(@) - Raf

-Dört yanı felçli birini nerede bulabilirsin? +Nerede? -Bıraktığın yerde. Yıllardır ertelediğim, sürekli izleyecek gibi olup vazgeçtiğim bu filmi, bizim uyarlama filmimizi izlemeden önce bilgimiz olsun diye açtık. Aslında iyi olacağı barizdi ama komedi filmlerine karşı bir önyargım vardı. Film bu…devamı

burakt0 4 months ago

Ölüme Koşan Adam

Edgar Wright

6 Gönderi

The Long Walk filmi için yazdığım incelemede The Running Man filminin iyi olacağını düşündüğümü söylemiştim ki beklediğimi de aldım sayılır. Yine bir Stephen King uyarlaması olan The Running Man, komedi ve aksiyonu olabildiğince iyi harmanlayan, iyi bir aksiyon-komedi filmiydi. 1987…devamıThe Long Walk filmi için yazdığım incelemede The Running Man filminin iyi olacağını düşündüğümü söylemiştim ki beklediğimi de aldım sayılır. Yine bir Stephen King uyarlaması olan The Running Man, komedi ve aksiyonu olabildiğince iyi harmanlayan, iyi bir aksiyon-komedi filmiydi. 1987 yapımı orijinal filmi izlemediğim için “hangisi neyi daha iyi yapıyor?” gibi bir karşılaştırma yapamıyorum ama filmin klişe aksiyon filmlerinin dışında iyi yaptığı farklı şeyler de var. Ancak tüm bunların dışında, bu komedi ve aksiyonu destekleyecek yegâne şey olan senaryo vasattı. Bunun yanında zorlama gelen duygu sömürüleri ve diyalogları Edgar Wright’a asla yakışmayacak derecedeydi. Filmi izledikten sonra “belki de o kadar iyi değildi” dedim ve aslında filmi bu kadar keyifli kılanın Glen Powell olduğunu anladım. Temelde, 30 günlük bir yarışmada hayatta kalmaya çalışan; üstelik bunu kızı için yapan bir adamı anlatan film, aslında klişe gibi görünmesine rağmen fena durmuyor ama sadece kâğıt üstünde fena durmuyor. Konu işlenişe geldiğinde sınıfta kalan birçok yer var. Filmin klişeden kaçınıp iyi yaptığı şeylerin yanında, klişeye sığındığı da birçok yer oldu. Spoiler vermeden örnek vermem gerekirse; ana karakterimiz şans eseri hayatta kalıyor desem yanlış olmaz. Her ne kadar övdüm mü gömdüm mü belli olmasa da, kâğıt üzerinde iyi olmasına rağmen işlenişte çuvallayan bu film, en kısa tabirle eğlenceliydi. Buradaki asıl eleştirim, Cornetto Üçlemesi, Scott Pilgrim ve Baby Driver gibi filmlere imza atmış olan Edgar Wright’ın, kendi filmografisi için kötü sayılabilecek bir filme imza atmış olması. Neyse… Son olarak, The Running Man, kitapta olandan çok daha az politik olan, senaryosu iyi olmasına rağmen işlenişte tökezleyen; ancak izlemesi keyifli bir aksiyon-komedi filmiydi. Sıkıcı bir akşam oturup rastgele aksiyon filmi açarsın ya… işte bu onun bir tık daha iyi hâli. 6,59/10

burakt0 4 months ago

0000 Kilometre

Deniz Enyüksek

18 Gönderi

31.05.2025 Aslında cringe film izlemeyi severim. Sonucunda kötü olacağına emin olmama rağmen izlerim, dalga geçmek için bile bu tarz cringe Wattpad filmlerini izliyorum. Bu filmleri arkadaş ortamında izlemek daha zevkli oluyor çünkü 2 saatlik filmden 4 saat gülecek malzeme bulabiliyoruz.…devamı

