Hayat dediğimiz şey yalnızca büyük olaylardan, unutulmaz başarılardan ya da derin acılardan oluşmuyor. Bazen kimsenin önemsemediği bir ayrıntı, yıllar sonra insanın en kıymetli hatırasına dönüşebiliyor. Çocukken bir oyuncağı kaybetmek dünyanın sonu olabilir. Bir arkadaşınla yaşadığın küçücük bir anlaşmazlık günlerce canını…devamıHayat dediğimiz şey yalnızca büyük olaylardan, unutulmaz başarılardan ya da derin acılardan oluşmuyor. Bazen kimsenin önemsemediği bir ayrıntı, yıllar sonra insanın en kıymetli hatırasına dönüşebiliyor.
Çocukken bir oyuncağı kaybetmek dünyanın sonu olabilir. Bir arkadaşınla yaşadığın küçücük bir anlaşmazlık günlerce canını sıkabilir. Bir yetişkinin önemsemeden söylediği bir söz, senin küçücük dünyanda kocaman bir yere sahip olabilir. O gün yaşadığın bir utanç, yıllar sonra gülerek anlattığın bir hikâyeye dönüşebilir. Ama zamanın bize öğrettiği başka bir şey de var: O gün gülüp geçtiğimiz bazı olayların içinde, büyüdüğümüzde anlayabileceğimiz bir hüzün saklıdır. Sonra büyüdük.
Hayallerimizin yerini yapılması gerekenler, oyunlarımızın yerini sorumluluklar, sokaklarımızın yerini yetişmemiz gereken yerler aldı. Bir zamanlar saatlerce oynadığımız arkadaşlarımızla görüşemez olduk. Çocukluğumuzun geçtiği mahalleler değişti. Bazı insanlar hayatımızdan çıktı, bazıları yalnızca hatıralarımızda kaldı.
Ve bir gün fark ettik ki çocukluğumuzun en güzel tarafı sahip olduğumuz şeyler değilmiş.
Dünyaya bakışımızmış.
Bu kitabın beni düşündürdüğü yerlerden biri de hafızanın bu tarafı. İnsan yaşadıklarını olduğu gibi saklamıyor. Zaman geçtikçe bazı ayrıntıları unutuyor, bazılarını büyütüyor, bazılarınıysa hiç beklemediği kadar derinlerde taşıyor. Olayın kendisi küçülürken bıraktığı iz büyüyebiliyor. Bir zamanlar utandığımız bir şey yıllar sonra bizi güldürebiliyor; o gün önemsiz sandığımız bir anıysa içimizi burkabiliyor.
Demek ki hatıralar yalnızca geçmişte ne olduğunu anlatmıyor. Bugün kim olduğumuz hakkında da bir şeyler
Bazen bir anıyı hatırlayıp gülüyoruz. Sonra gülüşümüzün ortasında bir sessizlik beliriyor. Çünkü o anının içindeki insanları özlüyoruz. Artık aynı yaşta olmadığımızı, bazı şeylerin bir daha yaşanmayacağını, hayatın bizi birbirimizden uzaklaştırdığını fark ediyoruz.
İnsan bazen geçmişi değil, geçmişteki kendisini özlüyor.
Daha az bilen, daha çok hayal kuran, küçük şeylerle mutlu olabilen o eski hâlini…
Belki de bu yüzden bazı çocukluk hikâyeleri bizi güldürürken aynı anda hüzünlendiriyor. Kahkahanın arkasında geçen yılların sessizliği, hatıraların içinde artık geri dönemeyeceğimiz bir hayat var.
İbrahim Türker’in sahnede insanları güldüren anlatıcılığını bu kez kitaba taşıması da bu açıdan anlamlı. Çünkü mizahın gücü yalnızca bizi güldürmesinde değil; bazen en mahcup olduğumuz anlara, en tuhaf hatalarımıza ve kendimizle yüzleşmekten kaçındığımız taraflarımıza daha şefkatli bakmamızı sağlamasında.
Kendimize gülebilmek, geçmişimizi biraz daha hafif taşıyabilmek demek.
