(@) - Raf

İsminin getirdiği kaderini yaşıyor Odysseus. Hermes'in oğlu Odysseus'un dedesi Autolykos verdi ona bu ismi. Autolykos şöyle karşılık vermiş, demişti ki: "Diyeyim o adı size, damadım ve kızım benim, erkeklerden ve kadınlardan çok kötülük gördüm gelirken buraya, çektim bereketli toprak üstünde…devamıİsminin getirdiği kaderini yaşıyor Odysseus. Hermes'in oğlu Odysseus'un dedesi Autolykos verdi ona bu ismi. Autolykos şöyle karşılık vermiş, demişti ki: "Diyeyim o adı size, damadım ve kızım benim, erkeklerden ve kadınlardan çok kötülük gördüm gelirken buraya, çektim bereketli toprak üstünde çok çileler, bu yüzden Odysseus adını taktım bu çocuğa, yani Çileli." İsmi veren kişi sadece kaderini değil, Odysseus'un karakterini de etkiliyor. Autolykos, yukarıda dediğim gibi Hermes'in oğlu. Davranışlarıyla, karakteriyle Hermes'e çok benziyor. İkisi de muzip, ikisi de akıllı ve kurnaz. Odysseus da buradan alıyor kişilik özelliklerini. Öyle ki Azra Erhat ön sözde Odysseus'u niteleyen iki sıfattan bahsediyor bize. Bunlardan biri Metis, diğeri ise Phren. Metis, kavrama, anlama ve düşünme yetisi anlamına geliyor. (Böylece Metis Yayınları'nın isminin nereden geldiğini de öğrenmiş oldum.) Phren ise hayatın karşısına çıkardığı güçlükleri dayanıp onları yenmek için çare ve çözüm bulma gücü anlamına geliyor. Poseidon'la mücadelesinde bu iki özellikten çokça yardım alıyor Odysseus. Aslında bu mücadeleye sadece insanın tanrıyla olan mücadelesi olarak bakmak doğru değil. Poseidon aslında doğayı simgeliyor. İlyada bize insanın insanla olan savaşını anlatıyordu. Odysseia ise insanın doğayla olan savaşını anlatıyor. Ve bu anlatı İlyada'daki gibi doğrusal bir zaman düzleminde ilerlemiyor. Karmaşık bir yapısı var. Başta Telemakhos'u görüyoruz. Birkaç bölüm onun üzerinden okuyoruz anlatıyı. Sonra aniden Odysseus beliriyor. Onu yolculuğun sonundan karşılıyoruz. Onun mücadelesine tanık olamıyoruz, onun eşlikçisi değiliz. Odysseus bize kendi ağzından anı olarak anlatıyor yolculuğunu. Anlattıklarına güvenip güvenmemek bize kalmış. Onu tanıyorsam kesin hikâyeyi manipüle ederek anlatmıştır. Mitoloji okumak beni özüme yaklaştırıyor. Pasif modern dünyada unuttuğumuz coşkuyu bize hatırlatıyor. Hayatın yabanıl taraflarını gösteriyor bize. Bizi doğaya yaklaştırıyor. Bu yüzden belki de bu kadar yıldır ısrarla varlığını sürdürüyor. Yürümek kitabını okurken bununla ilgili çok güzel bir kısma denk geldim. "Yaban'a duyulan bu özlemi layıkıyla ifade eden, alıntı yapabileceğim hiçbir şiir çıkmadı karşıma. Bana göre en iyi şiir bile ehlileşmiştir. Antik ya da modern dönem edebiyatında Doğa'ya dair, beni tatmin edecek bir anlatı olduğunu hiç sanmıyorum. Ne Augustus Çağı ne de Elizabeth dönemi edebiyatının verebileceği, sözün kısası hiçbir kültürün bahşedemeyeceği bir şey istediğimin farkındasınızdır. Mitoloji bu arzuma hepsinden daha fazla yaklaşmıştır. Yunan mitolojisi hiç değilse köklerini bereketli Doğa'ya İngiliz edebiyatından daha fazla salmıştır. Mitoloji, Eski Dünya'nın toprağı yorgun düşmeden, merak ve imgelemin yıkımdan etkilenmeden evvelki mahsulüdür ve bu mahsul, toprağın o eski canlılığını yitirmediği her yerde elde edilir. Diğer edebî türlerin tamamı, ancak evlerimize gölgesi düşen karaağaçları andırır; oysa mitoloji Batı Adaları'nın insanlık kadar yaşlı ve heybetli ejder ağacına benzer; diğerinin akıbeti ne olursa olsun o dayanabildiği kadar dayanacaktır; zira diğer edebî türler çürüdükçe, onun içinde serpilip geliştiği toprak daha verimli hâle gelir." Sadece Yunan mitolojisi de değil. Diğer mitolojiler de öyle. Üstünüzdeki ölü toprağını atmanıza, baskıladığınız hislere kulak vermenize yardımcı olacak.

