiren bir okuma deneyimi sunuyor. Fournier, yaşamın otopsisini yaparak aslında hayatta geriye dönüp bakmanın cesaret isteyen bir eylem olduğunu hatırlatıyor. Ölmeden önce kendi otopsini yap, diyerek pişmanlıklarla yüzleşmekten, sevdiklerini ihmal etmemekten ve hayata daha bilinçli yaklaşmaktan yana bir mesaj taşıyor. Yazarın daha önce birkaç kitabını okumuş ve sevmiş biri olarak, bu kitabından da aynı etkiyi bekliyordum; fakat maalesef diğerleri kadar beni etkilediğini söyleyemem. Konusu ilgi çekici ve farklı olduğu için beklentim yüksekti; ancak okurken beklediğim şeyi bulamadım, hatta yer yer sıkıldığımı hissettim. Eğer yazarı ilk kez bu kitabıyla tanımış olsaydım, diğer eserlerine karşı ön yargı geliştirebilirdim. Bu yüzden okuma serüvenime başka kitaplarıyla başlamış olmamı bir şans olarak görüyorum; aksi halde yazar hakkındaki düşüncelerim olumsuz yönde şekillenebilirdi. Okumayı düşünenler için küçük bir uyarı olsun. Yazarın karısını aldattığını öğrenmek, okuma sırasında beni hayal kırıklığına uğrattı; bu durum hem üzdü hem de sinirlendirdi. Böyle bir şey nedense beklemiyordum, şaşırdım. İçtenliği ve kendini sorgulama cesareti açısından takdir edilesi bir kitap ayrıca alıntıları çok güzeldi ama pek beğenmedim. Buna rağmen, kitabın güçlü yönleri de oldukça belirgin: Yalın dili, samimi itirafları ve kendi yaşamına karşı dürüstlüğü özgün bir kişisel sorgulama metni hâline getiriyor. Kitap, hayata ve kendi seçimlerimize dair ciddi bir farkındalık yaratıyor, ancak bu farkındalık yolculuğu her okur için kolay bir okuma deneyimi sunmayabilir. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 5/10 ────୨ৎ──── "Yaşarken çok ağlamak istediğim zamanlar oldu. Başaramadım. Gözyaşlarımı içimde tuttum. Ağlamaya başlar da duramazsam diye korkardım, taşarsam, kendimi bir gözyaşı selinde bulur ve boğulursam diye."

vuazzoreit 9 months ago

Medusa'nın Ölü Kumları 1

Maral Atmaca

6 Gönderi

Bu kitap, Orta Çağ’ın karanlık ve acımasız atmosferinde geçen fantastik bir hikâye anlatıyor. Bir çarşamba gecesi korkunç bir ritüelin kurbanı olan ana karakter, gözlerini bambaşka bir dünyada açıyor. Kendi dünyasında saygın, başarılı bir öğretmen ve bir konağın hanımıyken, Ölümsüzlerin dünyasında…devamıBu kitap, Orta Çağ’ın karanlık ve acımasız atmosferinde geçen fantastik bir hikâye anlatıyor. Bir çarşamba gecesi korkunç bir ritüelin kurbanı olan ana karakter, gözlerini bambaşka bir dünyada açıyor. Kendi dünyasında saygın, başarılı bir öğretmen ve bir konağın hanımıyken, Ölümsüzlerin dünyasında en alt sınıfa ait bir akademi hizmetçisi oluyor. Evine dönmesi imkânsız göründüğü için hem yeni dünyanın acımasız sınıf farklarına hem de kendi içsel çatışmalarına karşı mücadele vermek zorunda kalıyor. Bu süreçte yalnızca çevresindeki entrikaları değil, kendisiyle ilgili bilinmeyen gerçekleri de keşfetmeye başlıyor. Artık önünde yalnızca iki ihtimal var: en alt basamaktan tüm merdiveni tırmanıp yeniden zirveye çıkmak ya da düştüğü yerde kalmak. Yazarla ilk tanışmam bu kitap sayesinde oldu ve açıkçası beklentimin çok üzerinde çıktı. Yaratıcı, zekice işlenmiş ve güçlü bir konuya sahip olması beni hayran bıraktı. Dilinden betimlemelerine, anlatım tarzından kurgusuna kadar her detayıyla çok başarılı buldum. En çok da fantastik evreni bu kadar canlı ve etkileyici yansıtması hoşuma gitti. Kitap sürükleyici bir tempoyla ilerliyor, sıkıldığım bir bölüm olmadı. Puntolar biraz küçük olsa da her sayfasından keyif aldım. Savcı ile olan diyaloglar ise kesinlikle en sevdiğim kısımlardı. Elzem’in fedakârlıkları kimse tarafından fark edilmiyor ya da önemsenmiyordu; bu durumu okumak beni gerçekten sinirlendirdi. Ona üzüldüm ve onunla empati kurdum. Başlangıçta Elzem’in ukala tavırları canımı sıkmıştı, ama ilerledikçe ona ısındım ve okumaktan keyif aldım. Genel olarak karakterler oldukça başarılıydı; Doğa, Mara ve Asil favorim. En çok dikkat çekenler onlar oldu benim için. Başlarda Elzem, üç karakter arasında gidip gelen bir tavır sergiliyordu. Ana karakterin kim olduğu belli olmasına rağmen diğerlerinin de seçenekmiş gibi gösterilmesi hoşuma gitmedi; neyse ki kısa sürede bu durum sona erdi. Okurken çok keyif aldım. Hem yaratıcı hem de zekice kurgulanmış bu kitap, şimdiye kadar okuduklarım arasında en beğendiklerimden biri oldu. Özellikle yazarın klişe sahnelere sapmadan özgün bir yol çizmesi beni çok etkiledi. Fantastik dünyaları sevenler için iyi bir öneri olduğunu düşünüyorum. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 9/10 ────୨ৎ────

