(@) - Raf

arber 4 months ago

IMDb puanını görerek izlemeye karar verdiğim Get Out (2017), korku ve gerilim türlerini başarılı şekilde harmanlayan, özellikle de gerilim atmosferini baştan sona korumayı başaran bir film. Filmin açılışında duyduğumuz Run Rabbit Run şarkısı aslında hikayenin ilerleyen bölümlerinde karşılaşacağımız birçok detayı…devamı

arber 4 months ago

Ölümcül İhanet

Randall Emmett

2 Gönderi

"Ben basit bir adamım; Robert De Niro'yu görünce filme tıklarım." diyerek açtığım düşük bütçeli intikam filmlerinden biri oldu Salvage Salvation. Film, küçük bir kasabayı etkisi altına alan uyuşturucu sorununa bulaşan genç bir çiftin, evlilik arifesinde yaşadıkları trajediyi ve sonrasında gelişen…devamı

arber 4 months ago

Boneyard

Asif Akbar

4 Gönderi

Tamamen zaman kaybı olan bir film. Konusu; gerçek hayattan uyarlanan, 11 kadının ölümünden sorumlu seri katilin arandığı bir film diyebiliriz. Mel Gibson görünce filmi açmaya karar verdim lakin hayatımdan çalınan bir buçuk saat oldu. Tamamen kopuk diyaloglar, oyunculuklar desen orası…devamı

arber 5 months ago

Suç 101

Bart Layton

15 Gönderi

Suç ve gerilim türünde dikkat çeken yapımlardan biri olan Crime 101, güçlü oyuncu kadrosuyla öne çıkarken izleyiciye rafine ve kontrollü bir anlatım sunuyor. Yüzeyde klasik bir dedektif hırsız hikayesi izlenimi verse de, filmin asıl gücü karakterlerin iç dünyasına yaptığı derin…devamı

arber 6 months ago

Göğü Delen Adam

Erich Scheurmann

33 Gönderi

1920 yılında yayımlanan Göğü Delen Adam, Avrupa’da kısa süre yaşayan Samoalı Tuavii’nin gözlemlerini çarpıcı bir dille aktarıyor. Tuavii, Avrupa’da bulunduğu süre boyunca gördüklerini kendi halkına aktarırken, onların “medeniyet” adı altında yozlaşmasını istemediği için bu düşüncelerini bizimle paylaşıyor. Ona göre Papalagi…devamı1920 yılında yayımlanan Göğü Delen Adam, Avrupa’da kısa süre yaşayan Samoalı Tuavii’nin gözlemlerini çarpıcı bir dille aktarıyor. Tuavii, Avrupa’da bulunduğu süre boyunca gördüklerini kendi halkına aktarırken, onların “medeniyet” adı altında yozlaşmasını istemediği için bu düşüncelerini bizimle paylaşıyor. Ona göre Papalagi (beyaz insan), doğadan kopmuş, hayatın özünü kaybetmiş ve kendi yarattığı düzenin kölesi haline gelmiş bir varlıktır. Genelde Avrupalıların “medeniyet götürüyoruz” diyerek başka toplumları yerdiği, hatta yok saydığı hikayeleri çokça duymuşuzdur. Ancak bu kitapta anlatılanlar, alıştığımız bakış açısının tersine, dışarıdan gelen bir gözün Avrupa insanına yönelttiği genel bir değerlendirme niteliği taşıyor. Söyledikleri aslında bir eleştiri değil, onun çocuksu ve saf zihninden çıkan, halkının gözünü açma isteğidir. Tuavii’nin anlatımı, adeta doğrudan gerçekliğin içinden koparılmış satırlar gibidir. Papalagi dediği insanlar, zamanı sürekli kovalar, onu parçalara böler ve hep bir yere yetişmek zorundadır. Çünkü zaman hiçbir şekilde beyaz insana yetmez. Papalagi için değerli olan şeyler çoğu zaman doğallıktan uzaktır. Sahip olduklarıyla kendilerini tanımlar, sahip olmadıklarıyla eksik hissederler. Bu yüzden para, onların hayatının merkezine yerleşmiştir. İnsanlar kalabalıkların içinde yaşar ama birbirlerine gerçek anlamda yakın değildir. Herkes kendi dünyasında, kendi telaşı içinde kaybolmuştur. Betonların gölgesinde geçen yaşamlar, insanı doğadan koparmış ve özünden uzaklaştırmıştır. Gökyüzünü görmek için başlarını kaldırmayı bile unutan bir hayatın içine hapsolmuşlardır. Papalagi, hayatı anlamaya çalışmak yerine onu kontrol etmeye çalışır. Oysa Tuavii’ye göre hayat, kontrol edilecek değil, hissedilecek bir şeydir. Bu bakış açısının içinde din anlayışı da benzer bir yer tutar. İnancı belirli kalıplara, zamanlara ve mekanlara sıkıştırmayı anlamlandıramaz, gerçek inancın hayatın tamamına yayılan doğal bir his olması gerektiğini düşünür. Sonuç olarak, okunması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. Sayfa olarak kısa olsa da insanda okurken gerçekten etki bırakan bir eser. Çünkü direkt olarak bir yerlinin gözünden Avrupa'ya egzotik bir bakış açısı sunarken, günümüz dünyasına dair, "Evet, gerçekten bazı şeyleri göremiyoruz" dedirtiyor.

