(@) - Raf

baran 6 months ago

Biat Etmemiz Gereken Tek Şey: İnsanlık Gezegenimiz bizden önce onlarca farklı türe ev sahipliği yapmış, yaşam açısından gözlemlediğimiz tüm gezegenlerden daha elverişli durumda olan fevkalade bir yuva. Her ne kadar, bu türlerin %99’u çeşitli sebeplerden yok olmuş olsa bile hala…devamıBiat Etmemiz Gereken Tek Şey: İnsanlık Gezegenimiz bizden önce onlarca farklı türe ev sahipliği yapmış, yaşam açısından gözlemlediğimiz tüm gezegenlerden daha elverişli durumda olan fevkalade bir yuva. Her ne kadar, bu türlerin %99’u çeşitli sebeplerden yok olmuş olsa bile hala binlerce türün evi konumunda. Bugün çoğu hayvanın, bitkinin, böceğin bir sürü türü olduğunu biliyoruz. Ama insan dediğimiz homo-sapiens türümüz şu an dünyada biricik. Diğer akrabalarımızı, çok uzun yıllar önce tahtalı köye yollamış durumdayız. Onlarla beraber diğer canlılar için de bir seri katilden farkımız yok aslında. Peki bunu niye yaptık, niye böyle gaddar bir türe evrildik. Geçmişe bakılırsa, ilk insan türleri besin zincirinin ortalarında bulunan, yırtıcılar için bir yemek, diğer hayvanlar içinse bir avcıydı. Bu sebepten kabileler şeklinde yaşar, yemek yenecekse beraber yer, doğan çocuk beraber büyütülürdü. Yani, aslında ölmemek için toplumu keşfetmiştik. Gelişen beynimiz ve bununla beraber gelişen kurgu ve el becerilerimiz, bizi birlik olarak ve çeşitli aletler kullanarak dünya üzerindeki her şeyi öldürebilecek bir türe çevirdi. Besin zincirindeki bu ani sıçrayışımıza yetişemeyen doğa, bizden kaçamayacak hale geldi. Evet, gücü keşfetmiştik. Artık gezegenin tek hâkimi bizdik. Bizden başka kimse yoktu ve istediğimizi yapabilirdik. Uzun yıllar bunu yaptık ama sonra bize o güç yetmedi, birbirimize de güç geçirmeliydik. Farklı yerlerde yaşadıkça ve çoğaldıkça, farklı şekilde geliştik, farklı şekilde dünyayı tanımaya ve ona hükmetmeye çalıştık. Sonra, bizle aynı fikirde olmayanla savaşmayı ve onu yenip yok etmeyi marifet bildik. Sadece fikir yapısı ve yaşadığımız toplumda da değildi mesele. Doğduğun anda seçemediğin kimlik de seni belirliyordu. Damarlarında akan kandan dolayı seni sınıflara ayıranlar, göz renginden dolayı seni uğursuz görenler, ten renginden dolayı başka bir türdenmişsin gibi bakanlar vardı. Halbuki hepimiz en başında bir değil miydik? Beraber yükselmemiş miydik? Beraber yaşayıp, beraber keşfetmiyor muyduk? Yetmiyordu, sınıflara ayırıp, sınıfımızdan olmayanları yok etmeliydik. Beyaz tenli ırkların yükselişinden sonra, artık insanlarda ikinci bir tür oluşmuştu. Siyahiler. Beyazlara