vuazzoreit 10 months ago

Beyaz ve Siyah

Eugene Ionesco

2 Gönderi

Bu kitap, aslında bir deneme tarzında kaleme alınan kısa ama derinlikli bir yapıt. lonesco burada sahneden uzaklaşıp kelimelerle ve resimlerle oynuyor, insanın iç dünyasına açılan bir pencere sunuyor. Ionesco, tiyatro oyunlarında da işlediği gibi, bu eserinde de insanların birbirleriyle iletişimsizlik…devamıBu kitap, aslında bir deneme tarzında kaleme alınan kısa ama derinlikli bir yapıt. lonesco burada sahneden uzaklaşıp kelimelerle ve resimlerle oynuyor, insanın iç dünyasına açılan bir pencere sunuyor. Ionesco, tiyatro oyunlarında da işlediği gibi, bu eserinde de insanların birbirleriyle iletişimsizlik sorunlarını ele alıyor. Dilin ne kadar yetersiz, hatta bazen anlamsız olabileceğini, davranışların ne kadar kalıplaşmış ve klişe olduğunu vurguluyor. Eser, resimle yazının eşzamanlı ilerlediği bir metin olarak dikkat çekiyor. Ionesco, yalnızca kelimelerin değil görsellerin de yaşamın derinliklerini açığa çıkarmada güçlü bir araç olduğunu söylüyor. Yazar, okuyucunun insanın üzerindeki örtüyü kaldırarak, onun temel güdülerine ve gerçeklik algısına bakmasını sağlıyor. Ölüm, yaşlılık, sefillik gibi varoluşsal temalar kitabın ana eksenini oluşturuyor. Zincirlerim çirkinlik, üzüntü, sefillik, yaşlılık ve ölümdür. Hangi devrim beni bundan kurtarabilir? Sözü, bu varoluşsal sıkışmışlığa duyduğu içsel tepkisini özetliyor. Hayatın beyaz ve siyah yanlarını, yani güzellik ile çirkinliği, mutluluk ile acıyı yan yana getirerek okuyucuyu bunlarla yüzleşmeye zorluyor. Asıl mesajı: Hayat, kontrastların bir bütünü ve biz bu bütünü kabul etmek zorundayız. Kısacası, Ionesco bu kitapla İnsan olmanın çıplak gerçeği, tüm güzelliği ve korkunçluğuyla burada; ondan kaçamazsın, diyor. Çizimlerle verdiği mesajların benzersizliği sayesinde beni hem garip hissettirdi hem de ilgimi derinden çekti. Onun dünyasına dalmak tuhaf ama bir o kadar da sürükleyiciydi. Kitaptaki çizimlere zaman zaman dikkatle baktığımda, sanki küçük çocukların yapmış olduğu, ilk bakışta anlamsız gibi görünen ama aslında derin anlamlar barındıran çizimler gibi hissettirdi. Bu durum benim hoşuma gitti ve aynı zamanda merakımı da tetikledi. Sade ve felsefi dokunuşların harmanlandığı, okunması keyifli bir dil kullanılmıştı. En önemlisi ise, böylesine eşsiz bir kitabın insanda yarattığı duyguların da kendine has ve özel olmasıydı. Bana göre, bu kitap çok derin edebi anlamlar peşinde koşularak okunacak türden değil. Eğer öyle olsaydı, belki daha da güçlü olurdu. Ancak asıl değerli olan, sade diliyle çizimlerine yüklediği güçle kendi anlatımını yaratması. Bu nedenden ötürü kitabı beğendiğimi söyleyebilirim. Absürd tiyatro ve felsefi metinlere ilgi duyanlar için iyi bir öneri olduğunu düşünüyorum. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 8/10 ────୨ৎ──── "Resim yapmayı bilmeyi gerçekten çok isterdim şimdi: Göstermeye çalıştığım şey sahiden ölüm ve yaşam."

