(@) - Raf

Mağaramızda mutluyuz. Açık evlilik yapan bir çiftin arkadaşlarıyla beraber daha da açılmasını izlemek, başta pek ilgimi çekmese ve yadırgasam da, başarılı komedisi sayesinde sıkılmadan izledim. Yönetmenlik ve sinematografi de beklediğimden daha iyi ve estetik olunca, filmin akıcılık seviyesi daha da…devamı

burakt0 3 months ago

Mavi Ay

Richard Linklater

2 Gönderi

“Lorenz Hart’ı işsiz bırakan viski” Oyuncu kadrosu ve yönetmeni derken bu filmin buraya eklenmemiş olması beni şaşırttı. Blue Moon bir biyografi filminden çok, Lorenz Hart’ın içsel çatışmalarını ve son günlerini abartılı, sanatsal bir bakış açısıyla izletiyor. Bana hiç hitap etmeyen…devamı

burakt0 3 months ago

Shelby Oaks

Chris Stuckmann

2 Gönderi

HAFİF SPOILER Uzun zamandır korku filmi izlemiyordum ve son zamanlarda sağda solda övüldüğünü gördüğüm Shelby Oaks filmini izlemek istedim. Sağda solda dediğime bakmayın; sadece bir yorum gördüm ve bu yılın en iyi korku filmi olduğunu iddia ediyordu. Biraz izlemek için…devamıHAFİF SPOILER Uzun zamandır korku filmi izlemiyordum ve son zamanlarda sağda solda övüldüğünü gördüğüm Shelby Oaks filmini izlemek istedim. Sağda solda dediğime bakmayın; sadece bir yorum gördüm ve bu yılın en iyi korku filmi olduğunu iddia ediyordu. Biraz izlemek için bahane aramışım sanırım. Filmi izlemeden önce konusuna bir baktım; ilgimi çekmedi. Konusuna bakmışken, haliyle genel puanı da gördüm. IMDb umurumda değil ama fikirlerimin daha çok uyuştuğu Letterboxd’a baktığımda orada da düşük olduğunu gördüm. Bunlar yetmezmiş gibi, bir de izleyen arkadaşlarımın puanlarını düşük görünce, tamam dedim, beklentiyi olabildiğince düşürmeliyim. 10 yılı aşkın süredir filmlere inceleme çeken bir eleştirmen olan Chris Stuckmann’dan bu kadar klişe bir film beklemiyordum. Yaşanan olayların çoğu tesadüfen gerçekleşiyor; film, aptal yazılmış karakterlerden oluşuyor ve hikaye tam derinleşecek derken başka bir klişeye evriliyor. Yani mesela örnek vermem gerekirse, çoğu korku filminde gördüğümüz derinlikten uzak: “Şeytan var, adamın içine girmiş, bu filmde onu anlatacağız” demiyor; anlatmak istediği şeyi mantığa oturtabilmek için Demonolatry adında bir inancı işlemek istiyor. Ama sonuca gelecek olursak, işlemek istediği inançtan fazlasıyla uzak ve diğer klişe filmlere olabildiğince yakın bir filmdi Shelby Oaks. Ancak şöyle bir şey var ki, ben bu klişe filmi izlerken eğlendim; 1-2 sahne haricinde korku veya gerilim hissetmedim ama eğlendim. Senaryosunun büyük bir kısmını daha ilk yarım saatte anlayabiliyoruz, ama kesin böyle olacak diyemediğimiz için sonunu merak ediyoruz. Sıkıcı anlatımına rağmen, benim için akıcı ilerledi ve tahmin ettiğim sonu da tatmin etti. Filmden sonra izleyen ve seven tek arkadaşımla konuştum; karakterlerin aptal yazıldığını söyledim ve uzun boş bir sohbet sonrası ikna etmeyi başardım. Uzun yıllardır kimsenin yaşamadığı ve lanetli olduğu düşünülen bir kasabaya gitmişsiniz, oranın ormanında korkutucu denebilecek şeyler yaşamışsınız ve tam o sırada ormanın içinde bir ev görüyorsunuz. O evdeki kişiye güvenir misiniz? Bizim aptal karakterimiz güvenmekle kalmıyor, diyaloğa giriyor; yetmiyor, bir de evine giriyor. E, bu karakter aptal değil de nedir? Tamam, bu sahne olmasa finale bağlayamayacaklardı, ama böyle olmasına da gerek yoktu. Kısacası, klişe, sıkıcı anlatımına ve tahmin edilebilir olmasına rağmen, olmayan gizemi sayesinde bir şekilde izletmeyi ve eğlendirmeyi başaran bir filmdi. Ama ne yılın en iyi korku filmi ne de iyi bir korku filmi değildi. Başta yorumunu okuduğum arkadaş ne yaşadı, hangi ruh haliyle izledi veya izlediğini söylediği Sinners ile Weapons gibi yılın iyilerinden olan filmlerle bunu nasıl karşılaştırdı bilemesem de, bu filmin hakkı 5/10 falandı. ben puanımı biraz daha yüksek tuttum. 6,38/10

