(@) - Raf

Spoiler içeriyor "Eğer yaşamak kelimesinin mânası her şeyden mahrum olmak ve ıstırap çekmekse, her an küçülmek ve bunu nefsinde her lâhza duymaksa, bir türlü aşamayacağı bir çemberin içinde durmadan çırpınmaksa, şüphesiz ben de, benimkiler de en derin şekilde yaşıyorduk." "Hepimiz ömrümüzün kısalığından…devamı"Eğer yaşamak kelimesinin mânası her şeyden mahrum olmak ve ıstırap çekmekse, her an küçülmek ve bunu nefsinde her lâhza duymaksa, bir türlü aşamayacağı bir çemberin içinde durmadan çırpınmaksa, şüphesiz ben de, benimkiler de en derin şekilde yaşıyorduk." "Hepimiz ömrümüzün kısalığından şikayet ederiz; fakat gün denen şeyi bir an evvel ve farkına varmadan harcamak için neler yapmayız?" ♤ Bu kitap kadar ilk sayfalarda okurun gözünü korkutan ve anlaşılmaz bir giriş yapan başka kitap var mıdır bilemiyorum. Ilk başladığımda, "Aldık mı başımıza belayı." diye sızlanmıştım. Ancak elli sayfadan sonra o kadar hızlı akmaya başladı ki nihayet kurgunun içine girebildim. Hayri Irdal'ın gözünden kendi hayatını ve diğer karakterleri okuma şansınız olacak. Hayri ortalama birisi gibi görünse de aslında çok ilginç bir tip. Insanlarla ilişkileri, ağzını açsa başını belaya sokması, yüzünü görenin işinin bir hafta ters gitmesi okuyanı hem eğlendiriyor hem de Hayri için üzülürken buluyorsunuz kendinizi. Bir insan bu kadar mı kısmetsiz, basiretsiz olur diye öfkeleniyordum kitabın yarısına kadar. Kendisini hamal gibi kullanıp parasını yiyen ikinci karısı ve onun kız kardeşleri, Hayri'ye hasta teşhişi koyan ancak kendisi tam bir numune olan Psikiyatrist, hepsine müthiş sinirlendim. Zavallı Hayri... Günü gününe yaşayan birisi. Mesela evde çocukları hasta ancak o güzel bir kadının yanında mutluluk duyuyor. Baba sıfatına hiç uymayacak birisi. Zaten böyle adamlar ölene kadar hiçbir dala tutunup kalıcı olamazlar. Sorumluluk alsalar da üstünkörü yerine getirebilirler ancak. Akılları hep havadadır. Küçük kızı hastalıktan mı ölmüş, hamile karısı zor durumda mıymış, evde bekleyeni mi varmış umurlarında olmaz. Aynı zamanda empti kuruyorum. Böyle çok fazla sorumluluk altında kalmak yerine bir gün güneyde, diğer gün kuzeyde yaşaması bu insanlar için daha iyi olur. Ancak onlar da ne istediklerinin farkında değiller demek ki. Aksi halde zerre sorumluluk duygusu olmayan insan neden bir sürü çocuk yapar ya da sahipsiz akrabalarının sorumluluğunu almayı kabul eder ki. Her neyse, bahtsız Hayri Irdal'ın yanında başka bir karakterden de bahsetmek istiyorum. Aslında kitapta çok fazla karakter var ancak benim ilgimi salt Hayri ve Halit ikilisi çekti. Halit Ayarcı, nokta atışı bir soyadı değil mi bu kitap için? Ancak bu bey saatleri ayarlamıyor, insanları ayarlıyor. Onları adeta kurmalı oyuncaklar gibi kurup yönetiyor. Insan doğasına ve bireylerin zaaflarını dair epey çıkarım yapabiliyor. Beni şaşırtan kısım da buydu aslında. Hiç dikkat etmiyormuş gibi. Kendi halinde, zeki ama cins bir adam izlenimi vermişti ilk göründüğünde. Ancak insanın aklını bile okuyabilecek türden dikkatli birisi. Hayri ve Halit'in ilişkisini bir sebeple sevdim doğrusu. Etraftaki diğer insanları parmağında yönetirken Hayri Irdal için de aynısını yaptı lakin bahtsız Hayri şahsına münhasır bir adam olduğu için yönlendirmelerine uyuyormuş gibi dursa da içten içe pek değişmedi kitap boyunca. Bu kitap için batının yeni âdetlerinin insanları yozlaştırdığı çıkarımını yapmış bazı okurlar. Ancak ben bunu zar zor fark edebildim. Değişimleri görüyoruz tabii ancak şu var ki eskinin kötüsü, yeninin kötüsünü görmemi engelledi. Bu nedenle daha çok karakterler üzerinde durarak okudum. Uzun uzadıya her hareketlerini yorumlayabilirim ancak benim için eğlenceli olacağı gibi üşengeçliğim dolayısıyla kısa keseceğim. Okuyacak olanlara tek tavsiyem var. Ilk elli sayfaya takılarak gözünüzü korkutmayın. Okumaya değer bir yazın eseri. Ayrıca o kadar karakter içerisinden kendinizi andıran birini bulabileceğinizi düşünüyorum. Benim yansımam ise Hayri Irdal olmuştu. .d "İş olarak üstüme aldığım her şeyden çarçabuk sıkılıyordum. İçimde birdenbire bir yol açılıyor ve ben elimdeki işten sessizce ona kayıyordum."

