(@) - Raf

aleran 12 months ago

ne etsem, ne söylesem kelimeler kifayetsiz, boşa harcanan büyük bir potansiyel... animemiz bir nükleer tesisin bombalanmasıyla başlıyor. asıl garip olan şey ise bu saldırıyı gerçekleştiren iki lise öğrencisi. 9 ve 12 ( nine and twelve*) bu arkadaşlarımız kendilerine 'sphinx' adını…devamı

aleran 12 months ago

Maxton Hall: The World Between Us

Daphne Ferraro

38 Gönderi

2xte izleyince sarıyor ya ¯\_(ツ)_/¯ Uzun zamandır böyle klişe-romantik içerikler tüketmiyordum, spesifik bir sebebi de yoktu. Ancak son zamanlarda kendimi fazla kastığımı fark ettim, yok şöyle gelişeceğim yok şu konuda bir şeyler bileyim ya da bilgisiz kalmayayım korkusuna bürünmüş hâlde…devamı

aleran 1 year ago

𝗕𝗨𝗥𝗦𝗔 𝗡𝗨𝗧𝗞𝗨 "𝗧𝘂̈𝗿𝗸 𝗚𝗲𝗻𝗰𝗶, 𝗱𝗲𝘃𝗿𝗶𝗺𝗹𝗲𝗿𝗶𝗻 𝘃𝗲 𝗰𝘂𝗺𝗵𝘂𝗿𝗶𝘆𝗲𝘁𝗶𝗻 𝘀𝗮𝗵𝗶𝗯𝗶 𝘃𝗲 𝗯𝗲𝗸𝗰̧𝗶𝘀𝗶𝗱𝗶𝗿. 𝗕𝘂𝗻𝗹𝗮𝗿𝛊𝗻 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗴̆𝗶𝗻𝗲, 𝗱𝗼𝗴̆𝗿𝘂𝗹𝘂𝗴̆𝘂𝗻𝗮 𝗵𝗲𝗿𝗸𝗲𝘀𝘁𝗲𝗻 𝗰̧𝗼𝗸 𝗶𝗻𝗮𝗻𝗺𝛊𝘀̧𝘁𝛊𝗿. 𝗬𝗼̈𝗻𝗲𝘁𝗶𝗺 𝗯𝗶𝗰̧𝗶𝗺𝗶𝗻𝗶 𝘃𝗲 𝗱𝗲𝘃𝗿𝗶𝗺𝗹𝗲𝗿𝗶 𝗯𝗲𝗻𝗶𝗺𝘀𝗲𝗺𝗶𝘀̧𝘁𝗶𝗿. 𝗕𝘂𝗻𝗹𝗮𝗿𝛊 𝗴𝘂̈𝗰̧𝘀𝘂̈𝘇 𝗱𝘂̈𝘀̧𝘂̈𝗿𝗲𝗰𝗲𝗸 𝗲𝗻 𝗸𝘂̈𝗰̧𝘂̈𝗸 𝘆𝗮 𝗱𝗮 𝗲𝗻 𝗯𝘂̈𝘆𝘂̈𝗸 𝗯𝗶𝗿 𝗸𝛊𝗽𝛊𝗿𝘁𝛊 𝘃𝗲 𝗯𝗶𝗿 𝗱𝗮𝘃𝗿𝗮𝗻𝛊𝘀̧ 𝗱𝘂𝘆𝗱𝘂 𝗺𝘂, "𝗕𝘂 𝘂̈𝗹𝗸𝗲𝗻𝗶𝗻 𝗽𝗼𝗹𝗶𝘀𝗶…devamı𝗕𝗨𝗥𝗦𝗔 𝗡𝗨𝗧𝗞𝗨 "𝗧𝘂̈𝗿𝗸 𝗚𝗲𝗻𝗰𝗶, 𝗱𝗲𝘃𝗿𝗶𝗺𝗹𝗲𝗿𝗶𝗻 𝘃𝗲 𝗰𝘂𝗺𝗵𝘂𝗿𝗶𝘆𝗲𝘁𝗶𝗻 𝘀𝗮𝗵𝗶𝗯𝗶 𝘃𝗲 𝗯𝗲𝗸𝗰̧𝗶𝘀𝗶𝗱𝗶𝗿. 𝗕𝘂𝗻𝗹𝗮𝗿𝛊𝗻 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗴̆𝗶𝗻𝗲, 𝗱𝗼𝗴̆𝗿𝘂𝗹𝘂𝗴̆𝘂𝗻𝗮 𝗵𝗲𝗿𝗸𝗲𝘀𝘁𝗲𝗻 𝗰̧𝗼𝗸 𝗶𝗻𝗮𝗻𝗺𝛊𝘀̧𝘁𝛊𝗿. 