(@) - Raf

"𝗩𝗮𝗸𝗶𝘁𝘀𝗶𝘇 𝗼̈𝘁𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗿𝗼𝘇𝗮 𝘂𝗴̆𝘂𝗿𝘀𝘂𝘇 𝗱𝗲𝗿𝗹𝗲𝗿. 𝗛𝗮𝘇𝗮𝗻𝗱𝗮 𝗯𝘂̈𝗹𝗯𝘂̈𝗹 𝗼𝗹𝗺𝗮𝘇." Hazan Bülbülü, Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın tiyatro şeklinde yazılan nadide eserlerinden biridir. Gerçi Gürpınar, kitabının bir bölümünde bunun sergilenemeyecek bir tiyatro olduğunu, roman okurmuş gibi okumamız gerektiğini ifade ediyordu. Şahsen ben kitabı okurken…devamı"𝗩𝗮𝗸𝗶𝘁𝘀𝗶𝘇 𝗼̈𝘁𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗿𝗼𝘇𝗮 𝘂𝗴̆𝘂𝗿𝘀𝘂𝘇 𝗱𝗲𝗿𝗹𝗲𝗿. 𝗛𝗮𝘇𝗮𝗻𝗱𝗮 𝗯𝘂̈𝗹𝗯𝘂̈𝗹 𝗼𝗹𝗺𝗮𝘇." Hazan Bülbülü, Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın tiyatro şeklinde yazılan nadide eserlerinden biridir. Gerçi Gürpınar, kitabının bir bölümünde bunun sergilenemeyecek bir tiyatro olduğunu, roman okurmuş gibi okumamız gerektiğini ifade ediyordu. Şahsen ben kitabı okurken tiyatro olarak izlemek ne kadar zevkli olur diye düşünmüştüm ancak Hüseyin Rahmi, o günün şartlarında muntazam bir şekilde sergilenemeyeceğini düşündüğünden olsa gerek böyle bir açıklamaya başvurmuştur. Aslında gayet haklı bir bakış açısı olduğunu düşünüyorum zira ben bir eser yazsam ve bunu oyuncular 'yazdığım gibi' sahneye aktaramazlarsa(kendinden bir şeyler katarlarsa veyahut noksanlıklar meydana gelirse) okurların gözünde kitap başka yere evrilir. En azından ben öyle düşünüyorum keza kitabını okuduğum yapıtların filmlerini, dizilerini bu yüzden izlememeyi tercih ediyorum. Velhasıl kelam Hüseyin Rahmi, eserin değerini korumak konusunda oldukça değerli bir adım atmış nezdimce. Kitap her zamanki gibi iç içe geçmiş ilişkileri, aşk(?) üçgenlerini oldukça eğlendirici ve komik bir şekilde anlatırken akabinde toplumun aksayan yönlerini eleştirmekten geri kalmamıştır. (Tabii bunun artık Hüseyin Rahmi'nin yazım dili olduğunu anlayacak kadar okumuş bulunduğumdan hiç şaşırmadığımı söylemem gerekir.) Evlilikte yaş, nesil, farkını, kadın-erkek ilişkisini ve hatta kadınların birbirine olan tutumlarını realistik bir şekilde sorgulamış ve bunu birçok kişinin anlayabileceği tarzda, kendince anlatmıştır. Kitabımız evlilik çağına gelmiş olan Şahende Hanım'ın yaşadığı talihsiz ilişkileri konu alıyor. Şöyle ki bizim kızımızın kalbi Nuri'ye karşı atmaktadır keza Nuri'ninki de öyle. Ancak bir araya gelmelerine engel olan birçok şey vardır, en başında da Refi Efendi ile evlendirilmesine karar verilecek olması vardır. Refi Efendi yaşını başını almış, hayatının son demlerinde olan oldukça hasta bir adamdır ek olarak da 'zengin'. Zengin olması oldukça önemli bir detaydır zira bir kadının saadeti ancak zengin bir kocada göreceği varsayılır. Eh, 'o zamanlarda' bir yere kadar öyle doğrusu, zira parayı veren düdüğü çalıyor. Ancak ilişkide hatta evlilik gibi ciddi beraberliklerde bakılan tek unsurun para olması çok saçma. Yahu adam gelmiş seksen yaşına, parası olması ne değiştirir. Kitabı okurken sürekli bunu sorgulayıp sorgulayıp durdum. Ayrıca şuncacık zaman içinde kadın-erkek ilişkisinin bu denli değişmiş olması da oldukça şaşırttı ve endişelendirdi. Evet bazı noktalarda gerçekten ilerleme yaşamışız, bu oldukça sevindirici ancak dediğim gibi bu kadar kısa bir süre zarfında olması, ve şuanki hâlinin pek hoş olmamasından dolayı acaba 'yozlaşıyor muyuz?' düşüncesini doğurdu, zira hâlimiz hâl değil arkadaşlar. Biraz konudan sapmış gibi hissettim, hemen devam edeyim. Nihai sonuç olarak Şahande ile Refi Efendi evlenir, ve aslında her şey burada başlar. Kitapta sinirlendiğim, şaşırdığım o kadar çok nokta oldu ki kitabın içine girip Şahande başta olmak üzere sürülerce kadınımızı zorla evlendirilmekten kurtarasım geldi. Böyle mevzuların bizim gibilerinin düşünmediği mertebelere ne zaman erişeceğiz acaba Genel olarak okuması keyifli, klasik bir yapıttı. Hüseyin Rahmi'nin dilini bilmiyorsanız ve tanışmak istiyorsanız, güzel bir tercih olacaktır sizin için. İtinayla, boş zamanlarınızı hoş bir şekilde dolduruyor, okunulabilir. 🕊️"Sizin hayatınızın baharıyla kendi ömrünün kışına çiçekler açtırmak istiyor. Seralarda vakitsiz bahar görülse bile gönüllerde suni aşk yaratılması henüz görülmemiştir." 🕊️"Sen beni unutmak için kalbindeki hazin hayalimi kovarak oraya bir hakikat, evet yabancı bir kadın vücudu yerleştirdin. Bense hâlâ bütün hayat saadetini seni unutmamakta buluyorum."

