Masumiyet müzesi ve uğultulu tepeler filmlerini izleyen var mı ya da izlediniz mi, önerir misiniz?
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Spoiler içeriyor
Hamnet’i izlerken insan şuna takılıyor; bir çocuk ölüyor ama o sızı koca bir dünya edebiyatını doğuruyor. Sosyolojik açıdan o dönemin o dar kafalı kasaba hayatına baktığında, Agnes gibi doğayla iç içe, "farklı" bir kadının toplumun kıyısında nasıl dimdik durduğunu görüyorsun;…devamı
Hamnet filmini izledim beklentim biraz düşüktü açıkçası popüler kültür yüzünden abartılmış bir film sanıyordum ama harbiden kaliteliydi. Ankara trafiği ile cebelleşmeyi bitirip eve geçince hemen güzel bir yazı atcam beklemede kalın
Felsefeye başlamak istiyorum ciddi anlamda önce ne okumam gerek ya da önerdiğiniz yazarlar var mı?
"Herkes yeni bir başlangıcın büyüsünden bahseder, Celine. Ama asıl hikaye, büyünün bittiği ve gerçeğin başladığı o yerde kalabilmektir. Gitmek sadece coğrafyayı değiştirir, ama kalmak ruhu değiştirir."
Sahip Olmanın Bedeli: Büyünün Bozulması Bir şeye sahip olduğun an, onu hayaller aleminden çekip gerçekliğin sert zeminine indirirsin. Çünkü o hayal artık bir "vaha" değil; trafiğiyle, soğuğuyla, sıradanlığıyla sadece bir hayaldir. O noktada anlarsın ki; ruhunu oraya ait sanmana sebep…devamı
Menzile Varınca Kaybolan Yol İnsan, doğası gereği bir "eksiklik" üzerine kuruludur. Bu eksiği kapatmak için kendine uzak hedefler seçer; bir şehri, bir kariyeri veya bir aşkı "kurtuluş" olarak kodlar. Ankara senin için sadece bir coğrafya değil, içindeki o huzursuzluğu dindirecek…devamı
Beklentisizliğin Mukaddes Boşluğu Gündüz, bitmek bilmeyen bir "performans sahnesi" gibidir. Toplumun bizden beklediği roller, cevaplanması gereken mesajlar, yetişilmesi gereken randevular ve her an üretken olma zorunluluğu, zihnimizi bir gürültü hapishanesine çevirir. Ancak gece yarısından sonra, dünya yavaşça elini üzerimizden çeker.…devamı
MASKELERİN SESSİZ İSTİFASI “İnsan değişmez; sadece gerekçesi biter. Roller biter, gerçekler kalır.” Zaman, ruhun üzerindeki o iğreti boyaları ağır ağır akıtan en acımasız nehirmiş. Bizler, hayatın o gürültülü sahnesinde, insanların bize dönük yüzlerini onların asıl çehresi sanma yanılgısına "umut" dedik.…devamı
Eğer "ben" henüz bir özne olarak inşa edilmemişse, "biz" sadece iki sıfırın toplamı kadar etkisizdir. Bir başkasının gözlerinde kendimizi görmeye çalışmak, camı olmayan bir çerçeveye bakmak gibidir; ne bakılan yer bellidir ne de bakan.