𝗬𝗼̈𝗻𝗲𝘁𝗶𝗺 𝗯𝗶𝗰̧𝗶𝗺𝗶𝗻𝗶 𝘃𝗲 𝗱𝗲𝘃𝗿𝗶𝗺𝗹𝗲𝗿𝗶 𝗯𝗲𝗻𝗶𝗺𝘀𝗲𝗺𝗶𝘀̧𝘁𝗶𝗿. 𝗕𝘂𝗻𝗹𝗮𝗿𝛊 𝗴𝘂̈𝗰̧𝘀𝘂̈𝘇 𝗱𝘂̈𝘀̧𝘂̈𝗿𝗲𝗰𝗲𝗸 𝗲𝗻 𝗸𝘂̈𝗰̧𝘂̈𝗸 𝘆𝗮 𝗱𝗮 𝗲𝗻 𝗯𝘂̈𝘆𝘂̈𝗸 𝗯𝗶𝗿 𝗸𝛊𝗽𝛊𝗿𝘁𝛊 𝘃𝗲 𝗯𝗶𝗿 𝗱𝗮𝘃𝗿𝗮𝗻𝛊𝘀̧ 𝗱𝘂𝘆𝗱𝘂 𝗺𝘂, "𝗕𝘂 𝘂̈𝗹𝗸𝗲𝗻𝗶𝗻 𝗽𝗼𝗹𝗶𝘀𝗶 𝘃𝗮𝗿𝗱𝛊𝗿, 𝗷𝗮𝗻𝗱𝗮𝗿𝗺𝗮𝘀𝛊 𝘃𝗮𝗿𝗱𝛊𝗿, 𝗼𝗿𝗱𝘂𝘀𝘂 𝘃𝗮𝗿𝗱𝛊𝗿, 𝗮𝗱𝗮𝗹𝗲𝘁 𝗼̈𝗿𝗴𝘂̈𝘁𝘂̈ 𝘃𝗮𝗿𝗱𝛊𝗿" 𝗱𝗲𝗺𝗲𝘆𝗲𝗰𝗲𝗸𝘁𝗶𝗿.𝗘𝗹𝗹𝗲, 𝘁𝗮𝘀̧𝗹𝗮, 𝘀𝗼𝗽𝗮 𝘃𝗲 𝘀𝗶𝗹𝗮𝗵𝗹𝗮; 𝗻𝗲𝘀𝗶 𝘃𝗮𝗿𝘀𝗮 𝗼𝗻𝘂𝗻𝗹𝗮 𝗸𝗲𝗻𝗱𝗶 𝘆𝗮𝗽𝛊𝘁𝛊𝗻𝛊 𝗸𝗼𝗿𝘂𝘆𝗮𝗰𝗮𝗸𝘁𝛊𝗿. 𝗣𝗼𝗹𝗶𝘀 𝗴𝗲𝗹𝗲𝗰𝗲𝗸, 𝗮𝘀𝛊𝗹 𝘀𝘂𝗰̧𝗹𝘂𝗹𝗮𝗿𝛊 𝗯𝛊𝗿𝗮𝗸𝛊𝗽, 𝘀𝘂𝗰̧𝗹𝘂 𝗱𝗶𝘆𝗲 𝗼𝗻𝘂 𝘆𝗮𝗸𝗮𝗹𝗮𝘆𝗮𝗰𝗮𝗸𝘁𝛊𝗿. 𝗚𝗲𝗻𝗰̧, "𝗣𝗼𝗹𝗶𝘀 𝗵𝗲𝗻𝘂̈𝘇 𝗱𝗲𝘃𝗿𝗶𝗺 𝘃𝗲 𝗰𝘂𝗺𝗵𝘂𝗿𝗶𝘆𝗲𝘁𝗶𝗻 𝗽𝗼𝗹𝗶𝘀𝗶 𝗱𝗲𝗴̆𝗶𝗹𝗱𝗶𝗿" 𝗱𝗶𝘆𝗲 𝗱𝘂̈𝘀̧𝘂̈𝗻𝗲𝗰𝗲𝗸, 𝗮𝗺𝗮 𝗵𝗶𝗰̧𝗯𝗶𝗿 𝘇𝗮𝗺𝗮𝗻 𝘆𝗮𝗹𝘃𝗮𝗿𝗺𝗮𝘆𝗮𝗰𝗮𝗸𝘁𝛊𝗿. 𝗠𝗮𝗵𝗸𝗲𝗺𝗲 𝗼𝗻𝘂 𝘆𝗮𝗿𝗴𝛊𝗹𝗮𝘆𝗮𝗰𝗮𝗸𝘁𝛊𝗿. 𝗬𝗶𝗻𝗲 𝗱𝘂̈𝘀̧𝘂̈𝗻𝗲𝗰𝗲𝗸, "𝗱𝗲𝗺𝗲𝗸 𝗮𝗱𝗮𝗹𝗲𝘁 𝗼̈𝗿𝗴𝘂̈𝘁𝘂̈𝗻𝘂̈ 𝗱𝗲 𝗱𝘂̈𝘇𝗲𝗹𝘁𝗺𝗲𝗸, 𝘆𝗼̈𝗻𝗲𝘁𝗶𝗺 𝗯𝗶𝗰̧𝗶𝗺𝗶𝗻𝗲 𝗴𝗼̈𝗿𝗲 𝗱𝘂̈𝘇𝗲𝗻𝗹𝗲𝗺𝗲𝗸 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗸" 𝗢𝗻𝘂 𝗵𝗮𝗽𝘀𝗲 𝗮𝘁𝗮𝗰𝗮𝗸𝗹𝗮𝗿. 𝗬𝗮𝘀𝗮𝗹 𝘆𝗼𝗹𝗹𝗮𝗿𝗹𝗮 𝗸𝗮𝗿𝘀̧𝛊 𝗰̧𝛊𝗸𝛊𝘀̧𝗹𝗮𝗿𝗱𝗮 𝗯𝘂𝗹𝘂𝗻𝗺𝗮𝗸𝗹𝗮 𝗯𝗶𝗿𝗹𝗶𝗸𝘁𝗲 𝗯𝗮𝗻𝗮, 𝗯𝗮𝘀̧𝗯𝗮𝗸𝗮𝗻𝗮 𝘃𝗲 𝗺𝗲𝗰𝗹𝗶𝘀𝗲 𝘁𝗲𝗹𝗴𝗿𝗮𝗳𝗹𝗮𝗿 𝘆𝗮𝗴̆𝗱𝛊𝗿𝛊𝗽, 𝗵𝗮𝗸𝘀𝛊𝘇 𝘃𝗲 𝘀𝘂𝗰̧𝘀𝘂𝘇 𝗼𝗹𝗱𝘂𝗴̆𝘂 𝗶𝗰̧𝗶𝗻 𝘀𝗮𝗹𝛊𝘃𝗲𝗿𝗶𝗹𝗺𝗲𝘀𝗶𝗻𝗲 𝗰̧𝗮𝗹𝛊𝘀̧𝛊𝗹𝗺𝗮𝘀𝛊𝗻𝛊, 𝗸𝗮𝘆𝗿𝛊𝗹𝗺𝗮𝘀𝛊𝗻𝛊 𝗶𝘀𝘁𝗲𝗺𝗲𝘆𝗲𝗰𝗲𝗸. 𝗗𝗶𝘆𝗲𝗰𝗲𝗸 𝗸𝗶, "𝗯𝗲𝗻 𝗶𝗻𝗮𝗻𝗰̧ 𝘃𝗲 𝗸𝗮𝗻𝗮𝗮𝘁𝗶𝗺𝗶𝗻 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗴̆𝗶𝗻𝗶 𝘆𝗮𝗽𝘁𝛊𝗺. 𝗔𝗿𝗮𝘆𝗮 𝗴𝗶𝗿𝗶𝘀̧𝗶𝗺𝗱𝗲 𝘃𝗲 𝗲𝘆𝗹𝗲𝗺𝗶𝗺𝗱𝗲 𝗵𝗮𝗸𝗹𝛊𝘆𝛊𝗺. 𝗘𝗴̆𝗲𝗿 𝗯𝘂𝗿𝗮𝘆𝗮 𝗵𝗮𝗸𝘀𝛊𝘇 𝗼𝗹𝗮𝗿𝗮𝗸 𝗴𝗲𝗹𝗺𝗶𝘀̧𝘀𝗲𝗺, 𝗯𝘂 𝗵𝗮𝗸𝘀𝛊𝘇𝗹𝛊𝗴̆𝛊 𝗼𝗿𝘁𝗮𝘆𝗮 𝗸𝗼𝘆𝗮𝗻 𝗻𝗲𝗱𝗲𝗻 𝘃𝗲 𝗲𝘁𝗸𝗲𝗻𝗹𝗲𝗿𝗶 𝗱𝘂̈𝘇𝗲𝗹𝘁𝗺𝗲𝗸 𝗱𝗲 𝗯𝗲𝗻𝗶𝗺 𝗴𝗼̈𝗿𝗲𝘃𝗶𝗺𝗱𝗶𝗿."