aleran 1 year ago

Genç Kız Kalbi

Mehmet Rauf

26 Gönderi

"𝐂̧𝐮̈𝐧𝐤𝐮̈ 𝐚𝐡 𝐲𝐚𝐫𝐚𝐛𝐛𝐢𝐦, 𝐝𝐮̈𝐧 𝐲𝐚𝐥𝐧𝛊𝐳 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐲𝐨𝐫𝐝𝐮𝐦.𝐁𝐮𝐠𝐮̈𝐧 𝐛𝐢𝐥𝐢𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦 𝐤𝐢 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐥𝐢𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦..." Türk Edebiyatı diye bir defter tasavvur etsek Mehmet Rauf adına koca bir başlık atıp sayfalarca konuşabilirim. Hatta konuşmamak için kendimi zor tuttuğumu söylesem yeridir. Böylesine lirik bir dili okurken yazarlarımızın, edebiyatımızın…devamı"𝐂̧𝐮̈𝐧𝐤𝐮̈ 𝐚𝐡 𝐲𝐚𝐫𝐚𝐛𝐛𝐢𝐦, 𝐝𝐮̈𝐧 𝐲𝐚𝐥𝐧𝛊𝐳 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐲𝐨𝐫𝐝𝐮𝐦.𝐁𝐮𝐠𝐮̈𝐧 𝐛𝐢𝐥𝐢𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦 𝐤𝐢 𝐬𝐞𝐯𝐢𝐥𝐢𝐲𝐨𝐫𝐮𝐦..." Türk Edebiyatı diye bir defter tasavvur etsek Mehmet Rauf adına koca bir başlık atıp sayfalarca konuşabilirim. Hatta konuşmamak için kendimi zor tuttuğumu söylesem yeridir. Böylesine lirik bir dili okurken yazarlarımızın, edebiyatımızın ne kadar da fevkalâde olduğunu düşünmeden edemiyorum Kitabımız Pervin adlı genç bir kızın, İzmir'den İstanbul'a düşlerle gelmesi ve büyükşehir yaşamının 'gerçek' yüzünü görmesiyle başlar. Pervin İstanbul'u bir kurtuluş, hayatının değişeceği nokta olarak görmektedir, bunun sebebi de şüphesiz yıllar boyu aradığı nahif aşkın emsalini bu şehirde göreceğini düşünmesidir. Maalesef ki İstanbul hayal ettiği gibi bir şehir değildir, aşıklar şehri Paris ile yakından uzaktan alakası yoktur, hâliyle hayal kırıklığına uğrar akabinde muhafazakar ,cahil olan amcasının yanında kalması da cabasıdır. Kitabı okurken Pervin ile bu denli düşüncelerimizin uyuşmasını oldukça etkileyici bulduğumu söylemeden edemeyeceğim. Şayet yazarın adını sanını bilmesem kesinlikle bir kadının elinden çıkacağını düşündüğüm bir eserdir, genç kız kalbi. Zira psikolojik tahliller o kadar başarılı yapılmıştır ki bir ara günlüğümden bir kesit mi aldım acaba diye kendimi sorguladım. Böylesine içten bir üslubu bulabilmek, bunu karşıt cinsiyetin ağzından yazabilmek oldukça meşakkatli bir iştir doğrusu. Sanırsam yazarımız bu kitabında, zamanın kadın-erkek ilişkisini, evlilikleri, sosyal statü farklarını eleştirmek; kendi fikrini ortaya koymak istemiştir. Tabi bunu da Pervin karakteri üzerinden yapmıştır. Behiç bey ile olan ilişkisi başta beni çok özendirmişti, çok hoşuma gitmişti bu ikili. Keza bir ara Behiç ile aramda samimi duygular geçtiğini söyleyebilirim-şaka- Ancak kitabın sonuna geldiğim zaman öyle bir yere çakıldım ki, anlatamam. Hayır Nigâr o sözleri Behiç demedi, araştırmanı öneririm. Şaka bir yana böylesine hoş bir karakterin, sayfalar içerisinde değişimini okumak oldukça sarsıcı oldu. Gerçi yazarın Mehmet Rauf olduğunu unutmadan okusaydım sonunun güzel bitmeyeceğini kolaylıkla anlayabilirdim. Tabii bir Türk klasiğinin mutlu sonla biteceğine inanmam da ayrı bir daniska. Aslında kitabın sonu her ne kadar bazılarına alelacele yazılmış veyahut öylesine yazılmış gibi gelse de bence zamanın aşka ve evliliğe olan tutumunu oldukça iyi yansıtmış, bu sebeple kitapta beğenmediğim bir nokta olmadığını söyleyebilirim. Yazarın 'Eylül' kitabını geçen aylarda okuyup oldukça beğenmiştim, bu kitabı onun kadar üst düzey sevmesem de okumasını oldukça hoş bulduğum bir kitaptı. Yazarın dili o kadar güçlü ve akıcı ki kendimi okurken güvenli bölgedeymişim-safe place-gibi hissediyorum. Ayrıca günlük şeklinde yazıldığından okunulması, aşırı rahat, okumanızı önerebileceğim kitaplardan biri, kitaplığınıza çekinmeden ekleyebilirsiniz. (Zira bana uygulamada değerli bulduğum profillerden birkaçı bu kitabı önerdi, onlara da tekrardan teşekkür ederim.) Aynı zamanda kitabı sıklıkla gittiğim sahaf abiden almış olmamdan mı gerek bilmiyorum ama ayrı bir hevesle okudum. Kendisi o kadar hoş bir insandır ki, yani nasıl anlatsam bilemiyorum. Ona baktıkça benim de yaşlanıp sahaf açasım geliyor, yapılır mı yapılır bir hayal aslında. Gece düşünülecekler listesine bunu da ekleyip hemen kaçıyorum. 🌃"Evet, düşünmüyorlar ki ben yakışıklı, parlak erkek değil, yalnız beni anlayacak, hassas,ince bir kalp sahibi bir erkek istiyorum;bilmiyorlar ki benim aradığım, istediğim servet ve güzellik değil, yalnız, yalnız ruhtur." 🌃"Bizim milletin büyük bir gelecek sahibi olması için yegâne eksiğimiz toplumsal hayatımızın olmaması, kadınsızlıktan, kadınları erkeklerden uzak bulundurduğumuzdandır."