vuazzoreit 10 months ago

20 Yaşıma Mektup

Kolektif

14 Gönderi

Bu kitap, Doğan Kitap’ın 20. yayın yılını kutlamak için 2019 yılında yayımlanan, kolektif bir mektup derlemesidir. İçinde 33 değerli yerli ve yabancı yazar var. Her yazar, 20 yaşındaki kendine bir mektup yazıyor. Bu mektuplarda gençlik hatıraları, yapılan hatalar, edinilen dersler,…devamıBu kitap, Doğan Kitap’ın 20. yayın yılını kutlamak için 2019 yılında yayımlanan, kolektif bir mektup derlemesidir. İçinde 33 değerli yerli ve yabancı yazar var. Her yazar, 20 yaşındaki kendine bir mektup yazıyor. Bu mektuplarda gençlik hatıraları, yapılan hatalar, edinilen dersler, verilen öğütler ve geleceğe dair umutlar paylaşılıyor. Bazı yazarlar direkt kendi genç hallerine yazıyor; bazıları okurlarla konuşur gibi içten, sohbet havasında anlatıyor; bazıları ise geçmiş üzerinden öğütler veriyor ya da anılarını samimi bir dille paylaşıyor. Bu mektupları okudukça, bir yandan yazarları gençliklerinde tanıma fırsatı buluyorsunuz; diğer yandan onların deneyimlerinden kendi hayatınıza dair dersler çıkarıyorsunuz. Kitap, geçmişi yargılamadan kabul etmeyi, yapılan hataları birer öğrenme fırsatı olarak görmeyi ve hayatı cesaretle yaşamayı öğütlüyor. Yazarlar, 20 yaşındaki hallerine hayallerinin peşinden gitmelerini, risk almaktan korkmamalarını, zamanın kıymetini bilmelerini ve başkalarının beklentileri yerine kendi değerlerine kulak vermelerini tavsiye ediyor. Hem mutlulukların hem de zorlukların insanı olgunlaştırdığını vurgulayan eser, keşkelerden çok iyikilerle dolu bir hayatın peşinden gitmeyi salık veriyor. Kitabın konusu ve taşıdığı fikir beni gerçekten etkiledi. Böyle bir düşünceye katkıda bulunmak ve yazarların bu doğrultuda mektuplar kaleme almasını istemek çok zarif bir yaklaşım. Bu fikir tarzı bana çok hoş geldi. Mektuplara karşı özel bir ilgim var; okumak da yazmak da beni mutlu eder. Bu nedenle, böyle bir kitabı okumak bana farklı ve derin bir his yaşattı. Bazı mektuplar öyle güzeldi ki, okurken yüzümde tebessüm oluştu, kalbime dokundu, bazen de hüzünlendirdi. Ama ne yazık ki bazı mektuplarda aynı duyguyu bulamadım; hatta kimi zaman sıkıldığımı hissettim. Kimileri konuyu ustalıkla işlerken, kimileri amacın uzağına düşmüş, bambaşka yönlere sapmıştı. Bu da okuma deneyimimi yer yer zorlaştırdı. Bana kalırsa bu kitap, zaman zaman yeniden açıp sayfalarında kaybolarak tekrar okunabilecek türden. İçindeki mesajlar, düşünceler, öğütler, fikirler ve hisler bu amaca fazlasıyla hizmet ediyor. Okuyucuya tekrar tekrar okuma isteği uyandırıyor ki bu yönü beni çok etkiledi. Üstelik her okumada farklı duygular ve düşüncelerle karşılaşmak bence çok değerli bir okuma deneyimi olur. Kitaba başlarken beklentim oldukça yüksekti; çok daha yüksek bir puan vereceğimi sanıyordum. Fakat bazı yazarların mektupları, ne yazık ki, okuma keyfimi düşürdü. Yer yer öyle sıkıldım ki, mektupta bile bu kadar sıkıcı yazıyorsa kitapları nasıldır acaba? diye düşündüm. Bu kitapta ilk kez tanıdığım yazarlar oldu; bazılarını sevdim, bazıları ise bana hitap etmedi. Eğer eser yalnızca beğendiğim mektuplardan oluşsaydı, sanırım çok daha kısa ama yoğun bir kitap olurdu. Kendi iç yolculuğuna çıkmak ve gençlik döneminin karmaşık duygularını anlamak isteyen herkese kesinlikle öneririm. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 7/10 ────୨ৎ──── "Fakat sen de yani öyle tuhafsın ki, senden iki gıdım isteseler, kendini mutlulukla verecek, hiç sızlamayan ufalıp dağılacaksın. Çünkü sen kendine hep kendinin en azını bıraktın. Öyle yapma. Sandığın kadar çok değilsin unutma, bitmezsin sanıyorsun ya pat diye bitiverince fena afallıyor insan."