aleran 1 year ago

Türkleşmek İslamlaşmak Muasırlaşmak

Ziya Gökalp

2 Gönderi

"Vatan ne Türkiye'dir Türk için ne Türkistan; Vatan büyük ve müebbet bir ülkedir:Turan!" ->Ziya Gökalp, devletin ve milletin kurtuluşunu üç fikrin uzlaşmasında aramış;(Türkleşmek, İslamlaşmak, Çağdaşlaşmak) İslamcılık ve Çağdaşcılık düşüncelerini, Türkçülük idealini daha da zenginleştirecek bir araç olarak gördüğünden bahsetmiştir bu…devamı

aleran 1 year ago

Siyah Gözler

Cemil Süleyman

9 Gönderi

o son neydi öyle. herkes yok böyle klasik okuyun yok şu klasikleri kesin okuyun derken, klasik kitapların diğerlerinden daha travmatik olması şoku (⁠•⁠‿⁠•⁠) Otuz yaşında dul bir kadın ile yirmili yaşlarında, hayatının baharında bir delikanlının aşkını(?) anlatıyor kitabımız. Mevzubahis aşk…devamı

aleran 1 year ago

Pera Palas'ta Gece Yarısı

Emre Şahin

194 Gönderi

o kadar güzeldi kii kurgusu, işlenişi, ortamı özellikle Pera Palas çok hoşuma gitti. En yakın zamanda gideceğim sanırım (⁠◍⁠•⁠ᴗ⁠•⁠◍⁠) Böyle tarihi kurgu izlemek de aşırı efsane bir şeymiş ya, izlerken 'bu ne böyle...' oldum. Sanki yepyeni bir dünyanın kapısı aralanmış…devamı