aleran 1 year ago

Kardeşini Doğurmak

Büşra Sanay

22 Gönderi

"𝘒𝘢𝘳𝘯𝚤𝘮𝘥𝘢𝘬𝘪 𝘣𝘦𝘣𝘦𝘨̆𝘪𝘯 𝘣𝘢𝘣𝘢𝘴𝚤, 𝘬𝘰𝘤𝘢𝘮 𝘮𝚤 𝙗𝙖𝙗𝙖𝙢 𝘮𝚤 𝘣𝘪𝘭𝘮𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮..." Uzun zamandır elimde sürünen, bir türlü okumaya cesaret edemediğim, korktuğum, gerçeklerden kaçtığım bir kitap olan Kardeşini Doğurmak toplumumuzda herkesin okumasını istediğim kitaplardan biri. Kitap belki adından da anlayabileceğiniz üzere 'ensest' vakaları inceleyip…devamı"𝘒𝘢𝘳𝘯𝚤𝘮𝘥𝘢𝘬𝘪 𝘣𝘦𝘣𝘦𝘨̆𝘪𝘯 𝘣𝘢𝘣𝘢𝘴𝚤, 𝘬𝘰𝘤𝘢𝘮 𝘮𝚤 𝙗𝙖𝙗𝙖𝙢 𝘮𝚤 𝘣𝘪𝘭𝘮𝘪𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮..." Uzun zamandır elimde sürünen, bir türlü okumaya cesaret edemediğim, korktuğum, gerçeklerden kaçtığım bir kitap olan Kardeşini Doğurmak toplumumuzda herkesin okumasını istediğim kitaplardan biri. Kitap belki adından da anlayabileceğiniz üzere 'ensest' vakaları inceleyip bu konuların farkında bir kamuoyu yaratmaya çalışıyor. Gerçekten yazarımız Büşra Sanay'ı tebrik ettiğim bir eser zira toplumumuzda daha önce hiç kimse böyle büyük bir gerçeği ortaya koymak için bu denli bir emek sarf etmemişti. İçeriğinde birden fazla ensest vaka var ve bu vakalar en küçük ayrıntısına kadar anlatılmış,daha doğrusu adli kısımı içeren bir yapıt niteliğinde. Şöyle ki mağdurun ve tanıkların ifadelerini okuyoruz, psikoloji alanında master yapmış kişilerin konu hakkındaki yorumunu okuyup vahim durumumuz hakkında tahliller yapabiliyoruz. Öncelikle ensest bir hastalık değil, eğitim durumuyla, yaşanan bölgeyle alakası yok. Keza bu bir sapkınlık,içsel bir dürtü bozukluğu ve her toplumda görülebilecek bir sorun.Kitabı okurken de buna emin olabiliyorsunuz çünkü çok fazla vaka var, sayamayacağımız, miktarı belirlenemeyecek kadar fazla ne yazık ki. Ayrıca tek bir nedeni yok ensestin ve de ortaya çıkan yeni bir sorun değil, insanlık tarihinin başlangıcından beri var olan bir sorun ensest. Her toplumda, her ülkede görülmüş ve hâlâ görülmeye devam ediyor hatta görünene bakılırsa devam da edecek. Çünkü bunu önleme adına hiçbir eylem yapılmıyor arkadaşlar. Her gün kim bilir binlerce çocuğumuz bu acımasızlığa maruz kalıyor ve hiçbir yetkili mercii de gidip üstüne alınıp bir konuşma yapmıyor. Kitabı okurken o kadar sorguladım, o kadar saydım sövdüm ki anlatamam. Yahu insanlar neler yaşıyor neler ve bizim bunlardan haberimiz yok. Şu noktada diyebileceğim tek şey gerçekten çok yazık, bizden bir halt olmaz. Tamam küçük çaplı girişimler yok değil lâkin bunlar asla yeterli değil dediğim gibi. ÇİM(çocuk izleme merkezi) diye bir kurum açılmış bu kurum mağdur çocuklarımızın kendini ifade edebileceği,rahat bir ortam yaratarak sağlıklı bir şekilde kendini ifade etmesini hatta lâzım görülürse bir süre konaklayabileceği bir kurum. Aslında kulağa oldukça yararlı bir eylem gibi geliyor, ki öyle ancak anladığım kadarıyla personel eksikliğinden dolayı çok az şubesi varmış. Devlet oralara da atama yapsa, ya ne bileyim bu işi artık 'gönüllülük' mevzusu diye değil de düzeltilmesi gereken bir sorumluluk olarak baksa çok mu şey yapmış olur? Neyse, birazcık düşününce ensestin nedeninin olamayacağını, sadece ortaya çıkmasında bazı olayların etkili olduğunu ve bu 'sapkınlığın' ortaya çıkışını hızlandırdığını söyleyebiliriz. (Bu yüzden ortaya çıkma sebeplerini yazmadım, azıcık düşünürseniz eminim ki neler olduğunu tahmin edebileceksiniz.) Kitap genel eksende kızların, kadınların çevresinde dönüyor ama bu demek değildir ki erkek çocukları tecavüze uğramıyor. Sadece ortaya çıkmıyor, erkek çocuğuna yüklenen toplumsal cinsiyet rolleri gereği, erkek çocuklarının cinsel istismara uğradığını düşünmek ve bunu ortaya çıkarmak zor. (Yahu arkadaşlar kediye, köpeğe hatta direğe bile o muameleyi uygulayan kişiler var bu toplumda, buna inanılması pek zor olmasa gerek değil mi?) Hem sosyal medyada eminim ki tecavüze uğrayan kişilerle ilgili bir gönderi karşınıza çıkmıştır. Benim şu noktada anlamlandıramadığım şey bu gönderilerde mağdur olan kişilerin görüntüsünün kullanılması. Sanki onlar bir suçluymuş, sanki onlar bu eylemi gerçekleştirmiş gibi bir algı oluşuyor. Pekâla sanığın fotoğrafının neden koyulmadığı hakkında elbette bir amaç var, sanığı korumak. Ancak sanığın korunmaya ihtiyacı olduğunun düşünülmesi bile saçma geliyor bana, böyle vakalarda aksine sanığın suratını olabildiğince her yere yayacaksın ve toplumdan uzaklaştıracaksın onu. Mesela Amerika'da durumun böyle olduğu yazıyor. Fail toplumdan izole edilip, sürgüne gönderiliyormuş. Bir noktadan sonra da akıl sağlığını kaybedip, (ki var olduğu bile şüpheli) gereken cezayı almış oluyor. Acımasız bir yöntem bunun farkındayız, ama kim onlara acınması gerektiğini söyledi ki? Kardeşini doğurmak kitabı, üstte de belirttiğim gibi gerçekten çok önemli bir kitap. Farkındalık yaratma konusunda çok şey başarmış ancak maalesef ki ülkemizde her konuda olduğu gibi bir süre sonra unutulmuş konulardan biri. Unutmayalım, unutturmayalım zira küçük çocuklarımızın tek umudu biz olabiliriz. ▪️"Bana çikolata vereceğini söyledi,gittim.Çünkü o yaşıma kadar hiç çikolata yememiştim. Paramız yoktu. Bilsem gider alır mıydım amcamın uzattığı 𝘤̧𝘪𝘬𝘰𝘭𝘢𝘵𝘢𝘺𝚤..."

