(@) - Raf

📚 Fakir Baykurt’un Eşekli Kütüphaneci kitabı beni çok etkiledi. Çünkü kitap, tamamen gerçek bir hikâyeden yola çıkıyor. Kahramanımız Mustafa Güzelgöz, 1950’lerde Ürgüp’te kütüphaneci olarak çalışmaya başlıyor. Ama kısa sürede fark ediyor ki halk kitapla pek ilgilenmiyor, kütüphaneye uğrayan kimse yok.…devamı

crowthera 6 months ago

Sofie'nin Dünyası

Jostein Gaarder

62 Gönderi

📚 Sofie’nin Dünyası – Jostein Gaarder Jostein Gaarder’in Sofie’nin Dünyası kitabı, roman kurgusuyla felsefe tarihini bir araya getiren bir eser. Sofie adında bir kızın posta kutusuna gelen gizemli mektuplar üzerinden felsefenin en temel sorularını keşfetmesini anlatıyor. Bence kitabın en güzel…devamı

crowthera 6 months ago

Bu Hikaye Senden Uzun Osman

Aylin Balboa

37 Gönderi

🪴 Bu Hikâye Senden Uzun Osman – Aylin Balboa Hem ismiyle hem de öyküsüyle dikkat çeken bir eserle geldim bugün. Bazen beklentisiz başladığınız bir kitap sizi en çok etkileyenlerden biri olabiliyor, bu da öyleydi.🤍 Başlangıçta fark ediyorsunuz ki bu bir…devamı🪴 Bu Hikâye Senden Uzun Osman – Aylin Balboa Hem ismiyle hem de öyküsüyle dikkat çeken bir eserle geldim bugün. Bazen beklentisiz başladığınız bir kitap sizi en çok etkileyenlerden biri olabiliyor, bu da öyleydi.🤍 Başlangıçta fark ediyorsunuz ki bu bir ayrılık hikâyesi. Ama sadece ayrılık değil, öfke, kırgınlık, hatta komik detaylar da var. Yazar sanki benim aklımdan geçenleri alıp yazıya dökmüş gibi hissettirdi. Dili çok samimi, içten yazılmış. O yüzden okurken hiç zorlanmadım; bir oturuşta bitirilebilecek bir kitap. Yer yer eğlendim, yer yer bilgilendim. Buradaki bilgi dediğim öyle bilimsel şeyler değil, daha çok eğlenceli küçük detaylar. Yazar, Osman metaforunu kullanarak bize çok hoş bir hikâye sunmuş. Ayrıca kitap kısa kısa öykülerden oluşuyormuş ve önceden Kafa Dergisi’nde yayınlanmış. Bunu bilmiyordum, hoş bir sürpriz oldu. Dili günlük hayattan alınmış gibi; sanki oturmuş, aklına estikçe yalnız kaldığında bunları yazıya dökmüş. Bu yönü çok hoşuma gitti. Hikâye akıp gidiyor, sıkmıyor. Ek olarak şunu da söyleyeyim: Yazarın soyadı aslında gerçek değilmiş. “Balboa” Rocky film serisinden geliyormuş. Gerçek soyadı “Erkan”mış. Bunu duyunca şaşırdım çünkü Balboa farklı gelmişti kulağa. Aylin Balboa'nın diğer kitaplarını da kesinlikle okuyacağım. "Herkes aynı şarkıyı söylemek zorunda değil ki. Bunun bedelinin bu kadar ağır olmasına çok kızıyorum." "Rüya ya da gerçek, gördüğüm her güzel şeyi seninle paylaşmayınca eksik kalıyorum." "Üstelik bu dönemde Venüs geriliyor, Merkür takla atıyor, Satürn de hulahop çeviriyormuş. Açılarına bir şeyler olmuş. O onun evine girmiş, öteki berikine transit geçmiş, bir şeyler bir şeyler... Yukarıda neler oluyor hiç anlamıyorum. Bu gezegenlerin ne bok yediği belli değil Osman, kozmik tuzaklara düşmeyelim, ben barışmak istiyorum." "Okumak, yeni şeyler öğrenmek her zaman en iyi baş etme yöntemim oldu. Birlik ve beraberliğe en çok ihtiyaç duyduğum bu günlerde de yine kitaplara sığınıyorum." "İnsan söyledikleri değil, yaptıklarıdır Osman."