aleran 1 year ago

Gassal

Selçuk Aydemir

199 Gönderi

Spoiler içeriyor gassalim efendim ölü yıkıyorum. Şaşırttı, sonu kesinlikle çok şaşırttı. Normalde az çok kestiririm filmlerin sonlarında neler olacağını ancak bunu asla beklemiyordum ya. Açıkçası "ölünce beni kim yıkayacak?" sloganıyla tüm ülkeyi kasıp kavuran bu diziyi izlemeyi katiyen düşünmüyordum. Ancak birkaç tanıdığın…devamıgassalim efendim ölü yıkıyorum. Şaşırttı, sonu kesinlikle çok şaşırttı. Normalde az çok kestiririm filmlerin sonlarında neler olacağını ancak bunu asla beklemiyordum ya. Açıkçası "ölünce beni kim yıkayacak?" sloganıyla tüm ülkeyi kasıp kavuran bu diziyi izlemeyi katiyen düşünmüyordum. Ancak birkaç tanıdığın baskısı ve aylardır sadece anime izlemenin verdiği bıkkınlıkla bir anda başlamış bulundum. Pişman mıyım, hayır. İyi ki izledim diyebilir miyim, sorgulanır. Toplumdan izole olmuş bir yaşam süren Baki aniden ölümle yüz yüze gelir, bu olayın etkisinde fazlasıyla kalmakla beraber aklına ölünce onu kimin yıkayacağı düşüncesi gelir ve bu düşüncenin etkisiyle otuz yıllık yaşamını ve yalnızlığını sorgulamaya başlamasıyla dizimiz başlıyor. İzlerken mütemadiyen bir noktada ağlayacağımı düşünüyordum zira bana böyle tanıtmışlardı('influence etmişlerdi' bir yorumda gördüm, oldukça yerinde bir kullanım olmuş) Ancak ağlak biri olmama rağmen bir iki yerde gözümün dolması dışında hiçbir şey olmadı, mutluyum. Beni en çok etkileyen yer kesinlikle son sahneydi. Baki'nin dizi boyunca bebeği tutamayıp arkadaşı ölünce tutması bitirdi beni. Ailenin 'ışıklı havuzda' ölmesi de apayrı bir olay. Ah be Ahmet, ah be.. Dizide anlatmak istediğim bir çok detay var, ama en çok şuna değinmek istiyorum:Dağ lalesi(anemon çiçeği). Sürekli bir şekilde bu çiçeğin ekranda yer almasıyla, çiçeğin anlamını hâliyle merak ettim ve araştırdım. Anlamı kayıplar ve karşılıksız aşk demekmiş...Böyle küçük detayların diziyi kısa bir şekilde özetlemesi çok hoş geliyor bana. Mitolojide de bir hikâyesi varmış hatta, bayılırım. Şimdi gelelim nefretimi kusmaya. Şu cenaze arabasının şoförü var ya, izlerken çok fazla sinirlendirdi beni. Yahu adam meftayı almak amaçlı eve giderken aç olduğu için kendine yemek koyup yemesi, hadi bunu anladım vefat eden kişilerin ailesine şaka yapması... Yersiz yersiz konuşması, sürekli pot kırması da cabası. Çok irite etti, çok rahatsız etti beni. Keza gerçek hayatta da böyle tiplerin olması da ayrı bir sinir bozucu. Kardeşim çeneninizin ayarı yok mu sizin, nerede nasıl konuşulması gerektiğini bilmiyor musunuz siz? İzlemesi keyifli, bazen düşüncelere daldıran, bazen tebessüm ettiren hoş kısa bir diziydi. Beklentilerimi karşıladığını söyleyemem ama güzel bir deneyim olduğunu düşünüyorum zira evde sürekli 'ben gassalim' diyip dolaşmam bunun en büyük kanıtı olabilir .d Kesinlikle izleyin diyebileceğim bir dizi de değil tabii ama önerebilir miyim, öneririm ya. ⚰️"Ölenin vakti bol olur. Zaman diriyken önemli."