karşı gelemeyecek durumdalardı ve diğerleri gibi yaşamalarına gerek yoktu. Alınıp satılmalı, zor işlerde kullanılmalı, keyfi bir şekilde öldürmelilerdi. Önemi yoktu, çünkü gücün tarafı belliydi ve istediklerini yapabilirlerdi. Uzun yıllar böyle devam etti. Ten rengi dışında fark bulunmayan o insanlar, hep lanetli görüldü, hep ezildi. Aslında bu durumu Stanford hapishane deneyinden anlayabiliyoruz. Rastgele gruplara ayrılan insanlardan bir kısmı gardiyan, bir kısmı mahkûm oluyor. Ve gücünü keşfeden gardiyanlar, mahkumlara ağır işkenceler etmeye başlayınca deney daha başında sayılabilecek bir noktada durduruluyor. Güç, bizi er ya da geç yozlaştırmaya başlıyor. Two Distint Strangers filminde de bu sınıf farkı ve gücün yozlaştırmasını çok net bir şekilde görüyoruz. Ana karakterimiz, kız arkadaşının evinden çıkıp, kendi evine gidip köpeğini beslemek isterken beyaz bir polis memuru tarafından sürekli olarak öldürülüyor ve sonra tekrar aynı noktada uyanıyor ve farklı şekilde ama suçsuz biri olarak tekrar ölüyor. Ana karakterimizin köpeğini ve evini gördüğümüz sahnede evin duvarında onun ve köpeğinin soylu bir şekilde resmedildiği bir tablo var. Ezilmiş olmasından dolayı, imrenerek baktığı o kişilerden biri gibi olmak istediğini burada görüyoruz. Sürekli olarak öldüğünü fark edip, kız arkadaşına bu durumu anlattığında da kız arkadaşı silahını vermeyi teklif ediyor, şaşırıp senin silahın mı var diye sorulunca da “Amerika’da siyahi bir kadın olarak, tabii ki” cevabını alıyor. Kendi korumak için yasalara güvenmiyor, çünkü o da yasaların onun için işlemediğinin farkında. Ve son olarak ana karakterimizin polisle arabadaki sohbetindeki, biz de beyazlarla aynı şeyleri yapıyoruz ama onlar ceza almazken biz müebbet yiyoruz sahnesi. Polis bu söze yasaların herkes için aynı işlediğini ama siyahların suç işlediğini söylüyor. Burada da görüyoruz ki aslında konu yasalar ya da suç değil, kimin işlediği. Bu durumlara ve filme baktığımızda güç denen kavramın tehlikesini çok net bir şekilde görüyoruz ama bizim olayımızın bu olmaması gerekiyor. Biz insanız, insanlığın parçalarıyız, birbirimize baktığımızda boyamızdan, rütbemizden, soyumuzdan daha öte şeyler görmeliyiz. Biz seven, acı çeken, acıkan, üşüyen korkan insanlarız. Ve hepimiz aynıyız. George Floyd’un ‘I can’t breathe’ diyerek can vermesi, sadece o andaki durumunu anlatmamalı bize. Dünyadaki her ayrıştırılan, ırkçılığa maruz kalanın nefes almakta zorluk çektiğini anlatmalı. Biz insanız ve biat etmemiz gereken şey güç değil, insanlığımız.