crowthera 6 months ago

Yaz Evi Daha Sonra

Judith Hermann

1 Gönderi

🕯Yaz Evi Daha Sonra – Judith Hermann Judith Hermann’ın Yuva kitabını daha önce okumuştum ve çok sevmiştim. Bana yalın, sakin ama etkisi güçlü bir his bırakmıştı. O yüzden Yaz Evi Daha Sonra’yı da aynı beklentiyle okumaya başladım. Bu kitap birkaç…devamı

crowthera 6 months ago

Sırça Fanus

Sylvia Plath

49 Gönderi

🕊 Sırça Fanus - Sylvia Plath Feminist yazarların hayatlarını ve yazdıklarını hep merak etmişimdir. Özellikle iç dünyalarını açıkça ortaya koyan kadın karakterler beni daha çok etkiler. Sırça Fanus da bu yüzden ilgimi çekti. Sylvia Plath’in hem sıra dışı hayatı hem…devamı🕊 Sırça Fanus - Sylvia Plath Feminist yazarların hayatlarını ve yazdıklarını hep merak etmişimdir. Özellikle iç dünyalarını açıkça ortaya koyan kadın karakterler beni daha çok etkiler. Sırça Fanus da bu yüzden ilgimi çekti. Sylvia Plath’in hem sıra dışı hayatı hem de bu kitabın onun yazdığı tek roman olması beni okumaya yöneltti. Üstelik kitabı intiharından kısa bir süre önce kaleme almış olması, ister istemez farklı bir hisle okumama neden oldu. Kitabın başında Esther, önünde birçok fırsat ve seçenek olmasına rağmen ne yapacağını bilemez hâlde ve bu seçeneklerin ağırlığında boğulmuş şekilde karşımıza çıkıyor. Hikâye ilerledikçe, onun psikolojik çalkantısını ve dibe doğru inişini çok net görüyoruz. Benim için en çarpıcı olan kısım ise, Esther’in birçok hayali gerçekleştirebilecek imkana sahip olmasına rağmen kendini hayatından kopuk hissetmesi ve hiçbir adım atamamasıydı. Sylvia Plath haklıydı: “Asla olmak istediğim her şey olamayacağım.” Bu cümlede kendimi buldum resmen. Benim hayatımın amacı ne ve onunla ne yapacağım? Bilmiyorum… Ve bu beni korkutuyor. Asla okumak istediğim bütün kitapları okuyamayacağım. Olmak istediğim bütün insanlar olamayacağım. Yaşamak istediğim tüm hayatları yaşayamadan bu hayattan geçip gideceğim. Kendimi, hayalini kurduğum becerilere sahip olacak kadar eğitemeyeceğim belki de. Peki neden istiyorum bunları? Çünkü hayattaki zihinsel ve fiziksel tüm tecrübelerin renklerini, tonlarını, seslerini, dokularını hissetmek istiyorum. Her şeyin içinden geçmek, her duyguyu anlamak istiyorum. Ama sınırlarla çevriliyim. Ve bu, korkunç derecede gerçek. Esther’in düşüşünde, insanlara farklı hayat hikâyeleri anlatması, ailevi sorunları ve sevgisizliği kadar, toplumsal baskı ve onaylanma isteği de oldukça etkiliydi. Kadın olmanın, uygun biri olmanın, herkesin onayladığı bir yol seçmenin yarattığı sıkışmışlık çok net hissediliyor. Bu cümle bence kitabın merkezindeki en önemli meselelerden birini çok güzel özetliyor. Sırça Fanusta Esther’in yaşadığı çalkantılar sadece bireysel bir depresyon değil; aynı zamanda toplumsal beklentilerin, kadına biçilen rollerin ve onaylanma ihtiyacının yarattığı bir sıkışmışlık. Kadın olmanın, özellikle 1950-60’larda belirli kalıplara uymak zorunda olmakla eşdeğer olması, Esther’in özgürleşmesini engelliyor. Bence bu, günümüzde de hâlâ çok geçerli bir mesele. Kadınların üzerindeki toplumsal roller, beklentiler, onaylanma arzusu ve buna bağlı sıkışmışlık hala pek çok insanın hayatını şekillendiriyor. Plath’ın bunu bu kadar cesur ve içten anlatması, Sırça Fanusu sadece edebi olduğu kadar toplumsal açıdan da önemli bir eser yapıyor. Esther Greenwood’u okurken bir yandan da Sylvia Plath’in kendi hayatını hissediyorsunuz. New York’ta bir dergide staj yapması, yaşadığı depresyon, intihar girişimi, elektroşok tedavileri… Bunların hepsi Plath’in gençliğinde yaşadığı şeyler. Aslında yazarın kendisini de okuyorsunuz. Bu da kitaba ayrı bir gerçeklik katıyor. Kitabın dili sade ama duygusu yoğun. Bazı bölümlerde öyle tanıdık bir şey söylüyor ki, durup bakıyorsun sadece. Ben de böyle hissetmiştim dediğim çok yer oldu. Özellikle o sırça fanus benzetmesi… Herkesin yaşadığı, koşturduğu bir dünyayı dışarıdan izliyormuşsun gibi. Görüyorsun ama arada görünmez bir cam var. Yarı otobiyografik olarak değerlendirilen bu romanda, Esther’in sonunda intihar düşüncesinden uzaklaşıp toparlanmasıyla bitiyor; oysa Sylvia Plath, kitabı bitirdikten kısa bir süre sonra hayatına son veriyor. Okurken aklımdan şu geçti: Sylvia Sırça Fanus’u kendi kurtuluşu için bir umut olarak mı yazdı, yoksa gerçek olamayacağını bile bile kendine bir veda mektubu mu bıraktı? “Sırça fanusun altındaki ölü havayı soluyarak geçirdiğim aylar boyunca bana kalan tek şey kendi aklımdı...”

