yazımı berbat, işkence vs kısımları dışında da gerçeklik sıfır. 'masal kitabı mı okuyorum ben?' dedim kitaba başladığımda. baş karakterle adaş olmam dahi kurtaramadı.
khaled hosseini'nin diğer kitaplarından farklıydı ve bence onlar kadar güzel değildi. daha geniş bir konusu vardı. en sevdiğim kısımlar, pervanenin ve nebinin kısımlarıydı. khaled hosseini'nin kitaplarında tuhaf bir sıcaklık buluyorum. toplumun, isimlerin benzerliginden herhalde kitap fazla etkiliyor beni. neyse. okunur.…devamıkhaled hosseini'nin diğer kitaplarından farklıydı ve bence onlar kadar güzel değildi. daha geniş bir konusu vardı. en sevdiğim kısımlar, pervanenin ve nebinin kısımlarıydı.
khaled hosseini'nin kitaplarında tuhaf bir sıcaklık buluyorum. toplumun, isimlerin benzerliginden herhalde kitap fazla etkiliyor beni.
neyse. okunur. 6/10
güncelleme: zaman geçtikçe daha güzelleşti kitap bende. artık 8/10
kitabı okuduğum için olsa gerek beğenmedim. karakterler kitabı okurken hayal ettiğim gibi değillerdi. hiçbir şey okurken hayal ettiğim gibi değildi. bir-iki karakterden başkasının oyunculuğunu da beğenmedim aşırı bir yapmacıklık vardı üzerlerinde. bir tek kitabı değiştirmeden filme çevirmelerini beğendim. öyle.
zarar verecek davranışlarda bulunup 'biz farklıyız' diyorlar. insanlara bir ders vermeye çalışıyorlar ama yanlış veriyorlar. gerçekçilik zaten sıfır. tek iyi yönü akıcı olması. ramazan günleri ve geri zekalılar için birebir.
bu filmi uykulu kafayla izlemek bir hataydı. şarkıları ve renkleri o kadar soluk ve durgundu ki uyumamak için zor durdum. beynim uyuştu. bu film, bana, tuhaf bir şekilde, alice in wonderland'i hatırlattı. biraz daha ürpertici ve majör depresyon içereninden. beğendim.
"Bizim Henry eski zaman masallarındaki kahramanlara benzer. Aşkın ona vurduğu zincirleri övünçle herkese gösterir." jane austen okumak insanı rahatlatıyor. akışı hızlı, yormayan bir yapısı var kitapların. çoğu aşk romanına göre mantıklı bir şekilde ilerlemesi de beni çekiyor. mansfield park'ta ise…devamı"Bizim Henry eski zaman masallarındaki kahramanlara benzer. Aşkın ona vurduğu zincirleri övünçle herkese gösterir."
jane austen okumak insanı rahatlatıyor. akışı hızlı, yormayan bir yapısı var kitapların. çoğu aşk romanına göre mantıklı bir şekilde ilerlemesi de beni çekiyor.
mansfield park'ta ise olaylardan çok, karakterlere odaklandım. karakterlerin hareketleri, düşünme tarzları, konuşmaları... fanny, iyilik adına aptallaştı her seferinde ama kendi çizgilerinin içerisindeydi. edmund, yapmam dediği şeyleri yaptı ama kişiliğine yakışır şekilde. hiçbir karakterde hayal kırıklığına uğramadım. maria ve julia bitch takıldılar hep. mary en sevmediğim karakter oldu. kişiliğinden dolayı değil, hak etmediği kişiler tarafından sevildiği için. henry ise beni en çok şaşırtan karakter oldu. her şeye rağmen sonuna kadar henry'i seveceğim. neyse. son olarak, edmund senin aklını si
Merak üzerine okumaya başlamıştım. O kadar garip olaylar oluyor ki birden dumanların içerisinden samanyolundaki mübarek dayı çıksa yadırgamazdım. Celal Şengör'ün de dediği gibi: "Merak insana bokunu yedirir."