Esat Burak KÖPRÜLÜ (@burakkpl80)

Nereden başlamam gerek bilmiyorum. Filmden çıktık. 10 dakika arkadaşımla konuşamadım. Nutkum tutuldu resmen. Bugüne kadar çok fazla film izledim. Bir çoğunun ismini bile hatırlamıyorum. Muhtemelen 500ün üstündedir. Kaliteli ve çok büyük işler izledim bir sürü. Oppenheimer, GELMİŞ GEÇMİŞ DÜNYANIN EN…devamıNereden başlamam gerek bilmiyorum. Filmden çıktık. 10 dakika arkadaşımla konuşamadım. Nutkum tutuldu resmen. Bugüne kadar çok fazla film izledim. Bir çoğunun ismini bile hatırlamıyorum. Muhtemelen 500ün üstündedir. Kaliteli ve çok büyük işler izledim bir sürü. Oppenheimer, GELMİŞ GEÇMİŞ DÜNYANIN EN İYİ FİLMİDİR. Herkesle tartışırım bu konuyu. Herkesle konuşurum. Hiç problem değil. Çünkü birçok kişi en sevdiği filmi yazacak buraya. Ancak olaya hem objektif hem subjektif bakmak gerekiyor. Benim en sevdiğim film hâlâ Inception fakat dünyanın en iyi filmi kesinlikle Oppenheimer. Muazzam bir sinematografi. Muazzam bir hikâye işlenişi. Muazzam müzikler. (Bu konuya açıklık getirmem gerek ki, filmde şarkı diyeceğimiz bir tane parça yok. Hepsi film müziği veya enstrümantal. Bu şekilde başarmış olmaları inanılmaz.) Oyunculuklar muazzam. (Oscar en iyi yönetmen, erkek oyuncu ödülü çoktan Christopher Nolan ve Cillian Murphy'e verildi bile) Şunu söylemeden edemeyeceğim. İkisi arasında seçim yapmaya kalkışmak bile vizyonsuzluktur. Bugüne kadar böyle keskin ifadeler hiç kullanmadım ama çok büyük bir gerçek bu. Oppenheimera rağmen Barbieye gidenler, yaptığınız şeyden haberiniz yok. Sonrasında gittiyseniz de ne kadar büyük bir pişmanlık yaşayacağınızı tahmin edebiliyorum. Filmin sıkıcı olduğunu söyleyenlerin beklentisini biliyorum ama çok anlamsız ve saçma beklentiler bunlar. Klasik bir Nolan filmi değil bu. Ancak Nolan filmi olduğunu gösteren türden bir film. Senaryoyu az çok bilenler aksiyon, macera, savaş beklediler belki fakat filmin ismi bile bu beklentilerle alakasız. Film atom bombasını konu almıyor. Film Robert Oppenheimer'ı konu alıyor. Hatta o kadar usta bir iş olmuş ki, Oppenheimer'den bile daha önemli bir konu edinmiş kendine. Filmin duygu ve düşünce karmaşası o kadar iyi yansıtılıyor ki, neyi benimseyeceğinizi şaşırıyorsunuz. Arkadaşım filmden çıktıktan sonra bana şu soruyu sordu: Sence atom bombası atılması haklı mıydı haksız mıydı? Bu soruyu cevaplamak uzaktan bakanlar için çok basit olsa gerek. Fakat filmin etkisi öyle büyük, öyle kudretliydi ki, insana bu tarz sorular sordurttu. Yapılabilecek en iyi son bu filmde. Çünkü hem müziğin son vuruşları, filmin size verdiği hislerin tümü, oyunculukların hissettirdiği yüklü anlam, geri dönüş tekniğinin kusursuzluğu, merakınızın en büyük olduğu sahneye dönüş... Gerçekten neresinden baksanız muazzam şeyler çıkıyor. Filmin prodüksiyon, hazırlık kısmı zaten Nolan gibi bir yönetmen olunca otomatik olarak çok büyük şeyler çıkıyor. Filmi izlerken her anından keyif aldım. Her an içimden 'İşte sinema filmi bu!' dedim. Filmin her sahnesinde gerilebiliyorsunuz. Nolan yaşanmış bir konuyu, her ne kadar zaten gerici ve korkutucu bir gerçek olsa da, gerici havayı o kadar iyi yaşatmış ki, bakıp bakıp mutlu oluyorsunuz, bu filme denk geldim diye. Söylenebilecek o kadar güzel iltifat şekli var ki filme dair, her seferinde şaşıp kalıyorum. Saygılarım, minnettarlığım sonsuz bu filme karşı. Teşekkür ederim Christopher Nolan. Dünyanın en iyi filmini, benim zamanıma denk getirdiğin için.

