(@) - Raf

İki Türk askerinin Çanakkale Savaşı'na asker gönderen Avustralya devletine savaş açmasını anlatan bir film. Bu filmin bu konuyu işlediğini bilmiyordum ve işlenmesine çok sevindim. Sadece filmde ikilinin acemi gibi yansıtılmasından hoşlanmadım sanki es kaza bir şeyler yapabiliyor gibi göstermişler ama…devamı

ceylann 2 years ago

Muazzam bir ihtimalsin. . Gökyüzüne dokunmak gibi. Tüm maviliklerin sahibi olmak gibi. Hani nasıl desem, 'mutlu olmak' gibi. . -Cahit Zarifoğlu

ceylann 2 years ago

Rose Adası'nın İnanılmaz Hikâyesi

Sydney Sibilia

43 Gönderi

Spoiler içeriyor Çoğumuzun aklına gelen bir fikri gerçeğe dönüştüren sıra dışı bir adamın hikayesini anlatıyor film. Gerçek hikaye uyarlaması filmleri sevdiğim gibi bu filmi de beğendim. Akışı ve hikayeyi işleyişi güzeldi bence. Giorgio Rosa, 1968'de uluslararası sınırların dışında inşa ettiği Rose Adası'nda…devamıÇoğumuzun aklına gelen bir fikri gerçeğe dönüştüren sıra dışı bir adamın hikayesini anlatıyor film. Gerçek hikaye uyarlaması filmleri sevdiğim gibi bu filmi de beğendim. Akışı ve hikayeyi işleyişi güzeldi bence. Giorgio Rosa, 1968'de uluslararası sınırların dışında inşa ettiği Rose Adası'nda Rose Adası Cumhuriyeti'ni kurmuş ve devlet başkanlığını yürütmüş bir mühendistir. Devletinin bağımsızlığını sağlamak için her türlü diplomatik yolu denese de İtalyan hükümetinin adayı yerle bir etmesine engel olamaz. Ada yıkılıp Birleşmiş Milletler uluslararası deniz sınırlarını 12 mile çıkarınca Rimini kentine 6 mil uzaklıkta sürgün devletini kurar, bu devlet resmi olarak tanınır ve günümüze kadar devam eder. Buradan bakınca Rosa'nın kendi devletini kurma amacına ulaştığını düşünebiliriz. Giorgio 'normal' insan kalıbının dışında biri. Adayı neden yaptın diye sorulduğunda yapabiliyorum çünkü şeklinde cevap veriyor. Sorgulayan insanlara has bir şekilde bazı kuralların mantığını bir türlü anlayamıyor. "Hiçbir ülkenin sınırında olmadığım halde neden kendi devletimi kuramıyorum?" tarzında bir düşüncesi var. Bu bana Stefan Zweig'in "1914 yılından önce yeryüzü tüm insanlığa aitti. Herkes istediği yere gidebiliyor ve istediği kadar uzun kalabiliyordu. İzin verme yoktu, kabul etme yoktu.” cümlelerini hatırlattı. Giorgio karakterinin delilikle dahilik arasındaki hallerini sevdim. Yaptığı arabasına bayıldım hatta. 92 yaşına kadar yaşayıp 2017'de ölmüş, bu tatlı deliyle tanışmak ve bütün hayatını dinlemek isterdim :) Bu arada bilerek yapmasa da onun benzeri girişimler yaşanmasın diye BM'nin karasuları sınırlarını 12 mile çıkarması, zaten var olan Yunanistan-Türkiye gerginliğini iyice katlandırmış ve günümüzde bile çözüme ulaşamayan kıta sahanlığı sorunumuzu harlamış maalesef. Ah be Giorgio. .