burakt0 4 months ago

Savaş Üstüne Savaş

Paul Thomas Anderson

54 Gönderi

VIVA LA REVOLUCION! Devrime farklı bir bakış açısı: dudak dolgulu ve estetikli devrimciler… Kötü şakaları bir kenara atarsak, şehirde bombalı eylemler düzenleyen, şehrin elektriğini kesen, masum insan öldüren bir örgütün terörist değil de dünyayı iyi anlamda düzeltmek isteyen devrimci olduğunu…devamıVIVA LA REVOLUCION! Devrime farklı bir bakış açısı: dudak dolgulu ve estetikli devrimciler… Kötü şakaları bir kenara atarsak, şehirde bombalı eylemler düzenleyen, şehrin elektriğini kesen, masum insan öldüren bir örgütün terörist değil de dünyayı iyi anlamda düzeltmek isteyen devrimci olduğunu düşünmemizi isteyen bir filmdi One Battle After Another. Bu söylediklerimden de anlaşılacağı üzere “terörist öven film” fikirlerine katılıyorum. Üstelik film bunu, sonradan pişman olan insanlar gibi anlatmayıp daha da radikal davranıp, yaşadıkları onca şeye rağmen hâlâ terörist kalmaya devam eden ve bunu fazlasıyla barışçıl gösteren bir portrede anlattığı için “teröristler de iyidir” gibi bir tema çıkıyor ortaya. Devrim mi, aile dramı mı, yoksa bunları süsleme olarak kullanmış bir kovalamaca mı? Kesinlikle kovalamaca; devrim ve baba-kız ilişkisini tam olarak aktaramayan bir kovalamaca. Bana göre içi çok da dolu olmayan bu kovalamaca akıcıydı; sadece kovalamaca da değil, uzun süresine rağmen film akıcıydı. Her saniye diken üstünde hissettiriyor, her an bir şeyler olacakmış gibi oluyor ve dur durak bilmiyordu. PTA’nın iyi yaptığını bildiğimiz bir diğer şey de hikâyenin ucunun nereye gideceğini kestiremememiz. Aslında filmin sonu tahmin edilmesi güç bir son değil ama öyle bir etkisi altına alıyor ki “Film bitti mi?” diyerek kalıyoruz. “Tek yol devrimsel şiddet.” Şaşırtıcı akıcılığının yanında filmde öyle sahneler var ki bazen kalbiniz daralıyor, boğuk bir heyecan hissediyorsunuz; ama filmi izleyip arşa çıkardıkları için senaryo tarafında da aynı özeni bekliyorsunuz. Senaryo sınıfta kalmasa da, anlatılan—daha doğrusu savunulan—şey yüzünden bekleneni kesinlikle veremiyor. Hadi bunu da önemsemeyelim, karakterlerle bağ kurmanız neredeyse imkânsız. Bunun yanında müzik kullanımı da başta rahatsız edici geldi; ortada dönen bir diyalog varken neden arkaya o konuşmayı bastıracak müzikler eklersin ki? Buna bir noktadan sonra alıştım, hatta sahneleri de iyi beslediğini düşündüm, o yüzden çok üzerinde durmayacağım. Filmin bir sahnesinde The Battle of Algiers filmini görüyoruz; bu umarım küçük bir saygı duruşudur. Kısacası One Battle After Another, devrim diyerek, politik mesajlar vermeye çalışarak (birkaç tanesi iyiydi), yani politik bir film gibi başlayan ama aile dramı ile basit bir ırkçılık teması içinde boğulan; mükemmel kovalamaca sahnelerine imza atan, bazen güldüren, yer yer geren, teknik anlamda sinemanın ne olduğunu hatırlatan ancak yanlış aktarılmış senaryonun etkisiyle asla bir başyapıt olmayan bir film. Vizyonda uzun zamandır iyi iş göremediğimizden kaynaklansa gerek, yılın belki de en gereksiz övülen filmlerinden biriydi One Battle After Another. İzledikten sonra birçok inceleme okudum; nedense çoğu kişi sadece teknik detaylara değinmiş. Elbette iyi olan yerler onlar ama filmin zayıf yönlerini de söylemek gerekmez mi? Değinenler de ‘devrimi çok iyi anlatıyor, çok iyi politik mesajlar içeriyor’ falan demiş… Hassiktir lan oradan. Bu kadar Polyanna olmayın amk, açık açık ne gördüyseniz onu yazın; tamam, en orta yolcu sizsiniz. “Gezegeni kurtarmak istiyorsan işe göçle başlamalısın.” Devrim dediğimiz şeyde elbette masumlar da ölecek ama buradaki sorun, o ölen masumların öldürülmesinin haklı görülmesi. Yani filmin vermek istediği mesaj belli aslında: açık açık “teröristler ama özünde iyiler” demeye çalışıyor. Sırf terörist diye ha… Neyse, daha fazla abartmadan sona geleyim: Film kesinlikle kötü değil, üstelik teknik anlamda fazla iyi. Hâlâ sinemalardayken deneyimlenmesi gerekiyor. İnternete de 4K olarak düşmüş bu arada. Son olarak bu filmde 1978 yapımı Superman filminin Japonca posterini görmeyi beklemiyordum. Öyle sona yazacak bir şey bulamadım, bu detayı ekleyeyim dedim. 7,65/10