berrybutcher 2 years ago

Afro Samurai

Derek Draper

3 Gönderi

Spoiler içeriyor "It's time for man to become god when god has failed." Animenin ilk dakikasında alnında Japon bayrağı taşıyan siyahi bir samuray görünüyor. Bu siyahi, Japon samuray Ingilizce konuşuyor. Arada bir Japonca kelimeler de kullanıyor. Yani bir şeylerde uyumsuzluk var ama…devamı

berrybutcher 3 years ago

Azrail Koşuyor

Stephen King

4 Gönderi

Spoiler içeriyor Başka bir mükemmel King kitabı ve yine harika bir hayal gücü. Çok akıcı ve sürükleyici. Biraz distopik bir eser olsa da dünyadaki toplumlarla bağlantı kurabiliyorsunuz. Bir kesmin yarın ne yiyeceğini düşünürken, diğer kesmin ise başkalarının haklarını daha iyi nasıl gasp…devamı

berrybutcher 3 years ago

Falcı

Stephen King

2 Gönderi

"Bu hikayeden çıkarılacak ders ne biliyor musun, William? Bazı adamlar, daha doğrusu bir sürüsü gördüğüne inanmaz, özellikle de yiyip içmek ya da inanmak istedikleri şeye ters düşen bir şeyse. Ben tanrıya inanmam. Ama onu görürsem inanırım." Stephen King'in hayal gücünü…devamı

berrybutcher 3 years ago

Kanlı Topraklar

Orhan Kemal

1 Gönderi

Spoiler içeriyor "Kendini satmasını bilmiyorsun. Bu dünya öyle bir dünyadır ki, çok çalışmak para etmez. Az çalışmak, hatta hiç çalışmamak, ama çok çalışıyor hissini vermek, verdirebilmek...Gerçekten namuslu, şerefli haysiyetli olmak değil, namuslu, haysiyetli, şerefli görünmek, görünebilmektir marifet." s101 "Salkımın en irisini, en…devamı"Kendini satmasını bilmiyorsun. Bu dünya öyle bir dünyadır ki, çok çalışmak para etmez. Az çalışmak, hatta hiç çalışmamak, ama çok çalışıyor hissini vermek, verdirebilmek...Gerçekten namuslu, şerefli haysiyetli olmak değil, namuslu, haysiyetli, şerefli görünmek, görünebilmektir marifet." s101 "Salkımın en irisini, en kocamanını yutacaksın. Kural bu. Fırsattan faydalanacak, çalacaksın satırı. Paraları mayaladın mı, yatıracaksın bir işe, kendin de patron olacaksın. Patron oldun mu, o zaman iş değişecek tabii... Çekilirsin kıyıya, başlarsın dinden, imandan, namustan, şereften, ahlaktan vaaza..." s109 "Sen ne dersen de. Her erkek, karısında önce güzellik arar. Namusa gelince, adamına göre değişir." s.198 Karakterlerin hepsine biraz hak verdim, fazlaca nefret ettim. Insanların birbirini her açıdan kullanmaya çalıştığı ve ezdiği bir dünya yazılmış. Tabii bu gerçekte olan bir durum. Hayal ürünü değil. Kendimizin bile dâhil olduğu ilişki türleri. Türlü entrikalarla masum insanları öldürtmekten, hapise attırmaktan çekinmeyen karakterlerle tanışıyorsunuz. Deyyusların, arkadaşlarının arkasından namussuzluk yapmasını ve pişkince övünmelerini okuyorsunuz. Aradığınız her iğrençliği bulabileceğiniz bir kitap. Cumhuriyet döneminde geçen bir hikaye. Hırslarla dolu insanların, önüne gelenin üstüne basarak yükselmeye çalıştığı ve dönemin kahramanlıklarının yanında toplumumuzu lekeleyen bir güruhun da anlatıldığı bir eser. Karakterlerin en iyisi bile şereften uzak. Para kazanma ve iyi yaşama hırsını anlıyorum. Bence burada bir sorun yok. Ancak iş, başkasını öldürmeye, kullanmaya ve başka kötü yollarda harcamaya vardığında insanın kendini frenlemesi gerekir. Aksi halde kimsenin güvende olamayacağı bir toplum oluşur. Kitabı okudukça tarihte hangi olay meydana gelmişse de, devir ne kadar farklıysa da bir grup insanın daima kansız olabileceğini anlıyorsunuz. Faka yazılanlar sizi şaşırtmayacaktır. Çoğumuz kitaptaki türde karakterlerle tanışmışızdır hatta onlardan bir parçasını da kendi karakterimizde bulabiliriz. Sevdiğim tek karakter Hakkı Bey oldu sanırım. Aklı bu dünyada değildi, kendi içine dönük ve başka bir evrede yaşıyor gibiydi. Elinde hazine değerinde topraklar olsa da o, sadece insanların resmini çiziyor, gerisini umursamıyordu. :') Orhan Kemal'den okuduğum ilk kitap. Bence hoş bir tarzı var. Yaşar Kemal gibi, o da Çukurova'yı anlatmış. Özellikle çiftçilerin komisyoncuya verdiği mallara rağmen hiçbir şey kazanamaması ve hep hakkının yenmesi bugün bile devam eden bir problem. En kısa zamanda yazarın çok merak ettiğim Murtaza kitabını da okumak istiyorum.

