(@) - Raf

Spoiler içeriyor SPOİLER!! Filmi beğendim, eğlenceliydi. Ama büyücü kadının motivasyonunu anlayabilen var mı? Babası satanizmin kötülüğünü anlatarak büyütürken satanist mi olmuş? Peki asıl karakterlerimize büyü yaparken amacı neydi, neye ulaşmaya çalışıyordu? Kurbanların birbiriyle bağlantısı neydi? Bunlar mantıklı olmasa da bir açıklaması olması…devamı

ddonatello 3 years ago

Resimdeki Hayalet

Masayuki Ochiai

16 Gönderi

Bütün klasiklerin gerçekleştiği bütün şerefsizlerin cesazını çektiği her şeyin kolayca tahmin edilebildiği ve oyunculukların göze batmayacak kadar kaliteli olduğu o korku filmlerinden biri 🧡 24 saatten fazladır uyumamışken öylesine keyiflenmek için Betoyla izledik, kaliteli aktivite diye buna denir. Acayip keyifle…devamı

ddonatello 3 years ago

Sahte Balayı

Christina Lauren

4 Gönderi

Spoiler içeriyor Bir romantik kitap okurken etkilendim diye ikincisine de şans verebilirim sandım. Olum. Fena yanılmışım. İçimdeki gıcık ve memnuniyetsiz Beyz her saniye bedenimi daha da ele geçirdi ve o mutlu romantizm dolu son sayfalara tıpkı diferansiyel denklemler final kağıdına bakar gibi…devamıBir romantik kitap okurken etkilendim diye ikincisine de şans verebilirim sandım. Olum. Fena yanılmışım. İçimdeki gıcık ve memnuniyetsiz Beyz her saniye bedenimi daha da ele geçirdi ve o mutlu romantizm dolu son sayfalara tıpkı diferansiyel denklemler final kağıdına bakar gibi bakıyordum. Hatta yanındaki hiçbir şey ifade etmeyen ama sınavda işe yaraması gereken formül kağıdına. Ya tamam ne biçim gömdüm. Başa alıyorum. Spoiler vericem, aman dikkat. Kitabın konusu şöyle. İkiz kız kardeşler var. Bunlardan Olive ana karakterimiz, onun ağzından okuyoruz. Karakteri sevdim. Diğeri Ami, orta derece seviyorum diyelim. Ami Dane ile evleniyor -maalesef- Dane'den ölümüne nefret ediyorum. Asıl erkek karakterimiz de Dane'in abisi Ethan. Ona çok kızgınım, ama seviyorum. Her şey Dane ve Ami'nin düğününde başlıyor. Kuponlar ve çekilişlerde şansını konuşturarak bütün düğünü neredeyse bedavaya getirmeyi başarmış olan Ami, düğün yemeği olarak bir dolu deniz ürününden oluşma açık büfe ayarlıyor. Bu büfeden de yalnızca alerjisi olan Olive ve açık büfenin bakteri kaynadığı konusunda kesin bir inancı ve takıntısı olan Ethan yemiyor. 200 kişilik düğün davetlileri - ve tabi ki gelinle damat- aniden kıvranmaya, inlemeye ve birbirlerini yeşile -ıyy- boyamaya başladığında bu felaketten yalnızca Olive ve Ethan kurtuluyor. Bir şeyler daha oluyor ve sonuç olarak bu ikili bedavaya kazanılmış 10 günlük balayı tatiline birlikte gidiyor. Ve elbette, birbirlerinden nefret ediyorlar (yersen). -spilerın âlâsı- Abi bu ikilinin birbirinden nefret filan etmediği ve birbirlerinin üstüne atlamak için fırsat kolladığı ilk andan belliydi yahu. Hani tamam biz okuyucular için sürpriz olmasına gerek yoktu ama.. karakterler için sürpriz olması da biraz şovdu bence jmokydfjolssbklkftjolc Asla inmeyen bir cinsel tansiyon okumaktan öyle sıkıldım ki ee yeter da sevişecekseniz sevişin bitsin bu zulüm diyecek noktaya geldim. Dikkat, ben +16 sahneleri bile atlayarak okurum. Sonunda her şey düğüm olurken benim midem de düğüm oldu. Karakter ağlamadı ben ağladım. Ki genelde tam tersi olur. Ethan ve Ami'nin yaptıkları beni o kadar kırgın ve öfkeli hissettirdi ki. -kitabı okumasa da spoiler yemeye gelenlere söylüyorum, akla ilk gelen şey değil, bir olup Olive'i aldatmadılar- Ama aldatılan biri var, okuyun görün. Her neyse. Ben bazen mutlu son sevmiyorum. Yani benim için mutlu son bu değil. Olive'in Ethan'ı affetmeyerek ve hayatını yoluna koyarak güçlü biri olarak devam etmesi ve Ethan'ın sürüm sürüm sürünesi daha iyi olurdu. En azından bu kadar kolay affetmeseydi (⁠￣⁠ヘ⁠￣⁠;⁠) Bay Hamilton. Saçmalıktan ibaretsin be adam kkytdsdhokysdvhikkju Beyaz bıyıkların, Olive'e yaklaşımın ve son akşam restaurantta bulunman absürt bi şaka gibiydi. Olive ve Ami'nin kocamannn ailelerine ve iç dinamiklerine bayıldım. 6/10