burakt0 3 months ago

Adile Naşit

Çagan Irmak

4 Gönderi

Çok kısa yazıp gideceğim: Çağan Irmak yönetmenliğinde bir Adile Naşit filmi izleyeceğimizi duyduğumda hayal ettiğim şey kesinlikle bu değildi. Meltem Kaptan ve Levent Can’ın performansları çok iyi ama filmde ne bir senaryo var ne de bir işleniş. Farkındaysanız senaryo ve…devamı

burakt0 4 months ago

Uykucu

Can Ulkay

22 Gönderi

“Hiç kimse, aptal görünen bir adam kadar akıllı olamaz.” Hem filme inceleme yazıp hem de sinemada yaşadıklarımı anlatacağım; umurunda değilse sadece film incelemesine geçmek istiyorsan biraz aşağıya bakabilirsin. Bugün o kadar sinirliyim ki… Sabah 8’de yatıp birkaç saat sonra kalktım…devamı“Hiç kimse, aptal görünen bir adam kadar akıllı olamaz.” Hem filme inceleme yazıp hem de sinemada yaşadıklarımı anlatacağım; umurunda değilse sadece film incelemesine geçmek istiyorsan biraz aşağıya bakabilirsin. Bugün o kadar sinirliyim ki… Sabah 8’de yatıp birkaç saat sonra kalktım ve işimin başına oturdum. Akşamında sinemaya gidecektik; rastgele bir AVM’nin rastgele bir salonunda, bir de vizyondan kalkmak üzere olan bir filme gittik. Salonun temiz olmaması sorun değil ama madem temizlemiyorsunuz, en azından perdeniz pis olmasın. Hadi o da pis olsun, tamam… En azından parlaklığı kısmayın lan! Onu da kıstın, eyvallah da bari adam akıllı bir hoparlör koy şu salona amk. Film izlemeye mi geldik, az sonra Jigsaw bize işkence mi edecek belli değil. Uzun zamandır para verip sinemaya gitmiyordum; gidince de böyle, daha önce gitmediğim yerleri görmek istiyorum. Ama keşke bu filmin ön gösterimini kaçırmasaydım. Salonun elle tutulur bir yanı yok. Üç kez çalışanlara söyledim ama sorumlu biriyle görüşemedim; çünkü beyefendi yerinde yok. Çalışanlara da çemkirecek değiliz… Neyse, iade istedik ve başka bir sinemaya gittik; aynı filme bilet aldık ve öncekine nazaran çok daha iyi bir salona denk geldik. He, parlaklık burada da kısık o ayrı. Burada da sorunlar devam etti ama önce biraz filmden bahsedeyim yoksa konu bambaşka yerlere gidecek. FİLM İNCELEMESİ Muhtemelen yönetmen kabul etmez ama ben bu filmi bir deneme olarak görüyorum. Kesinlikle kötü bir deneme değil ama iyi olmaktan da çok uzak. Bu yıl izlediğimiz Dehşet Bey gibi, fena sayılmayacak bir deneme ama ikisinin de temelde aynı şeyi anlatmış olmaları üzücü. Gerçekten isteyince özgün olabiliyorken neden sürekli klişelere sığınıp hâlihazırda var olan şeyi yapıp duruyoruz ki? Tamam, cevabı bende biliyorum ama sormadan da duramıyorum. Her neyse, sonuçta kendi sinemamızda bu tip filmleri pek göremediğimiz için uzatmak istemiyorum. Tabii içten içe de bir korku yok değil; bunlar tutarsa, komedi ve korku filmlerimizde olduğu gibi tutmuş şeyin üzerinden devam ederlerse yine kendi ayağımıza sıkmış oluruz. Şimdi “uzatmayayım” diyorum ama… Diyalogların ucuzluk seviyesini tarif edemem. Hani hepsinde sanki bir anlam varmış gibi duruyor ama tekrar baktığınızda bomboş, anlamsız şeylerden ibaret olduklarını görüyorsunuz. Örneğin “Rahman ve rahim olan sana rahim sahibi birini göndermiş.” Bunu duyduğumda kahkaha atmamak için zor tuttum