aleran 1 year ago

Ah'lar Ağacı

Didem Madak

49 Gönderi

"𝑛𝑒𝑑𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑟 𝑎𝑠̧𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝚤𝑛 𝑐𝑒𝑛𝑎𝑧𝑒𝑠𝑖𝑛𝑖 𝑘𝑎𝑙𝑑𝚤𝑟𝚤𝑟 𝑚𝑢𝑡𝑙𝑎𝑘𝑎?" Herkesin ağzında bir Didem Madak var, yahu dedim kim bu kadın, neden bu kadar abartılıyor? Araştırmaya raftan başladım(baya nesnel bir kaynak farkındayım), kitaplarına ve onlar hakkında yazılan gönderileri okurken @rainbowboy'un Madak'ın biyografisini…devamı"𝑛𝑒𝑑𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑟 𝑎𝑠̧𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝚤𝑛 𝑐𝑒𝑛𝑎𝑧𝑒𝑠𝑖𝑛𝑖 𝑘𝑎𝑙𝑑𝚤𝑟𝚤𝑟 𝑚𝑢𝑡𝑙𝑎𝑘𝑎?" Herkesin ağzında bir Didem Madak var, yahu dedim kim bu kadın, neden bu kadar abartılıyor? Araştırmaya raftan başladım(baya nesnel bir kaynak farkındayım), kitaplarına ve onlar hakkında yazılan gönderileri okurken @rainbowboy'un Madak'ın biyografisini anlattığı yorumuna denk geldim. Didem ablanın hayatı o kadar hüzünlüydü ki, hayatını anlattığı şiirleri okumadan edemedim ve şimdi buradayım. Yukarıda Didem Madak'a, Didem abla dememden anladığınız (?) üzere kendisine karşı bir anda derin bir sempati duymaya ve ablam gibi görmeye başladım. Bunun sebebi şüphesiz ki dilindeki samimiyet kırıntılarıdır. Sanki olmayan ablamla dertleşiyormuş gibi hissettim, üslubunun derecesi bu denli yüksek olduğunu söyleyebilirim yani. Kitabımızda dokuz adet şiir var, hepsi birbirinden güzel dokuz şiir. Gerçi böyle dediğime bakmayın benim favorilerim 'Siz Aşktan N' Anlarsınız Bayım' ve kitaba adını veren "Ah'lar Ağacı" oldu. Özellikle Ah'lar ağacını okurken, Madak'ın Ah'lar ağacı tasavvuruna hayran kaldım. Aynı zamanda ben de zihnime Ah'lar ağacı fidanı dikmeye karar verdim.(Yaşlanınca yalnız ah, vah etmek zor olmalı...) Biyografik nitelik taşıyan bu ince kitap, Didem Madak'ın acılarını adeta bir önizlenim şeklinde sunuyor, sizi düşüncelere daldırıyor. Çok değil on sene daha erken doğmuş olsaydım kraliçemizi yaşarken görme şerefine nail olabilirdim... Şu noktadan sonra kitaplarını tavaf edip şiirlerini ezberlemekten başka bir çare kalmıyor maalesef. "Mutlaka Ah'lar Ağacını gömeceğim bir yer bulacağım. Bu kadar çok ah dediğim için okurdan af dilerim." Bu kadar nahif bir kadın şuanda toprakların altında yatıyor, ablam ya keşke öncesinde bir ah çekseydin de karşıdaki dağlar yıkılsaydı. Son olarak hem kitap kapağının hem de genel işleyişin tam bir 'sonbahar' havasına uyduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Şu Eylül ayında okunabilecek en güzel şiir kitaplarından biri, çekinmeden listelerinize ekleyebilirsiniz. 🍂"Allah'la samimi oldum geçen üç yıl- boyunca Havı dökülmüş yerlerine yüzümün Büyük bir aşk yamadım. Hayır, Yüzüme nur inmedi, yüzüm nura indi- bayım. Gözyaşlarım bitse tesbih tanelerim vardı Tesbih tanelerim bitse gözyaşlarım... Saydım insanın doksan dokuz tane yalnızlığı vardı. Aşk diyorsunuz ya Ben istemenin Allah'ını bilirim bayım!" 🍂"Ah benim nergis kokulu cehaletim... Ruj lekeleri bıraktın bardaklarda Anlatmak isterdin kendine durmadan Bir bardağa bile olsa. Ne diyecektim, ne söyleyecektin Şairlerin şahı olsan Bir Ah'dan başka. Bana yıllarca, bunca sözü başına söylettin. Ah!"