crowthera 6 months ago

Mumlar Sonuna Kadar Yanar - Modern Klasikler

Sandor Marai

12 Gönderi

🕯 Mumlar Sonuna Kadar Yanar – Sándor Márai Sándor Márai’nin Mumlar Sonuna Kadar Yanar adlı romanı, bana göre insan ilişkilerindeki sadakat, ihanet, dostluk ve zamanın ağırlığını çok derin bir yüzleşme üzerinden ele alıyor. Anlatımı biraz ağır olsa da bence sıkıcı…devamı

crowthera 7 months ago

Vejetaryen

Han Kang

27 Gönderi

🪾Han Kang – Vejetaryen Rüyalar başlamadan önce Yeong-hye ve kocasının hayatları gayet sıradandı. Evliliğin tekdüzeliğinde normal bir yaşam sürerlerken, Yongh-hye rüyalar görmeye başladı ve vejetaryen olmaya karar verdi. Evdeki tüm etleri bir torbaya doldurdu. Kalamarları. Yumurtaları. O hafta kocası, iş…devamı🪾Han Kang – Vejetaryen Rüyalar başlamadan önce Yeong-hye ve kocasının hayatları gayet sıradandı. Evliliğin tekdüzeliğinde normal bir yaşam sürerlerken, Yongh-hye rüyalar görmeye başladı ve vejetaryen olmaya karar verdi. Evdeki tüm etleri bir torbaya doldurdu. Kalamarları. Yumurtaları. O hafta kocası, iş yerine ilk kez ütüsüz bir gömlekle gitti. Bu, korkunç değişimin başlangıcıydı. Han Kang’ın Vejetaryen kitabı üç bölümden oluşan, ağır ama etkileyici bir anlatıma sahip bir eser. Benim için bu kitap, her bölümünde farklı bir duygu uyandırdı; ilk bölümde öfke, ikinci bölümde rahatsızlık, üçüncü bölümde ise hüzün ve etkilenme. Birinci bölüm de en çok dikkatimi çeken şey, Yeong-hye’nin kocasının benmerkezci tavrı oldu. Kadının et yemeyi bırakmasını bile kendi çıkarlarıyla ölçmesi, bunun için ailesini arayıp şikayet etmesi, annesinin ise kızına destek olmak yerine damadına karşı gelme üzerinden yaklaşması beni çok öfkelendirdi. Burada ataerkil düzenin hâlâ çok güçlü olduğunu ve kadınların da bu baskıyı kabullenmek zorunda bırakıldığını görmek sinir bozucuydu. İkinci bölüm ise rahatsız ediciliği en üst noktaya taşıdı. Bu kez ablanın kocasının gözünden okuyoruz ve o da çıkarcı, sapık bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Kendi sanat anlayışı uğruna, ruh sağlığı zaten yerinde olmayan Yeong-hye ile ilişkiye girmesi ve sonuçlarını görmezden gelmesi beni ben ne okuyorum diye sorgulamaya itti. Kitabın en zorlayıcı kısmı kesinlikle bu bölümdü. Üçüncü bölüm de ise ablanın gözünden olaylara bakıyoruz. Ablası, çocukluktan kalan travmaların kardeşini yavaş yavaş delirttiğini fark ediyor ve onu hayatta tutmaya çalışıyor. Bu bölüm, kitabın en duygusal ve en insani tarafıydı. Okurken üzüldüm çünkü Yeong-hye’nin sessiz çığlığı artık tamamen duyuluyordu. Genel olarak kitap, toplumsal baskıyı, bireysel özgürlüğün kısıtlanmasını ve bunun sonucunda psikolojik çöküşe sürüklenişi çok çarpıcı bir dille anlatıyor. Ben okurken sürekli rahatsız oldum ama bunun kasıtlı bir tercih olduğunu da gördüm. Zaten aldığı ödül, bu anlatım gücünden geliyor. Ama şunu da söylemeliyim; kitap beni çok düşündürdü, etkiledi ama çok sevdiğim de söylenemez. Çünkü bıraktığı duygular çoğu zaman öfke ve rahatsızlıktı. Yine de edebi gücü ve anlattıklarıyla değişik bir okuma deneyimi oldu.