kendimi. Lan bunu niye böyle söylüyorsunuz amk? Yalan yok, Mevlevi Şeyhi’nin kısımları her ne kadar ciddiyetle işlense de komediye hizmet etmiş. Oyunculuklara gelelim. Pek değerli ergenlerimizin yeni ilahı olan Eşref Rüyada gördüğümüz Çağatay Ulusoy oyunculuğunun biraz daha kasıntı olmayan halini görüyoruz. Hani yine kasıntı da o kadar değil. Ben bu kasıntı tarzı yakıştıramıyorum çünkü olmuyor abicim. Kalan oyunculardan da Elçin Sangu haricini övemeyeceğim çünkü ya çok ortalama ya da kötüye kaçan oyunculuklar vardı. Evet, bu kadroya rağmen durum bu. Yönetmenlik ve sinematografi… Ortalama diyecektim ki sonlara doğru fikrim değişti ve iyi olduklarına karar verdim. Senaryoya başlangıçta değindim ama biraz daha açacağım. Dehşet Bey çizgi romanıyla benzerlikten bahsetmiştim ama bu birkaç şeyden esinlenmekle sınırlı kalmış – öyle Eşref Rüyada yapıldığı gibi neredeyse kopyası olmamış. Bunun haricinde bu senaryoya komedi eklenmesi ne kadar doğru bilmiyorum ama düşününce komediler olmasa çok daha az akıcı olacak ve daha düşük puanlar verecektik. Komedisi her ne kadar basit olsa da tebessüm ettirdi. Tahmin edilebilirliği yüksek bir senaryo olduğunu ama izlerken tek bir sahnede bile sıkılmadığımı söylemek istiyorum. Tüm bunların yanında bana mı denk geliyor bilmiyorum ama normal bir tempoda ilerlerken bir anda ışık hızına bağlayıp finale geliyor film. Bu, son zamanlarda birçok filmde gördüğüm şeylerden. Hem filmden koparıyor hem de bir anlam kazandırmıyor. Finalini sevdiğimi söyleyemem. Açık bir kapı bırakmak istemişler veya daha farklı düşünebiliriz — spoiler olmaması için yazmıyorum. Açık uçlu sonu sevmiyorum; yapacak bir şey yok eyvallah, sanat filmine koy da sen aksiyon ve romantik komediden ibaret bir filmsin, kendine gel amk diyesi geliyor insanın. Hani sonu bağlayabilmek için başta yaptığı iyi şeyleri bırakıp aniden finale koşmak iyi bir tercih de değildi. Dehşet Bey’le kıyaslamak mantıklı çünkü ikisi de aksiyon ve romantik film olduğunu iddia ediyor. Dehşet Beyde aksiyon kısmını sevmiştim ama romantik tarafı çok yavan kalmıştı. Uykucuda ise aksiyon göremedim. Hani birkaç sahne var ama sürekli kesip biçerek çekildiği için çok da umurumda olmadı. Romantik mi? Bana o da geçmedi. Tamam, karakterler arasında bir bağ var ama ışık hızında finale gitme olayı yüzünden o da tam işlenememiş. Ancak bu işlenemeyen durumların bazılarının yerini komedi doldurabilir. Sonuç olarak Dehşet Bey, Uykucudan biraz daha iyiydi. Uykucu’yu özetlersek: Çağatay Ulusoy ve Elçin Sangu uyumunu iyi kullanamayan, aksiyon vaadiyle girip komediyle çıkan, kadrosu iyi olmasına rağmen zorlama diyaloglar yüzünden oyunculukları bile kötü hissettiren Uykucu; açık uçlu sonunu gereksiz bulsam da fena sayılmayacak bir denemeydi. AĞIR KÜFÜR UYARISI (YAZMAZSAM İÇİME OTURURDU) Önceki sinemada yaşadıklarımız yetmezmiş gibi burada da çoluk çocukla uğraştık. Abicim, şu sinemaya para verip giriyorsan telefonunun parlaklığını kısacaksın, sesini keseceksin, kendi aranda bambaşka bir muhabbetten bahsedip kıkırdamayacaksın. Laf söylenince de havlamayacaksın, tasmasını siktiğim. 5,84/10