ceylann 2 years ago

Beni hemen anlamalısın, çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum, ben Van Gogh'un resmi değilim, öldükten sonra beni müzeye koyamazsınız, beni tanımalısınız; ki benden bahsedin, çocuklarınıza beni örnek gösterin, herkes zengin olmak yerine…devamı

ceylann 2 years ago

Shyraq

Meirzhan Sandybay

3 Gönderi

🕯️Utangaç, sevimli küçük bir mum özelinde başlayıp teknoloji bağımlılığı ve aile ilişkilerine değinen tatlı bir kısa film. Teknolojik araçlara gömülüp neredeyse sıfır iletişimle yaşamanın günümüzdeki birçok evi yansıttığını düşünüyorum. O yüzden hem her yaşa hitap eden hem de kısacık vakitte…devamı

ceylann 2 years ago

Mona Lisa Gülüşü

Mike Newell

61 Gönderi

-Öğrenme Kapısı'nı çalan kim? - Ben tüm kadınlarım. - Ne istiyorsun peki? - Çok çalışarak ruhumu arındırmayı ve hayatımı bilgiye adamayı. . Bu şekilde başlayan bir filmin ve öğrencileri yeni döneme bu diyalogla alan bir okulun kadınları kendi ayakları üzerinde…devamı

ceylann 2 years ago

Küçük Kara Balık

Samed Behrengi

49 Gönderi

✨Ben bilmek istiyorum, hayat gerçekten bir avuç yerde durmadan dönüp durmak, sonra da yaşlanıp ölüp gitmek mi yoksa bu dünyada başka türlü yaşamak da mümkün mü? ✨Küçük Kara Balık: "Kendinizi bu kadar beğenmenize şaştım doğrusu," dedi. "Neyse, hoşgörüyorum. Görgüsüzlüğünüzden olacak."…devamı

ceylann 2 years ago

Yükseltme

Leigh Whannell

125 Gönderi

Teknolojinin nimetlerinden faydalanırken hangi tehlikelere kapı aralıyoruz acaba? Neredeyse bütün bilim kurgu yapımlarında gördüğümüz ve komutlarla her işimizi yaptırmaya özendiğimiz, günümüzde de yaygın şekilde kullanılmaya başlanan aygıtlara sonsuz şekilde güvenebilir miyiz peki? Öldürülen karısının intikamını almaya çalışan aşık koca klişesiyle…devamı

ceylann 2 years ago

Kuyrukluyıldız Altında Bir İzdivaç

Hüseyin Rahmi Gürpınar

41 Gönderi

🌠Hayat sayısız can düşmanına aralıksız karşı koyarak devam edilen pek nazik bir geçittir. Hayat, hayatı yiyerek, yok ederek var olmaya devam ediyor. Biz yaşamak için diğer hayatları onlarla beslemekle, onları hazmetmekle kendimize dönüştürüyoruz. 🌠Bu kadar düşmanlık eden insanların nasıl olupta…devamı