beatrice 3 weeks ago

Koş Lola Koş

Tom Tykwer

50 Gönderi

Aldığımız küçük kararlar biz ne kadar önem vermesek bile hem kendimizin hem başkalarının hayatını önemli ölçüde etkiliyor. Bu filmde biraz bunun hakkında. Lola'nın erkek arkadaşını kurtarması için sadece 20 dakikası var. Bu 20 dakikanın 3 farklı olasılığını izliyorsunuz. Lola bu…devamı

beatrice 1 month ago

Madam Pylinska ve Chopin'in Sırrı

Eric-Emmanuel Schmitt

1 Gönderi

Çevreme baktığımda, hayatı gözlemlediğimde ilişkilerin artık yüzeyselleştiğini görüyorum. Derin bağları olan ilişkiler görmek çok zorlaştı. Karakterim gereği derin bağlar kurmayı çok seviyorum ama tabii ki sevmek yetmiyor. Şu dönemde derin bağlar kurmak cidden çok zor, bu yüzden hayatımın çoğunda bunun…devamıÇevreme baktığımda, hayatı gözlemlediğimde ilişkilerin artık yüzeyselleştiğini görüyorum. Derin bağları olan ilişkiler görmek çok zorlaştı. Karakterim gereği derin bağlar kurmayı çok seviyorum ama tabii ki sevmek yetmiyor. Şu dönemde derin bağlar kurmak cidden çok zor, bu yüzden hayatımın çoğunda bunun yasını tuttum, eksikliğini hissettim. Uzun zamandır bir kitabı bu kadar içselleştirmedim. İçimde tuttuğum derin bağlar için olan yası bir nebze olsun dindirdi. Kitapta kurulan bağlar o kadar derin ki sadece birbirleri için bir anı, bir an değiller. Yaşamları boyunca içlerinde taşıyorlar birbirlerini. Birbirlerinin hayatına sadece dokunmakla kalmıyor, birbirlerinin kaderini yeniden yazıyorlar belki de. Bu bağın en büyük destekçisi ise müzik. Kitabın müziğe ve sanata bakış açısını çok beğendim. Müziği sadece duymayı değil, müziği yaşamayı söylüyor kitap. Müziği yaşamak ise durup hayatı anlamayı, onu gözlemlemeyi gerektiriyor. Madam Pylinska'nın Eric'e piyano dersi verirken ona verdiği ödevler sanki bir meditasyon gibi. Onun yaşamla daha fazla iç içe geçmesini sağlıyor. Rüzgârın ağaçlara olan etkisini gözlemlemek, çiğ damlaları düşmeden bir çiçeği koparmak, suya taş atıp oluşan halkaları gözlemlemek gibi... "Müzik her şeyden evvel bedensel bir deneyimdir. Cimriler sadece kulaklarıyla dinler, lakin siz cömert davranın. Tüm vücudunuzla dinleyin." Yazarın genel olarak kitapları bağlar ve anlam arayışı üzerine sanırım. İlk Mösyö İbrahim ve Kuran'ın Çiçekleri'ni okumuştum, onu da sevmiştim ama bu kitap daha fazla etkiledi. Sanırım bu kitapta çok fazla kendimi bulduğum için. Eric'in vardığı yer benim varmak istediğim yer. Hayatım boyunca mücadelesini verdiğim yer. Gelecekte nerede çalışırım, yanımda kimler olur ya da nasıl imkânlarım olur bilmiyorum. Tek bildiğim, her zaman sanatla iç içe olmak için çabalayacağım. Hayatımın her anında elimde kitap ve kalem olacak. Çünkü benim için hayatın amacı, anlamı bu. Sanatı, hayatı, insanları anlamak için verilen mücadele...