burakt0 4 months ago

Zootropolis 2

Jared Bush

35 Gönderi

Zootopia 2, ilk filmden çok daha politik konulara değiniyor; rantçılık, yolsuzluk, mafyalaşma gibi daha birçok meseleye derinlemesine giriyor. İlk filmi uzun zaman önce izlediğimden pek hatırlamasam da ırkçılığı iyi işlediğini biliyorum ve serinin bu yönünü çok seviyorum. Ancak şöyle bir…devamı

burakt0 4 months ago

Marvel Zombies

Zeb Wells

10 Gönderi

Biraz iç dökme gibi oldu ve kendimi frenleyemedim; yani bolca küfür içerir. Hak edene hak ettiği gibi diyelim; okuyan olursa da o7. Kendi kafalarına göre çizgi romandan olabildiğince bağımsız, saçma sapan bir hikâye yazmaya çalışmışlar. Daha ilk bölümden altı tane…devamıBiraz iç dökme gibi oldu ve kendimi frenleyemedim; yani bolca küfür içerir. Hak edene hak ettiği gibi diyelim; okuyan olursa da o7. Kendi kafalarına göre çizgi romandan olabildiğince bağımsız, saçma sapan bir hikâye yazmaya çalışmışlar. Daha ilk bölümden altı tane saçmalık bulmuşken “Neden devam edeyim?” diye sordum kendime. Sonra dört bölüm olduğunu hatırlayıp “Hadi, ileride daha ne kadar kötü olabilir ki?” dedim. Yönetmenlik ve sinematografi iyi. Animasyonu her ne kadar sevmesem de yer yer estetik görüntüler ortaya çıkıyor (Konshu için yapılan rezil animasyon hariç), ona da lafım yok. Ama bu senaryo ne? Ne anlatıyorsunuz olum siz bize? Bu virüsün çıkış nedenini bilmiyoruz, ulan daha virüs mü onu bile bilmiyoruz. Kamala da neymiş amk? Takımın beyni olabiliyor, gücünü gayet iyi kullanıyor, yetmezmiş gibi bir de motivasyon konuşması yapıyor. Bunlar da yetmezmiş gibi herkes onun peşinde, herkes onu övüyor. Sürekli olarak motivasyonunu kaybeden karakterlerden bıktım. Yok yani adamlar baya karakterlere bir motivasyon yazmak için uğraşmamış. Amaçları belli: MCU ile alakasız bir evren var elimizde. Ne kadar sevilen karakter varsa hepsini gösterelim, sonra öldürelim. Öldürürken de araya birkaç iyi sekans ekleriz, “Zaten yer bu mallar” demişler. İşin kötü tarafı da yemiş bu mallar. Kamala için dizi yaptınız tutmadı, film yaptınız her anlamda çakıldı; şimdi bir de büyük potansiyelli bir dizinin başrolü olarak görüyoruz. Derdiniz ne bu karakterle? Anladık, seyirciye sempatik göstermek istiyorsunuz. Tamam, Young Avengers falan ama bu zombi dizisi amk. Yalan yok, dizi duyurulduğundan beri ne fragman izledim ne de hakkında herhangi bir şey okudum. Yayınlandıktan sonra da fena sayılmayacak yorumlar gördüm ama ancak bugün izleyebildim. Beklentim çizgi romana sadıklık falan değil. Söylemek her ne kadar üzse de ben Robert Kirkman’lı çizgi romanı çok seven biri de değilim. Diziden tek beklentim; bol aksiyonlu, bol kanlı, Marvel karakterlerinin zombi halleriyle saçma da olsa dövüşmeleriydi. Beklentimi son bölümde bir nebze de olsa aldım ama hiç hayal ettiğim gibi değildi. Şöyle özetleyebilirim: Ultimate Epic Battle Simulator oyununda oluşturduğum savaşlar kadar saçma ama bir o kadar da zevkliydi. Sanki sevdiğim şeyleri söylemişim gibi daha fazla sevmediğim şeylerden bahsetmek istiyorum. Dizide ani ölümlerle bir şok etkisi yaratılmak istenmiş ama bu ölenlerin çoğu o kadar saçma sebepten ölüyor ki birçoğunda güldüm diyebilirim. Zombi Iron Man’ın zırhından F.R.I.D.A.Y. yapmışlar, eyvallah da kafasına neden peluş oyuncak geçirdiniz amk? Gördükçe sövdüm. Animasyonların kötü olduğunu düşünüyorum demiştim ama kalitesiz