burakt0 4 months ago

Clown in a Cornfield

Eli Craig

11 Gönderi

13.06.2025 Senaryosu zayıf, karakterler yüzeysel, diyaloglar da çoğu zaman yapay ve etkisiz. Zorlama espriler filmi iyice ciddiyetsizleştiriyor. Ama hakkını vermek lazım, yönetmenlik teknik açıdan fena değil ve bazı sahnelerde türün gerektirdiği atmosferi sağlamayı başarıyor. Yine de haftaya unutulacak, üzerine konuşmaya…devamı

burakt0 4 months ago

Genç Kurt

Rod Daniel

1 Gönderi

2011’de başlamış olan MTV dizisi Teen Wolf’a ilham olan, hatta bazı karakterler ile film ve dizinin adları aynı olsa da, alınan ilham kurt adam teması ile sınırlı kalmış. İyi ki de onunla sınırlı kalmış; ergenliğimin belki de en eğlenceli dizisi…devamı2011’de başlamış olan MTV dizisi Teen Wolf’a ilham olan, hatta bazı karakterler ile film ve dizinin adları aynı olsa da, alınan ilham kurt adam teması ile sınırlı kalmış. İyi ki de onunla sınırlı kalmış; ergenliğimin belki de en eğlenceli dizisi olan Teen Wolf’un klişe bir komediden ibaret olmasını istemezdim. Filme gelecek olursam, 80’lerin tüm klişelerini barındıran ve kendisini Michael J. Fox sayesinde izletmeyi başaran, eğlenceli ama yer yer sıkıcı bir filmdi. Filmdeki genç kurt adamımız, kurt adamdan çok Chewbacca’ya benziyor ve komik duruyor; olsa da bir şekilde alıştık diyelim. Bu filmi izlemeden önce devam filminden bihaberdim; izledikten sonra “Nasıl bir devam filmi var acaba?” diye baktım ve şaşırdım. İlk filmden yalnızca iki yıl sonra gelen devam filminde, ilk filmin başrolü Michael J. Fox’u göremedim. Biraz daha derine inince, Michael J. Fox’un ikinci filmin senaryosunu gördüğü gibi beğenmeyip reddettiğini öğrendim. Fox’un yokluğu yetmezmiş gibi, ilk filmin yönetmeni ve senaristleri de değiştirilmiş. Neyse, olur da devam filmini izlemek gibi bir hata yaparsam, daha detaylı bir inceleme yaparım. İlk Teen Wolf filminden devam edecek olursam; Fox, bu filmin çekimleri sırasında Back to the Future filminin kadrosundaydı ama henüz çekim başlamamıştı. Michael J. Fox, istemeyerek de olsa Teen Wolf çekimlerine gitti. Fox, hem Family Ties dizisini hem de Teen Wolf çekimlerini idare ediyordu; bunun üzerine sette bir kaos ortamı olduğu da söyleniyor. Öyle ki, Michael J. Fox’un dört saat süren kurt adam makyajı yüzünden asistanları ile küçük tartışmalar da yaşanmış. Bu dramalar bir kenara, filmin çekimleri sadece 21 gün sürmüş ve bu fazlasıyla hissediliyordu. Kısacası, Teen Wolf bazen cringe ve cringe olduğu için komik olan, ama kullandığı klişeler yüzünden iyi de diyemediğim bir film. İzlerken sıkıldığım ve saçma bulduğum yerler olmuş olsa da, genel anlamda eğlenceli ve o 80’ler havasını iliklerine kadar hissettiren bir filmdi. 6/10