beatrice 1 month ago

Cehennem Canavarı - Karton Kapak

Jack London

1 Gönderi

Sistemin hatalı ve hileli olduğu bir yerde en dürüst insan bile dürüst kalamaz. Bu kitapta Glendon karakteri üzerinden bunu anlatıyor. Glendon, dürüst sistemden uzakta büyütülmüş temiz kalpli biri. O kadar sisteme uzak ki maçların arkasında dönenleri aklına bile getirmiyor. Kendini…devamıSistemin hatalı ve hileli olduğu bir yerde en dürüst insan bile dürüst kalamaz. Bu kitapta Glendon karakteri üzerinden bunu anlatıyor. Glendon, dürüst sistemden uzakta büyütülmüş temiz kalpli biri. O kadar sisteme uzak ki maçların arkasında dönenleri aklına bile getirmiyor. Kendini dürüst sanarken aslında sistemin içinde dürüst kalamadığının farkında bile değil. Jack London, Glendon karakteri üzerinden boks maçlarının arkasındaki kirli, hileli sokaklarda sizi bir gezintiye çıkarıyor. Bu maçlardaki şikeleri, arkada dönen ticareti, maçları yönetenlerin insanları nasıl salak yerine koyup paralarını aldıklarından bahsediyor. Jack London'ın boksa çok büyük bir ilgisi var. Öyle ki çocukluk yıllarında kendisi de boks maçlarına çıkmış, yetişkinlik döneminde ise maçlar hakkında gazeteye izlenim yazıları yazmıştır. Bu tutkusunu kitabı okurken çok fazla hissediyorsunuz. Normalde spora çok ilgim yok, hele boksa hiç ilgim yok. Ama Jack London o kadar iyi bir yazar ki en ilgisi olmayanın bile ilgisini çekecek şekilde yazmayı başarıyor. Jack London diğer yazarlardan daha fazla kendi hayatını yansıtıyor kitaplarında. Okuduğum kadarıyla yarattığı ana karakterlerin çoğu kendisine çok benziyor. Dürüst, maceracı, kültürlü, mücadele veren, aşkı önemseyen karakterler. Özellikle yarattığı karakterlerin aşka bakış açısını seviyorum. Sevmekten korkmuyorlar. Duygularını açık şekilde, dolambaçlı yollara sapmadan ifade edip bunun için çabalıyorlar. Ayrıca şunu belirtmeliyim ki Jack London'ın kitaplarını Levent Cinemre çok iyi çeviriyor. Kitabın sonundaki notlar London'ın yazarken nelerden etkilendiğini, kitaptaki karakterlerin kimden ilham alınarak yaratıldığını anlamanıza yardımcı oluyor. Bu da okuma deneyiminizi bir üste taşıyor. Daha fazla Jack London'ın hayatını merak ediyorsanız Karavandaki Adam YouTube kanalında Levent Cinemre'nin Jack London'ın hayatını anlattığı bir video serisi var. Onu izleyebilirsiniz.

beatrice 1 month ago

Mona Lisa

Alexander Lernet - Holenia

4 Gönderi

Aşk bazı durumlarda gerçekliğe değil, bir hayale, bir ideale duyulur. Bu kitapta bunu, Mona Lisa'yı tablodan görerek âşık olan bir Lord üzerinden ele alıyor. Tutkunun ve aşkın fazlasının nasıl saplantıya dönüşüp insanı gerçeklikten kopardığını, kör ettiğini görüyoruz. Kitap, mantıkla tutkunun…devamı

beatrice 1 month ago

Hayalimdeki Aşk

Jonathan Dayton

36 Gönderi

"Yanımdayken seni göremedim. Ve şimdi sen gittin. Nereye baksam seni görüyorum." İnsanları değiştirmeye çalışmak tehlikeli bir kumar. Değiştirmek zaten zor ve çoğu insan kendi isteği dışında değişmez. İçimizdeki sorunların sebebini, suçunu karşımızdakine atıp onu değiştirmeye çalışıyoruz. Sanki değişirse biz de…devamı

