(@) - Raf

(Rewatch) İlk filmden daha iyi olduğu kesin. Hala sevmediğim, saçma veya mantıksız bulduğum sahneler olsa da seyir zevki açısından ilk filmin üzerinde. Katniss’in Gale ve Peeta arasında kalması yani bir seçim yapamaması artık baydı. Biriyle öpüşüp diğerini yanında uyuyorsun ama…devamı(Rewatch) İlk filmden daha iyi olduğu kesin. Hala sevmediğim, saçma veya mantıksız bulduğum sahneler olsa da seyir zevki açısından ilk filmin üzerinde. Katniss’in Gale ve Peeta arasında kalması yani bir seçim yapamaması artık baydı. Biriyle öpüşüp diğerini yanında uyuyorsun ama karar veremiyorsun. Tamam, kitapta da böyle, ama o kadar şeyi değiştirdiğiniz filmin içinde bari bu saçma aşk üçgenine de bir el atsaydınız. İlk filme nazaran bu filmden neredeyse hiçbir sahneyi hatırlamıyordum ve bu da izlemeyi oldukça zevkli hâle getirdi. Oyunculuklar ilk filme göre daha iyi, bütçenin neredeyse iki katına çıkması işe yaramış ve CGI biraz daha cilalanmış. İlk etapta, yine bir oyunun içine gireceklerini anlayınca kendi kendime “ilkinin aynısı olmasın” dedim ve öyle de olmadı. Biraz değiştirmişler ve The Hunger Games All Star olmuş. Kitapla da aralarında ilk filmde olduğu kadar fark yok; belki de bu yüzden serinin en iyi filmi olarak kabul ediliyordur. SPOILER Saçma gelen yerlerden de bahsedeyim: Daha başlangıçta Snow, Katniss’in yanına gelip onu tehdit ediyor ama Katniss bunu yanındakilere söylemiyor. Üstelik mıntıkalarda yapılacak konuşmayı da Peeta’ya bırakıyor ve bunun sonucunda ölümler yaşanıyor. Bunun haricinde, Katniss’in bir devrimin başlangıç sebebi olduğunu anlamış olması gerekiyordu. Hâlâ mükemmel bir film yok karşımızda; zaten bu filmden mükemmel olmasını bekleyen de yoktur diye düşünüyorum. İlk filmle temelleri atıp ikinci filmde konuya giren ve gayet başarılı olan bir film The Hunger Games: Catching Fire. Ama işte bu filmde asıl ilgi çeken şey, görsellik ve detaylar. Arenadaki her kıvrım, her yapı ve tuzak neredeyse elle tutulur bir dikkatle tasarlanmış. Karakterlerin mimikleri, panik anındaki küçük tepkiler ve bakışlar bile size “bu oyun ne kadar acımasız” dedirtiyor. Katniss’in liderlik ve strateji içgüdüleri daha belirgin hâle gelmiş; bu, karakter gelişimi açısından güzel bir detay. Bir de filmin temposu gerçekten iyi ayarlanmış. Arenadaki sahneler ve Capitol’deki sahneler arasında geçişler neredeyse nefes aldırmıyor, sürekli bir gerilim hâli var. Öyle ki zaman zaman filmin uzunluğunu unutup olayların içine dalıyorsunuz. Yani basit bir aksiyon veya gençlik filmi değil; belli bir yoğunluğu var ve bunu da çoğu sahnede hissettiriyor. Ama işte karakterler hâlâ kusurlu. Peeta’nın işlevsizliği, Katniss’in saçma aşk ikilemleri ve bazı yan karakterlerin hikâyeye katkısının minimal oluşu, filmi zaman zaman düşürüyor. Kısacası, The Hunger Games: Catching Fire, küçük mantık hatalarına ve karakter saçmalıklarına rağmen görselliği, temposu ve aksiyonuyla seriyi bir üst seviyeye taşıyan bir film. İlk filmle birlikte düşündüğünüzde, “bu seriyi neden seviyoruz” sorusuna da tatmin edici bir cevap veriyor. 7,69/10