ceylann 2 years ago

Kar Kardeşliği

J.A. Bayona

135 Gönderi

Spoiler içeriyor •Son zamanlarda her yerde karşıma çıkmaya başlayan bu filmin konusuna bakınca 14- 15 yıl önce okuduğum bir olay geldi aklıma. Onun filmini çekmiş olabilirler mi diye düşünüp araştırınca tam da o olduğunu fark edip hemen başlattım. O zamanlar bu olayı…devamı•Son zamanlarda her yerde karşıma çıkmaya başlayan bu filmin konusuna bakınca 14- 15 yıl önce okuduğum bir olay geldi aklıma. Onun filmini çekmiş olabilirler mi diye düşünüp araştırınca tam da o olduğunu fark edip hemen başlattım. O zamanlar bu olayı okuduğumda kanım donmuştu ve nasıl yapabildiklerini aşırı merak etmiştim. •Film, 1972 yılında 40 yolcu ve 5 mürettebatla yola çıkan ve hesap hatası yapılarak And Dağları'na çakılan bir uçağı ve yolcularının hayatta kalma mücadelesini anlatıyor. Kaza anında, sonrasında, çığ düşmesiyle ve çeşitli nedenlerle 29 kişi hayatını kaybediyor ve 72 günün sonunda sadece 16 kişi kurtulabiliyor. Böylesine ağır bir psikolojik travmadan ne ölçüde/ ne sürede kurtulmuşlardır ya da bu olayı gerçekten arkalarında bırakabilmişler midir orası tartışılır tabii. •Filmi çekerken yönetmen hayatta kalan kişilerden her detayı öğrenmek ve uyarlamadan çok belgesel kıvamında bir çalışma ortaya koymak istemiş. Onlar da bu durumdan memnun olmuş çünkü bu zamana kadar olayı ele alan yapımlar daha çok hayatta kalan kişilere odaklanmış ama hayatta kalanlar ölen arkadaşlarının da anlatılmaya değer insanlar olduğunu düşündükleri için bu durumdan pek hoşlanmamış. •Yönetmen Bayona, 72 gün boyunca neler yaşandığına gerçek anlamda ışık tutmak ve ölen kişilerin de hikayesinin bilinmesine ayrı bir özen gösterdiği için ortaya muhteşem bir film çıkmış. Oyuncu seçimlerini yaparken gerçek kişilere görüntü ve karakter olarak en benzeyen kişileri bulmak için ekstra çabalamış ve özellikle de ünlü oyuncularla çalışmamış. Böylece orijinal dillerinde ve gerçeğe daha yakın bir iş ortaya koyulmuş. •Medyada ve her yerde hayatta kalmak için cesetleri yedikleri kısım sürekli ön plana çıkarılıyor ama Bayona başka bir noktaya dikkat çekmek istiyor. O da bu insanların bu derece ağır şartlar altında birbirlerine sundukları mükemmel dostluk. Film boyunca en hoşuma giden şey bu oldu gerçekten. •Büyük bir kaza atlatmak, yakınlarını kaybetmek, cesetlerle bir arada bulunmak zorunda kalmak ve en nihayetinde açlıktan ölmemek için ölü bedenleri yemek zorunda kalmak, açlık, susuzluk, bitmek bilmeyen soğuk ve kurtulma ümidinin gittikçe tükenmesi gibi birbirinden zor durumların içinde birbirlerine destek olmaları o kadar o kadar kıymetli ki. Yalnız bir insanın böyle bir kazadan kurtulma ihtimali yok gibi bence. Tamamen çıkarsız ve samimi bir arkadaşlık izliyoruz başından sonuna kadar. Oyuncuların sette çok iyi arkadaş olmaları da bu dostluk hikayesini daha iyi yansıtmalarını sağlamış olabilir. Her bir karakter arkadaşları için elinden gelenin fazlasını yapmaya çalışıyor sürekli. Cesetleri ayrı bir yerde parçalayıp diğerlerinin psikolojisi bozulmasın diye onlara sadece et olarak gösteren kuzenler mesela. Benim en çok takdir ettiğim ve üzüldüğüm kişiler onlar oldu açıkçası. •Yaşadıkları ve yaptıkları çok daha ağır şeyler olmuş aslında ama film daha hafif haliyle yansıtmış. Canessa, "Her şey tamamen gerçek haliyle gösterilse seyirciler salonu terk ederdi." diyor bir demeçte. Sağ kalan bir başka yolcu olan Inciarte de, "Başka koşullar altında hastalıklı veya ürkütücü görünebilecek şeyler yaptık. Onlar asla söylenemeyecek, anlatılamaz şeylerdi." demiş kurtarıldıktan sonra. •Filmde rahatsız edici olayların hiçbiri açık açık gösterilmese de düşüncesi bile insana yetiyor. Huzurlu mutlu vakit geçirmek için izlenecek bir film değil kesinlikle. Kendi adıma iyi ki izlemişim diyorum ama hassas kişileri zorlayabilir.