vuazzoreit 10 months ago

Emanet Çocuk

Claire Keegan

20 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu kitap, küçük bir kız çocuğunun hayatındaki kısa ama derin bir dönemi anlatıyor. Hikâye, İrlanda kırsalında geçiyor ve çocuk, bir süreliğine ailesinden uzak, daha önce tanımadığı bir ailenin yanında kalmak üzere gönderiliyor. Bu yeni ortamda, onun için her şey farklıdır:…devamıBu kitap, küçük bir kız çocuğunun hayatındaki kısa ama derin bir dönemi anlatıyor. Hikâye, İrlanda kırsalında geçiyor ve çocuk, bir süreliğine ailesinden uzak, daha önce tanımadığı bir ailenin yanında kalmak üzere gönderiliyor. Bu yeni ortamda, onun için her şey farklıdır: Sessizlik, düzen, anlayış… Zamanla hem çevresini hem de kendini daha iyi tanımaya başlıyor. Küçük yaşına rağmen büyümenin, kabullenmenin ve sevginin ne olduğunu hissediyor. Kitabın aslında anlatmak istediği şey: Bir çocuğun hayatında sevgi ve ilginin ne kadar önemli olduğudur. Bazen çok küçük bir ilgi bile onun dünyasını tamamen değiştirebiliyor. Kitapta büyük olaylar yok ama hissettirdikleri çok güçlü. Sanki sessizce konuşuyor seninle. Aile olmak, sadece kan bağıyla alakalı değil. Bazen gerçek yakınlığı, şefkati hiç beklemediğin yerden görebilirsin. O yüzden insanın kendini değerli hissettiği yer, bazen ev dediği yerden bambaşka bir yer olabilir. Büyümek dediğimiz şey her zaman büyük olaylarla olmuyor. Bazen sadece biri sana değer verdiğinde, seni dinlediğinde, seninle gerçek bir bağ kurduğunda içinden bir şey değişiyor. Ve sen de fark etmeden büyüyorsun. Kitap beni gerçekten çok etkiledi. Her kelimesi, her satırı içimde bir yere dokundu. Okurken hem hüzünlendim hem de hafifçe gülümsedim; duygular birbirine karıştı ama hepsi çok gerçekti. Çocuğuna bu kadar kayıtsız kalabilen bir ailenin varlığı sinir bozucuydu. Kendi ekonomik sıkıntılarına rağmen çocuk yapmaya devam etmeleri, çocukları birey olarak görmek yerine iş gücü olarak değerlendirmeleri oldukça rahatsız edici. Özellikle babanın yaklaşımı, sevgi ve ilgi yerine fayda odaklı bir ebeveynlik anlayışını yansıtıyor. Çocuğun ne hissettiğini sormadan, onun rızasını almadan başka bir eve gönderilmesi ise ihmalin en çarpıcı örneklerinden biri. Bu durum, çocuğun duygusal ihtiyaçlarının tamamen göz ardı edildiğini ve ebeveynlerin sorumluluktan ne denli uzak olduğunu net biçimde ortaya koyuyor. Gerçekten çok sinirlendim okurken ikisine de. Bu yüzden kitap şu soruyu sorduruyor, her ev bir aile, her aile bir yuva mıdır? Sade ama bu kadar güçlü anlatılan bir hikâye okumayalı uzun zaman olmuştu. Herkesin bu kitabı okuyup üzerinde düşünmesi gerektiğine inanıyorum. Az kelimeyle çok şey anlatan, derinlikli ve sade metinleri sevenler için iyi bir öneri olduğunu düşünüyorum. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 10/10 ────୨ৎ──── "Öyle bir noktadayım ki ne bugüne değin olduğum kişi ne de olabileceğim yeni kişi olabiliyorum."