crowthera 7 months ago

Yanan Tanrı - Haşhaş Savaşı 3

R. F. Kuang

4 Gönderi

Spoiler içeriyor 📚 Yanan Tanrı – R.F. Kuang Serinin başından beri aslında mutlu bir son olmayacağını biliyordum. Yine de Rin’in pes etmeyişi, sonunda savaşı kazanıyor gibi görünmesi insana bir acaba dedirtiyordu. Ama o umutların yavaş yavaş çöküşünü gördük. Savaş sonrası yaşanılan durumlar…devamı📚 Yanan Tanrı – R.F. Kuang Serinin başından beri aslında mutlu bir son olmayacağını biliyordum. Yine de Rin’in pes etmeyişi, sonunda savaşı kazanıyor gibi görünmesi insana bir acaba dedirtiyordu. Ama o umutların yavaş yavaş çöküşünü gördük. Savaş sonrası yaşanılan durumlar savaşın arka kısmıydı. Açlıkla, susuzlukla, hayatta kalma mücadelesiyle de devam etti. En sonunda buldukları tarlanın bile yanması, Rin için adeta son nokta oldu. Onu delirmekten, ankadan kurtarmanın artık bir yolu kalmadı. Rin için diyebileceğim benim için en çelişkili karakterlerden biriydi. Okurken çoğu zaman beni delirten bir tarafı vardı; düşünmeden hareket ediyor, hatalarından ders çıkarmıyordu. Sürekli Altan’ı anıp durması da beni yordu. Altan’ın da onu sadece bir silah olarak gördüğü çok açıktı. Kitapta geçen “silah olarak gördüğün kişiyi yine de seversin” sözü çok çarpıcıydı ama Altan’a hiçbir zaman ısınamadım. Belki de erken öldüğü ve tam tanıyamadığımız için. Rin’in pes etmeyişi en sevdiğim özelliği oldu. Ne kadar yıkılsa da, yere düşse de tekrar ayağa kalkmayı bildi. Bence onu en güçlü ve en istikrarlı karakterlerden biri yapan da buydu. Tek hatası hep bi dayanak, yol gösteren birini araması oldu. Hatalarının çoğu bundan oldu. Kime güvense sonu iyi bitmedi. En yakınlarından aldığı darbeler, güven duygusunu tamamen yok etti. Tüm bunları biraz yaşının küçüklüğüne ve deneyimsizliğine yordum haklı olarak. Kimse o yaşta savaşı kazanmayı geçtim tüm ülkenin sorumluluğunu alamazdı bence. Gel gelelim en sevdiğim karaktere. Kitay... Seride en mantıklı, merhametli, zeki ve en güvenilir kişiydi. Rin’e destek oldu, onu sakinleştirdi, gerektiğinde durdurdu. Kısacası, Rin’in ayakta kalabilmesi büyük ölçüde Kitay sayesinde oldu. Bu yüzden onların birlikte verdikleri mücadelenin, emeklerin ve çabaların böyle