aleran 1 year ago

Meyhanede Hanımlar

Hüseyin Rahmi Gürpınar

9 Gönderi

"𝐵𝑢 𝑧𝑎𝑚𝑎𝑛𝑎 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟 𝑒𝑟𝑘𝑒𝑘 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤 𝒔𝒐𝒑𝒂 𝑘𝑢𝑙𝑙𝑎𝑛𝚤𝑟𝑑𝚤. 𝐵𝑖𝑧 𝑏𝑢𝑔𝑢̈𝑛 𝑜𝑛𝑙𝑎𝑟𝚤𝑛 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤𝑠𝚤𝑛𝑎 𝑦𝑎𝑙𝑛𝚤𝑧 𝒎𝒂𝒏𝒕𝜾𝒌 𝑣𝑒 𝒂𝒅𝒂𝒍𝒆𝒕 𝑠𝑖𝑙𝑎ℎ𝚤𝑦𝑙𝑎 𝑐̧𝚤𝑘𝚤𝑦𝑜𝑟𝑢𝑧." Bazı kitaplar vardır, sadece bir hikâyeyi anlatmaz; size bir dönemi yaşatır, o dönemin insanlarını ve toplumsal yapısını bütün karmaşıklığıyla hissettirir.İşte Meyhanede Hanımlar…devamı"𝐵𝑢 𝑧𝑎𝑚𝑎𝑛𝑎 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟 𝑒𝑟𝑘𝑒𝑘 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤 𝒔𝒐𝒑𝒂 𝑘𝑢𝑙𝑙𝑎𝑛𝚤𝑟𝑑𝚤. 𝐵𝑖𝑧 𝑏𝑢𝑔𝑢̈𝑛 𝑜𝑛𝑙𝑎𝑟𝚤𝑛 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤𝑠𝚤𝑛𝑎 𝑦𝑎𝑙𝑛𝚤𝑧 𝒎𝒂𝒏𝒕𝜾𝒌 𝑣𝑒 𝒂𝒅𝒂𝒍𝒆𝒕 𝑠𝑖𝑙𝑎ℎ𝚤𝑦𝑙𝑎 𝑐̧𝚤𝑘𝚤𝑦𝑜𝑟𝑢𝑧." Bazı kitaplar vardır, sadece bir hikâyeyi anlatmaz; size bir dönemi yaşatır, o dönemin insanlarını ve toplumsal yapısını bütün karmaşıklığıyla hissettirir.İşte Meyhanede Hanımlar da benim için tam olarak böyle bir eserdi. Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın kalemine aşina olduğum için bu kitabı okurken diline ve üslubuna karşın yabancılık çekmedim; aksine, tanıdık bir dostla konuşup sohbet ediyormuş gibi hissettim. Kitabın konusu, kadınların toplumda kendilerine çizilen sınırları aşarak meyhane gibi yalnızca erkeklerin bulunmasının doğal karşılandığı bir alana adım atması üzerine kurulu. Bu basit gibi görünen olay, aslında dönemin ahlak anlayışını, kadına bakış açısını ve toplumsal çifte standartları sorgulayan bir hikâye üzerine kuruluyor. Gürpınar meyhaneye giden kadınların çevrelerinde yarattığı şaşkınlık ve dedikoduları, yargılanmaları ve baskıları olağanca gerçekçi bir şekilde bizlere aktarmayı başarmıştır. Sanırım Gürpınar'ın en çok da bu yönünü seviyorum. Sanki kelimeleri okumuyor, sayfaları çevirmiyor olayın içerisinde, farklı bir gerçeklik içerisinde bulunuyorum.(Farklı demekten kastım, zaman bakımından yoksa gerçeklik tam olarak gerçek :)) Bu da kitaba ve yazarına olağanca yaklaşmamı sağlamış oluyor. Kitabımızın karakterleri, sadece toplumsal kurallara karşı değil, kendi içsel çatışmalarına karşı da büyük bir mücadele veriyor özellikle kadınların, dönemin katı yasaklarını ve baskılarını aşmaya çalışmaları gibi.Gürpınar, kadın karakterleri öylesine derinlemesine ve gerçekçi işlemiş ki, onların cesareti ve korkuları, yalnızca birer başkaldırı olarak değil, sanli insanın içindeki çatışmaların bir yansımasıymış gibi. Akabinde erkek karakterlerin, kadınların 'özgürleşme' çabalarına verdikleri tepkiler de oldukça gerçekçi. Daha ne kadar gerçek, gerçekçi kelimesini kullanacağım acaba çok merak ediyorum kskskdksks Bir yanda toplumsal normları savunmaya çalışan, diğer yanda ise bu cesareti içten içe takdir eden bir bakış açısına sahip olmaları, dönemin erkek bakış açısını oldukça realistik bir şekilde sunuyor. (başka kelimeler de bilmiyor değiliz yani(⁠ʘ⁠ᴗ⁠ʘ⁠✿⁠)) Gürpınar’ın bu kitabında yer verdiği mizah, aslında yalnızca güldürme değil güldürürken düşündürme amacı güdüyor. Şahsen kitaptaki tartışma ve arbededen ayrı bir zevk aldım, (normalde böyle düzeyi düşük tartışmalardan zevk almam) Canım yazarımın dilinden olsa gerek. Sonuç olarak, Meyhanede Hanımlar yalnızca keyif aldığım bir kitap olmasından değil bununla beraber o zamanın toplumsal yapısını sorgulamak ve kadınların toplumdaki yerini görmek adına önemli bir eser oldu. Sayfa sayısı oldukça az olduğundan hepinize önerebileceğim kitaplardan biri. 👨‍👦"Fransız artistleri yüzlerini boyamakla sahnede ne kadar Arap olabiliyorlarsa siz de ruhları bize daima yabancı kalarak döndürülmüş piyeslerde işte o kadar başarılı olabilirsiniz."