arber 6 months ago

Greenland: Kıyamet

Ric Roman Waugh

11 Gönderi

Spoiler içeriyor Genelde bu tarz devam filmlerinde, ilk filmin önüne geçmeyeceği düşüncesiyle filmi izlemeye karar verdim. Beni şaşırttı mı tabi ki hayır. İlk filmin dram ve gerilim havasından zerre eser yok. Filmin, birçok sahnesi yetersiz işlenmiş ve mantık hatalarıyla dolu bir şekilde…devamı

arber 6 months ago

İntikam

Kristian Levring

3 Gönderi

Klasik Western tarzında bir yapım olarak beklerken ilgi çekici ayrıntılar ile beni içine çekmeyi başaran bir yapım olmuş. İntikam konusu basit ve olağan olarak görülebilir. Başta benim de fikrim bu şekildeydi. Konuyu bağladıkları yeri gördükten sonra fikrim bir nebze değişti…devamı

arber 7 months ago

Spartacus: House of Ashur

Steven S. DeKnight

4 Gönderi

Spoiler içeriyor Spartacus evrenini sevenler için, genel hatlarıyla eski serilerin tadını vermese bile izleyiciyi memnun edecek bir yapım olmuş. İlk sezonu bitirdikten sonra seriyle ilgili genel değerlendirmelerime gelecek olursam; Spartacus evreninin o entrikacı ve herkesin nefret ettiği Ashur karakterinin ölmediği alternatif bir…devamıSpartacus evrenini sevenler için, genel hatlarıyla eski serilerin tadını vermese bile izleyiciyi memnun edecek bir yapım olmuş. İlk sezonu bitirdikten sonra seriyle ilgili genel değerlendirmelerime gelecek olursam; Spartacus evreninin o entrikacı ve herkesin nefret ettiği Ashur karakterinin ölmediği alternatif bir zaman diliminde geçen bir hikayeye tanık oluyoruz. Bu evrende Ashur artık sadece entrikacı bir köle değil aynı zamanda elinde güç bulunduran, konum sahibi bir figür olarak karşımıza çıkıyor. Nick Tarabay, Ashur karakteriyle yine oldukça başarılı bir performans ortaya koymuş.(Bu seferki Ashur eskiye göre daha duygusal ve uysal, onu görmek beni gerçekten mutlu etti.) Mekan tasarımları ve kostümler, eski evrenin atmosferini başarılı bir şekilde yansıtıyor. Özellikle uçurumun kenarındaki o eski konağı yeniden görmek, seyircide ister istemez nostaljik bir etki yaratıyor ve geçmiş sezonların anılarını canlandırıyor. Ancak burada göze çarpan önemli bir eksik de var. Eski arenanın yıkılmış olması nedeniyle dövüş sahnelerinin geçtiği yeni mekan, o görkemli ve kalabalık atmosferi tam olarak veremiyor. Önceki serilerde arenanın ihtişamı ve kalabalığın çığlıkları ayrı bir gerilim katarak dövüşleri daha epik