olduğu için değil, tamamen cringe mimikler yüzünden bir türlü alışamadım. Başta da dediğim gibi yer yer iyi sekanslara denk geliyoruz. Özellikle Blade sahneleri favorim oldu. O da ayrı bir gariplik: Moon Knight kostümü giymiş bir Blade fikrini kim çıkardı? Hayır, fena da durmuyor ama bu karaktere nasıl espri yaptırabilirsiniz? Hiç mi okumadınız? Hadi okumadınız, filmlerine de mi göz gezdirmediniz? Bir diğer saçmalık da her sahneye sıkıştırılan espriler. Hayır, bir tanesi hariç hiçbiri komik de değil. Espri bombardımanında kusacaktım artık. Hayır yani bir karakter ölmüş, üzülüyorsun; ulan aradan belki on dakika geçmiyor, espri patlatıp gülüyorsun. Nasıl mantık bu? Hedef kitle aptal ergenler de değil. Bunun sevilebileceğini nasıl düşündünüz? Ben karanlık tonu olan bir diziye komedi ekleme fikrine bile uzakken bunlar her sahneye yığmışlar. Seslendirme genel olarak iyiydi ama oyunculuğunu sevdiğim David Harbour yer yer sıvamış diyebilirim. Dizide birçok referans var; Infinity War, Titanic falan… İyi ama bir tanesi var ki ne bir açıklaması var ne de bir amacı. Sırf referans olsun diye koymuşlar, saçma sapan hiçbir amaca hizmet etmeyen Mad Max sahneleri vardı dizide. Senaryoyu sevmesem de sonu merak uyandırıcı. Ha ama bence ikinci sezon gelmesin, hiç gerek yok bu dizinin devam etmesine. Nasıl What If…?’e gerek yoktu bu dizinin de devam etmesine gerek yok. Seyirci aptal değil, kendi kendimize yazarız biz sonunu. Kısacası Marvel Zombies’e büyük olmasa da farklı beklentilerle başladım ve bu beklentilerimi her ne kadar sıkıcı ve kötü senaryosu olsa da bir miktar karşılamayı başardı. Verdiğim puanı; yönetmenlik ve sinematografi sayesinde ortaya çıkan estetik görüntülere, yer yer iyi gözüken aksiyonuna ve ortalama üstü son bölümü sayesinde yükseltsem de iyi bir animasyon dizi olduğunu söyleyemem. Hatta öyle ki birkaç sahne olmasa yerin dibine sokulacak bir diziydi Marvel Zombies. Bir de değinmeden edemeyeceğim: Buna nasıl 8–9 puanlar verilebiliyor? Hiç mi Marvel dizisi–filmi izlemediniz? Kan var diyeyse gidin Blade falan izleyin hocam. Burada kan var ama zeka seviyesi yine yerlerde ya hani. Son sözü söylemeden önce şunu eklemesem olmazdı: Neden bu diziye birkaç iyi şey haricinde kötü demek yerine "aceleye gelmiş bir dizi" diyerek kendi kafanızda kılıf uydurmaya çalışıyorsunuz? 2021 sonundan beri böyle bir dizinin geleceğini biliyorduk ama buna rağmen aceleye mi gelmiş? Marvel’ın animasyon ekibi üç kişi falansa evet, aceleye gelmiş diyebiliriz; ama bu üst düzey olmayan animasyonu, üstelik dört bölümlük animasyonu yapmak zor falan değil. Senaryoda zaten aceleye gelmelik bir durum yok; aceleye gelmiş olsa çizgi romandan herhangi bir hikâye alınır, copy-paste yapılırdı. Ya da aceleye geldiği için mi bu kadar boktan diyalog ve espri yazıldı? Bu aceleye gelmiş muhabbeti tamamen yancı eleştirmen ve YouTuber’lar tarafından ortaya atılmış; bunu yiyenler de sağda solda "aceleye gelmiş, o zaman normal" demiş amk. Tamam, Disney’den davet alacaksınız; tamam, Atatürk’e hakaret niteliğinde şeyler yapsa da Disney’e kötü demeyeceksiniz, tamam. Son olarak çizgi romandan spoiler olacak, ona göre okuyun: Bu senaryo yerine çizgi romanda gördüğümüz Peter’ın zombi olup halasını ve MJ’i öldürdüğü hikâyeyi biraz daha aksiyonla süsleyip dört bölüme sıkıştırsalar çok daha iyi bir iş çıkardı ortaya. 5,57/10