aleran 1 year ago

Mucize Çocuk

Kim Yeon - Su

2 Gönderi

"𝑺𝒐̈𝒚𝒍𝒆𝒅𝒊𝒌𝒍𝒆𝒓𝒊𝒎𝒊 𝒊𝒚𝒊 𝒅𝒊𝒏𝒍𝒆. 𝑺𝒆𝒏 𝒂𝒓𝒕𝜾𝒌 𝒃𝒊𝒓 𝒚𝒆𝒕𝒊𝒎𝒔𝒊𝒏. 𝒀𝒆𝒕𝒊𝒎𝒊𝒏 𝒏𝒆 𝒅𝒆𝒎𝒆𝒌 𝒐𝒍𝒅𝒖𝒈̆𝒖𝒏𝒖 𝒃𝒊𝒍𝒊𝒚𝒐𝒓 𝒎𝒖𝒔𝒖𝒏?𝑮𝒖̈𝒍𝒆𝒓𝒔𝒆𝒏 𝒅𝒖̈𝒏𝒚𝒂 𝒔𝒆𝒏𝒊𝒏𝒍𝒆 𝒈𝒖̈𝒍𝒆𝒄𝒆𝒌𝒕𝒊𝒓 𝒂𝒎𝒂 𝒂𝒈̆𝒍𝒂𝒓𝒔𝒂𝒏 𝒕𝒆𝒌 𝒃𝒂𝒔̧𝜾𝒏𝒂 𝒂𝒈̆𝒍𝒂𝒚𝒂𝒄𝒂𝒌𝒔𝜾𝒏." Yıllardan 1984, henüz biz yokuz o vakit ama Gim Conghun, babasıyla yaptığı trafik kazası sonucu gözlerini hastane odasında açıyor..…devamı"𝑺𝒐̈𝒚𝒍𝒆𝒅𝒊𝒌𝒍𝒆𝒓𝒊𝒎𝒊 𝒊𝒚𝒊 𝒅𝒊𝒏𝒍𝒆. 𝑺𝒆𝒏 𝒂𝒓𝒕𝜾𝒌 𝒃𝒊𝒓 𝒚𝒆𝒕𝒊𝒎𝒔𝒊𝒏. 𝒀𝒆𝒕𝒊𝒎𝒊𝒏 𝒏𝒆 𝒅𝒆𝒎𝒆𝒌 𝒐𝒍𝒅𝒖𝒈̆𝒖𝒏𝒖 𝒃𝒊𝒍𝒊𝒚𝒐𝒓 𝒎𝒖𝒔𝒖𝒏?𝑮𝒖̈𝒍𝒆𝒓𝒔𝒆𝒏 𝒅𝒖̈𝒏𝒚𝒂 𝒔𝒆𝒏𝒊𝒏𝒍𝒆 𝒈𝒖̈𝒍𝒆𝒄𝒆𝒌𝒕𝒊𝒓 𝒂𝒎𝒂 𝒂𝒈̆𝒍𝒂𝒓𝒔𝒂𝒏 𝒕𝒆𝒌 𝒃𝒂𝒔̧𝜾𝒏𝒂 𝒂𝒈̆𝒍𝒂𝒚𝒂𝒄𝒂𝒌𝒔𝜾𝒏." Yıllardan 1984, henüz biz yokuz o vakit ama Gim Conghun, babasıyla yaptığı trafik kazası sonucu gözlerini hastane odasında açıyor.. Lâkin uyandıktan sonra adeta yeni bir yetenek kazanıp, insanların düşüncelerini okuyabiliyor olmuştur. Ne kadar garip değil mi? Düşünsenize bir ortama giriyorsunuz, konuşmaya, birileriyle sohbet etmeye başlıyorsunuz ve onların aklından geçenler tamamıyla sizin zihninize yansıyor. İşte bizim yazık Gim Conghun, babasının ölümüyle beraber böyle bir duruma düşmüş küçük bir çocuk. Aslında başta insanların düşüncelerini okumak çok cazip bir teklifmiş gibi geliyor ancak böyle bir durumun içinde olduğunuzu hayal edince durum pek de iç açıcı olmuyor. Şahsen katiyen böyle bir yeteneğe sahip olmak istemezdim,hakkımda iyi veya kötü düşünülsün fark etmez; bu tür şeyleri kendimizin ayırt etmesinin verdiği haz bambaşkadır. -yani en azından ben öyle düşünüyorum.- Kitap başlarda oldukça ilgi çekiciydi, karakterleri yavaş yavaş tanımaya başlamışız akabinde olaylar da akmaya başlıyor, oh diyorsunuz sonunda aradığım kitabı buldum. Tabi bunda yanılıyorsunuz ne yazık ki...Çok kırgınım efendiler çok kırgınım. Böylesine güzel bir konunun boşuna harcanmasına, potansiyelin heba edilmesine, gereksiz göndermeler yapılmaya çalışıp kitabı mahveden, altını üstüne getiren yazara çok kırgınım. Demin de söylediğim gibi kitabın giriş bölümünü fevkalâde buldum ancak aynı şeyi gelişme bölümü için söyleyemeyeceğim. İsterseniz yaşadığım hayal kırıklığını size biraz anlatayım, zira dışarıdan bu kadar güzel duran bir kitaba kanıp vaktinizi kaybetmenizi istemem. Hastaneden taburcu olduktan sonra Conghun'un manevi babası olan Albay, bizim çocuğu eğitmeye(yönetip, baskısı altına almaya) karar verir. Medyaya karşı Conghun'u olmadığı gibi gösterir, güçlerini manipüle eder ve bizim çocuğun aklını karman çorman eder. Bunlar da yetmemiş gibi onu bir enstitüye yazdırır, bu enstitüyü farklı güçlere sahip olan çocukların eğitim gördüğü yer olarak tanımlayabilirim sanırım. Velhasıl kelam Conghun kendisi gibi güçlere sahip başkalarının da olduğunu görünce hayatı boyunca baş başa kaldığı yalnızlıktan kurtulacağını düşünür. Tabi birçok şeyde olduğu gibi bu konuda da yanılır çünkü kitabın konusu tam olarak onun yalnızlığı ve ümitsizliğidir. Ah be yazar hanımcım bu konuları çok da uzakta aramana pek de gerek yoktu...