bir halde sunuyordu. Gelelim karakterler konusuna. Özellikle eski serilerdeki gibi öne çıkan bir gladyatör yok. Spartacus’un, Crixus’un ya da Gannicus’un ruhunu burada göremiyorsunuz. Farklı olsun diye kadın bir gladyatör konulmuş ama “ne alaka?” demeden edemiyorsunuz. Bir de değişiklik olsun diye cüce bir gladyatör eklenmesi başlı başına saçmalık olmuş. (Son bölümde kadın gladyatörlerin savaşındaki fatality sahnesi çok iyiydi) Ayrıca eski serilerdeki savaş sahnelerinin tadı da yok. Savaşlar çok kısa ve yeterince heyecanlı değil. Gladyatörler dışında klasik Roma Aristokrasisi kadrosu ise iyi ve yine bol bol entrika mevcut. Eski karakterlerden Sezar’ı da görüyoruz ancak onu oynayan kişi değişmiş. Bu biraz eksi olmuş ama yine de karakterin verdiği o şerefsiz havasını yansıtmayı başarıyor. Bir de değinmek istediğim bir nokta var. Kölelerin fazlasıyla rahat gösterilmesi. Eski serilerde köleler üzerindeki baskı, korku ve çaresizlik hissi çok daha güçlüydü. En ufak hatada ağır cezalar verilir, sürekli bir tehdit atmosferi hissedilirdi. Bu sezonda ise kölelerin tavırları ve hareket alanları daha serbest, saldım çayıra mevlam kayıra gibi duruyor. Bir diğer dikkat çeken nokta ise Ashur’un konumu. Romalı olmamasına rağmen sahip olduğu güç ve ayrıcalıklar zaman zaman fazla sorgulanmadan kabul edilmiş gibi duruyordu. Eski serilerde bu durum yani Romalı olmamak ciddi bir dezavantajdı. (Neyse ki, sezon finalinde bu dezavantaj keskin bir çizgi ile izleyiciye gösterildi.) Son bölümüyle birlikte, tarihsel gerçekliği bozduğunu söyleyen, yerden yere vuran insanlar var. Siz onlara aldırmayın efendim. Tarihsel gerçeklik aktaran dizi herhalde ölmüş bir adamı canlandırıp başrol yapmazdı. Ayrıca, dizinin biz tarihsel gerçeklik anlatıyoruz gibi bir iddiası da yok. Bu tarz eleştiriler komik. Son olarak; her ne kadar eleştirilecek birçok yönü olsa da Spartacus evreninin o sert atmosferini, entrika dolu Roma siyasetini ve kanlı savaşları özleyenler için izlenecek bir yapım.

arber 7 months ago

Son Kuşlar

Sait Faik Abasıyanık

15 Gönderi

Hikaye ve yalınlık denince aklıma gelen ilk isimlerden biri hep Sait Faik Abasıyanık olmuştur. Öykülerinde, günlük hayatın sıradanlığında yaşayan karakterler, doğanın bize sunduğu küçük ama anlamlı kesitler ve yazarın kendi yaşadığı duygusal gel gitler ön plana çıkar. Sait Faik’in anlatımı,…devamı