burakkpl80 2 weeks ago

Ladesçi

Üstün Dökmen

4 Gönderi

Tarık Buğra'nın kitaplarını bilenler ya da duyanlar varsa eğer, onun bilimci versiyonu gibi bir şeydi bence. Üslup açısından çok benzeyen, hikaye tercih konusunda da benzerlikler gösteren ama bakmak istediği ve anlatmak istediği yerler açısından analitik düşünen birinin yazdığı belli olan…devamı

burakkpl80 2 weeks ago

Ben, Robot

Alex Proyas

32 Gönderi

Benim en sevdiğim Will Smith filmi olabilir. Aslında onun kariyeri bazı Amerikan yıldızlara çok paralel. Her dönemin benzer türde sürekli film yapan yıldızları var Hollywood'da. 2010larda aksiyon filmi Dwayne Johnson vardı mesela. 2000'lerde de Nic Cage ve Will Smith furyası…devamı

burakkpl80 2 weeks ago

Simone

Andrew Niccol

6 Gönderi

Çerezlik, insanlar izlesin keyif alsın bide biraz üstüne düşünsün tadında yapılmış Al Pacino filmi olarak anlatılabilir. Dramatik Anlatım dersinde sınav sorularımızı oluşturan filmi izledikten sonra düşündüğüm ekstra bir şey çok oluşmadı. Ancak eski zamanlarda yapılıp, bugünlere dair kehanetlerde bulunan filmleri…devamı