beatrice 1 month ago

Şiddetsiz İletişim

Marshall B. Rosenberg

6 Gönderi

Çoğu zaman tartışmaların nedeni tartışmadan daha küçük oluyor. Kolayca çözülebilecek anlaşmazlıklar iyi iletişim kuramadığımız için dallanıp budaklanıyor. Bu kitap tartışmaları nasıl yönetebileceğimizi, kendimizi nasıl ifade edebileceğimizi ve karşı tarafı nasıl daha iyi anlayabileceğimizin farkındalığını sağlıyor. Kitabı okurken dikkatimi çeken, sık…devamıÇoğu zaman tartışmaların nedeni tartışmadan daha küçük oluyor. Kolayca çözülebilecek anlaşmazlıklar iyi iletişim kuramadığımız için dallanıp budaklanıyor. Bu kitap tartışmaları nasıl yönetebileceğimizi, kendimizi nasıl ifade edebileceğimizi ve karşı tarafı nasıl daha iyi anlayabileceğimizin farkındalığını sağlıyor. Kitabı okurken dikkatimi çeken, sık sık üstünde düşündüğüm 3 konu vardı. Bunlardan ilki duygularımızın sorumluluğunu almak. Genellikle duygularımızı bir olayın sonucu olarak görüyoruz. Ama duygularımız olaydan ziyade olaya olan algımızla ilgili. Kendimizi de buna göre ifade etmeliyiz. Karşı tarafa "kırıldım" demekle "kırdın" demek arasında çok büyük fark var. "Kırıldım" dersek karşı taraf savunmaya geçmez ve bizimle daha kolay empati kurar. Ancak "kırdın" dersek bizimle empati kurmak yerine kendini savunmaya geçecektir. Bunun devamı niteliğinde olan diğer husus ise eleştiri. Yazara göre eleştiri yabancılaşmış ihtiyaçtır. İhtiyaçlarımızı karşı tarafı eleştirerek, suçlayarak ifade edersek karşılanma olasılığı çok düşer. Çünkü yine yukarıda ifade ettiğim gibi karşı taraf savunmaya geçer, kendine odaklanır. İhtiyaçlarımızı net bir şekilde, karşı tarafı eleştirmeden ifade etmek ihtiyaçlarımızın karşılanma olasılığını yükseltir. Üstüne düşündüğüm son nokta ise empati. Kitabı okurken en büyük farkındalığı burada yaşadım sanırım. Hiçbir tartışma, iki taraf da anlaşıldığını hissetmeden, iki taraf da empati yapmadan bitmiyor. Bitmiş gibi gözüken tartışma empati eksikliği yüzünden sık sık tekrar gün yüzüne çıkıyor. Karşımızdakine yeteri kadar empati gösterdiğimizi anlamanın da iki yolu var. Birisi, hem bizim hem de karşı tarafın gözle görülür bir şekilde rahatlamış olması. İkincisi ise konuşmanın akışının durması. Aslında kitap 4 öge üzerinde duruyor. Bu dört ögeyi en başta verip sonrasında detaylandırıyor. Bu 4 öge ise şunlar: 1. Yorum ve yargı katmadan olayı gözlemlemek. 2. Olay üzerine oluşan duygumuzu ifade etmek. 3. Duyguyla bağlantılı ihtiyacımızı dile getirmek. 4. İhtiyaca yönelik istek ve ricada bulunmak. Kitabı herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum. Çevremde gözlemlediğim kadarıyla çoğu kişi iletişim kurarken çokça hata yapıyor (ben de dahil). Yaptığımız hataların farkındalığına ulaşmak, daha iyi ilişkiler ve daha derin bağlar kurmanıza yardımcı olacak bir kitap. Sadece okuyup geçerek fayda sağlamak mümkün değil elbette. Notlar alıp sık sık kendimize hatırlatmamız, kendimizi analiz etmemiz gerekiyor.

beatrice 1 month ago

Paterson

Jim Jarmusch

31 Gönderi

Sakinlik ve durgunluk normalde bana huzur verirken bu filmi izlerken çok huzursuzdum. Bunun nedeni Paterson'un geleceğe yönelik kayıtsızlığı ve tepkisizliğiydi. Sanki geleceğe dönük bir umudu, bir hayali yok gibi. Bazı yönleriyle Perfect Days'e benzettim ama Perfect Days kadar içinizi açan,…devamı

beatrice 1 month ago

Üç Billboard Ebbing Çıkışı, Missouri

Martin McDonagh

34 Gönderi

Spoiler içeriyor Film, bir annenin kızı için girdiği adalet arayışını ve mücadelesini konu alıyor. Başlarda bu mücadele saldırganlıktan uzakken hem anlaşılmamanın verdiği öfkeyle hem de nefret dolu aldığı geri dönüşlerle daha saldırgan bir mücadele hâlini alıyor. Mildred'ın nefreti sadece adaletin peşinden gitmeyen…devamı

beatrice 2 months ago

Sadece Aşıklar Hayatta Kalır

Jim Jarmusch

32 Gönderi

26 Filmi ilk defa geçen sene bu zamanlar izlemiştim. Dün ikinci kez izledim. O kadar değişik bir büyüsü var ki filmin. Büyük kelimeler, büyük olaylar yok ama hem müziklerle hem ortamın ambiyansıyla sizi büyüleyip ekranın başında tutuyor. Adam ve Eve…devamı