ddonatello 3 years ago

Aşk Hipotezi

Ali Hazelwood

7 Gönderi

Çok garip bir deneyimdi benim için. Romantik bir kitap okurken etkilenmek... İlk defa tattım bu hissi, güzelmiş. Romantik kitaplar okumayı seven biri olamadım şimdiye kadar pek, olay gündemimde hiç yoktu çünkü. Dahası sabırsız biriyim. Birine ilgi duyuyorsan kalk git söyle…devamı

ddonatello 3 years ago

Solgun Mavi Gözler

Scott Cooper

66 Gönderi

21 Ocak 2023 02:30 Rumi ve Roketmen ile izledik, birlikte yorum yaptık. Edgar Ellen Po karakterine aşık oldum. Lendor'u derinden anladım. Gerçekten güzeldi.

ddonatello 3 years ago

Dune

Frank Herbert

60 Gönderi

14 Ocak Cumartesi 2023 05:20 Bitti... Hayatımın en güzel kitabını mı okudum yoksa Frenk Herbert'i elime geçirsem bir kaşık suda boğar mıyım bilemiyorum. Sanırım ikisi de. devamını yazacağım ama kendime gelince,

ddonatello 3 years ago

Dünyaya Düşen Adam

Walter Tevis

5 Gönderi

Spoiler içeriyor Okuduğum en hüzünlü bilimkurgu eseriydi. Tommy'nin içimde oluşturduğu o derin şefkat ve o zarar gördükçe, insanlığın aptallığı karşısında yenildikçe çektiğim acı inanılmazdı. Onun hissettiği yabancılık ve umutsuzluk hissi o kadar tanıdıktı ki dünyaya düşen adamı değil bizzat kendi otobiyografimi okuyordum…devamı