burakt0 4 months ago

Yarının Sınırında

Doug Liman

75 Gönderi

İzlemek için geç kaldığım filmlerden biri; yıllardır listemde olmasına rağmen sebepsizce ancak bugün izleyebildim. Umarım bu üşengeçliğim bu yıl çıkan Frankenstein filmine de yansımaz. Edge of Tomorrow filmine dönecek olursam, tanıdık bir hikâyeyi iyi aksiyonla harmanlayıp keyifli bir filme dönüştürmeyi…devamıİzlemek için geç kaldığım filmlerden biri; yıllardır listemde olmasına rağmen sebepsizce ancak bugün izleyebildim. Umarım bu üşengeçliğim bu yıl çıkan Frankenstein filmine de yansımaz. Edge of Tomorrow filmine dönecek olursam, tanıdık bir hikâyeyi iyi aksiyonla harmanlayıp keyifli bir filme dönüştürmeyi başarmışlar ama filmde bundan daha fazlasını göremedim. Belki kendi kendime çok yüceltmişimdir filmi, bilemiyorum. Daha derinlikli bir hikâye beklemiştim; belki de bu yüzden bir boşluk kaldı. Neyse, bilim kurgusunun bilim kısmını pek kullanamasa da aksiyon ve kurgu tarafında gayet iyi iş çıkardıkları ortada. Tom Cruise’dan nefret ediyorum galiba. Tarikat olaylarını öğrenmeden önce de bir sempatim yoktu ama nefret edecek kadar sevmediğimi yeni fark ettim. Tamam, en iyisi sen olacaksın; her filminde o dünyayı sen kurtaracaksın. Emily Blunt’ın karakteri o kadar güçlü yazılmış, hatta filmin başından beri ikinci başrol olarak gösterilmiş ama bir yerden sonra karaktere “dur bakalım, Tom Cruise güçlendi; senin bir anlamın kalmadı” diyerek siktir etmişler. Burada Tom Cruise’un senaryoya etki ettiği o kadar bariz ki… Dante Harper’ın temelini oluşturduğu, Joby Harold ve Timothy Dowling’in daha sonra dahil olduğu; ancak sonrasında senaryonun tam anlamıyla Butterworth kardeşlere devredildiği bir süreç yaşanıyor. Yapılan taslağın üzerinden tekrar geçiyorlar. İlk etapta teklif Brad Pitt’e gidiyor; Pitt hem World War Z çekimleri nedeniyle hem de senaryoya sıcak bakmadığı için reddedince proje bir süre askıda kalıyor. Sonrasında Tom Cruise senaryoyu beğenip rolü kabul edince, arkadaş kontenjanıyla senarist ekibine Christopher McQuarrie de ekleniyor. McQuarrie tamamlanmış senaryonun üzerinden geçmiş; aslında en dürüst şekilde, Tom Cruise’un beğenmediği yerleri değiştirmiş diyebiliriz. Tabii buna, Tom Cruise’un karakterinden daha fazla ön planda olan Emily Blunt’ın karakterinin bir noktada hikâyenin merkezinden çıkarılması da dahil. İncelemeden çok takıldığım bir olayı anlattım ama filmle ilgili ne söylenebilir ki? İyi aksiyon, iyi komedi ve yönetmenlikle seyir zevki yüksek bir filmdi. Arasak mantık hataları bulabiliriz, veya sonu neden böyle bitti diye eleştirebiliriz ama ne gerek var? Ya da ne bileyim, Amerika’da Normandiya Çıkarması’nın yıl dönümünde çıktığı için bambaşka yerlere de değinebilirdik; çok da sorgulamadan izledim diyelim. Kısacası, döngünün bokunu çıkartmadan aktarmayı başaran, aksiyonu göz yorar diye beklediğim ama aksine gayet akıcı ilerleyen, komedisini abartı bulmadığım ve hemen hepsinde tebessüm ettiğim; ama bilim kurgu kısmının da çok daha derin işlenebileceğini düşündüğüm eğlenceli bir filmdi Edge of Tomorrow. 2015 yılında duyurulup 2017 yılında adının bile resmi olarak açıklandığı Edge of Tomorrow’un devam filminden de bahsetmek istemiyorum, çünkü gelecek gibi durmuyor 7,73/10