(W:Two World Apart izledikten sonra kurgusal karakterlere aynı gözle bakamamaya başladım.) Her neyse asıl kırgınlığım da tam olarak bu noktadan sonra başladı.Gim Conghun enstütünün baskılarına ve dayatmalarına dayanamamakla beraber ani bir kararla kaçma girişiminde bulunur. Tabi bu girişim öyle sandığımız gibi masum bir eylem değildir, devletin askerinden kaçmak gibi büyük bir durumu teşkil eder. E yazar da bu olayları anlatırken siyasete değinir (Güney Kore- Kuzey Kore ilişkisi) bunla da yetinmeyip dini konular üstünde durup bazı sayfalarda tamamen bilimi esas alıp anektod yazarmış gibi yazmış. Bu o kadar rahatsız ediciydi ki,kitabı belli bir tür içine bile alamıyorum. Roman desen roman değil, deneme desen olabilme ihtimali var ama bunun için çok gereksiz, makale zaten olamaz. Yazarın takındığı bu tavır hatta tabiri caizse aynı anda tüm tuşlara basıyor hissi uyandırdı. Dolayısıyla benim nazarımda başarısız bir kitaptan başka bir şey değil. Eh ne demişler bir koltukta iki karpuz taşınmaz, ya ayrı ayrı taşıyacaksın ya da karpuzları düşüreceksin. Kitap okumaya vakit bulamadığım, bir kitapla özdeşleşemeyip okuduklarımı da yarım bıraktığım sancılı bir süreçten geçtim, ki hâlâ geçiyorum. Böyle bir zamanda okumuş olmamdan kaynaklanmış olduğunu düşündüğüm aşırı bir beklenti vardı üzerimde. Belki de bu beklentileri karşılayamadığı için kitabı bu kadar ağır eleştirmişimdir bilemem. Tek bildiğim yalnızca hayal kırıklığı olduğu. Genel olarak baktığımız zaman kitap akıcı ve eğlenceli bir dile sahipti ancak belirttiğim unsurlar üzerine bunların olması pek de fayda etmedi, önermem. ☁️"Umutsuz bir durum bu. Yanında biri ölmekte olduğu hâlde hiç kimse rahatsızlık duymuyor ki. Otoritenin acımasız şiddetinden çekinip korktukları hâlde başkalarının acı çekişine gözlerini yumuyorlar. Çünkü bu ülkede, başkalarının acısını paylaşanlar otoriter baskın hedefi oluyor ve düşmana yardım etmekle itham ediliyor. Bu yüzden acı çeken insanların yalnız kalmaktan başka çareleri yok. Nasıl böyle olabilir? Devlet neden kendi içinde öyle çektiğini söyleyenlere düşman damgası yapıştırıyor? Aksi takdirde, fakir ve zulüm gören insanların acılarını paylaşanları, yaşamana yardım etmekle itham etmelerininin sebebi olmazdı değil mi? Bizzim böyle bir ülkeyi değil de başka bir ülkeyi seçme hakkımız yok mu? Eğer böyle bir hakkımız yoksa acımasız devletin şiddetinden korkarak başkalarının arasına sırt çeviren insanlara karşı Bizim yapabileceğimiz şey nedir ki?" gerilla:dağlarda kendi başına, bağımsız olarak yasadışı işler yapan düzensiz çete.