vuazzoreit 10 months ago

Ölü Tanrı'nın Şarkısı - Bilinmeyen Tanrılar Serisi

Dilara Özçelik

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu kitap, Mara adında genç bir kadının istemediği bir kaderle yüzleşmesini konu alıyor. Hayatı boyunca kutsal seçilmişlerden biri olmak üzere yetiştirilen Mara, hiçbir zaman seçileceğine inanmamış ve sade bir hayat kurmanın hayalini kurmuştur. Fakat kehanet gerçekleşir ve Güneş onun üzerine…devamıBu kitap, Mara adında genç bir kadının istemediği bir kaderle yüzleşmesini konu alıyor. Hayatı boyunca kutsal seçilmişlerden biri olmak üzere yetiştirilen Mara, hiçbir zaman seçileceğine inanmamış ve sade bir hayat kurmanın hayalini kurmuştur. Fakat kehanet gerçekleşir ve Güneş onun üzerine doğar. Tapınağa, Apollon’a sunulmak üzere gönderildiğinde kaderi bambaşka bir yöne sapar. Çünkü karşısına çıkan Tanrı Apollon değil, onun ölü ikiz kardeşi Rae’dir. Kehanet ve Troya’nın Tanrısı. Mara artık sadece kendi hayatını değil, Troya’nın kaderini de belirleyecek bir seçimle karşı karşıya kalır. Kapak tasarımı beni ilk bakışta etkiledi; sadece estetik olarak değil, kitabın ruhunu da taşıyor olması çok hoşuma gitti. Kutulu setin tasarımı da aynı şekilde çok güzel. İçinden ana karakterlerin ayraçları ve poster çıkıyor. Posteri beğendim, ama kitabın arka kapağının içindeki görsel olsaydı bence çok daha güzel olurdu. En çok onu beğendim çünkü. Kitabı ilk kez Wattpad’de okumuştum. Bir gün basılacağını umutla hayal ederdim. Şimdi o hayal gerçeğe dönüştü ve bu satırları elimdeki baskısıyla okumak beni tarifsiz bir şekilde mutlu ediyor. O ilk okuduğumdaki heyecanı, o sabırsız merakı bulamayınca biraz üzüldüm. Sanırım bu, ikinci kez okuyuşumdan kaynaklanıyor; çünkü artık neyin ne olduğunu biliyorum ve bu farkındalık heyecanı gölgeliyor. Okurken çeviri bir kitap okuyormuşum hissine kapıldım, ki bu benim için olumlu bir şey. Çünkü fantastik türde en başarılı örnekler bana göre yabancı yazarlardan geliyor. Bu nedenle, bir Türk yazarın böylesine sağlam, etkileyici ve kendine özgü bir evren kurgulaması hem gurur verici hem de takdire şayan. Karakterlerin içsel yolculukları ve birbirleriyle olan samimi diyalogları beni oldukça etkiledi. Her sahnede ayrı bir keyif aldım; ikisini de tanımak ve takip etmek güzeldi. Özellikle erkek karakterin, kadın karaktere karşı sergilediği nazik ve olgun yaklaşım, kalbimde yer etti diyebilirim. Toksik erkek karakterlerden uzak, centilmen ve anlayışlı bir figür okumak, gerçekten özlediğim bir şeydi. Bu yönüyle kitap beni fazlasıyla tatmin etti. Serili kitaplarda pek hoşlanmadığım şeylerden biri, daha ilk kitapta ana karakterlerin smut sahnelerle karşı karşıya kalması. Bu durum bana çoğu zaman aceleye getirilmiş ve yapay geliyor. Çünkü serilerde ilk kitaplar genellikle evrenin tanıtıldığı, karakterlerin temellerinin atıldığı bölümlerdir. Bu yüzden karakterlerin birbirlerine bu kadar hızlı yakınlaşması, kurguya hizmet etmekten çok, doğallığı zedeliyor gibi hissettirdi. Fantastik kurgu açısından kesinlikle tavsiye edeceğim bir kitap. Yazar öyle bir evren kurmuş ki, okurken sadece okumuyorsunuz; yaşıyorsunuz. Atmosferin içine çekilmek bu türde her zaman kolay değildir ama bu kitap o etkiyi fazlasıyla yaratıyor. Kurgu hem özgün hem de zekice inşa edilmiş, bu yönüyle de büyük bir övgüyü hak ediyor. Yazar öyle gerçekçi bir şekilde anlatıyor ki, okurken gerçekten böyle bir dünyanın var olduğuna inanıyorsunuz. Son zamanlarda okuduğum en etkileyici fantastik kitaplardan biriydi. Eğer henüz okumadıysanız, mutlaka şans vermelisiniz; kesinlikle hak ediyor. Özellikle mitolojiye ilginiz varsa bu kitabı bayılarak okuyacaksınız. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 8/10 ────୨ৎ──── "Onlara başkaldırmamızı, özgürlüğümüzün peşinde koşmamızı istemiyorlardı; çünkü kadınlar düşündüğünde tehlikeli varlıklara dönüşüyordu. Bizden korkmak istemiyorlardı, bizi evlerinde altından bir lir gibi sergilemek istiyorlardı."

vuazzoreit 10 months ago

Olay

Annie Ernaux

7 Gönderi

Bu kitap, bireysel bir deneyimin ötesine geçerek kadın bedeni, özgürlük ve toplumsal baskılar üzerine güçlü bir yüzleşmeye davet ediyor. 1963 yılında geçirdiği yasa dışı kürtaj deneyimini yıllar sonra, bir bellek kazısı gibi yeniden kaleme alan Ernaux, hem bedeninde hem de…devamıBu kitap, bireysel bir deneyimin ötesine geçerek kadın bedeni, özgürlük ve toplumsal baskılar üzerine güçlü bir yüzleşmeye davet ediyor. 1963 yılında geçirdiği yasa dışı kürtaj deneyimini yıllar sonra, bir bellek kazısı gibi yeniden kaleme alan Ernaux, hem bedeninde hem de hafızasında yer eden bu olayın izlerini okura samimi bir yalınlıkla sunuyor. Kitabın temel mesajı oldukça net: Kadın, bedeni üzerindeki söz hakkını yitirdiğinde, özgürlüğünü de kaybeder. Ernaux, yalnızca bir travmayı anlatmıyor; aynı zamanda, o dönemin Fransa’sında ve hâlâ pek çok coğrafyada süregelen kadınların maruz kaldığı sessizlik, utanma zorunluluğu ve sistematik yalnızlaştırmayı ifşa ediyor. Yazarın kendine has mesafeli ama sarsıcı anlatımı, okuru duygusal olarak sarsmakla kalmıyor, aynı zamanda düşündürüyor: Bu yalnızlık sadece Annie'nin mi? Yoksa hepimizin mi? Olay, bir bireyin geçmişine dair bir anlatı gibi görünse de, aslında bütün kadınların sesi olma iddiası taşıyor. Kitabın konusu beni gerçekten kendine çekti. Yaşanmış hikâyeleri okumaktan her zaman daha çok etkilendiğimi fark ediyorum. Bu tür kitaplar hem gerçekliğin ağırlığını taşıyor hem de uzun süre zihinde iz bırakıyor. Bana göre bu gibi yaşanmışlık temelli kitaplar, her kadının ve yetişkin bireyin kitaplığında yer almalı. Çünkü bu tür metinler, yalnızca bir hikâye anlatmakla kalmıyor; aynı zamanda okuru empatiye davet ediyor, sorgulamayı ve düşünce dönüşümünü teşvik ediyor. Metnin en çarpıcı yönlerinden biri, anlatılan olayın yalnızca geçmişe ait olmadığını fark ettiriyor olmasıydı. Bugün hâlâ benzer koşullarda mücadele etmek zorunda kalan pek çok kadının varlığını düşündükçe, metin daha da ağırlaşıyor. Bu durum, bireysel bir hikâyenin nasıl kolektif bir gerçekliğe dönüştüğünü gösteriyor. Aslında konu ve duygu bakımından çok güçlü bir kitap. Ancak anlatımını biraz yalın buldum. Muhtemelen yazar bunu bilinçli olarak tercih etti; herkesin anlayabileceği ve kolayca bağ kurabileceği bir dil olsun istemiş olabilir. Yine de duygulara biraz daha yoğunluk verilmiş olsaydı, çok daha etkileyici bir anlatım ortaya çıkabilirdi diye düşünüyorum. Yazarın bu kadar zor bir deneyimi anlatma cesareti ve bu sayede pek çok kadına ses olma çabası gerçekten takdire değer. Oldukça akıcı ve kısa sürede bitirilebilecek bir kitap. Yetişkin bireylere hitap ettiğini düşünüyorum. 18 yaş altı da okuyabilir elbette ama kitabın asıl vermek istediği mesajları anlamakta zorlanabilirler. Gerçek bir yaşanmışlıktan yola çıkarak kadın bedeni, toplumsal baskı ve sessiz bırakılan travmalar üzerine düşündüren bir metin; kısa ama etkileyici anlatılar okumak isteyenler için iyi bir öneri. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 8/10 ────୨ৎ──── "İnsanlar yasalara göre yargılanıyor, ama yasalar yargılanmıyordu."