burakkpl80 3 weeks ago

Arkadaşım Hoşgeldin

Firat Parlak

11 Gönderi

Türkiye Cumhuriyeti topraklarında, haddini bilen, doğruları bilen, konuşan, alakası olmayan konulara saçma sapan yorumlar yapmayan, gereksiz duyar kasmayan, "aydın" kesimim ben demeden aydın biri olduğunu gösteren nadir sanatçılardan biri. Böyle bir giriş yapmam şarttı çünkü günümüzde Türkiye'de bulunan sanatçıların yüzde…devamıTürkiye Cumhuriyeti topraklarında, haddini bilen, doğruları bilen, konuşan, alakası olmayan konulara saçma sapan yorumlar yapmayan, gereksiz duyar kasmayan, "aydın" kesimim ben demeden aydın biri olduğunu gösteren nadir sanatçılardan biri. Böyle bir giriş yapmam şarttı çünkü günümüzde Türkiye'de bulunan sanatçıların yüzde 80inin ya içi boş ya da zihni kirli. Gerçekler. 🤷🏼‍♂️ Gelelim Arkadaşım Hoşgeldin'e. 23 yaşındayım ve her yaşımda güldüğüm bir program bu benim. Neredeyse her isimli serisinde çok eğleniyorum. Müdür N'aptın serisi dışında falsosu yok bana göre ki o da diğerleri kadar iyi değil ondan. Hayatım boyunca takip ettiğim bir ekip ve şov. Birincisi bu işin inanılmaz bir emekle ilerlemesi var. Çünkü her şovda bir bilginiz olur. En doğaçlama yapanında bile vardır bir fikir. Burada sadece giyilecek kostüm belli o da son 1 saat kala falan yani. İnsanın kendini oraya atması büyük çılgınlık. Üstelik ilk gösterinin üzerinden 20 yıl geçse bile her günün senin için son olabilir. O gün birilerini güldürememeye başlamak bitirir her şeyi. Bu adam 3000'e yakın kez yapmış bunu ya. 3000. Üç bin. Aklım hayalim almıyor benim. Saçma sapan bir başarı bu. Elbette Tolga Çevik ile beraber ekibini de övüyorum fakat, Fırat Parlak ilk yıllarındaki rolünü son zamanlarda o kadar mükemmel oynayamıyor bana göre. Düştüğü ya da dalgalandığı anlar daha çok onun. Ama onu her şekilde tolere edebilecek biri var sahnede ve Fırat Parlak sahnede değil eninde sonunda. Bunu bir de bu kadar uzun süre sürekli yollarda sürekli yapmayı kabul etmek de çok ilginç ya. Elbette kazandıkları para bununla geliyor o yüzden normal iş olarak bakarsın ama eğlence sektöründe çalışan insanların bu kadar kolay baktığını sanmıyorum ben. Çünkü birçok işte insan etkileşimi var ama hiçbirinde bu denli karşılıklı eğlence yok. Birbirini gülerek etkileme durumu başka hiçbir işte yok. Bu ister istemez eğlendireni de çok etkiler bence. Bu yüzden daha insani bir iş olduğuna inanıyorum ben. İnsanların izlediği bir şeye ilgi duyması için temel istek çatışma ve burada sonsuz tekrarsız bir çatışma var. Elbette aynı şekilde ilerliyor hep ama neredeyse hiçbirinde aynı şeyleri duymuyorsunuz. Tolga Çevik'in oynadığı karakter her zaman çok keyifli oluyor fakat o an oynadıkları oyuna göre, Fırat Parlak'ın kendini soktuğu durumlarda yarattığı absürtlükler iyi olduğunda gösteriyi çok başka yerlere taşıyor hep. Bu sebepten en iyi bölümleri hep Fırat Parlak'ın da çok eğlenceli olduğu bölümler bence. Her bölümde eğleniyorsunuz ama bunlarda çok başka keyifli oluyor. Ben sürekli gülümsüyorum bu programı izlediğimde. Benim için en büyük konfor alanlarından biri Komedi Dükkanı ve diğerleri. Sizi yormayan, arkadan dinleyebileceğiniz, izlediğinizde başka şeyler görebileceğiniz bir seri. Gerçekten çok ince şeyler oluyor bazen onları yakalamak, anlamak ya da fark etmek ayrıca tatlı oluyor. Eğer hâlâ izlemeyen varsa bir an beklemesin ve eğer önyargısı varsa kesinlikle kırıp izlesin. Size başlamanız için rehber bölümler de vereceğim. Şimdi bir sıralama yapacak olsam Komedi Dükkanı kesinlikle en iyisi. Arkadaşım Hoşgeldin ikinci en iyisi derim. Tolgshow üçüncü en iyi, Müdür N'aptın dördüncü en iyi derim. Üstelik ben geçen sene canlı da izledim. Son zamanlarda daha az güldüğümü düşündüğüm için "acaba o kadar güldürmek mi" gibi bir gaflete düştüm ama sevgili Tolga Çevik sus ve izle dedi bana kısaca. Gerçekten çok eğlendim ve kahkaha da attım. Bence bu çok kritikti. Çünkü ben çok kez kahkaha attım Tolga Çevik'e. Canlı yaşamak da güzeldi. Programla ilgili zaten insanlara ne olduğunu anlatmak falan gerek yok herkes biliyor ama şimdi size birkaç tane gurme bölüm sayacağım onları izlemenizi, izlediyseniz de tekrar izlemenizi önereceğim. Tolga Çevik, teşekkür ederim. (YouTube aramasına böyle yazın) Komedi Dükkanı 30. Bölüm Komedi Dükkanı 28. Bölüm Komedi Dükkanı 26. Bölüm Komedi Dükkanı 31. Bölüm. Komedi Dükkanı 45. Bölüm Komedi Dükkanı 37. Bölüm Komedi Dükkanı 35. Bölüm Komedi Dükkanı 25. Bölüm (alkollü diye belirtebilirsini) Komedi Dükkanı 27. Bölüm Komedi Dükkanı 45. Bölüm (Favorim) Komedi Dükkanı 39. Bölüm Komedi Dükkanı 44. Bölüm Arkadaşım Hoşgeldin 31. Bölüm Arkadaşım Hoşgeldin 36. Bölüm Tolgshow 2. Bölüm Tolgshow 7. Bölüm

burakkpl80 3 weeks ago

Küçük İpuçları

John Lee Hancock

18 Gönderi

Ne söylemek istersin? Sorusu var buraya bir şey yazmadan önce. Bu filmde kendime bu soruyu sordum cidden. Daha sonra aklıma, filmin ismi ve filmde geçen bir cümle geldi "küçük şeyler önem taşır." Filmde bu amacı gütmüş. Ciddi bir aksiyon var…devamı