ddonatello 3 years ago

Üç Silahşör

Alexandre Dumas

11 Gönderi

Spoiler içeriyor Ne uzun ne değişik bir maceraydı! Oku oku bitmedi demek istiyorum ama tatlı bir sitem bu, okuttu çünkü 755 sayfanın tamamını hem de garip bir bağımlılıkla. Kitabı her kapattığımda az sonra neler olacağını az çok biliyordum ama özellikle bölümlerin kısa…devamıNe uzun ne değişik bir maceraydı! Oku oku bitmedi demek istiyorum ama tatlı bir sitem bu, okuttu çünkü 755 sayfanın tamamını hem de garip bir bağımlılıkla. Kitabı her kapattığımda az sonra neler olacağını az çok biliyordum ama özellikle bölümlerin kısa kısa olması ve sade, kolay okunur dili ayrıca bol bol olay içermesi her defasında kapakları yeniden aralayıp devam etmeme sebep oldu. Bu okuduğum ilk Fransız klasiğiydi sanırım. Hepsi böyle değildir elbette ama Fransızların çok anlaşılmaz bir mizacı var gibi görünüyor. Sürekli onur, şeref, yiğitlikten bahsedilirken zor bir anda ilk bunlar terk ediliyor. Yeminler bozuluveriyor. Kitapta bir tane bile "normal" diyebileceğimiz ilişki yoktu. Bir kere hanımefendilerin hepsi halihazırda evliydi, beyfendilerse hem bütün varlıklarıyla aşık oluyor hem de çok çabuk unutup aynı tutkuları başkalarında arıyorlardı. Para ilişkilerini zaten anlatmaya kelimeler yetmez herhalde. Dostluk desek... bilemiyorum sanki güçlü dostluklar kurulduğu anlamına geliyor bu Fransızların anlayışıyla ama benim lügatımda dostluk böyle bir şey değil. Asıl tuhaf olansa bütün bunların sırıtmadan, sakince kendini okutması. Öyle ki bazı noktalarda yazar okuyucuları "hikayenin geçtiği dönemlerde böyle şeyler kötü karşılanmıyordu" gibi cümlelerle rahatlatmaya çabalıyor! Bir diğer tuhaf olan şey hızlıca 755 sayfa okuyuvermeme rağmen karakterlerin hiçbirinden büyülenmedim. Acayip bir sevgim ya da hayranlığım olmadan nasıl okudum kendime çok şaşırıyorum. Tamam Athos'u hepsinden çok ve D'Artagnan'ı da diğer ikisinden çok sevdim ayrıca kardinalin zekasına da epey saygı duydum ama bağlılık? Nope. Ahh, kesinlikle kötü karakter yazılımında bir usta bu yazar. Milady karakteri neydi öyleee! Son 200 sayfası boyun kaslarım gerile gerile hıpızlı okumam onun yüzünden oldu! Unutulmaz bir kötü karakterdi gerçekten, sahici kötü, affidebilecek hiçbir yönü olmayanından! Kitabın beni ağlatabilecek bir tane olayı vardı o da o kadar güme giden bir sahne olmuş ki... Normal şartlarda öldüğüne ağlayacağım karakter ölmeden önce tam bir alık, bir gerizekalı gibi hareketlendirilmiş ve öldüğü sahne aşırı dramatize edilmiş. Zehirlendi ve dedim ki ee sonra? Şimdi ne yapacağız? Bu hikayede olan soylu takılan düdüklere değil de tatlı uşaklara oldu sjmakamwkamsksk belki biraz da Athos.

ddonatello 3 years ago

Jane Eyre

Cary Joji Fukunaga

23 Gönderi

Üç yazarşörler olarak önce kitabını okuduk sonra Tüyap maceramızın gecesinde yanyana oturup izledik. Birlikte yapmış olmamızdan ötürü zaman kaybı diyemem ama o kadar yetersiz bir filmdi ki! Kitapta altın an diyebileceğimiz bir sürü önemli sahne atılmış ya da değiştirilmişti. Kitapta…devamı