vuazzoreit 10 months ago

Canavarın da Kalbi Varmış

N.G. Kabal

5 Gönderi

Bu kitap, insanların ve vampirlerin birlikte yaşadığı karanlık ama düzenli bir evrende geçiyor. Ana karakterimiz Luzia, dünyanın bir ucunda, oldukça ıssız bir yerdeki bir şatonun müzesinde çalışmaya başlıyor. Hayatı sakin ve sıradan gibi görünse de, bu şatonun gerçek sahibi olan…devamıBu kitap, insanların ve vampirlerin birlikte yaşadığı karanlık ama düzenli bir evrende geçiyor. Ana karakterimiz Luzia, dünyanın bir ucunda, oldukça ıssız bir yerdeki bir şatonun müzesinde çalışmaya başlıyor. Hayatı sakin ve sıradan gibi görünse de, bu şatonun gerçek sahibi olan eski ve güçlü bir vampir olan Sidra Dekalton geri döndüğünde her şey altüst oluyor. Luzia zaten geçmişin acılarını taşıyan, kalp ağrılarıyla ve vampir kanına olan bağımlılığıyla boğuşan biri. Ama Sidra’nın gelişiyle birlikte, sadece duygusal değil, karanlık sırlarla dolu bir geçmiş de su yüzüne çıkıyor. Şato, bir nevi Pandora’nın kutusu gibi: açıldıkça karanlık sırlar, acı gerçekler ve tehlikeli bağlar ortaya dökülüyor. Kitaba başlar başlamaz elimden bırakamadım. Öyle sardı ki, farkında bile olmadan sabaha kadar okudum. Bu kadar sürükleyici olması beni gerçekten mutlu etti. N.G. Kabal’dan okuduğum ilk kitap oldu ve açıkçası oldukça beğendim. Kaç kitaplık bir seri olacak bilmiyorum ama devam kitaplarını da mutlaka almayı planlıyorum. Hikâyenin nasıl ilerleyeceğini fazlasıyla merak ediyorum. Yazım dili beklentimin biraz altındaydı. Fantastik kurgu olmasına rağmen anlatım tarzı oldukça basit ve yüzeyseldi. Yer yer genç kurgu havası verdi, bu da beni çok tatmin etmedi. Fantastik kurgu dense de, anlatım sadece vampirlerden ibaret gibiydi. Ve bu kurgularda betimleme gerçekten çok önemlidir; okuyucunun o dünyayı hissedebilmesi, atmosferi zihninde canlandırabilmesi gerekir. Ancak bu kitapta ne detaylı bir betimleme ne de ortamı hissettirecek güçlü bir anlatım bulabildim. Bu yönüyle zayıf kalması beni açıkçası hayal kırıklığına uğrattı. Luzia ve Sidra’nın arasındaki konuşmalar kitaptaki en sevdiğim anlardan oldu. O kısımlar beni fazlasıyla etkiledi; büyük bir zevkle okudum. Sidra’nın ne istediğini bilememesi sinir bozucuydu. Sürekli git gel içerisinde duyguları. Eğlendiğim yerler oldu ama Luzia'nın sürekli alınıp duygusallaşması, her şeyi üzerine alıp sonra da kalbimi kırıyorsun deyip yine de peşinden koşması beni gerçekten yordu. Bazı sahnelerde elimle yüzümü kapattım diyebilirim. Smut sahnesi bana göre fazlasıyla ani gelişti. Serili bir kitapta, özellikle daha karakterler birbirini tam anlamıyla tanımamışken böyle bir sahnenin bu kadar erken gelmesi beni şaşırttı. Hatta keşke olmasaydı dediğim anlardan biriydi. Duygusal temelin yeterince oturmadan böyle bir yakınlaşma olması, sahnenin inandırıcılığını zayıflattı. Kitabın son bölümleri beni tatmin etmedi. Anlatım hızlandı, olaylar üst üste bindi ve bu da hikâyenin gücünü biraz zayıflattı. Özellikle finalin daha sakin ve sindirilerek yazılmış olmasını dilerdim. Aksi hâlde duygusal bağ kurmak güçleşiyor. Kutulu seti büyük bir hevesle aldım, ancak açıkçası hayal kırıklığına uğradım. Bu kadar eksik bir kutulu setle daha önce karşılaşmamıştım. Sadece dış tasarımına özen gösterilmiş; içerik açısından oldukça zayıf kalmış. Bu durum beni gerçekten üzdü, çünkü yüksek bir fiyata satın aldım ve bu fiyatı kesinlikle hak ettiğini düşünmüyorum. Piyasada çok daha dolu içerikli ve uygun fiyatlı setler varken, bu kadar yetersiz bir içeriğe sahip olması beni ayrıca hayal kırıklığına uğrattı. ────୨ৎ──── Puanım: 6/10 ────୨ৎ──── "Çok üzgün olduğumuzda kalplerimiz bu yüzden sızlar, hatırlar ve fiziksel olarak tepki verirdi."