berrybutcher 3 years ago

Psikoanalist

John Katzenbach

6 Gönderi

Spoiler içeriyor Yazarın Profesör kitabını okurken bu kadar durağan gelmemişti aslında. Gerçi o kadar akıcı değildi o da. Iki kitabının da giriş ve gelişme kısımları birbiriyle yarışır derecede durgundu. Climax ve sonucu ise çok daha akıcıydı. Yedinci günde bitirebildim ancak. Bu kitabında,…devamıYazarın Profesör kitabını okurken bu kadar durağan gelmemişti aslında. Gerçi o kadar akıcı değildi o da. Iki kitabının da giriş ve gelişme kısımları birbiriyle yarışır derecede durgundu. Climax ve sonucu ise çok daha akıcıydı. Yedinci günde bitirebildim ancak. Bu kitabında, özellikle ilk üç yüz sayfasında kendimi zorlayarak okudum. Kitaptan soğumamak için günde elli sayfa ile sınırlandırdım okumayı bir süre. Sıkıcı ve sürükleyiciliği yoktu. Ama bu demek değil ki kitap kötüydü. Farklı tarzlara alışmadığım için daha yavaş ilerleyen ve içeriği dolu dolu olan kitaplar boğucu geliyor. Sürekli çalakalem bir anlatımla kaç-kovala polisiye kitaplarına alışmışım. John Katzenbach'ın dünyasında girince her şey yavaşladı sanki. Önce sıkılıp bırakmak istedim ama bir süre sonra alıştım kaleminin akışına. Aklıma balık tutmaya ilk gittiğim zamanlar geldi. Sürekli sızlanır ve beklemek istemezdim ancak bir süre sonra akşamdan sabaha kadar öylece bekleyebilir hâle geldim. Yazarın kitapları da böyle bir intiba uyandırdı. Eğer ortasında kadar bekleyebilirseniz sizi içine çekeceğine inanıyorum. Özellikle üçüncü kitabını alırsam daha rahat okuyacağım muhtemelen. Kısaca konusuna gelirsek ellili yaşlarda bir psikiyatristin oyuna düşürülmesini okuyoruz. Durağanlığına rağmen böyle ilginç bir konu hep diğer bölümleri merak etmeme neden oldu. Diğer yandan bazı kısımlar oldu bittiye getirilmişti. Çok zeki olan intikamcı adamı, dedektif filmlerinde görebileceğiniz küçük bir sahte oyunla atlatıyor. Kendi intikamını almaya çalışırken de insanlarla iletişime geçmesi gerekiyor. Her nasılsa o güne kadar hastaları dışında biriyle iletişimi olmayan bir adam, herkesi parmağında oynatıyor. Buralar çok soru işareti ile doluydu bence. Karakterimizin shounen animelerde göreceğiniz türde yeni bir yetenek uyandırması gerçekçi gelmedi bana. Sonu ise muhteşemdi. Sıradan polisiye kitaplarında rastlamanın ötesinde bir finaldi. Tatmin ediciliği azdı ama yine de beğendim. Yazardan bir kitap okumak isterseniz bu kitapla başlamayın derim. Profesör kitabıyla başlarsanız en azından geçiş görevi üstlenecektir yazım tarzına ve kurgu gelişimine alışmanız için.