burakt0 4 months ago

Cinnet

Cheol-soo Jang

14 Gönderi

“Bir toplumun çöküşü, kötülüğün yapılmasıyla değil, ona sessiz kalınmasıyla başlar.” Biraz sanat, biraz I Spit on Your Grave ve son olarak da düşük bütçeli bir slasher filmi olan Bedevilled, temelde anlatmak istediği hikâyeyi dram ve korkuyu birleştirerek anlatmaya çalıştığı için…devamı“Bir toplumun çöküşü, kötülüğün yapılmasıyla değil, ona sessiz kalınmasıyla başlar.” Biraz sanat, biraz I Spit on Your Grave ve son olarak da düşük bütçeli bir slasher filmi olan Bedevilled, temelde anlatmak istediği hikâyeyi dram ve korkuyu birleştirerek anlatmaya çalıştığı için izlerken hem yorucu hem de sıkıcıydı. “Korku” dediğime de bakmayın, türü o olduğu için söylüyorum; yoksa korku ve gerilimle alakası yok filmin. Ancak psikolojik olarak etkileyecek bazı sahneleri de mevcut. Etliye sütlüye karışmayan ve “bana dokunmayan yılan bin yaşasın” diyen insanlardan nefret eden biri olarak filmde yer alan bir karakteri her gördüğümde sövdüm. Diğer karakterlerin de aşağı kalır yanı yoktu tabii. Kısacası film, kendini izletirken hemen her karakter hakkında fikir sahibi olmanızı ve bazılarına nefret kusmanızı sağlıyor. Filmin vermek istediği mesaj; kadına yönelik şiddeti, toplumun bu şiddete nasıl göz yumduğunu ve “gelenek” adı altında yapılan iğrençlikleri anlatmaya çalışıyor. Bunları anlatırken hem çok iğrenç bir dil kullanıyor hem de bazı şeyleri bölük pörçük anlatıp bir an önce sona gelmek istiyor. Böyle olunca da film bazen çok sıkıcı, bazen çok hızlı, bazen de olması gerektiği gibi gidiyor ama kendisine tam anlamıyla bir tempo bulmakta zorlanıyor. Orijinal adından dolayı gerçek bir olay olduğunu düşündüm ama değilmiş. O yüzden bazı şeyleri rahatlıkla söylüyorum. çocuklarla ilgili anlatmak istediği şeyi bu kadar açık bir dille değil de daha çok metaforlarla anlatsa daha iyi olurdu. Bu hâliyle sanatsal olmaya çalışıp iğrenç olmuş. Kısacası film, dram ağırlıklı bir sanat filmi gibi başlıyor ve bölük pörçük, sıkıcı, iğrenç bir yolculuk sonunda I Spit on Your Grave havasında bir slasher filmine dönüşüyor. Filmi izlemeden önce “İzlemeden ölmeyin.” gibi iddialı yorumlar görmüştüm ama şimdi tam anlamıyorum; bu film bize bilmediğimiz bir şey öğretti de ben mi kaçırdım acaba, diye düşünüyorum. Spoiler olmaması için daha fazla yazmıyorum. Sonuç olarak, kesinlikle izlenebilir ancak işleniş olarak pek alışık olmadığımız türden bir filmdi Bedevilled. 6,34/10