aleran 1 year ago

Kalpten Parçalar

Hamdi Koç

1 Gönderi

2/10 "𝐵𝑎𝑠̧𝑙𝑎𝑛𝑔𝚤𝑐̧𝑡𝑎 ℎ𝑒𝑟 𝑠̧𝑒𝑦 𝑏𝑖𝑟𝑎𝑧 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑘𝑜𝑙𝑎𝑦 𝑜𝑙𝑎𝑐𝑎𝑘 𝑔𝑖𝑏𝑖 𝑔𝑒𝑙𝑚𝑖𝑠̧𝑡𝑖." Keşke okumasaydım dediğim kitaplar listesine ani giriş yapmış bir kitap, Kalpten Parçalar. Bu kitabı normal koşullar altında iken görmüş ve biraz da içine göz gezdirmiş olsaydım asla almayacağım kitaplardan biri…devamı2/10 "𝐵𝑎𝑠̧𝑙𝑎𝑛𝑔𝚤𝑐̧𝑡𝑎 ℎ𝑒𝑟 𝑠̧𝑒𝑦 𝑏𝑖𝑟𝑎𝑧 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑘𝑜𝑙𝑎𝑦 𝑜𝑙𝑎𝑐𝑎𝑘 𝑔𝑖𝑏𝑖 𝑔𝑒𝑙𝑚𝑖𝑠̧𝑡𝑖." Keşke okumasaydım dediğim kitaplar listesine ani giriş yapmış bir kitap, Kalpten Parçalar. Bu kitabı normal koşullar altında iken görmüş ve biraz da içine göz gezdirmiş olsaydım asla almayacağım kitaplardan biri olduğunu fark edip almazdım lâkin internetten aldığım için hem kapağına hem de fiyatına kandım-gereksiz ucuzdu- Yani hayır verdiğim parayı geçtim harcadığım vakte yazık oldu. Bu kitap ne anlatıyor da ben bu kadar sevmedim hemen anlatayım, ama anlatmadan önce şunu belirtmem gerekir ki beğenmeme sebebim konu veyahut üslup değil aksine oldukça saran bir anlatım kullanılmış kitapta ve kimileri için de güzel olabilecek bir konuya sahip(?) Sadece günümüzde gerçekten de böyle birliktelikler olduğunu bilmem midemi bulandırdığından-ayrıca sabah yağmur yağarken kitap okuma romantikliğinde gereksiz kötü hissettirdiğinden- çok düşük puan verdim. Kitap, Talat ve Meryem'in 'yıldırım aşkını' ve bu bağlamda gelişen olayları esas alıyor. Yok evliliktir, yok çocuktur, odur budur denerek aslında bir ilişki anlatılmış. Hatta oldukça gerçek, günümüzdeki çoğu ilişkiden daha gerçek bir ilişki verilmiş. Aslında ben de kitapta tam olarak bu kısmı sevemedim, hani derler ya 'gerçekler acıdır.' tam olarak bu benim için. Şimdi birazcık detaylı anlayacağım, aranızda okumayı düşünen varsa direkt gönderiyi kaydırabilir. Başlarda hoş gibi gözüken ilişkileri vardı. Meryem, Talat'tan biraz etkilenmiş; Talat desen zaten gönlünü çoktan Meryem'e kaptırmış. Hoş gözüküyor farkındayım ama detaylara inildiğinde, mesela neden hoşlanıyorlar birbirinden diye düşündüğümüz zaman (bence hoşlanmanın bir sebebi olmaz, kalbiniz ona atmıştır ve hop seviyor olursunuz bir anda) aslında hayatlarında eksik olan şeyleri karşısında gördükleri için belki de anlık etkilendiler bilemiyorum. Talat karakterimiz sessiz, sakin, çekingen aynı zamanda ana kuzusu(!) biridir. Meryem ise tam tersine atılgan, cesur, tuttuğunu koparan, istediği her erkeği elde eden bir tip. Tahmin edebildiğiniz gibi Meryem'in ilgisini çekiyor hatta bir kaç adım atıyor ama Talat'tan bir karşılık göremiyor bu da onun o 'egosunu' zedelediği için nedensizce bir hoşlantı ortaya doğuyor. Yalnız Talat'ın karşılık vermeme sebebi de şey, Meryem hoppa,züppe bir kadın olduğundan onu hemen bırakacağını düşünmesi. Tabii bu uzak durma 'çabası' gene tahmin edebileceğiniz gibi Meryem tarafından kırılana kadar. Meryem, Talat'ı partiyee davet ediyor ve birlikte bir gece geçiriyorlar. Dananın boynunun koptuğu nokta tam olarak orası oluyor. (Konusunu bu kadar detaylı anlatmaktan çok rahatsızım, kullandığım üslup da çok kötü farkındayım ama gerçekten çok klişe bir kitap ve karakterleri midemi bulandırmaktan başka bir şey yapmadığı için böyleyim) Talat'ın geçirdiği bir geceden bu denli utanması, gel zaman git zaman Meryem'in daha da hoşuna gidiyor. (Türk dizileri gibi😭 sadece değiştirilmiş hâli.) Hatta Meryem'in hoşlanması bir anda seviye atlayarak gene birlikte oldukları bir gecede ona evlenme teklifi edecek kadar yükseliyor, Talat da şok oluyor sonuçta sevdiği kadın(şüpheli), ona aşırı uygunsuz bir zamanda, normal olmayan bir şekilde evlilik teklifi ediyor. Yalnız çok daha kötüsü geliyor, o sırada Talat ne mi düşünsün dersiniz, evlensem ben bu kadını nasıl geçindireceğim, nasıl zaptedeceğim, ne param ne de pulum var. Yahu sevdiğin kadın(!) sana senden hoşlandığını söyleyip evlenme teklifi ediyor be kardeşim, senin o an düşündüğün şey normal mi sence? Gidip sevinmen, havalara uçman falan gerekiyor. Yani gerçekten sevmediğini anlamak bu kadar zor olmamalı aslında, hayır bu kadarla da bitmiyor. Uzun vadede(nikahlanma, evlenme olayı falan oluyor) karısını yük olarak görmeye başlıyor, ilgi vermiyor. Meryem hamile kalıyor, bizim adamın onun yanında olduğu yok HATTA gidip eski sevgilisiyle buluşuyor. Yahu böyle bir şey olabilir mi, çok kinliyim iki karaktere karşı da. Hâla bitmedi anlatmaya devam ediyorum, Meryem çocuğu doğurduğunda asla 'babalık' görevini yapmıyor, anlamsız bir şekilde şirketteki mevkiisine takık bir duruma gelip, yükselmek için gece gündüz çalışan bir adam hâline geliyor. Okurken çığlık atasım geldi, arkadaşım sen baba olmuşsun baba, bırak şu parayı pulu. Hayır fakir desen fakir de değilsin, üstlerine yaltaklanmak için kendi aileni görmezden gelmeye değer mi ya? Daha fazla devam etmek istemiyorum gerçekten de için bunaldı. Hayır bir de ayrı şoku sonda geçirdim. Kadın son iki sayfada ayrılmaya karar veriyor (aferin Meryem tek doğru kararın falan) ancak bu o kadar hızlı işleniyor ki, sadece Talat'a söylediği kısım somut halde kitapta bulunuyor. Tam devam edeyim diyorsunuz, hop 'çat' diye kitap bir anda bitmiş oluyor, neye uğradığınızı şaşırıyorsunuz. Şu zamana dek çok fazla açık uçlu son okudum ama hiç bu kadar gereksiz yerde biteni okumamıştım, deneyim oldu diyip geçmekten başka hiçbir şey kalmıyor bana bu noktadan sonra. Şu kitaptan öğrendiğim iki şey var;bir tanesi kitapları kapağına göre yargılama düşüncesi, bir de kelime öğrendim bir tane bu kadar. Neyse gerçekten çok uzatmışım, değmeyen bir kitap için. Türk dizisi izlemeyi sevmiyorsanız asla okumamanız gereken kitaplardan biri, ha seviyorsanız merak etmeyin sizi baya tatmin edecek. (Metroda okurken beni 'entelektüel' gören abiye ithaf etmek istiyorum bu gönderiyi. Gör abi gör hangi kitapla beni entel sanmışsın🥲) 🤢"Aşk arayışı sadece yalnızlığa karşı koyma çabası değil, yaşlanmaya, eskimeye, kendini önemsiz hissetmeye karşı koyma girişimidir. İnsan bazen, aşkın, bilhassa, çok aşkın onu yormamış olduğunu görmek ister. Bunu da yine yeni bir aşkla, ama bu kez farklı türde yeni bir aşkla sınamak ister."