berrybutcher 3 years ago

'BL' dizi önerir misiniz? Alt kategorilerde aksiyon, suç ve fantastik türler olursa daha güzel olur. One Piece ve Vinland Saga'nın son bölümlerinden sonra kasvet sardı. Biraz farklı tür izlemek iyidir arada.

berrybutcher 3 years ago

Eyewitness

Adi Hasak

4 Gönderi

Philip ve Lukas zıt karakterlerde bir çifttir. Lukas, insanların onu yargılamasından korkarak sürekli istemediği şeyleri yapar ancak Philip hayatını kendi isteğine göre yaşar. Hem bu iki karakterin gelişimini hem de bir cinayetin gizeminin çözülmesini aynı anda izleyebileceğiniz bir mini dizi.…devamı

berrybutcher 3 years ago

Handa-kun

Yoshino Satsuki

2 Gönderi

Ünlü bir kaligrafın oğlu olan Handa, babası gibi kaligrafiyle uğraşmaktadır animede. Bu nedenle de oldukça popüler birisi okulunda. Bu popularite kaligrafiyle uğraşmasından dolayı gibi olsa da aslında daha çok soğuk duruşu nedeniyledir. Kimseyle konuşmaz, herkese soğuk bir şekilde bakarak okuluna…devamı

berrybutcher 3 years ago

Hiç Kimse Sıradan Değildir

Markus Zusak

13 Gönderi

Spoiler içeriyor "Genellikle kendimize inanarak ortalıkta dolanıyorduk. 'Ben iyiyim.' diyorduk. 'Iyiyim.' Ama bazen gerçek karşınıza dikiliyordu ve kurtulamıyordunuz. Işte öyle zamanlarda, bazen bunun bir cevap bile olmadığını, aslında bir soru olduğunu anlıyordunuz. Şimdi bile, hayatımın ne kadarının inanılır olduğunu merak ediyordum." "Yirmi…devamı"Genellikle kendimize inanarak ortalıkta dolanıyorduk. 'Ben iyiyim.' diyorduk. 'Iyiyim.' Ama bazen gerçek karşınıza dikiliyordu ve kurtulamıyordunuz. Işte öyle zamanlarda, bazen bunun bir cevap bile olmadığını, aslında bir soru olduğunu anlıyordunuz. Şimdi bile, hayatımın ne kadarının inanılır olduğunu merak ediyordum." "Yirmi yaşındayım ve bana bir bak... yapmak istediğim tek bir şey bile yok." ♤♡◇♧ Köpeğiyle yalnız yaşayan Ed Kennedy taksicilik yaparak geçiniyor. Oldukça sıradan, yoksul bir hayatı var. Klişe arkadaşlar ve klişe bir platonik aşk... Sıradan Ed'e, posta kutusunda bulduğu iskambil kağıtlarıyla (Karo, sinek, maça, kupa asları.) adresler ya da bilmeceler iletiliyor. Bunları çözerek insanlara yardım etmesi gerekiyor. Yardım ettiği her insan Ed'in hayatına karışıyor ve kalıcı bir etki bırakıyor. Kitabı sürükleyici yapan en ilgi çekici şey, Ed'in karar verme yetisi. Karşılaştığı durumlarda ben ne yapardım diye düşünüyorum ama aklıma yetersiz sonuçlardan başka bir şey gelmiyor. Ancak Ed, sanki bunun için doğmuş gibi hızlı ve eğlenceli kararlar alıyor her adres için. En basitinden bir arkadaşınıza sorunu için tavsiye vermeniz gerekse her zaman işe yarar bir çözüm bulamazsınız. Teselli edersiniz ya da imkanlarınız doğrultusunda yardım edersiniz ama Ed gibi nokta atışı çözümler öneremezdiniz. Bence Ed başka başarılar peşinde koşmak yerine bu işi devam ettirse daha iyi olurdu. Birkaç günde planlamasını yaparak insanların tüm hayatını etkikeyecek kararları verebilmek hiç kolay değildir çünkü üstelik kitapta en eğlendiğim sahnelerde bu planları yaptığı kısımlardı. :') Türü tam olarak polisiye sayılır mıydı bilemiyorum. Bir katil ve avcı rolünde dedektif beklentisiyle almayın. Ancak alırsanız da pişman etmeyecek bir kitap. Iletmek istediği mesaj da çok sevimliydi ayrıca. Sıradan bir hayatınız da olsa cesaret ve denemeyle illaki memnuniyetsizlik verici durumunuzun dışına çıkabilirsiniz. P.N: Ben pek optimist bakamayacağım ama biz yine de deneyelim. "Bazen insanlar çok güzel oluyordu. Görünüşleriyle değil. Söyledikleriyle değil. Sadece varlıklarıyla."