burakkpl80 1 month ago

"Herkesi anlamak isterdim şu hayatta. Allah var herkesi anlamaya çalışıyorum da zaten. He bana soruyorlar: 'neden?' diye. Herkesin anlamı farklı çünkü. Herkesin maskesi farklı. Herkesin kılıfı farklı. Herkesin acıdığı şey farklı. Güldüğü, eğleniyor gibi gözüktüğü şeyler farklı. Kimine göre can…devamı"Herkesi anlamak isterdim şu hayatta. Allah var herkesi anlamaya çalışıyorum da zaten. He bana soruyorlar: 'neden?' diye. Herkesin anlamı farklı çünkü. Herkesin maskesi farklı. Herkesin kılıfı farklı. Herkesin acıdığı şey farklı. Güldüğü, eğleniyor gibi gözüktüğü şeyler farklı. Kimine göre can sıkıcı oluyor bir şey. Kimine göre olmak zorunda gibi hissettiriyor. Çünkü orada olmazsa, kendi türüne ihanet edecekmiş gibi geliyor ona. Ben de bunu düşünüyorum işte. Neden olmasın ki? Neden kendine bu soruyu sorduğu için hatalı olsun? Neden işe yaramaz olsun? Neden 'bir kesim' için olsun? Bilmiyorum işte. Bilsem neden sorayım ki? İnsan bildiği şeyi sorunca deli olurum ben. Ya da öğrenmek istemese de öylesine sormak için sorulan sorular. Ah onlar yok mu? İçimdeki bütün hayat enerjisini alıp soğuruyor adeta. İlkine döneceksek, neden sormayayım? Her zaman, bu acaba ne amaçla söyledi? Böyle bir şey yaptı ama neden yaptı? Arkasında ne var? Kafasından ne geçti? Bunu yaptı bakalım şimdi ne yapacak? Sorularını soranlar olacaktır zaten. Çevremizde onlardan çok var. Ben de dedim ki biraz farklı soralım. Ne de olsa soru soranı en fazla dokuz köyden kovuyorlar. İşte bu soruları sormak için bilmek istiyorum onları. Çünkü onları bilmezsem onlara soramam. Bu genelde yanlış anlaşılır. Biriyle ilgili bir şey bilmek istiyorsan soru sormalısın der herkes. Benim görüşüme göre birini bilmezsen ona soramazsın. Sorduğun en mantıklı soru, yarışma programında vereceği cevaplar kadardır ya da. Fakat dedim ya! Ben bunu yapacak insan çok tanıyorum zaten. Ne gerek var bir tanesine daha! Bu kadar soru, soru, soru... Sonuç ne yani diyecekler çıkar kesin. Benim cümlelerim de böyledir işte. Sizi alır bir yerden başlatır, merak edersiniz. Sonra öyle başka yerlere yelken açar ki o cümleler, siz ne amaçlı yolculuğa çıktığınızı unutursunuz. Çoğu zaman da mürettebat, yani bu cümlelere bakanlar sıkılır, bunalır. Ancak en güzel yanı bu değil tabi. Burası üzücü kısmı. Güzel kısmı ise, herkesi anlamak isteyecek kadar saçma istekleri olsa da, o kişiyi, tıpkı o kişinin yaptığı gibi merak ediyorlar. Şimdi diyeceksiniz ki bunu bize neden anlatıyorsun? Sıkça söylediğim gibi, bu soruları soran insan çok. Bence doğru sorular sorduğunuzda, o kadar da karmaşık bir şey görmeyeceksiniz. Çünkü bu yol, benim gözüktüğü kadar, her birinizin yolu. Bu, insanın yoludur." -Adı Olmayan Kitap, Esat Burak KÖPRÜLÜ.