arber 8 months ago

Vatandaş Rıza

Cüneyt Arkın

1 Gönderi

Spoiler içeriyor Bir ışık tüm karanlığı aydınlatmaya yeter. Vatandaş Rıza, Cüneyt Arkın'ın kendisinin yapımcılığını, yönetmenliğini üstlendiği eşi ve çocuğuyla rol aldığı, gerçek bir hayat hikayesinden aktarılan, izlenmesi gereken filmlerden birisidir. Cüneyt Arkın filmlerine hepimiz alışkınızdır. Genelde aksiyonu bol, dövüş ve silah sekansları…devamıBir ışık tüm karanlığı aydınlatmaya yeter. Vatandaş Rıza, Cüneyt Arkın'ın kendisinin yapımcılığını, yönetmenliğini üstlendiği eşi ve çocuğuyla rol aldığı, gerçek bir hayat hikayesinden aktarılan, izlenmesi gereken filmlerden birisidir. Cüneyt Arkın filmlerine hepimiz alışkınızdır. Genelde aksiyonu bol, dövüş ve silah sekansları olan filmlerde boy göstermiştir. Bu filmde Cüneyt abimizin (Allah rahmet eylesin çok severim) aksiyondan uzak kaldığı, gecekondusu yıkılan bir adamın ensesi kalın kodamanlara karşı mücadelesini görüyoruz. Vatandaş Rıza duruşuyla, sadeliğiyle hepimiz gibi hayatın içinden bir insandır. Tek derdi başını sokacağı yuvasını bitirip evine ekmek götürmektir. Gecekondusunu bitirip, keyifle bir yudum çay içemeden, ipsiz sapsız insan olmayan yaratık arabasıyla gecekondusunu yıkar. Bunu zevk için yapar. Ensesi kalın bir abinin oğlu olan bu yaratık kendi mutsuzluğunu başkalarını mutsuz ederek hayata tutunmaya çalışır. Onca emekle yaptığı evinin yıkılmasını gören Cüneyt abimiz hakkını mahkemede aramaya karar verir. Cüneyt abimizin istediği evini yıkan yaratığın yasalar önünde cezasını çekmesidir. Vatandaşlık durumu burada devreye girer. Karşı tarafın para önermesine, görgü tanıklarını satın almasına, kısaca tüm gücüne rağmen Cüneyt abimiz geri adım atmaz. O bilir ki mücadeleden vazgeçerse tüm inandığı değerler tepetaklak olacaktır. Kendisi gibi binlerce Vatandaş Rıza vardır bu topraklarda ve her şeye rağmen bu mücadele onun hayattaki varlığını kanıtlayan şeydir. Mücadelesini sürdürürken bir noktadan sonra gücü tükenir. Kendisini parcalamasına rağmen karşı taraf çok güçlüdür. En sonunda tek başına grev yapmaya karar verir. Ölümün pencelerine doğru koşsa bile vazgeçmez ve sonunda kazanır. Günümüz toplumunu ve yaşadığımız ülkeyi şu an göz önünde bulundurarak baktığımda gerçekten sarsıcı bir filmdi. Yer yer insanı üzen ve yıkan sahneleri olsa da sonunda Rıza bize gülümsemeyi çok görmeyip vermiştir. İçinde bulunduğumuz toplumda adaletsizlik ve hukuksuzluk kol gezmekte, sıradan vatandaşların mücadelesinde umutsuzluk hakim olmaktadır. Rıza'nın duruşu her şeye rağmen insana ayakta kalmanın gerekliliğini hissettiriyor. Her ne kadar toplumda paraya tapan insanlar olsa da, sizi anlayıp yardım edecek birileri elbet olacaktır. Adalete ve hukuka inanan insanlar her zaman olacaktır. Bu duyguları tazelediği için gerçekten memnun oldum. Kodaman tarafından bakınca ise kan emici oğlunu yıllarca besleyip, büyütmüştür. Oğlu istediği her şeyi yapmaya babası da parayla durumu kapatmaya alışkındır. Başlangıçta böcek dediği, insan olarak bile görmediği bir vatandaş tüm dünyasını alaşağı etmiştir. Ne kadar güçlü de olsa o da bir sistemin parçasıdır. Kodamanların sisteminde o da sadece bir piyondur. Rica mücadelesini kazanmaya başlayaca sistem tehlikeye girer. İnsanların gözü açılır. Sistemin mimarları bunu istemez. Gerekirse sistem için piyonlardan biri hemen feda edilmelidir ki öyle olur. Filmin saçma olan tek noktası ise bence mücadelenin başlangıcı denebilir. Devletin boş arazisine kafana göre ev yapmak, başlı başına zaten hukuksuz bir durum. Buna değinmeden edemezdim.😀