aleran 1 year ago

Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam

Jean-Louis Fournier

13 Gönderi

"𝘉𝘪𝘳 𝘴𝘢𝘣𝘢𝘩, 𝘤̧𝘰𝘬 𝘦𝘳𝘬𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘬𝘪𝘵𝘵𝘦, 𝘢𝘯𝘯𝘦𝘮 𝘰𝘥𝘢𝘮𝘢 𝘨𝘦𝘭𝘥𝘪, '𝘚𝘢𝘯𝚤𝘳𝚤𝘮 𝘣𝘢𝘣𝘢𝘯 𝘰̈𝘭𝘥𝘶̈.'𝘥𝘦𝘥𝘪. '𝘠𝘪𝘯𝘦 𝘮𝘪...' 𝘥𝘦𝘥𝘪𝘨̆𝘪𝘮𝘪 𝘩𝘢𝘵𝚤𝘳𝘭𝚤𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮." Uzun zamandır okumak istediğim ancak kitap isimlerinden dolayı bir türlü elimin gitmediği yazarlardan biri Jean-Louis. Pek fazla kitabını görmedim şimdiye kadar ama gördüklerimin hepsi fazla…devamı"𝘉𝘪𝘳 𝘴𝘢𝘣𝘢𝘩, 𝘤̧𝘰𝘬 𝘦𝘳𝘬𝘦𝘯 𝘷𝘢𝘬𝘪𝘵𝘵𝘦, 𝘢𝘯𝘯𝘦𝘮 𝘰𝘥𝘢𝘮𝘢 𝘨𝘦𝘭𝘥𝘪, '𝘚𝘢𝘯𝚤𝘳𝚤𝘮 𝘣𝘢𝘣𝘢𝘯 𝘰̈𝘭𝘥𝘶̈.'𝘥𝘦𝘥𝘪. '𝘠𝘪𝘯𝘦 𝘮𝘪...' 𝘥𝘦𝘥𝘪𝘨̆𝘪𝘮𝘪 𝘩𝘢𝘵𝚤𝘳𝘭𝚤𝘺𝘰𝘳𝘶𝘮." Uzun zamandır okumak istediğim ancak kitap isimlerinden dolayı bir türlü elimin gitmediği yazarlardan biri Jean-Louis. Pek fazla kitabını görmedim şimdiye kadar ama gördüklerimin hepsi fazla 'depresif' olduğundan kaçınıyordum bir tık. Geçen gün de ruh halini yakalamışken, daha da buhranlara girmek için bu kitabı sipariş vermiştim;sonuç şu ki, hayal kırıklığı. Zor şeyler yaşamış olan yazarların (ya da herhangi bir kişinin fark etmez) biyografisini okumayı çok seviyorum çünkü hayatın kötü şeyler yaşasak da bitmediğini, çabalayarak bir yerlere varabileceğimizi ya da en azından kendimizi anlamlandırabileceğimizi görebiliyorum. Hatta sadece kendini anlamlandırabilmek daha doğrusu kendini tanıyabilmek o kadar musahhar hissettiriyor ki günün birinde kendimle tam olarak özdeşleşebilme umudumu da arttırıyor aynı zamanda. Fazla uzattım, sonuç olarak bazı şeylerin şuan yolunda gitmese bile, başka bir yola sapacağı veyahut yeni bir yol açacağını gösteriyor bana. Kitabımız Jean-Louis'in otobiyografik bir anlatısıdır, isimden de anlaşılacağı üzere genel manada babası ile olan ilişkisi işlenir. Aslında kitabın tanıtım kısmında da yazdığı gibi bir çocuğun gözünden kahraman(!), koruyucu, şakacı, alçakgönüllü, 'sorunlu' bir imge olan baba anlatılır. Baba imgesini soyut anlamda incelediğimizde birçok farklı noktaya değinebileceğimizi düşünüyorum çünkü hepimizin babası farklı. (Ya da aynıdır, kim bilir) En basitinden bir kız çocuğu ile bir erkek çocuğunun babaya bakışının arasındaki mutlak fark gibi. Burada bir kız çocuğunun babasından beklentileri gibi bir parantez elbette ki açmayacağım, yazarımız bir erkek ve onun bakış açısını anlamaya çalışacağım(pek mümkün olmasa da.) Dolayısıyla bir 'erkek' çocuğu gibi hissederek okumamızın önemli olduğunu hissediyorum bir noktada. Bunu Franz Kafka'nın Babaya Mektup kitabında da hissetmiştim, tabi o (bence) bu kitaptan çok daha üstün ve duyguları geçiren bir kitaptı ama sonuç olarak maalesef ki iki yazarımız da babasından mağdur. ('maalesef ki' kelimesini eklerken biraz düşündüm gerçekten üzüldüm mü diye zira başarılı yazarlarımız o dertten muzdarip olmasaydı, 'başarılı' olabilir miydi? Upuzun mevzular bunlar biz kitabımıza geri dönelim) Kitapta neredeyse her sayfa için ayrı başlık atılmış durumda.( Babamı kaybettik, Babam ve Polonya ilh.) Açıkçası ben o işlenen olayların biraz daha uzatılması gerektiği taraftarıyım çünkü safi olayları yazarak okuyucuyu etkilemek pek güç bir mevzudur. Olayların karakterlerde oluşturduğu sonuçları ve yansımaları okumak, hem karakterleri kendimizle bağdaştırmamızı sağlıyor hem de kitap için zihnimizde veyahut kalbimizde ayrı noktalar açmış oluyor. Yani buradan anlamamız gereken şey ruhsal betimlemeleri okumak okuyucu ile yazar arasındaki ilişkiyi güçlendirir. (Zavallı Necdet kitabı bu yüzden favorilerim arasındadır, karakterlerin ruhsal tahlilleri o kadar iyi yapılmıştır ki empatiyi bırakın siz direkt karakterin yerine geçmiş gibi hissediyorsunuz.) Kısa, canınız sıkıldığında açıp tek oturumda bitirebileğiniz tarzda bir kitap o yüzden çekinmeden listelerinize ekleyebilirsiniz. Klavyemi biraz fazla yorduğumu hissettim nedense bu yazıda, umarım sizi sıkmamışımdır. Hepinizin 30 Ağustos Zafer Bayramı'nı kutlar ve konuşmayı bitiririm. 👨‍👨‍👧"Babam onları komik bir hikaye anlatıyor olmalıydı. Etrafındaki insanların gülmesini görmekten mutluymuş gibi bir hali vardı, babam bir komedyeni olmalıydı. Babam neden bize çocuklarını hikayeler anlatmıyordu..." 👨‍👨‍👧"Mutluluk çok kolaydı. Babamın iyi davranması yetiyor, böylece annem mutlu oluyordu ve biz çocuklar da onunla birlikte mutlu oluyorduk. Ertesi gün, babam eve geç vakitte çok yorgun bir halde döndü;artık iyi davranmıyordu, aynı baba değildi." 👨‍👨‍👧"Babam kırk üç yaşında öldü, ben on beş yaşındaydım. Bugün ondan daha yaşlıyım.Onu daha iyi tanımamış olmaktan dolayı üzgünüm.Bundan dolayı ona kızgın değilim. Şimdi büyüdüm, yaşamın zor olduğunu biliyorum ve hayatı daha dayanılır kılmak için 'kötü' yollara başvuran kimi daha hassas insanlara kızmamak gerektiğini de."

