“Ruhen kolu kanadı kırılmış bir insanı gözünün önüne getir. Her şey onun üzerinde nasıl bir iz bırakır hayal edebiliyor musun? düşünceler onda katılaşıp kalır, sonunda tutulduğu kara sevda onun bütün düşünme gücünü alır, onu yok eder."
"İnsanoğlunda ne kadar çok insanlık dışı, zalimce şeyin bulunduğunu, bütün dünyanın asil ve dürüst biri olarak tanıdığı herhangi bir kişinin içinde bile gizliden gizliye nice vahşi barbarlığın saklı olduğunu görerek ürperdi." ● Bu kitap canımı yakıyor, beni ayazda bırakıyor, bana…devamı"İnsanoğlunda ne kadar çok insanlık dışı, zalimce şeyin bulunduğunu, bütün dünyanın asil ve dürüst biri olarak tanıdığı herhangi bir kişinin içinde bile gizliden gizliye nice vahşi barbarlığın saklı olduğunu görerek ürperdi."
● Bu kitap canımı yakıyor, beni ayazda bırakıyor, bana gerçeği gösteriyor, seviyorum onu♡
"Çocuklarının felâketini iki kat şiddetle hisseden anneler, bu ıstıraplarını çocuklarına fazlasiyle iade ederler; böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür. "
"Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı hem aptallık, hem inanç devriydi hem de kuşku, aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi, hem umut baharı hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı hem hiçbir şeyimiz yoktu."
“…gerçek aşk ölümsüzdür; sonsuzdur, hep kendi kendine benzer; eşittir, arıdır, şiddetleri, kanıtları yoktur; saçları ağarır, gönlü hep gençtir.” ● Çok uzun zaman oldu bu kitabı okuyalı belki de bu kitapla ilk defa gerçekten kitap okumayı, kitapları sevmiştim. Neren kitapların sonunda…devamı“…gerçek aşk ölümsüzdür; sonsuzdur, hep kendi kendine benzer; eşittir, arıdır, şiddetleri, kanıtları yoktur; saçları ağarır, gönlü hep gençtir.”
● Çok uzun zaman oldu bu kitabı okuyalı belki de bu kitapla ilk defa gerçekten kitap okumayı, kitapları sevmiştim. Neren kitapların sonunda ne olduğunu hep unutuyorum acaba?..
Bu kitapta bana saçma gelen şey ise kadının sevdiği ve kendisini sevdiğini bildiği adamla kızını evlendirmeyi düşünmesi, bunu dile getirmesiydi.
“Şükretmek mi sevginin başlangıcıydı, sevgi mi şükretmenin? Önemli değildi aslında; sonuçta insanı uzun vadede mutsuz eden şeyler kelimeler değillerdi. İnsanı mutsuz eden anılardı, solmak bilmeyen, yerinden oynamayan karanlık anlar.“ ● Beni çok üzen bir kitap olmuştu.