Ama her kahkahanın ardında mutlaka büyük bir acı aramak da gerekmiyor. Bazen hayatın güzelliği, bir olayın yalnızca komik olabilmesinde saklı. Bazen de gülüp geçtiğimiz bir hikâyenin yıllar sonra başka bir anlam kazanmasında…
Kitabın adı da bu yüzden düşündürücü geliyor bana: Hepsi Gerçek.
Gerçek olan yalnızca yaşadıklarımız mı? Yoksa yaşadıklarımızı hatırlarken hissettiklerimiz de gerçeğin bir parçası mı?
Belki olayları zamanla farklı hatırlıyoruz. Belki bazı ayrıntıları değiştiriyoruz. Ama o olayların bizde bıraktığı duygular, hayatımızın bir parçası olarak kalıyor.
Bir zamanlar korktuğumuz bir şey bugün bizi güldürebiliyor. Bir zamanlar çok önemsediğimiz bir mesele bugün küçücük görünebiliyor. Fakat o günkü çocuk için hepsi gerçekti. Üzüntüsü de sevinci de korkusu da heyecanı da…
Çünkü çocukken yaşadığımız hiçbir şey, yalnızca yetişkinlerin gözünden bakıldığında küçük.
Belki de büyümek, geçmişte yaşadığımız şeylerin önemini anlamak kadar, o günkü hâlimizi de affedebilmek demek.
Yaptığımız hataları, gereksiz yere utandığımız anları, söyleyemediğimiz sözleri, keşke dediğimiz seçimleri…
Ve bir zamanlar her şeyi çok ciddiye alan o çocuğu, bugün olduğumuz insanın içinden çıkarıp sevgiyle kucaklayabilmek.
Kitapların en güzel tarafı da burada başlıyor bence. Bize hiç yaşamadığımız hayatları göstermekle kalmıyor, kendi hayatımızın unuttuğumuz köşelerini de aydınlatıyorlar.
Bir başkasının çocukluk hikâyesini okurken kendi mahallemize gidiyoruz. Onun güldüğü yerde kendi arkadaşlarımızı hatırlıyoruz. Onun utandığı yerde yıllardır kimseye anlatmadığımız bir anımız aklımıza geliyor. Bir hikâyenin içinde kendimizden bir parça bulduğumuzda, o hikâye artık yalnızca anlatanın olmaktan çıkıyor.
Bizim de oluyor.
Belki Hepsi Gerçekin en güzel tarafı, okura tam olarak böyle bir kapı aralamasıdır: Biraz gülmek, biraz geçmişe dönmek, biraz da hayatın içindeki küçük ayrıntıların kıymetini yeniden düşünmek…
Çünkü hayatın en unutulmaz hikâyeleri her zaman büyük olaylardan doğmuyor. Bazen bir oyuncakta, bir mahalle oyununda, bir yanlış anlaşılmada ya da yıllarca aklımızdan çıkaramadığımız minicik bir ayrıntıda saklanıyor.
Ve yıllar sonra geriye dönüp baktığımızda anlıyoruz ki asıl mesele, o gün ne kadar büyük bir olay yaşadığımız değilmiş.
O olayın içindeyken ne hissettiğimizmiş.
Belki artık çocuk değiliz. Belki çocukluğumuzun sokaklarına dönsek bile aynı dünyayı bulamayacağız. Belki bazı insanları bir daha göremeyeceğiz. Ama bir zamanlar olduğumuz insanı hatırlamak hâlâ mümkün
Ve bazen insanın kendisine yapabileceği en güzel şey, bütün sorumluluklarının, yorgunluklarının ve büyümüş olmanın ağırlığının arasından sıyrılıp o çocuğa yeniden rastlamak.Biraz gülmek.Biraz özlemek.
Büyüyoruz, değişiyoruz, unutuyoruz sanıyoruz. Oysa içimizde bir yerlerde, yaşadığımız her şeyle birlikte yaşamaya devam ediyoruz.
Belki de hepsi gerçekten budur.