burakkpl80 1 month ago

Nero

Allan Mauduit

7 Gönderi

Gece 1 de başlayıp 6 ya kadar izleyip, ertesi gün öğlen devam edip bitirdim. Dizinin çok iyi olmasından değil. Ben ruh hastası olduğum için. Geçenlerde burada dizi izleyemedigime dair bir şey paylaşmıştım. Bence izleyemiyor olmamın sebebi, diziye başlayınca bir an…devamıGece 1 de başlayıp 6 ya kadar izleyip, ertesi gün öğlen devam edip bitirdim. Dizinin çok iyi olmasından değil. Ben ruh hastası olduğum için. Geçenlerde burada dizi izleyemedigime dair bir şey paylaşmıştım. Bence izleyemiyor olmamın sebebi, diziye başlayınca bir an önce bitirme çabasına girmem. Odak süremin en azaldığı yer dizi olabilir sanırım. Diziye gelecek olursak: Bence hiç fena değildi. Ben normalde Fransızca bir şey izlemeyi çok sevmiyorum bana duygusu çok geçmediği için. Ama bu dizide özellikle başrol abimiz ve prensesi oynayan kadının oyunculuk çok keyifliydi hiç rahatsızlık duymadım. Bence bu bir başarıdır. Çünkü bir de başrolün kimseyi umursamayan, her daim fırsat kovalayan bir yapısı var ve bunu her dilde almak zor bence uluslararası izleyici için. Bunu alabildiğim için devam ettim muhtemelen ve beğendim. Dizinin konusu da büyük oranda güzeldi. Din ve büyücülük gibi kavramların baskı ve karmaşasında yitip giden insanlık ve ahlak(sızlık) konusu ele alınıyor. 16. Yüzyılda Fransız mad max evreni gibi biraz aslında. Bence bu konuda da fena iş yapmamışlar. Dizi bütçeleri genelde daha sıkıntılı olduğu için bu konuda ucuza kacabiliyorlar ama gayet başarılı buldum ben. Ayrıca dizideki Tövbekarlar adlı grubun bizzat mad max kopyası olması biraz surat eksitse de, yine de hoşuma gitti. Bununla beraber dizideki asıl düşmanın kim olduğu konusu çok erken verildi bence. Yani bizzat anlati yerine imayla insanlara anlatmak isteniyor dizide ki by işlerde çokca yapılır ve iyisi kötüsü çoğu zaman ne zaman anladığıniza göre belirlenir. Ben bunu yapmam genelde çünkü kendimi o ortama kaptırdığım için pek fark etmiyorum bunları. Fakat bu sefer benim bile gözüme battıysa demek ki çok iyi değildi bu konuda. Oyunculukları sevsem de, bir cast seçimi konusunda özellikle konuşmak istiyorum. Nero'nun kızını oynayan oyuncu fena bir oyuncu değil ki zaten daha çocuk fakat, dizinin sonunda Neronun çocuğu yaptığı kadını da görüyoruz. Yani Allah aşkına gerçekten öyle bir çocuk çıkmış olabilir mi ikisinden diye sormadan edemedim yani. Bir de kızı Zendaya'nin kuzeni diye mi almışlar o kadar benziyor ki. Gerçekten sırf farkındalık yaratsin ve "azınlık" olarak düşünülenleri de kattık demek için bu tarz işlere gerek yok cidden. Her yerde olmak zorunda değiller. Çünkü böyle bir zorunluluk yok. Herkes istediği yerde olsun ya. Neyse konuyu diziye çevirecek olursak izlemenizi tavsiye ederim. Keyifli bir diziydi bence. Üstelik gerçekçi hissettiren yanlarından biri çocukların da öldüğünu ya da yaralandigini falan görüyoruz açık açık. Realite katması açısından iyi bir detaydi popüler bir yapıma göre. İkinci sezonu da gelecek muhtemelen bunu da son olarak belirtmek isterim.

burakkpl80 1 month ago

Cesur Yeni Dünya

Aldous Huxley

81 Gönderi

Benim için Fahrenheit 451'den sonra en önemli kitap olabilir. Çünkü edebi zevkimin ve kalemimin şekillendiği kitapların başında gelir. Bir ütopyanın aynı zamanda bir distopya olabileceği fikri ve tabi tam tersi de olma ihtimali, her iki kitapta da var. Burada ise…devamıBenim için Fahrenheit 451'den sonra en önemli kitap olabilir. Çünkü edebi zevkimin ve kalemimin şekillendiği kitapların başında gelir. Bir ütopyanın aynı zamanda bir distopya olabileceği fikri ve tabi tam tersi de olma ihtimali, her iki kitapta da var. Burada ise ütopya içindeki bir distopya anlatısı var. Elbette kitabın içinde size propaganda dilinde anlatım yaptıkları için başta bir güzellemeyle okuyorsunuz. Ancak Aldous Huxley gittikçe sarpa saran şeyleri o kadar doğru zamanda anlatmış ki, tam kitaptan sıkılıp reklam sayfası gibi oldu diyecekken bir şeyler de sorun çıkıyor. Bir iki şey ters gidiyor. Mesela kitabın ilk 20-30 sayfası evreni size anlatmaya çalışıyor. Bu sırada insanların o günlerde nasıl ilişki kurduğunu da anlatarak sizi hikâyeye ısıtıyor aslında. Burada önemli olan nokta Aldous Huxley 'nin ya da çevirideki edebi metinin oldukça anlaşılır olması. İnsanların bu nüansları kaçırmayacağını düşünüyorum ki ben bizzat romanlarda bunu kolaylıkla yaşıyorum. Roman okurken kavrama eşiğim çok yüksek değildir. Bu kitapta bunu yaşamamış olmak kitabın başarısı olsa da, bir yandan tabi ki derinliği düşürüyor. Günümüzde bir zararı olmasa da kendi ekosisteminde bir eksi. Fahrenheit 451'in bu kitaptan farkı da biraz bu. Orada sizi çelişkiler diyarı beklerken, burada çoğu zaman anlıyorsunuz neyin neden olduğunu ya da ters gittiğini. Polisiye kitaplarına çok benziyor aslında distopyalar. Sadece sizi geren noktası farklı oluyor. İkisinde de tahmin edilemezlik ya da dikkati başka yere çekme farkı bir çok şeyi belli ediyor. Neticede kitapta insanlık çok ileri gidiyor bir sürü ırk cinsiyet tarzı kavram karmaşalarını toptan çözüyor ancak bambaşka toplumsal ve bireysel problemleri doğurmuş oluyorlar. Sizler de bunları anlamak için çabalıyorsunuz kitap boyunca. Alt metnini böyle özetleyebilirim. Benim için apayrı bir yeri olması sebebiyle puan verdiğimde yüksek veririm ki bana göre çoğumuz için çok kaliteli bir eser. Ancak bir kitap gurusu için bu o kadar da doğru olmaz. Eğer rafınızda edebi derinliği katman katman olan yüzlerce eser varsa, bu kitap size kolay gelecektir. Çerezlik olacaktır. Fakat ben ve benim gibiler için bence çok çok iyi bir eser. Kesinlikle herkese tavsiye ederim