bir sonla bitmesi çok üzücüydü. Trajedilerin yalnızca Rin ve Kitay ile sınırlı kalsa neyse. Herkes payını aldı. Nezha'ya da üzüldüm. Ona yüklenen sorumluluk ve görevlerin altında kaldı. Kendi kaderinin kurbanı oldu. Babasının ve Hespenya’nın baskısıyla hiç istemediği bir savaşın içine sürüklendi. Arkadaşlarının yanında olmak, onlarla aynı safta savaşmak isterdi; fakat tarihi tekerrür ettiren zincirlerden kurtulamadı. Yan karakterler de en az ana karakterler kadar merak uyandırıcıydı. Özellikle Usta Jiang ve Rin arasındaki bağ çok özeldi. Onların arasındaki iletişimi baba ve kızı ilişkisine benzettim. Ölümü, hem Rin için hem de benim için en sarsıcı kayıplardan biri oldu. Riga konusunda ise bir eksiklik hissettim. Kitap boyunca onun ne kadar güçlü olduğundan, hatta tek umut olduklarından bahsedildi ama sonra çok basit bir şekilde öldüğünü görmek beni şaşırttı. Bu kadar büyük bir hazırlıktan sonra sahnesi çok daha etkili olabilirdi. Üçlülerin hikâyesi yarım kalmış gibi geldi. Çok anlatılmayan şeyler kaldı. Ülkenin başına geçerken yaşadıklarını okumak isterdim. Çok üstün körü anlatılmış gibiydi. Her şeye rağmen, bu kitap serinin en vurucu ve en iyi kitabıydı. Sonu kolay hazmedilecek bir son değildi ama kesinlikle akılda kalıcıydı. Rin, Kitay, Nezha, Jiang… Hepsi bende iz bıraktı. Okurken savaşın gerçek yüzünü, umutların bir bir tükenişini, güvenin nasıl paramparça olduğunu çok çarpıcı bir şekilde gördük. Rin ise beni hem en çok sinirlendiren hem de en çok hayran bırakan karakter oldu.

crowthera 7 months ago

Sarı Yüz

R.F. Kuang

42 Gönderi

💛 Sarı Yüz – R. F. Kuang R. F. Kuang’ın tüm kitaplarını okudum ve her biri farklı bir deneyim sundu. Sarı Yüz de onlardan biri. Başarısız bir yazar olan June, yakın arkadaşı Athena’nın ölümünden sonra onun yazdığı eseri sahipleniyor. Başta…devamı

crowthera 7 months ago

Başkasının Yüzü

Kobo Abe

3 Gönderi

Başkasının Yüzü – Kobo Abe Kobo Abe’nin Başkasının Yüzü kitabı konusu itibariyle ilgimi çeken bir eser olmuştu. Kitabın adını ilk gördüğümde, “başkasının yüzü” ifadesinin metaforik bir anlam taşıdığını düşünmüştüm. Ancak sayfalar ilerledikçe bunun doğrudan yüzünün bir kısmını kaybeden ana karakterin…devamı