burakt0 4 months ago

Yaratık 2: Yaratığın Dönüşü

James Cameron

14 Gönderi

(Rewatch) 22.08.2025 Aliens’ı gereksiz buluyorum, ama kötü demek istemiyorum. Gereksiz çünkü evreni genişletmiyor; ufak tefek eklemeler var, ama buna genişletme denemez. Kötü demek istemiyorum çünkü ilk filmi seviyorum, yönetmeni seviyorum ve puanım da tamamen torpilli. İlk filmde öldürmesi imkânsız gibi…devamı(Rewatch) 22.08.2025 Aliens’ı gereksiz buluyorum, ama kötü demek istemiyorum. Gereksiz çünkü evreni genişletmiyor; ufak tefek eklemeler var, ama buna genişletme denemez. Kötü demek istemiyorum çünkü ilk filmi seviyorum, yönetmeni seviyorum ve puanım da tamamen torpilli. İlk filmde öldürmesi imkânsız gibi gösterilen yaratıkların bu filmde aksiyon malzemesi hâline gelmesi bana saçma geliyor. Yaratıklardaki asit olayı da ilk filmde var; burada olmasa olmaz diye eklenmiş ama sadece birkaç sahnede kullanılmış ve çoğu sahnede olması gerekirken boş bırakılmış. Diyaloglar aşırı yapay ve saçma. Diyaloglar böyle olunca, oyunculuklar bile göze batıyor. Bir de şu filmlere sırf dram için çocuk oyuncu koymaları beni bitiriyor. Her ne kadar fikri sevmesem de, ben bu filmi yaratık avlaması için izliyorum; birçok kişi de bunu bekliyor. Sizin o zorlama dram yaratma isteğiniz hiçbir boka hizmet etmiyor. İşin garip tarafı da, o çocuğa bir şey olmayacağını biliyoruz. Büyük bütçeli gişe filminde yaratıklara küçük bir kızı yedir bakalım ne oluyor; dram yaratacaksanız da cesur olun. Daha saçma olan tarafı da, çocuğun ciddi travması varmış falan deniyor; sonraki sahnede bir anda bizim ana karaktere bağlanmış hâlde görüyoruz. Hayır, öyle aşırı eski bir film de değil bu; 1986’da yapılmış, artık aşılmalıydı. Ama maalesef 2025’te bile hâlâ aşılamadı bunlar. Bir de filmde “gizem” varmış, ilk izlediğimde de benim için gizem değildi. Gayet tahmin edilebilir bir eklemeydi, ki zaten filmin başında da kendisi söyledi. Filmin ilk 1 saatinde gerilim vardı; aksiyonun tam olarak başlamadığı kısımlardan bahsediyorum. Sonrasında sadece aksiyon odaklı gitti ve salyalı “tehlikeli” yaratıkları tarayarak öldürme fikri beni filmden kopardı. Bir noktadan sonra “bit artık” dediğimizi hatırlıyorum. Filmi sevenlerin neden sevdiğini anlıyorum ve tabii ki saygı duyuyorum, ama kesinlikle benlik değil. Başlangıçta yaratıkların tehdidi ve gerilim hissi iyiydi, ama bir noktadan sonra film sadece makineli tüfek ve salyalı yaratıklarla dolu bir aksiyon filmine dönüştü. İlk filmdeki o atmosferik korku ve bilinmezlik neredeyse tamamen kaybolmuş. Ayrıca karakterlerin dramatik arka planları, özellikle çocuk üzerinden zorla yaratılan dram, filmin temposunu bozuyor ve izleyiciyle bağ kurmasını engelliyor. Ben bu filmden korku veya gerilim beklerken, sürekli yaratıkları vurup geçme sahneleriyle karşılaşıyorsunuz; bir noktadan sonra “yeter artık” dememek imkânsız. Yani kısaca, Aliens aksiyon filmi olarak işe yarıyor, ama gerilim ve korku unsurları, ilk filmin o unutulmaz atmosferine yaklaşamıyor. Bu yüzden benim için film sadece izlenebilir, ama o kadar. Öyle efsane falan değil. 6/10