burakt0 7 months ago

Yes, God, Yes

Karen Maine

2 Gönderi

Karen Maine, Yes, God, Yes filminden bir Wattpad hikâyesi çıkarmak istemiş ama konusu itibariyle olmamış gibi. İyi ki de olmamış. Tabii yönetmenimiz bu Wattpad filmini yapmakta kararlı olacak ki 2022 yılında Rosaline filmiyle Wattpad’e yakın bir iş ortaya koymuş. Filmin…devamı

burakt0 7 months ago

One Week

Edward F. Cline

2 Gönderi

One Week, Buster Keaton’ın tek başına prodüksiyon yapmaya başladığı ilk kısa film olarak sinema tarihindeki yerini hemen hissettiriyor. Her zamanki gibi fiziksel mizah ve yaratıcı görsellik burada da ön planda. Keaton, sessiz sinemanın sınırlarını zorlamaya devam ediyor; her sahnede yüzündeki…devamı

burakt0 7 months ago

Strange Way of Life

Pedro Almodóvar

6 Gönderi

Ne gerek vardı bu filme? Pedro Almodóvar, ne gerek vardı bu filme amk? Cidden bu kısa filmle alakalı söyleyecek bir şey bulamıyorum. Tamam, sinematografi güzel; estetik duruyor, hatta kusursuza yakın. Ben çoğu kişinin aksine yeşil ekran kullanımını da sevdim. Ama…devamı

burakt0 7 months ago

Az önce Kadıköy Boğası filmini ön gösterimde (gala) izledik. Cumali Ceber filminden daha kötüsünü başarmışlar, bu konuda tebrik ediyorum. 80 dakikalık film ancak bu kadar uzun hissettirebilirdi; daha filmin 10. dakikasında salondan çıkanlar oldu ve sonunda salonun yarısı belki daha…devamı

burakt0 7 months ago

Gel ve Gör

Elem Klimov

40 Gönderi

(Rewatch) Bu filmi izleyip hayran kalmamak imkânsız. İzlemek güç, üzerine düşünmek yıkıcı; içine girmekse neredeyse dayanılmaz. Come and See, her karesiyle seyirciyi içine çeken, her detayında farklı anlamlar saklayan bir başyapıt. Hiçbiri açıkça açıklanmıyor; anlam yoksa bile bir yerden yaratabiliyorsunuz.…devamı(Rewatch) Bu filmi izleyip hayran kalmamak imkânsız. İzlemek güç, üzerine düşünmek yıkıcı; içine girmekse neredeyse dayanılmaz. Come and See, her karesiyle seyirciyi içine çeken, her detayında farklı anlamlar saklayan bir başyapıt. Hiçbiri açıkça açıklanmıyor; anlam yoksa bile bir yerden yaratabiliyorsunuz. Spoiler vermeden örnek vermek gerekirse, Glasha’yı ilk gördüğümüzde üzerindeki yeşil elbise, ıslanınca koyulaşıp neredeyse siyah oluyor. Belki bu sadece rastlantı, belki öylesine çekilmiş bir detay; ama belki de yeşil umut, siyah ise kaybolan umudu temsil ediyordur. Filmin büyüsü de tam burada: her sahnede kendinize anlam çıkarabiliyorsunuz. Birçok kaynakta kötü kişi ve suçlu olarak sadece Hitler gösterilir; ama Elem Klimov cesur bir şekilde, sadece Hitlerin değil, savaştan zevk alan herkesin suçlu olduğunu göstermiş. Belki bazı sahnelerde oyunculuklar doğallıktan uzak ve biraz kasıntı gelebilir; ama bu, filmi kötü yapmıyor. Zaten çoğu sahnede oyunculuklar son derece doğal ve fazlasıyla gerçekçi; izleyiciye yaşanan dehşeti birebir hissettiriyor. İzlerken düşünmeden edemediğim bir konu da şuydu: Savaşın ne olduğunu bilmeyen, her olayda “oraya gidelim savaşalım, buraya da yardım edelim” diyen ergen veya cahil tayfa… Ha, bu filmi izleseler de anlarlar mı emin değilim; ama filmi izleyen hemen herkeste bir farkındalık oluşmuştur. Şiddeti, katliamı, ölen insanları, çocukları, tecavüze uğrayanları tam anlamıyla göstermese de, iliklerinize kadar hissettiren bir film bu. Tam da bu yüzden savaşı en iyi anlatan filmdir Come and See. İnsanları yakarak öldüren, eziyet eden ve tüm bunları yaparken zevk alan askerler, köşeye sıkışınca fener görmüş tavşan gibi oluyor. Aynı şeyler kendilerine yapılınca ise kendi insanını bile sırtından vuracak hâle geliyorlar. Filmin sonunda ise, tüm yıkımın ve acının ortasında hâlâ birilerinin kalbinin ve vicdanının olduğunu gösteriyor Elem Klimov. Filmi izledikten sonra, ilk izlediğimde yaptığım gibi gidip kötü yorum aradım. Nedenini bilmiyorum ama bu filmi sevmemek, kötü demek imkânsız gibi geliyor. Yorumlara baktığımda öyle berbat diyen bir yorumla karşılaşmadım; sevmeyenlerin kendince haklı sebepleri vardı. Çünkü film sadece savaş ve dram filmi olmaktan çok uzak; tamam, onlar da var ama gerilim, psikolojik korku, hatta belki gore gibi türlere de hizmet ediyor. Böyle olunca, bazı izleyiciler için izlemesi zor olabiliyor; ama izlemeyi bir deneyin. Son olarak: “Ben size kazmayın demedim mi?” 9,34/10