aleran 1 year ago

Bu Hikaye Senden Uzun Osman

Aylin Balboa

39 Gönderi

9,75/10 Hayatımda böyle değişik bir kitap okuduğumu hatırlamadığım gerek ismi gerek öyküsü ile sizi trajikomik bir maceraya çıkaracak, ben ne okuyorum ya dedirttirecek mükemmel bir yazım. Önceden belirtmeliyim ki bu kitabı bir ayrılık yaşarken okusanız favorilere ekleyeceğiniz kadar komik bir…devamı9,75/10 Hayatımda böyle değişik bir kitap okuduğumu hatırlamadığım gerek ismi gerek öyküsü ile sizi trajikomik bir maceraya çıkaracak, ben ne okuyorum ya dedirttirecek mükemmel bir yazım. Önceden belirtmeliyim ki bu kitabı bir ayrılık yaşarken okusanız favorilere ekleyeceğiniz kadar komik bir kitap. -Abarttım, sadece çok komik bir kitap bunu demeye çalıştım - Kitap hakkında tam bir konudan bahsetmek pek mümkün olmaz ama anlatmaya çalışırsam bir kadının ayrılık sonrası düştüğü buhranın (?) yansımalarını mektupla ifade etmesi olabilir. Evet ya tam olarak böyle sanırım. Kitabın fazla etkisinde kaldığımı düşünmeye başladığım şu vakitlerde yorum yazmak oldukça zorlu olmaya başlıyor. Kitap hakkında bilgi mi versem bende uyandırdığı etkiden mi bahsetsem bilemedim. Ben bu bilinmezlikten sıkıldım, ayrılmak istiyorum Osman. Kitabın her cümlesinin sonunda şöyle ibareler var:'ben ayrılmak istiyorum Osman.' sonrasında 'barışalım mı Osman' daha daha sonrasında 'Kendine iyi bak Osman.' diye diye garip bir komedinin içine sürükleniyoruz. Ama şunu söylemeliyim ki keşke ayrılmasaydınız be Osman. Kitabın başında anladığım, yazarın da kitabın ithaf sayfasında yer verdiği bilgi şu ki bu yazılar tamamen olmasa da kısmen Oğuz adlı birine yazılmış. Bu da her şeyi ayrı bir anlamlı kıldı açıkçası. Şöyle söylemeliyim ki ilişkisini kesen herhangi birinin düşüncelerini, yazsam mı yazmasam mı diye o amansız mücadeleyi, kalmak ve gitmek arasındaki uçurumda çaresizce bir yere tutunmaya çalışmayı gerçekten başarıyla yansıtmış. Bu da hikâyenin gözümde yükselmesini sağlayan yegâne şeylerden biri. Son olarak kitabın hissiyatını size anlatmak isterim. Arkadaşlarınızla, dostlarınızla, kankalarınızla artık ne derseniz kendinizi gerçekten yakın hissettiğiniz kişilerle bir masaya oturmuşsunuz da dertleşiyormuşsunuz hissi. Tam olarak bu. Okumak o kadar huzurlu ve o ortamda olduğu gibi komik ki, ileride ayrılık falan yaşarsam koşacağım ilk kitap bu olur muhtemelen. Kitap hakkında nesnel bilgiler veremediğime çok üzüldüm, ben ayrılmak istiyorum Osman. 💥"Bu ara sık sık o yalnız balinayı düşünüyorum. Hani diğer tüm balinalardan farklı frekansta bir ses çıkardığı için hiçbiri tarafından duyulmayan, yıllardır okyanusa tek başına dolaşan o kimsesiz balinayı. Herkes aynı şarkıyı söylemek zorunda değil ki. Bunun bedelinin bu kadar ağır olmasına çok kızıyorum. O balinaya büyük bir şefkat duyuyorum,ben ayrılmak istiyorum Osman." 💥"Uzun zamandır sana bu mektubu yazmak için cesaretimi toplamaya çalışıyordum. Anlatacak çok şey olduğunu sanıyordum ama öyle olmadığını şu an hayretle görüyorum. Yani var tabii bir sürü şey ama daha fazlasına yazık ki içimden gelmiyor. Demek böyle oluyormuş. Ayrılık tam da buymuş,artık anlatacak bir şeyinin kalmaması..."

aleran 1 year ago

Dersimiz Cinayet

Agatha Christie

3 Gönderi

🌟10/10🌟 En sevdiğim yabancı yazarlardan biri olan Agatha Christie'i çok uzun zamandır okumadığımı geçen günlerde fark etmemle kütüphaneye gidip kitabını almam bir oldu. Ne kadar özlemişim Agatha okumayı anlatamam. O 'gri hücrelerimi' zorlamayı, kim neyi nasıl yapmıştı hatırlamaya çalışmayı falan…devamı🌟10/10🌟 En sevdiğim yabancı yazarlardan biri olan Agatha Christie'i çok uzun zamandır okumadığımı geçen günlerde fark etmemle kütüphaneye gidip kitabını almam bir oldu. Ne kadar özlemişim Agatha okumayı anlatamam. O 'gri hücrelerimi' zorlamayı, kim neyi nasıl yapmıştı hatırlamaya çalışmayı falan hepsi mükemmel hissiyatlar. Olaylar Poirot'a bir yardım mektubu gelmesiyle başlıyor ve o noktadan sonra her şey birbirine karışıyor. Golf sahasında ölü bulunan ceset mi dersiniz, paltonun cebinden çıkan aşk mektubu mu dersiniz bilmiyorum ama her detayıyla harika bir dedektiflik romanıydı. Ve şaşırdığım şöyle bir nokta da var ki Agatha kitabında aşka yer vermiş, bu normalde pek fazla görebileceğimiz bir olay değildir dolayısıyla biraz sorgulasam da kanıksamam kısa sürdü çünkü arkadaşlar yazarımız belli,kötü yazması gibi bir ihtimal olabilir mi sizce? Bu kitabı diğerlerinden daha çok sevmemin sebebi olayların içine başka bir dedektifin karışması. Yani sadece Poirot'un muntazamlığını değil Giraud'un(diğer İngiliz dedektif)köpekvari bir şekilde ipucu aramasını da okuyoruz. Böyle ufak detaylar kitabı öyle komik bir hâle getirmiş ki gülmeden okuduğum pek az sayfa kalmış. (Abarttım o kadar komediye yer verilmemişti, sadece Poirot'un her bir konuşmasında sırıttım o kadar.) Gelelim bugünkü başarıma. Katili tahmin edebildim arkadaşlar!! Hayatımda ilk defa bir agatha romanında katili doğru tahmin edebildim, gerçekten çok mutluyum. Bu başarı hepimizin🙌 Şaka maka durmak bilmeden agatha okumaya devam etmek istiyorum.(𝑷𝒐𝒊𝒓𝒐𝒕'𝒂 karşı derin hisler duyuyor...) Kıssadan hisse kesinlikle önerebileceğim bir yazarın, listenize alın diye zorlayabileceğim bir romanı olmuş. Gerçekten çok başarılıydı, bir nebze edebi zevkime güveniyorsanız listenize rahatça ekleyebilirsiniz. 📣" Giraud:"Adınızı duydum Mösyö Poirot. Eski günlerde çok ünlüymüşsünüz. Artık çalışma yöntemleri çok değişti." 𝑷𝒐𝒊𝒓𝒐𝒕: Ama cinayetler yine eskisi gibi.'" 📣"Her şey apaçık, değil mi,dostum? Sonunda aşık oldun... Ama bu, hiç hayallerindekine benzemiyor. Bir horoz gibi kurula kurula dolaşmıyorsun. Kalbin keder dolu. Istırapla kıvranıyorsun..."