vuazzoreit 11 months ago

Gece ve Sonra

Claire Daverley

8 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu kitap, birbirine bir türlü tam olarak kavuşamayan ama hep kalplerinde yer eden iki insanın hikâyesini ele alıyor. Genç yaşta tanışıyorlar ama başlarına gelen bir trajedi yüzünden yolları ilk andan itibaren ayrılıyor. Yine de yıllar boyunca birbirlerini hep bir şekilde…devamıBu kitap, birbirine bir türlü tam olarak kavuşamayan ama hep kalplerinde yer eden iki insanın hikâyesini ele alıyor. Genç yaşta tanışıyorlar ama başlarına gelen bir trajedi yüzünden yolları ilk andan itibaren ayrılıyor. Yine de yıllar boyunca birbirlerini hep bir şekilde buluyorlar; bazen bir mesajla, bazen bir tesadüfle, bazen de sadece hatıralarda. Kitap, bu iniş çıkışlarla dolu ilişkilerini yıllara yayılan bir zaman diliminde anlatıyor. Gerçekten sevmenin ama bir türlü birlikte olamamanın ne kadar acı verici ve derin olabileceğini çok sade bir dille aktarıyor. Aşkın zamanla, mesafeyle ve hayatın getirdiği yüklerle nasıl sınandığını, yine de nasıl var olmaya devam ettiğini gösteriyor. Aslında verilmek istenilen mesajlardan birisi de buydu. Çünkü bazı insanlar hayatımızdan geçmez, içimize yerleşir. Booktok’ta neredeyse kült haline getirilmişti, o kadar çok övüldü ki büyük bir heyecanla aldım. Ama ne yazık ki benim için tam anlamıyla bir zaman kaybıydı. Ne anlatımı ne de karakterleri bana dokundu. Bu kadar yoğun şekilde tavsiye edilen bir kitabın bu denli yavan kalması beni hem şaşırttı hem de hayal kırıklığına uğrattı. Şu an tek düşündüğüm, bu kitaba harcadığım zamanı geri alabilmek. Benim için tam anlamıyla durağan, tekrara düşen ve yapay bir aşk hikâyesiydi. Karakterler sürekli aynı kararsızlıklarla boğuşuyor, bir adım bile ilerlemeyen ilişkileriyle sayfaları dolduruyorlar. Aşk varmış gibi anlatılıyor ama ne temeli var ne inandırıcılığı. Kitap duygusal derinlik sunmak yerine, dramatik cümlelerle o derinliği varmış gibi göstermeye çalışıyor. Anlatım o kadar yavaş ve yer yer o kadar boş ki, bir noktadan sonra hâlâ bir şey olacak mı? diye kendimi sayfa sayarken buldum. Beklentim yüksekti ama karşılaştığım şey, gereksiz yere uzatılmış, etkisini hızla yitiren bir hikâyeden fazlası değildi. Kitabı romantik türde göstermek gerçekten kafa karıştırıcı. Çünkü ortada güçlü bir aşk yok; daha çok kararsızlıklar, kaçırılmış anlar ve yıpratan bir bağ var. Kitabın ilişkilere dair söylediği şeyler belki çarpıcı olabilir ama romantizmle hiçbir ilgisi yok. Bu açıdan bakıldığında, aşk romanı beklentisiyle okuyanın hayal kırıklığı yaşaması kaçınılmaz. Çünkü ben böyle hayal etmemiştim. Belli bir yerden sonra hikâye adeta bir Türk dizisine dönüştü; dram üstüne dram, aldatmalar, kararsızlıklar ve uzayıp giden anlamsız sahneler. Gerçekten okumaya devam etmekte çok zorlandım. Yarım bırakmamak için kendimle savaştım ama bir noktadan sonra sadece bitsin de kurtulayım duygusuyla sayfaları çevirmeye başladım. Zaman zaman karakterlere karşı empati kurduğum anlar oldu, özellikle yaşadıkları zorluklar yüzünden üzüldüm. Ancak en çok Rosie’nin belirsiz ve bencil tavırları beni rahatsız etti. Rosie gibi insanlar bana göre en zor katlanılanlar arasında; çünkü hem umut verip hem de bu umutları ellerinden almaya çalışmak, insanın duygularıyla oynamak gerçekten sinir bozucu. Onun bu kararsız ve kendini öncelikli tutan halleri, hikâyenin bazı anlarında beni fazlasıyla gerdi. Kitabın anlatım tarzını sevemedim; zaman zaman masal dinliyormuşum gibi hissettim ve bu da hikâyeye olan merakımı azalttı. Dili oldukça basitti bana göre. Ayrıca ilahi bakış açısı kullanımı bana genellikle yabancı geliyor, bu da okuma deneyimimi zorlaştırdı. Ne yazık ki benim tarzıma pek uymayan bir kitap oldu. Ancak insanın kalbindeki kararsızlıkları ve özlemleri sorgulayanlar için tercih edilebilir. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 3/10 ────୨ৎ──── "Öyle sanıyorsun, diyor. İnsan birini tanıdığını sanıyor."