burakt0 7 months ago

Grotesk

Koji Shiraishi

3 Gönderi

Bu filmi anlatmanın en dürüst yolu şu: Grotesque’in ne hikâye anlatmak, ne karakter tanıtmak, ne de atmosfer kurmak gibi bir derdi var. Baştan sona tek amacı mide bulandırmak. “Gel birkaç sert sahne çekelim, millet kussun yeter” kafasında yapılmış ve öylece…devamı

burakt0 7 months ago

Keçi

Buster Keaton

1 Gönderi

Hiç beklenmedik anlarda, olmadık sahnelerde sizi güldürebilen bir filmdi The Goat. Bir kez güldüğünüzde film boyunca yüzünüzdeki o gülümseme gitmiyor, öyle bir filmdi. Bu filmde de yine Buster Keaton’ın zekasına ve vizyonuna şahit oluyoruz. Kağıt üzerinde basit gibi duran bir…devamı

burakt0 7 months ago

Yurt

Nehir Tuna

36 Gönderi

Spoiler içeriyor Normalde buraya stok incelemeler atıyorum ama bu film hakkındaki görüşlerimi özellikle yönetmen üzerine düşüncelerimi hemen paylaşmak istedim. Yurt filmini izlemeden önce yorumlara baktım. Normalde bunu pek yapmam ama bu filmde özellikle merak ettim. Yorumlar oldukça karışıktı; genel kitle filmi sevmişti…devamıNormalde buraya stok incelemeler atıyorum ama bu film hakkındaki görüşlerimi özellikle yönetmen üzerine düşüncelerimi hemen paylaşmak istedim. Yurt filmini izlemeden önce yorumlara baktım. Normalde bunu pek yapmam ama bu filmde özellikle merak ettim. Yorumlar oldukça karışıktı; genel kitle filmi sevmişti fakat bana göre fazla basit düşünmüşlerdi. En ufak politik dokunuşta hemen “vay be, ne cesur film” demişler. Oysa maalesef bu film cesur falan değil. Üstelik yönetmen ve yazar Nehir Tuna, filmden bile daha korkak bir duruş sergiliyor. Geçen yıl izlemeyi düşünmüştüm ama güvendiğim birkaç arkadaşım ve bazı eleştirmenlerle konuştuktan sonra vazgeçmiştim. Şimdi ise izlemek istedim; çünkü son dönemde gereğinden fazla “cesur film” lafları duymaya başladım. SPOILER Bu filmin tam olarak neresi cesur? İki şeriat karşıtı slogan attığı için mi? Tarikat yurdunda dayak gösterildiği için mi? İçi boş laiklik numaraları mı cesaret? Yoksa eşcinsel karakterler mi? Bunların hepsini biz Twitter’da zaten yapıyoruz, görüyoruz. Belki Arapça kelimelerin bulunduğu birkaç broşürün yakılması cesur sayılabilir, ama cesaret bu kadar. Baştan sona hem film hem de yönetmen Nehir Tuna korkak davranıyor. Tarikatlar ancak bu kadar iyi gösterilebilirdi. Dediğim saçma kaçıyorsa, tarikatlar ve yurtlarla ilgili birkaç habere bakın; ne demek istediğimi anlayacaksınız. Dayak, baskı ve birkaç ayin gösterince tarikat yurdu anlatmış olmuyorsunuz, maalesef. Anlatmak istediği konu dışına fazlasıyla çıkan bir film: Yurt. Tarikat yurdunda yaşamaya çalışan bir çocuğu mu anlatıyor? Aile sorunlarını mı? Ergenliği mi? Bir aşık olma hikâyesi mi? Yoksa bir eşcinsel hikâyesi mi? Nehir Tuna hepsini anlatmaya çalışıp hiçbirini anlatamamış, üstelik anlatmaya çalıştığını bile inkâr etmiş. Filmi izledikten sonra biraz baktım; Nehir Tuna’nın film hakkında konuşurken Ahmet ve Hakan arasındaki ilişkiyi abi-kardeş olarak yorumladığını gördüm. Size bu ikili abi-kardeş gibi mi geldi? Bu ikilinin bulunduğu bir sahnede Burak Kut’un Heycanlıyım şarkısı çalıyordu; abi-kardeş ilişkisi için oldukça uygun bir şarkı seçimi, değil mi? Benim sorunum eşcinsel karakterlerle değil; sorun, bunu anlattığı besbelli olduğu hâlde, bir şeylerden korkup inkâr edilmesi. Filmi seven insanların yorumlarına da baktım; çoğu eşcinsellik var diye, kötü anlatımla da olsa laiklik var diye, ya da yine kötü de olsa tarikatları anlattığı için filmi övmüş. Yani bana sorarsanız, bu filmi sevebilmek için ya bilgisiz olmak ya da çok da dikkat vermeden izlemek gerekiyor. Ha bir de belli bir kitle var; en ufak bir eşcinsel karakter görse tam puan veren tayfa, onları unutmak yok. Filmin siyah-beyaz oluşuna geçelim: Estetik dursun diye mi böyle yapılmış? Hayır. Sadece festivallere girebilmek ve olmayan bir filmi sanat filmiymiş gibi gösterebilmek için siyah-beyaz tercih edilmiş. Bu konuda başarılı da olmuş; çünkü festivallerde gösterildi ve aptal “sanat sepet” tayfa tarafından da sevilmiş. Ama gerçekçi olalım. Gerçekçi olalım; çünkü sanat filmi dediğimiz şey kesinlikle bu değil… Hadi iyi şeylerden de bahsedeyim: Oyunculuklar mükemmele yakın, sinematografi de aynı şekilde. Üstelik senaryo da kağıt üzerinde fena durmuyor. Ama işte, hem çorba gibi oluşu hem de anlatmaya çalıştığı şeyi inkâr etmesi, filmi daha da kötü hale getirmiş. Bunun sebebi muhtemelen 2010’da yazılmaya başlanan senaryonun ancak 2019’da bitmiş olması. Büyük ihtimalle ara ara el atılmış, çok da önemsenmemiş, sadece bir PR projesiymiş gibi çıkmış ortaya Yurt. Kısacası bu film olmamış, elle tutulur bir yanı yok. Verdiğim puan sadece filmin anlatmaya çalıştığı bazı konuları sevmemden, oyunculuklardan ve sinematografiden geliyor. 4,92/10

burakt0 7 months ago

Son Bir Macera

Genndy Tartakovsky

1 Gönderi

Direkt filmin hikayesi cinsellikle ilgili, ama bu kadarını cidden beklemiyordum. Sausage Party izleyip eğlenebilmiş biri olarak söylüyorum bunu: Fixed filmini eğlenmekten çok yüzümü ekşiterek izledim. Tamam, Sausage Party de öyle çok iyi bir film değildi; ancak cinsel mizahı yerindeydi, tekrara…devamı