aleran 1 year ago

Batman: Hush

Justin Copeland

4 Gönderi

8,75/10 Şu ana kadar izlediğim en iyi batman filmi olabilecek kapasiteye sahip bir film. Sosyal medyada karşıma envai çeşit edit ile karşıma çıkıyordu bu film o yüzden belli bir merakım vardı, sonra batman film listesinde görünce ismini hemen izleyeyim dedim…devamı8,75/10 Şu ana kadar izlediğim en iyi batman filmi olabilecek kapasiteye sahip bir film. Sosyal medyada karşıma envai çeşit edit ile karşıma çıkıyordu bu film o yüzden belli bir merakım vardı, sonra batman film listesinde görünce ismini hemen izleyeyim dedim ve şimdi buradayım. Bu filmde çok konuşulacak şey var ve ben önceliği çizimlere vermek istiyorum. Karakterler mükemmel yaratılmışlardı, o gözler o saçlar neydi arkadaş hâla etkisinden çıkamadım. Herhâlde Batman'in en çekici olduğu film budur, değilse hangi film olduğunu bilmek isterim. Sadece Batman değil Nightwing, Superman, Catwoman, Ivy hepsi çok göze hitap eden karakterlerdi. (Söylemeden geçemeyeceğim Çizim üzerinden puan verecek olsaydım net 10'u yapıştırırdım. Ayrıca Dr.Elliot'un tipi Rengoku'a benziyor) Filmde değinilmesi gereken başka bir nokta ise Batman-Catwoman ilişkisi. Zaten dedekliflik öyküsünden çok bu ikili arasındaki ilişkiyi ele almak için yazılıp oynanmış gibi. Şimdi bu ikili yan yana harika gözüken ve aralarındaki çekim katsayısı çok yüksek olan bir çift -maşallahları var- ama aynı zamanda uyumsuz bir ikili maalesef ki. Bunu filmin sonlarında da görebildiğimiz üzere bir araya gelseler bile sürekli çatışacak, fikir ayrılıklarına düşecek bir çift çünkü ilişkideki kişi Batman. Her ne kadar Batman ile çıkmak kulağa harika gelse de zorluklar da göz ardı edilmemeli çünkü Batman'in koruması gereken kimliği, ilkeleri ve başta da kocaman bir şehri var. Catwoman da bunu anlamlandıramadığından dolayı sonları öyle oldu.Bu ilişki bir yana Batman'in savaşlarda müttefik kazanmasına baya sevindim. (SPOILER) Ya bir de son olarak şunu söylemek istiyorum ki izlediğim batman filmlerinde katil hep kolay tahmin edilebilir karakter oluyor. Mesela bu filmde dışarıdan gelen tek bir karakter vardı ve anlayabileceğiniz üzere katil direkt oydu. Ben daha çok dedektiflik üzerine olan bir film izlemek isterdim, yani izleyeni de düşündürten acaba katil kim diye beynin kıvrımlarını zorlayacak bir film. Her neyse genel itibari ile güzel bir filmdi, dc animation fanlarının listesine eklemesini önerebilirim. Benden bu kadar,iyi günler. 🐾"Söylesene, benden ne kadar az varsa o kadar değerli olurum. Neyim ben? Cevap ne mi, bir dost..."

aleran 1 year ago

Ölü Gelin

Tim Burton

186 Gönderi

"𝐵𝑎𝑛𝑎 𝑦𝑎𝑙𝑎𝑛 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑑𝑖𝑛, 𝑜̈𝑡𝑒𝑘𝑖 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝚤𝑛 𝑦𝑎𝑛𝚤𝑛𝑎 𝑑𝑜̈𝑛𝑚𝑒𝑘 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 -𝐴𝑛𝑙𝑎𝑚𝚤𝑦𝑜𝑟 𝑚𝑢𝑠𝑢𝑛, 𝑜̈𝑡𝑒𝑘𝑖 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛 𝒔𝒆𝒏𝒔𝒊𝒏..." Tim Burton'dan izlediğim ilk eser olan Ölü Gelin'i izlemeyeniniz eminim ki yoktur. Filmi izlemeyen tek kişi olarak dün gece karşıma çıkan bir edit üzerine izlemeye karar verdim…devamı"𝐵𝑎𝑛𝑎 𝑦𝑎𝑙𝑎𝑛 𝑠𝑜̈𝑦𝑙𝑒𝑑𝑖𝑛, 𝑜̈𝑡𝑒𝑘𝑖 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛𝚤𝑛 𝑦𝑎𝑛𝚤𝑛𝑎 𝑑𝑜̈𝑛𝑚𝑒𝑘 𝑖𝑐̧𝑖𝑛 -𝐴𝑛𝑙𝑎𝑚𝚤𝑦𝑜𝑟 𝑚𝑢𝑠𝑢𝑛, 𝑜̈𝑡𝑒𝑘𝑖 𝑘𝑎𝑑𝚤𝑛 𝒔𝒆𝒏𝒔𝒊𝒏..." Tim Burton'dan izlediğim ilk eser olan Ölü Gelin'i izlemeyeniniz eminim ki yoktur. Filmi izlemeyen tek kişi olarak dün gece karşıma çıkan bir edit üzerine izlemeye karar verdim ve bu kararımdan asla pişman değilim. Görücü usulü(?) bir şekilde Victoria ile evlenmek durumunda olan Victor, çekinik biraz da utangaç olmasına rağmen ilk görüşte Victoria'ya tutulur. Nikah kıyılacağı sırada edilen yemini bir türlü doğru söyleyemeyen Victor, ormana gidip orada yemini nasıl edeceğine dair çalışır ve tüm olaylar orada patlar. İşlenen olay genel itibari ile böyle. Oldukça ilgi çekici bir konusu olmakla beraber karakterlerin çizimi, o gotik hava ve müzikalite harikaydı. Gerçekten izlenmeye değer bir yapım olmuş, çok beğendim. Ayrı bir beğendiğim nokta ise filmde genel olarak işlenen 'öteki kadının' burada bambaşka bir boyutta incelenmesidir. Genelde 'the other woman' diye hitap edilen karakterler kötü, bencil olmalarına rağmen Emily hiç de öyle değildi. Gerçekten bende çok farklı bir yeri oluştu, gerek yaşadıkları gerek aldığı kararlar ve o olgunluğu... Seslendirmede Johnny Depp, Helena Bonham Carter gibi yetkin isimler olmasına rağmen ben Türkçe dublaj olarak izledim. Bunun nedeni başlangıçta yazdığım alıntının kesinlikle Türkçe'de orijinaline göre daha iyi yansıtılmış olması. Normalde dublajlı filmler izlemeyi tercih etmem ama böyle muazzam bir seslendirmenin de hakkını yememek gerekir değil mi? Eğer hâlâ izlemediyseniz kesinlikle izlemenizi söyleyebileceğim yapımlardan biri oldu. Ayrıca gizlenen detaylar(kelebek ilh.)filmi daha da anlamlı kılmış. Bayıldım. (Bu arada en yukarıda kullandığım font nasıl?? Sevgili @carpediem'den ödünç aldım bir süreliğine kfsşeprjeke)