burakt0 4 months ago

Tron: Ares

Joachim Rønning

9 Gönderi

(Rewatch) Öncelikle şunu söylemeliyim ki, bu filmi ilk izlediğimde tamamen vakit geçirmek ve biraz da sosyalleşmek için ön gösterimine gitmiştim. Kötü bir film olduğunu kabul etmiş, ancak eğlendiğimi belirtmiştim; üstelik iyi yaptığı şeylerden de bahsetmiştim. Söylediğim her şeyi geri alıyorum;…devamı(Rewatch) Öncelikle şunu söylemeliyim ki, bu filmi ilk izlediğimde tamamen vakit geçirmek ve biraz da sosyalleşmek için ön gösterimine gitmiştim. Kötü bir film olduğunu kabul etmiş, ancak eğlendiğimi belirtmiştim; üstelik iyi yaptığı şeylerden de bahsetmiştim. Söylediğim her şeyi geri alıyorum; bugün tekrar izlediğimde anladım ki, TRON serisine hakaret niteliğinde bir filmdi TRON: Ares. Aslında en başından beri belliydi bu filmin fiyasko olacağı. Jared Leto’nun başrol olacağını öğrendiğimiz gün anlamalıydık belki de bu filmin kötü olacağını. Ben önyargıyla yaklaşmadım. Evet, Jared Leto kötü filmlerin vazgeçilmez başrolü olarak tanınsa da, adamın filmografisinde iyi filmler de var; belki bir istisna olur diye bakmıştım. Açıkçası ilk izlediğimde de dikkatimi çekmişti ama yazma gereği duymamıştım; şimdi daha detaylı yazmak istiyorum. Jared Leto’dan nefret eden tayfadan değilim; aksine adama bir sempatim de var. Bu filmde kötü oyunculuğu var da diyemem ama o kadar donuk oynuyor ki, karakterle bağ kurmak bir yana, o karakter umrunuzda bile olmuyor. Düşünün: Başrol karakteri umursamadan bir film izliyorsunuz. Hadi buna da eyvallah. Demek istemiyordum ama Nuh’un gemisi gibi yan karakter serpiştirmişler: uzak doğulusu, siyahisi, hintlisi… Üstüne üstlük, bunların oyunculuğu da kötü veya ortalama olunca cidden bıkkınlık geçirdim filmi izlerken. Jared Leto’nun oyunculuğunun donuk olmasını bir noktada anlayabilirim çünkü karakteri bir program; ama diğerleri, nereden tutarsak tutalım, elde kalıyor. Müziklerinin iyi olduğunu söylemişim; hala aynı fikirdeyim. Filmdeki çoğu müzik iyi ama kullanıldıkları yerler kötü. Sanki rastgele yerleştirilmiş gibiydi; ne sahneye anlam katıyor ne de o evrene uygun hissettiriyordu. Senaryo kısmına gelecek olursak, aslında hemen herkesin tek beklentisi TRON: Legacy’de gördüğümüz atmosferin devam etmesi, müziklerinin en az onun kadar iyi olması ve sığ senaryosunun daha katmanlı olmasıydı. İlk bakışta büyük beklenti gibi gelse de, yapay zekânın bu denli hızlı geliştiği bir dönemde, temelinde yapay zeka olan bir filmin daha yenilikçi, yenilikçi olmasa bile klişelerden olabildiğince uzak durmasını beklemek normal geliyor bana. Üstüne üstlük, bu film 1982 yılında çıkmış ilk filmi ile bir öncü olmuşken, 2025 yılında 220 milyon dolar harcayıp nasıl bu kadar iyi ama aynı zamanda boş gözüken bir görsellik sundular? Nasıl bu kadar klişelerin arkasına saklandılar diye sormak istiyor insan. Arkasına saklandıkları klişeleri bile iyi kullanamamalarını bir tarafa bırakırsak, TRON gibi efsane olabilecek potansiyele sahip bir film nasıl olur da SJV ürünü olur? Kimse mi “Biz ne yapıyoruz?” demedi diye sormak istiyor insan. İzleyicisini geri zekâlı olarak gören bu film hakkında iyi bir yorum yapamayacağım gibi duruyor. Tek iyi yanı, lazer IMAX’de izlemesi keyifli olmasıydı sanırım. Ki bugün IMAX’de izlemediğimden olduğunu düşünmüyorum; ama fazlasıyla sıkıcıydı. Filmin dünyası da kendisi kadar kötüydü. Sanki Cyberpunk’ın ilk çıktığı gün gibiydi: Ortalıkta olan olaylara tepki vermeyen halk, yanında patlama olurken yürüyen itfaiye eri gibi daha birçok saçma şeyden bahsetmedim bile. Devam filmi gelecek gibi bitirdiler; ancak hem gişede hem de izleyicinin gözünde çakılmış bir filmin devam etmesi pek mümkün gözükmüyor. Zaten bu kafayla yapılacaksa yapılmasın; hatta mümkünse bir on beş yıl daha beklensin ve çok daha vizyonlu bir ekibe emanet edilsin. Keşke bu filmi hiç görmeseydik… En azından, “devamı gelmeyen ama potansiyeli olan bir seri” gözüyle bakardık TRON’a. Ama böyle olunca elimizde sadece içine edilmiş bir seri kalıyor. O kadar yazdım, ama filmin “başarısız olacağız, bari nostaljiyle kurtaralım” dediği sahnelere değinmedim bile. Girersek, çıkamayız. Kısacası, okul öncesi seviyesi komedisi, iyi gözükmesine rağmen etkileyici olamayan görselliği, kötü yönetmenliği ve tabii ki modası yirmi yıl önce geçmiş olan senaryosu ile rezil bir filmdi TRON: Ares. 4,96/10