burakt0 4 months ago

Toka

Zeynep Bostanci

15 Gönderi

Biraz Black Swan, biraz Gone Girl, ama asla farklı ya da ters köşe bir film değildi. Sıkılmadan izledim; yönetmenliği sevdim, ama asıl geliştirilmesi gereken oyunculuklar hâlâ çok kötü. Üst düzey bir şeye gerek yok tabi, ama bu kadarı da olmasa…devamı

burakt0 4 months ago

Bu Son Olsun

Yiğit Sarı

8 Gönderi

Yorum yapılması riskli bir konu var karşımızda ama bir şeyler yazmayı denemesem olmazdı. Bir kere ülkedeki sorunların varlığından bahsetmeyeceğim; zaten hepimiz vakıfız diye düşünüyorum. Bunların belki de en önemlisi ve en hızla artanı kadına şiddet. Geçmişte de vardı ve tanıdığı…devamıYorum yapılması riskli bir konu var karşımızda ama bir şeyler yazmayı denemesem olmazdı. Bir kere ülkedeki sorunların varlığından bahsetmeyeceğim; zaten hepimiz vakıfız diye düşünüyorum. Bunların belki de en önemlisi ve en hızla artanı kadına şiddet. Geçmişte de vardı ve tanıdığı olan arka kapıdan çıkıyordu; şimdi daha fazla var çünkü artık bu suçu işleyenin tanıdığının olmasına gerek yok, caydırıcı bir cezası yok; olsa bile o cezayı kesecek adalet yok. İşte iki ucu boklu değnek denilen şey tam olarak bu. Bu gelmesi güç olan adaleti konuşmayı bir kenara atıp filme geçeyim: Zeynep ve Yiğit ile arkadaşım aracılığıyla tanıştım; iyi de bir sohbet ettik ve bu kısa filmlerinden bahsettik. Neyse, eve gelip izlediğimde içimden “bir şeyler anlatmaya çalışıp anlatamayan filmlerden” dedim. Gerçekten öyle; evet, anlatmak istediğin şey çok anlamlı ama anlatma şeklin kötü olunca elimizde koca bir boşluk kalıyor. Yönetmenlik ve oyunculuk kısmına çok değinmek istemiyorum çünkü onların da belirttiği gibi, bu film çekildiğinde ikisinin de aldığı eğitim yokmuş. Oyunculukların her biri birbirinden kötü olsa da, yönetmenliği sevdim. Gerek açılar, gerek bazı geçişler derken, hiç de fena durmayan bir yönetmenlik vardı filmde. Üniversiteye hazırlanan bir kız, bu yeterince zor değilmiş gibi, bir de haklı korkularını yenmeye çalışıyor; ki ben bunu korku değil, şimdiki durum söz konusu olduğunda hayatta kalmaya çalışmak olarak yorumluyorum. Elde hiç de fena durmayan bir senaryo var ama oyunculuklardan mıdır bilmem, bir şeyler olmamış; ki ben bunun sadece oyunculuktan kaynaklandığını düşünmüyorum. Pek kısa film izleyen biri değilim; konuşurken sözü çok geçtiği için izledim ama anlatılmak istenen iyi bir fikir haricinde bir şey göremedim. Sırada, bu yıl çıkmış ve nasıl bu kadar popüler olduğunu anlamadığım Toka filmi var. Umarım eğitimler alınmıştır (alınmış), daha iyi oyunculuklar ve en az bu film kadar başarılı bir yönetmenlik bekliyorum; senaryosu hakkında hiçbir fikrim yok. Sanmıyorum, ama içten içe bunu okuyup “erkekler o hissi anlamaz” diyen birileri varsa, ayrıcalıklı duygusal tutumunuzu bir kenara atıp bizim de annemiz, kardeşimiz ve kız arkadaşımız olabileceğini hatırlatmak isterim. Elbette yaşayan kadar bilemeyiz, ama emin olun o hissi anlıyoruz. “…Ve bir sonraki aynaya bakışında şunu unutma: Sen sadece kendine değil, modern Türkiye’nin en acı gerçeğine bakıyor olacaksın.” 5,5/10