Hayatın bize yaşattıkları ve yıllar geçse de içimizden silemedikleri…
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Okuyan Adam
(@yokbank)
Joined at July 2019
96
Followers
69
Following
125
Post
1,348
Movie
254
Serie
670
Book
Hayat dediğimiz şey yalnızca büyük olaylardan, unutulmaz başarılardan ya da derin acılardan oluşmuyor. Bazen kimsenin önemsemediği bir ayrıntı, yıllar sonra insanın en kıymetli hatırasına dönüşebiliyor. Çocukken bir oyuncağı kaybetmek dünyanın sonu olabilir. Bir arkadaşınla yaşadığın küçücük bir anlaşmazlık günlerce canını…devamı
Herkes başka bir hayatın hayalini kuruyor bu hikâyede. Birileri yazmak, birileri sevmek, birileri unutulmak istiyor. Ama kimse tam olarak sahip olduğu hayatın içinde mutlu olamıyor. Treplev, yeni bir şey yaratmanın ve anlaşılmanın peşinde. Nina, sahnenin ışıklarında kendini bulacağını sanıyor. Trigorin…devamı
Bazı insanlar dünyayı anlatmaz, hissettirir. Sait Faik de kelimeleriyle denizi, yalnızlığı, aşkı ve insanın içindeki o bitmeyen yaşama arzusunu duyuruyor bize. Onun şiirlerinde bazen bir vapurun ardından bakıyor, bazen bir sevgiliyi özlüyor, bazen de hayatın bütün karmaşasının içinde sevmeye tutunuyoruz.…devamı
Bir dönemin hikâyesi gibi başlayıp, insanın kendi hikâyesine dönüşüyor. Aşklar, ayrılıklar, terk edilişler, dostluklar, çocukluk hatıraları ve insanın kendi içinde verdiği o bitmeyen mücadele… Bazen sevmenin, bazen kaybetmenin, bazen de geçmişten kaçamayacağının hikâyesi. Biraz aşk, biraz hüzün, biraz memleket… En…devamı
Tesadüf denk geldiğim bir kitap olarak kütüphanemde ki güzel kitaplarımın yanında ki yerini aldı. Kağıt kesiği 18 bence çok ektileyici öykülerden oluşuyor . Kâğıt Kesiği, 2021 Gülten Akın Mektup Yarışması Büyük Ödülü, 2020 Fakir Baykurt Öykü Yarışması Birinciliği ve 2020…devamı
Şimdi bitirdim kitabı ve sıcağı sıcağına yazıyorum yorumu baya bir süredir olmayan bir durum bu😅 Kitap konusu olarak çok güzel ama Mahir abiden hikaye okumak daha keyifli romanda o tadı alamadım son iki bölümde olan olaylar ülkede olan durumlar olunca…devamı
Her hayat farklı hikayeler içerir bu hikayeler çoğu zaman benzerlik gösterir bu kitapda ki hikayeler de öyle okurken kendinizden bir pay bulduğunuz yada en kötü çevreniz de olan kişilerin hayatı. Okurken sizi sıkmayan günlük dilde yazılmış çok güzel bir kitap.…devamı
Japonyanın zengin bir ailesinin zenginlikten yoksulluğa geçişinde yaşadığı olayların anlatıldı kitap insanların bir yandan nerden nereye gidebileceğini anlatırken bir yandan yaşağı şartlara alışmasını da gösteriyor bize. Hayat böyledir işte inişli çıkışlı giderken yanında olanlar ile gitmek zorunda kalanlar ve kendilerini…devamı
Bir alevi ve solcu olarak bu kitabı okumak o kadar zordu ki o dönemde yaşanan olayları okumak yapılan zülümleri oyunları okumak çok zordu . Üstünden 46 yıl geçmesine rağmen hala aynı acıları yaşıyoruz kahrolsun fişizim bunu her zaman söylemede devam…devamı
Tarık abi okumak gerçekten ayrı bir keyif okuyanlar bilir 😉. Depresif hayatı çok güzel anlatır (herkesin yaşadığı hayatı). Düşerken birinin elini tutman bu hayatın üstesinden o zaman daha kolay geldiğimiz anlatan hikayeler yazar. Bu kitapta tam anlamıyla öyle bir kitap…devamı