baran 6 months ago

Ben bi derdi derdim ama dersem nükseder

baran 7 months ago

Baran’ın zihni (sonuncu falan sanırım) - [ ] Merzifonlu olmak vardı, yıllar evvel - [ ] Eyvallah lan gökyüzü - [ ] Ben intihar etmiyorsam, zihnimi taşıyacak halat bulamadığımdandır - [ ] Bedenime doğalgaz döşenmesini kabul edebilirim - [ ]…devamı

baran 7 months ago

Acelesi Olanlar İçin Kitaplar “70 yaşına geldiğinde, okumayan kişi yalnızca bir hayat yaşamış olacaktır. Okuyan ise 5000 yıl yaşamış olacaktır. Okumak, ölümsüzlüğü geriye doğru yaşamaktır.” — Umberto Eco İnsan ömrü her geçen gün teknolojik gelişmelerle, modern tıbbın ilerlemesiyle süresini arttırsa…devamıAcelesi Olanlar İçin Kitaplar “70 yaşına geldiğinde, okumayan kişi yalnızca bir hayat yaşamış olacaktır. Okuyan ise 5000 yıl yaşamış olacaktır. Okumak, ölümsüzlüğü geriye doğru yaşamaktır.” — Umberto Eco İnsan ömrü her geçen gün teknolojik gelişmelerle, modern tıbbın ilerlemesiyle süresini arttırsa da, "ölümsüzlük" dediğimiz kavram hâlâ bizden çok çok uzakta. Biyolojik saatimiz ne kadar yavaşlarsa yavaşlasın, bize bahşedilmiş sınırlı bir süre var sonuçta. Tarih çizgisinin alelade bir noktasında, bize sorulmadan içine atıldığımız ve içinde bulunduğumuz süree boyunca da yaşamak dışında başka bir şey öğrenemediğimiz o kısacık süre. Bu süre boyunca birçok şey deneyimleyebiliriz elbette. Savaşlara tanıklık edebiliriz, hastalıklar yaşayabiliriz, batabiliriz ya da çıkabiliriz. Ancak bu yaşadıklarımızın hepsi tek ve biricik hayatımızın sınırları içinde kalacak. Yaşadıklarımızın fazlalığının yanında, yaşayamadığımız milyarlarca hayat insanlığın raflarında durmakta. Hepsini yaşamaya, diğer insanlardan miras alıp geleceğe bırakacak kadar geniş bir süremiz yok ve olmayacak da. Ama işte tam bu noktada "acelesi olanlar" için kitaplar devreye giriyor. Bir yere varmak, yetişmek için değil bu acele. Bir tane sayılan bu süreye, onlarca ömür sığdırabilmek için. Yirmi birinci yüzyılda sıradan bir hayat süren insanlar olarak hiçbirimiz 2. dünya savaşında bulunan barut kokusuyla korkudan titreyen bir askerin ya da insan kaçakçısı bir babanın çocuğununun yaşadıklarını yaşamayacağız. Ya da Hiçbirimiz bir Raskolnikov gibi psikolojik savaş vermeyeceğiz, onun gözlerinden dünyaya bakmayacağız. Bu deneyimlerin hiçbiri bizim deneyimlerimiz değiller ama kitaplarla birlikte hepsi bizim gerçeklerimizden biri olur. Kazandığımız bu deneyimler, saman alevi gibi olan bu sürenin içine sığdırdığımız, oyuna ekstra süreler sokmamıza yarayan birkaç tozlu sayfalar sayesinde. Okumak bu yüzden aslında bu yüzden bir nevi başkaldırıdır. Hayat bir pencereyse, ben diğer pencerelerdeki manzaraları da merak ediyorum ve onlara da bakacağım demektir. Bedenim bu süreye ve coğrayfaya hapsedilmiş de olsa ben zaman gezgini olmak istiyorum demektir. Sonuçta, acelemiz var. Çünkü biliyoruz ki tek bir ömür bize yetmeyecek, bürünecek çok karakter ama harcayacak çok kısıtlı vaktimiz var. Ve yine biliyoruz ki; bitirdiğimiz her kitap sonrası, süreye inat biz ekstra hayatlar yaşayarak çoğalmaya devam edeceğiz. Nobahari lazım olan başka bir ömür zamanımız tükenmişken şimdikinde, elimizdekinde ümit içinde, ümit içinde

baran 7 months ago

Bonus ve tek olaylık bir Haftanın insansı notları koymak istiyorum şeflerim -[ ] Migrosta kasım ayının kafa dergisini almıştım. Kasada dünya tatlısı bir teyze, “kafa dergisi mi o?” Diye sordu. Ben de evet teyze dedim. O da böyle okuyan gençler…devamı

baran 7 months ago

Baran’ın Zihni - [ ] Meyveler hayatlarıyla kumar oynuyor - [ ] Tarihi mutsuzlar yazıyor diye mutlulukları unutuyoruz - [ ] Kuşkucu kuşçularla dolu yeryüzü - [ ] Zihinsel bir çıplaklık mevcut - [ ] Yolunuzu nerede kaybettiniz? - […devamı

baran 8 months ago

Haftanın İnsansı Notları - [ ] Otobüste yanımda oturan ve Suriye’de görev yapan abiyle edilen sohbette bölge hakkında önemli bilgiler aldım.(1 saat daha konuşsak kafamda harekat planı yapabilirdim) - [ ] Bono konserinde sırılsıklam olduktan sonra sehayla sıhhiye otoparkına gittik…devamı

baran 9 months ago

Baran’ın zihni - [ ] Alay konusu olmuş uzay - [ ] Fil başlı çeşmeler - [ ] Kırmızı askerler, suyla oynar - [ ] Bir ağaç en fazla opera düzenleyebilir - [ ] İnsanlığın figüranıyım ben - [ ]…devamı

baran 10 months ago

Arkadaşlar ortaköyden beşiktaşa giden ağaçlı yolda bir kişinin 10 tane falan vesikalığını bulmuştum yerde. Yaklaşık 2 aydır cüzdanımda duruyormuş çocuğun vesikalıklar. O bu da öyle insansı notlardan biri olarak kalsın.

