"Geçen yıl öğrendiğim en büyük ders hiçbir şeyi zorlamamamız gerektiğidir.. Konuşmalar, arkadaşlıklar, ilişkiler, dikkat, sevgi. Zorunlu olması gereken şeyler için savaşmaya değmez, çünkü gerçekleşmesi gereken her şey olacak, olmayacak şeyler zaten olmayacak."
Bir şeyler için uğraşacak çabayı kendimde bulamıyorum artık. Benim de emek vermeden hayatın güzel yanlarını görmeye ihtiyacım var. Bir elin bana yeniden birine güvenebilmenin, yeniden birine inanabilmenin mümkün olduğunu göstermesine ihtiyacım var artık..
"İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım, kötü bir müzik dinlerim diye hiç müzik dinlemedim, çok bağlanırım diye hiç kimseye aşık olamadım."
empati zor bisey degil ya max bi iki dakikanizi ayirip bu benim basima gelseydi ben ne hissederdim diye dusunuyorsunuz sonra da kendinize yapilmasini istemediginiz biseyi baskasina yapmiyosunuz cok basit
kırgın da olsam kızgın da olsam aklım hep sevdiklerimde ne bileyim ben kötü olamıyorum, kötü düşünemiyorum istiyorum ki hayatımda kimse benden zarar görmesin, bana zarar veren bile benden zarar görmesin, hayat kin tutup nefret edilecek kadar uzun değil.
“Yaşadığın bütün sıkıntılar bir işe yarar, değişirsin. Yavaş yavaş yolunu yeniden bulmaya alışırsın. Fırtınaların bitmeyeceğini ama her fırtınadan daha sağlam çıktığını anlarsın ve en önemlisi, en zor zamanlar bile geçicidir, öğrenirsin..”