burakt0 4 months ago

Tron Efsanesi

Joseph Kosinski

15 Gönderi

(Rewatch) “Bazen hayat, insanın isteklerini ve umutlarını es geçerek ilerler.” TRON: Legacy filmini ilk izlediğimde nedensiz bir "efsane" deme isteği gelmişti. Gariptir ki, bugün tekrar izlediğimde iki saatlik süresini hiç hissettirmedi ve yeniden "efsane" demek istedim. Gerçekten efsane demek isterdim…devamı(Rewatch) “Bazen hayat, insanın isteklerini ve umutlarını es geçerek ilerler.” TRON: Legacy filmini ilk izlediğimde nedensiz bir "efsane" deme isteği gelmişti. Gariptir ki, bugün tekrar izlediğimde iki saatlik süresini hiç hissettirmedi ve yeniden "efsane" demek istedim. Gerçekten efsane demek isterdim ama büyük potansiyeline rağmen, iyi bir evren ve olağanüstü müziklerinin yanına sığ senaryo gelince olmuyor. En son birkaç yıl önce izlemiştim ve aklımda kalandan daha etkileyici bir filmdi TRON: Legacy. Gösterime girdiği yıllarda çoğunlukla görselliği ile övülen TRON: Legacy, IMAX formatında çekilmiş ikinci film olmuş; ilk film ise tam anlamıyla deli işi bir film olan Avatar. TRON: Legacy’e dönecek olursam, ilk yönetmenlik deneyimi olan Joseph Kosinski’nin ortaya neredeyse kusursuz bir iş çıkarttığını düşünüyorum. Kosinski, sonrasında Oblivion, Only the Brave, Top Gun: Maverick ve bu yıl izlediğimiz F1 filmi ile mükemmel bir filmografiye sahip oldu. Araya Netflix’in zorlama işi Spiderhead girmiş olsa da, adamın işi bildiği ortada. Gelelim yeni filmin neden bu kadar geç çıktığına: Film her ne kadar etkileyici gözükse de senaryo kısmı gerçekten aşırı sıradan ve fazlasıyla tahmin edilebilirdi. İzleyicinin çoğu bunu göz ardı edip puanını atmosfere verse de basın tarafında işler pek de öyle olmadı. Basının verdiği puanlar ortalama ve kötü arasında gidip geliyordu. Bunların yanında Disney, Marvel ve Lucasfilm’i satın aldıktan sonra Marvel ve Star Wars filmlerine daha çok yatırım yapıp, zaten çok yüksek hasılat yapamayan Tron gibi riskli bir projeye yatırım yapmak istemedi. 170 milyon dolar olarak açıklanmış bütçenin sadece prodüksiyon bütçesi olduğunu biliyoruz. Bunun yanında pazarlama ve oyuncu maaşları gibi detaylar eklenince maliyet yaklaşık 300 milyon dolara kadar çıkıyor. TRON: Legacy’nin 400 milyon dolar kazandığı açıklanmıştı; bunun belli bir miktarının sinema salonlarına verildiğini düşünürsek, Disney’in net kazancı zar zor sıfırın üstüne çıktı ve 100 milyon dolarlık Blu-ray gelirleri ile toparladı gibi bir durum var ortada. Yani gelen eleştiriler, Marvel ve Lucasfilm’in alınması tamamen bahane; Disney neredeyse zarar ettiği bu filmin devamını zaten başından beri yapmak istemiyordu. Hikayenin en kötü yanı, Disney’in devam filmini yapmayacağı barizken Joseph Kosinski, Tron: Ascension adında bir devam filmi üzerinde çalışıyordu. 2011–2012 yıllarında senaryo, karakter tasarımları ve storyboard’ları hazırlandı. 2013’te fanlar “Tron 3 geliyor” kafasına girdi ama film hiç resmi bir şekilde duyurulmamıştı. 2015 yılına geldiğimizde yapılan röportajlar sayesinde projenin rafa kaldırıldığını duyurdular ve biz de muhtemelen hiçbir zaman göremeyeceğimiz bir başka filmle karşı karşıya kaldık. 2025 yılında neden geldiğine bakacak olursak, aslında en bariz örnek yapay zekânın bu kadar popülerleşmesi. Kısacası, 1982 yapımı TRON filmi ile hemen hemen aynı kaderi paylaşan bu seri benim için yanlış stüdyoda heba olmuş ve olmaya da devam edecek. Filmi bu kez izlediğimde CGI tarafında gözüme batan şeyler oldu; 2010 yapımı bir filmde elbette bunlar normal, ama birkaç yıl sonra bu film için “hızlı yaşlanmış bir diğer TRON filmi” demek istemiyorum. Hala izlenebilirken ve üstüne üstlük hâlâ süresini hissettirmeden izleyiciyi dünyasına çekmeyi başarırken, daha fazla ertelenmemesi gereken bir film TRON: Legacy. 7,69/10