burakkpl80 1 month ago

Bir Ömür Nasıl Yaşanır

İlber Ortaylı

98 Gönderi

Hocamız vefat etmişken bende ayrıca önemi olan kitabını paylaşıp yâd etmek gerek diye düşündüm. Bu kitabın önemi ilk başta hocaya bizzat imzalatmış olmam. Hatta imza atarken yanındaki Ayşe Kulin ile sohbeti ve bir yandan kurabiye yemesi hâlâ gözümün önündedir. 2…devamıHocamız vefat etmişken bende ayrıca önemi olan kitabını paylaşıp yâd etmek gerek diye düşündüm. Bu kitabın önemi ilk başta hocaya bizzat imzalatmış olmam. Hatta imza atarken yanındaki Ayşe Kulin ile sohbeti ve bir yandan kurabiye yemesi hâlâ gözümün önündedir. 2 saatlik bir kuyruk sonunda imza almıştık. Bilmiyorum bir daha kimin için beklerim ama inanılmaz bir sıraydi. Bu kitabı imzalatırken ismimi tam anlayamamıştı benim başta. "Ney?" Diye bir refleks vermişti yanındaki asistana stres olmuştum sonrasında çok komiğime gitmişti. İsmimi "d" ile değil "t" ile yazması da önemliydi çünkü herkes d ile yazıyordu o zamanlar ki hâlâ yazan var. Mutlu etmişti açıkçası. Asıl ikinci kısmı ise bu kitapta yazanlar ve seçme şeklim. Abimle gitmiştik imzaya ve onda kitapları var hocanın, bende fuardan bir kitabını alırım ve imzalatip okurum demiştim. Yeni çıkmıştı bu kitabı da. Sonrasında kitabı imzalattiktan sonra yolda okumaya başladım ve kitap okumaya dair farklı bir süreç ve hayatıma dair de önemli şeylerin başladığıni anladım. Çünkü kitap bir söyleşiden ibaret. Hocaya sorular soruluyor ve hoca da açıklamaya çalışıyor. Açıklamaları o kadar keyifli ve anlaşılır ki, insanlar onu dinlerken yaşadığı kafa karışıklığıni asla yaşamazlar. Programlarda çok fazla bilgi birikiminin iki taraflı kurbanı olunuyor çünkü, ancak kitapları her zaman iyi bir şekilde kaleme alınmıştır hocanın ki bu da öyle olmuştu. Sosyal bilimlere dair ilgimi, kendimde gördüğüm bir potansiyele dönüştürdüğüne inandım o günden sonra hep ve bunu unutmadım açıkçası. Nereden geldiğini hatırlamak derler ya, bu da bir tür öyleydi. Neticede küçük vir çocuk hayatında ne olacağına neci olacağına karar veriyor gibi düşünebiliriz. Herkesin kendince hikayesinin olduğu, sesine, tonuna, sinirine, gülmesine aşina olduğu, kendine has ve daha önemlisi "bize" has bir insan İlber Ortaylı. Bu anı ve bana dokunduğu kısımla da kendisini ve kitabını buraya yazmak istedim.