baran 10 months ago

Korku Seansı: Son Ayin

Michael Chaves

49 Gönderi

Spoiler içeriyor Şimdi dedecimler, ben gittim gece yarısı izledim filmi, güzeldi de. Yabancı korku filmleri, asla korkunç olmaz genelde ama bu iyi denebilecek düzeydeydi. Şimdi ben bu film özelinden giderek, genelde yapılan korku filmi saçmalıklarını yazacağım. 1- ilk olarak şu ışıkları biri…devamıŞimdi dedecimler, ben gittim gece yarısı izledim filmi, güzeldi de. Yabancı korku filmleri, asla korkunç olmaz genelde ama bu iyi denebilecek düzeydeydi. Şimdi ben bu film özelinden giderek, genelde yapılan korku filmi saçmalıklarını yazacağım. 1- ilk olarak şu ışıkları biri açsın. ALLAH AŞKINA AÇSIN. Kadın gelinlik bakacak, aynalı odaya giriyor, kadının yüzünde karartılar var. Olamaz abi, olamaz. Vereceksin ışığı, vereceksin ışığı. Hem gelin güzel duracak hem gelinlik ama yok karanlık olsun bi boklar çıksın. Evlerde ve hatta mahallelerde ışık çok yetersiz olduğundan şeytan musallat oluyor. 2- ikinci olarak korkunç bir şey görüldüğünde insani olarak küfür edilmesi lazım. Çığlık atıyorlar. Çığlık ne ya. Dolu dolu bi ana avrat git bakayım o şeytana. Şeytanın feleği şaşar yemin ediyorum. Sen çığlık atınca o daha da korkutuyor seni. 3- pensilvanya gibi yer isimleri koymayın. Çok belli orada bi bokluk olacağı. Sayın Trump’a sesleniyorum. Pensilvanya’da isminden dolayı hiç güzel olay olmuyor. 4- Torunlarınıza bebek kafalı çerçevesi olan bir ayna hediye etmeyiniz. Psikopat mısınız abi? Adam doğum gününde torununa ayna almış. Aynanın camı kırık, üstünde insan kafaları var. Amcacım o aynayı dür, şey yap işte. Tüm evi iblis aldı o amca yüzünden ve kimse de amcaya laf etmedi. 5- Gerilim müziklerine gerek yok. Ver abi ordan bi serdar ortaç- karabiberim. Ortam şenlensin ya. 6- baba, oğul, kutsal ruh işe yaramıyor. Onu da göstermiş oldular. Halbuki birisi euzu besmele çekse, ev komple temizlenir ama işte akıl yok, akıl. 7- evinizde eğer bir iblis varsa, lütfen şu kodumun oyuncaklarını yakın. -Ah küçüğüm sen miydin? Ben de bu oyuncak nerden geldi diyordum. - Özür dilerim judy abla. DALGA MI GEÇİYORSUNUZ? O bebek bi anda yanımda mommy desin var ya. Şutu çekmemle beraber pasifik okyanusuna kadar yollarım. 8- Evlerinize kiler, tavan arası gibi şeyler koymayın. Eğer koyacaksanız. Orayı böyle pavyon gibi yapın, iblis gelecekse de sarhoş olup çıksın. Adam kilere bi giriyor, belli yani bir şey olduğu, yok diyor ben devam edeyim, sessizce hareket edeyim. Senin canın kan kusmak istiyor bence de bu şekilde yapmayı seçiyorsun. 9-Gerçek bir hikayeden uyarlanmıştır ibaresi ve en sonunda gerçek hallerini göstermeleri hafif bir ürpertmedi değil ama gerçekte evde tak tak sesi duyuluyor. Bunlar filmde eli baltalı adam evde bunları kovalıyor şeklinde uyarlıyorlar. Tık tık sesinden, evdeki 3 iblise nasıl çevirdiniz abi konuyu. Bu kadar yeterli. 10. Maddeyi bulamadım. Aklınıza gelen varsa yazarsanız sevinirim. Büyü haramdır ve tehlikelidir arkadaşlar. Öyle perili, lanetli, inli cinli şeylere bulaşmayın. Tatlış tatlış yaşayın, kendinize de cici bakın. Haydi bakalım bu kadardı yazı.