ddonatello 3 years ago

İsyan

Cindy Pon

6 Gönderi

Spoiler içeriyor Çerezlik kitap nedir bilir misiniz? Hani elinize alınca bitirmeden bırakamadığınız, sayfaları sizi bile şaşırtacak hızla su gibi akıp giden, hikayesi fazla derinlere inmese de kuvvetli duyguların pençesinde bir o yana bir bu yana savrulduğunuz kitaplar. Son zamanlarda bu tanıma daha…devamıÇerezlik kitap nedir bilir misiniz? Hani elinize alınca bitirmeden bırakamadığınız, sayfaları sizi bile şaşırtacak hızla su gibi akıp giden, hikayesi fazla derinlere inmese de kuvvetli duyguların pençesinde bir o yana bir bu yana savrulduğunuz kitaplar. Son zamanlarda bu tanıma daha uygun bir kitap okumadığımı söyleyebilirim. Ama yanlış anlaşılmalara mahal vermek istemem. Çerez kitap demek kalitesiz kitap demek değil. Sadece fazla derin düşüncelerde boğulmadan insanı sürüklemesini kast ediyorum çerez derken. Böyleleri özellikle reading slumptan çıkmak için birebir. ~ Spoiler ~ Ana karakter olan Jason Zhou, hava kirliliği yüzünden mavi gökyüzünün ejderhalar kadar efsane sayıldığı, insanların dağ bayır bahçe çiçek güneş gibi kelimeleri sadece kitaplardan falan bildiği korkunç bir distopyada yaşıyor. Bu distopyanın toplumu elbette fakirler yani mei'ler ve zenginler yani you'lar olmak üzere ikiye ayrılıyor. Fakirler basit maskelerle ve tadı hiçbir şeye benzemeyen garip gıdalarla orta yaşlarında hastalıklardan ölüp yetim çocuklarını kendileriyle aynı kaderi paylaşmak üzere sokaklarda bir başına bırakmak zorundayken zenginler Jin Holding adına üretilen ve gelişmiş astronot kıyafeti gibi hayal edebileceğimiz kostümler ve kasklarla yüksek gökdelenlerindeki temiz havayla dolu evlerinde ve yeryüzüne inmelerine gerek bile bırakmayan hava araçlarıyla sokaklarda olanlardan bir haber yaşamakta. ben bu cümleyi nasıl kurdum ya (･o･;) Böyle anlatınca 'yok artık' dedirtebilir ama kitabı okuyunca 'lan bu resmen birkaç sene sonrasını anlatıyor' diyorsun. İnsanı dehşete düşürüyor. Neyse. Dediğim gibi, Zhou böyle bir dünyada aşık olduğu şehir olan Taipei'de yaşamakta. Ki burası günümüzde de Tayvan'ın bir şehriymiş. Zhou'nun annesi çocuk 14 yaşındauken hastalıktan ölmüş çünkü ilaç almaya paraları yetmemiş. Haliyle Zhou, hiçbir çocuğun karşılaşmaması gereken koşullar içinde her gün canını kurtarma savaşı vererek büyümüş. Bunun öfkesini de ziyadesiyle içinde taşımakta, bütün meiler gibi. Zhou'nun ve arkadaşlarının farkıysa bu düzeni değiştirmek için kendi hayatlarını feda ederek bir şeyler yapmayı kafaya koymuş olmaları. Arkadaşları demişken, grubun beyni ve bilgisayar dahisi olan Lingyi, ismini zikredince gözümde sadece siyah bir panter canlanan İris, laboratuvar faresi dahi Arun ve her şeyiyle adeta marka gibi yaşayan çocuk, adamın dibi Victor'dan bahsediyorum. Çerez bir kitap için oldukça kolay benimsenebilen karakterler. Her birine ayrı ayrı hayran oldum. İnsan keşke benim de böyle bir arkadaş grubum olsa demekten alıkoyamıyor kendini. Bu muhteşem beşli şehri zaten bok götürüyoken iyice cılkını çıkaran Jin denen herifi alaşağı etmek için planlar yapıyorlar. Peki plan ne? Jin holdingi patlatmak DADADADAMMMM dmsksmsksmwkmwkdme Evet evet çok klasik üç saniye düşünsen aklına gelen ilk fikir olur patlatalım gitsin dersin ama kitapta bunun daha derin bi mantığı var. Orasını okuyun artık. Bu aşırı yaratıcı plan doğrultusunda Zhou'nun yolu bilin bakalım kiminle çakışıyor? 3 saniye bekleyiş. Ve evet doğru cevap. Jin'in kızı Daiyu, namı diğer ikinci başrol 👍🏻👌🏻👈🏻🤝🏻✊🏻🙌🏻 Çok zeki ve hakiki bi insan yalnız onu diyeyim. Anlatırken de fark ettim ki senaryo bir yere kadar klişe ama karakterler cayır cayır 👌🏻 ~ Spoiler biter ~ Ben yazarın basit ama bol bol mekan tasviri yapan dilini çok beğendim. Biliyorum normalde fazla mekan tasviri insanın içini bayıyor -en azından benim öyle- ama bu kitapta zaten içinde yaşadıkları dünya o kadar farklıydı ki o tasvirleri duymaya ihtiyacımız vardı. Yanına da hiç eksik olmayan gerilimi, bol bol aksiyonu bir de okuyucuya şipşak geçen duygu durumlarını ekleyince tadından yenmez oldu. Ne yalan söylim kitaba 10/7 vermemin sebebi çok hızlı bitmesi oldu :( Uzatsaydı da okurmuşum yani, daha çok şey duymak istediğim bir sürü yer oldu. Ama kitabın sonundaki teşekkür kısmını okurken sebebini anladım. Yazarın daha önce yazdığı bir öyküden devşirmeymiş bu roman. Önce öykü olarak tasarladığın metni romana yaymak insanı çok zorlayabiliyor, tecrübeyle sabit. Her şey bir yana, ikinci kitabına hiç bekletmeden hemen başlayacağım. Öyle bi keyif verdi. Bu kitabı da en çok uzun zamandır kitap yüzü açmayıp sahalara geri dönmek isteyenlere ve distopya severlere öneriyorum. Saygılar efenim.