vuazzoreit 11 months ago

Kinyas ve Kayra

Hakan Günday

112 Gönderi

Bu kitap, iki sıra dışı karakterin varoluş sancılarını, dünyaya, topluma ve en çok da kendilerine duydukları öfkeyi anlatan çarpıcı bir yolculuk. Kinyas ve Kayra, kuralları reddeden, sınırları silen, ahlaki pusulası belirsiz iki adamın iç dünyasına açılan karanlık bir pencere sunuyor.…devamıBu kitap, iki sıra dışı karakterin varoluş sancılarını, dünyaya, topluma ve en çok da kendilerine duydukları öfkeyi anlatan çarpıcı bir yolculuk. Kinyas ve Kayra, kuralları reddeden, sınırları silen, ahlaki pusulası belirsiz iki adamın iç dünyasına açılan karanlık bir pencere sunuyor. Suç, yalnızlık, çöküş ve felsefi sorgulamalarla örülü bir anlatı var karşımızda. Roman, hayata karşı duyulan derin bir tiksintiyle şekillenen uç noktalarda bir yaşamı gözler önüne seriyor. Aslında bu hikâye, insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesinin kitabı. Hayatın anlamsızlığına direnirken oluşan içsel boşluk, toplumun dayattığı düzene başkaldırı ve iyi - kötü kavramlarının göreceliği sık sık ön plana çıkıyor. Roman, net cevaplar vermektense okuyucuyu sorgulamaya davet ediyor: Kendini, düzeni ve hayatı yeniden düşünmeye zorluyor. Yeraltı edebiyatına uzun zamandır ilgi duyuyordum ve sonunda bu dünyaya adım attım. Kinyas ve Kayra’yla başlamış olmak bence oldukça güçlü bir girişti. Ancak şunu da söylemeliyim ki, okurken beni en çok öfkelendiren karakterler de bu kitapta karşıma çıktı. Yazarı ilk kez bu kitapla tanıdım ve diline hayran kaldım. En basit düşünceyi bile farklı ve etkileyici biçimde aktarabiliyor. Kendine özgü tarzı ve sayfalardaki çizimler kitabı hem edebi hem görsel açıdan zenginleştiriyor. Altını çizdiğim cümlelerin çokluğu, edebi gücünün en iyi göstergesi bence. Ancak, bu yoğun ve karamsar atmosfer zaman zaman yorucu bir hâl alıyor. Sürekli bir kaos ve umutsuzluk hâli, hikâyeden uzaklaşmama neden oldu. Kitabın herkes için uygun olduğunu söylemek zor. Kimileri için sarsıcı ve unutulmaz olabilirken, bana göre fazla yapay bir karanlık sunuyordu. Yer yer ergen öfkesi taşıyan, kasıtlı olarak rahatsız edici olmayı hedefleyen bir metin izlenimi verdi. Karakterlerle bağ kurmak neredeyse imkânsız. İki bencil ve kendine hayran adamın iç çöküşünü izlemek, bir noktadan sonra itici hâle geliyor. Ne Kinyas’a ne Kayra’ya yakın hissedebildim. Okudukça, yalnızca kendi çöküşlerini anlatan bu karakterlerin öfkesine ve boşluğuna maruz kalıyorsunuz. Dahası, karakterlerin aşırı uç davranışlarının arkasında güçlü ve inandırıcı psikolojik gerekçeler sunulmuyor. Bu da empati kurmayı zorlaştırıyor ve anlatının etkisini zayıflatıyor. Beklentim oldukça yüksekti fakat edebi gücüne rağmen, karakterlerin iç dünyaları bana yeterince geçmedi. Ayrıca bu denli pahalı bir kitabın, içerik olarak daha doyurucu olmasını beklerdim. Kesinlikle 18 yaş ve üzeri okuyuculara hitap ediyor. İçeriğindeki ağır temalar, şiddet ve sapkınlık öğeleri rahatsız edici olabilir. Yine de sorgulayıcı ve sıra dışı bir deneyim yaşamak isteyenler için denenebilir. 🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 5/10 ────୨ৎ──── "İnsan, insan olmaya geliyor dünyaya. Kesinlikle bir tercihi yok. Hiçbir şeyi seçemeden de gömülüyor toprağa."