aleran 1 year ago

Arkadaşı Suçlamak

Lee Kkochnim

6 Gönderi

"𝗢 𝗸𝗮𝗱𝗮𝗿 𝗳𝗮𝗸𝗶𝗿𝘀𝗲 𝗰̧𝗼𝗰𝘂𝗸 𝗱𝗼𝗴̆𝘂𝗿𝗺𝗮𝘀𝗮𝘆𝗱𝛊." Pekâla sanırsam bu kitabı deneme sınavına gireceğim gün okumak büyük bir hataydı. Ortaokuldan beri en yakın arkadaşlar olarak tanımlanan iki öğrenci kızımızın arasındaki ilişkiye oldukça çarpıcı şekilde değinen bir kitap ile karşınızdayım. 'Arkadaşı Suçlamak' kitabı,…devamı"𝗢 𝗸𝗮𝗱𝗮𝗿 𝗳𝗮𝗸𝗶𝗿𝘀𝗲 𝗰̧𝗼𝗰𝘂𝗸 𝗱𝗼𝗴̆𝘂𝗿𝗺𝗮𝘀𝗮𝘆𝗱𝛊." Pekâla sanırsam bu kitabı deneme sınavına gireceğim gün okumak büyük bir hataydı. Ortaokuldan beri en yakın arkadaşlar olarak tanımlanan iki öğrenci kızımızın arasındaki ilişkiye oldukça çarpıcı şekilde değinen bir kitap ile karşınızdayım. 'Arkadaşı Suçlamak' kitabı, bir gün deneme çıkışı okulda bir intihar olarak lanse edilen cinayetin gerçekleşmesi ile başlar. Bu cinayetin baş suçlusu olarak Soın'ın yani maktulün en yakın arkadaşı olan Cuyon gösterilir. Herkes şaşkındır çünkü on yedi yaşındaki genç bir kız neden en yakın arkadaşını öldürmüş olabilir düşüncesindedirler. E haksız da değiller aslında. Kitabımız Soın'ın ölümünü oldukça detaylı bir şekilde işler, şöyle ki kızımız ile alakadar olan her kimse ile(annesi,market sahibi,okul müdürü vs) röportaj yapılır ve bu olay hakkında bildiklerini anlatması istenilir. Alakalı, alakasız birçok kimse bildiklerini objektif(!) bir şekilde aktarır ve bu ifadeleri Cuyon'un da kendini aklama sürecinde kullanmaya çalışır. Bakalım katilimiz gerçekten de Cuyon mu? Bu olay adı altında aslında yazar akran zorbalığı, ilgisiz aile gibi toplumda var olan sorunları bize yansıtmaktadır. Kitabı okurken birçok kısımda hüzünlendim, gözlerim doldu ve en önemlisi de karakterimizle empati yapıp onu anlamaya çalıştım. (gerçi anlamak pek zor olmadı zira karakterler ile ortak noktam oldukça fazla) Ayrıca geçen saatlerde kitaba verilen diğer yorumları da okudum ve şunu fark ettim: birçok kimse Cuyon karakterini oldukça kötü, bencil, ergen bir kimse olarak görüp ona nefretlerini kusmuşlar ve Soın'ı göklere yükseltmişler. Buna karşın o kadar üzüldüm ki, aslında böyle şeyler görecelidir belki onlara öyle gelmiş olabilir. Ancak,ufacık bir kendini onların yerine koyma hareketinde bulunsalardı eminim ki fikirleri değişecekti. Kitap oldukça yalın, sade bir şekilde yazılmış fakat bununla birlikte duyguları da bir o kadar iyi aktarmış. Hem öyle bir akıcılıkla yazılmış ki isterseniz tek oturuşta bile bitirebilirsiniz, (tabii ben öyle yapamasam da) Bu noktada kitap çevirisine de değinmem gerekriğini düşünüyorum, o kadar iyi ve uyumlu şekilde tercüme edilmiş ki okumayı aksattıran tek bir noktaya dahi rastlamadım. Yorum yazarken özellikle değinmek istediğim bir nokta vardı, kitabın sonu. O kadar etkileyiciydi ki... Hem bu kadar gerçek hem bu kadar üzücü olmak... Asla hayalimdeki gibi bitmedi ve ben de en çok kısımda etkilendim aslında. Yazar öyle çarpıcı bitirmiş ki ağzım açık sayfaya bakakaldım bir süre. Sonuç olarak okuması oldukça rahat keza aynı şekilde güzel olan bu kitabı listenize eklemenizi kesinlikle öneririm. Yanlış hatırlamıyorsam Kore Aile Bakanı bile bu kitabı ebeveynlerin okuması gerektiği kitaplar listesine almış. Fevkalâde bir girişim doğrusu. Yalnız sözümü bitirmeden önce size bir şey sormak istiyorum, sizce gerçeklik tek midir yoksa bakış açısı mı vardır? ☁️"Doğru,seni sevdim. Ne söylersem söyleyeyim arkamdan beni kötülemeyecek bir arkadaş olmanı sevdim, kalbimden geçen her şeyi sana anlatabilmeyi sevdim. Mutlu olduğunda içtenlikle benimle birlikte sevinmeni,yanlış bir şey yaptığımda bana hayal kırıklığı dolu gözlerle bakmamanı sevdim. Beni olduğum halimle kabul ettiğin için sevdim." ☁️"Ama benim kızımın yanlışı neydi ki? Senin onun için verdiğin kadarını o sana veremediği için mi böyle yaptın? Keşke söyleseydin... Bana söyleseydin... O zaman ne yapıp edip bir şeyler verirdim ben de. Üzgünüm. Âciz bir insan olduğum için. Soın'ın senden tek taraflı hep aldığını bildiğim hâlde sana hiçbir şey veremedim. Hepsi benim suçum... Sen neden benim Soın'ıma bunu yaptın? Soın yalnız kalmaktan ne kadar da korkar... Ayrıldığı son ana kadar onu terk ettin, gözlerini yalnız yumdu. Neden yaptın, neden..." Cuyon ve Soın...